What do you think?
Rate this book
De Nar
Laat mij je het wrede verhaal vertellen van de nar die zo verliefd werd op een knappe prinses dat het niet meer door de beugel kon.
Laat mij je het verhaal vertellen van een kus.
De mooiste, de zuiverste en aandoenlijkste van alle kussen.
Laat mij je het verhaal vertellen van een kus.
De mooiste, de zuiverste en aandoenlijkste van alle kussen.
64 pages, Hardcover
First published August 28, 2015
1 person is currently reading
21 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
December 14, 2017
Uzeo sam jutros strip u ruke da vidim kakav je, otvorio prvu stranicu i do kraja doručka (ok, je da se kava ohladila, ali nećemo u detalje sad) pročitao ga. Crtež je uvjerljiv, priča je zanimljivo ispričana ljubavna bajka, ali ono što je magija je kombinacija to dvoje utjelovljena u liku naratora. Više neću reč ništa, potražite, čitajte, uživajte.
January 8, 2024
Kratko a slatko., mračno i šarmantno. Priča o Ispljuvku puna je kontradikcija, lijepo je napisana i ispričana toplim glasom, te ako vas i ne oduševi sigurno će vam biti zanimljiva i barem neko vrijeme ostati u sjećanju.
August 7, 2017
Beautiful, dark and like tales should be.. the colors are used as fitting with the story. I am curious for more work of this artist.
July 20, 2022
So much cruelty in such a short book; yet traces of humanity still break through the darkness.
January 21, 2022
This is my third Zidrou after reading "Lydie" and "Le beau voyage" and it quite goes along with the story.
What is similar to my previously read Zidrou books is the story. It's warm, it's touchy, very human and it gives us some joy in the end even though the end is not the happy ending. Compared to each other all three mentioned books have a tough story with heartbreaking elements that give us joy while reading it, which sounds quite strange but hey - just like anything else in life. That's why I keep on reading Zidrou.
What's different in the three mentioned books is the drawings and art. Each book was drawn by another artist and is set in different "epoque" and surroundings. Each illustrator obviously communicates great with Zidrou and goes up with his task.
The illustrator in "Bouffon" is Porcel who does a great job and it's up to his task. Although I'm not a fan of the mid-evil age this story requires that time frame and drawings go amazingly with that period of time. Details, coloring, composition, I really enjoyed it. And the frames with storytelling sequences are really pleasuring to the eye.
What is also great is that mentioned books from Zidrou are quite short and it's really fun that he says so much in just 60ish pages. That also gives me the joy of returning to these stories from time to time as quick reads that gives a lot in the small time frame.
What is similar to my previously read Zidrou books is the story. It's warm, it's touchy, very human and it gives us some joy in the end even though the end is not the happy ending. Compared to each other all three mentioned books have a tough story with heartbreaking elements that give us joy while reading it, which sounds quite strange but hey - just like anything else in life. That's why I keep on reading Zidrou.
What's different in the three mentioned books is the drawings and art. Each book was drawn by another artist and is set in different "epoque" and surroundings. Each illustrator obviously communicates great with Zidrou and goes up with his task.
The illustrator in "Bouffon" is Porcel who does a great job and it's up to his task. Although I'm not a fan of the mid-evil age this story requires that time frame and drawings go amazingly with that period of time. Details, coloring, composition, I really enjoyed it. And the frames with storytelling sequences are really pleasuring to the eye.
What is also great is that mentioned books from Zidrou are quite short and it's really fun that he says so much in just 60ish pages. That also gives me the joy of returning to these stories from time to time as quick reads that gives a lot in the small time frame.
October 16, 2021
Es una historia sórdida, donde la esperanza no parece existir. Refleja la crueldad del ser humano en su sentido más realista, con unas ilustraciones impecables que desprenden ansiedad y sordidez. Me impactaron mucho las primeras páginas por todo lo mencionado, pero poco a poco se va creando una historia bella llena de esperanza. Me quedo con dos frases que resumen la esencia del libro:
"El hombre es un nido de esperanzas del que, a veces, sale volando un sueño, inmenso".
"El hombre es un nido de esperanzas... Y la vida se divierte comiéndose uno a uno todos sus huevos".
"El hombre es un nido de esperanzas del que, a veces, sale volando un sueño, inmenso".
"El hombre es un nido de esperanzas... Y la vida se divierte comiéndose uno a uno todos sus huevos".
May 15, 2023
Ik voelde mij echt slecht na het lezen van deze strip. Wat een walgelijk en nutteloos wreed verhaal.
Dit is van het slechtste uit de Zidrou-catalogus, en dat wil op zich al heel wat zeggen ...
Dit is van het slechtste uit de Zidrou-catalogus, en dat wil op zich al heel wat zeggen ...
December 15, 2024
C'est affreux, c'est triste, c'est bien
December 4, 2025
c'était super
October 2, 2015
Benoît Drousie (Zidrou) werd door Porcel gevraagd een middeleeuws verhaal te schrijven en hiermee zag de scenarist een kans om een wel heel bijzonder sprookje te schrijven. Want De Nar vertelt het verhaal over een jongen die best wel knap had kunnen zijn. Hij heeft namelijk prachtig haar en schitterende zachtgroene ogen als twee meren te midden van een desolaat landschap. Alsof de schoonheid van zijn misvormd gezicht zich helemaal heeft geconcentreerd in zijn blik. Hij mist namelijk zijn kaak, of wat ervoor doorgaat en zijn neus is onafgemaakt. Alsof de poppenmaker werd weggeroepen en vergaat zijn werk af te maken.
De geschiedenis voorafgaand aan zijn geboorte, Fluim heet de arme jongen, ter wereld is gebracht is nog triester. Haar moeder Anne liep drie dagen naar het kasteel om een boodschap over te brengen, de laatste wens van een stervende soldaat. Wat de inhoud van de brief ook was, de graaf werd woedend en stuurde het meisje naar de kelder. De nacht waarop de cipier haar voor het eerst verkrachtte was haar verjaardag. Ze was veertien.
Het verhaal blijft niet vrij van leed en wreedheid, maar kent ook vreugde. Fluim brengt het grootste gedeelte van zijn jeugd door in de kelders en is intens gelukkig, in al zijn simpelheid. Wanneer de graaf in eigen persoon een marteling komt bijwonen ontmoet hij Fluim. Een aanwezigheid die de graaf verbaasd en vind hem eigenlijk wel grappig. Sinds de dood van de hond van zijn dochter Livia is ze vaak neerslachtig en besluit haar deze rare dwerg te geven.
Fluim wordt haar Nar en meteen wordt hij verliefd op de jonge vrouw. Voor lange tijd is hij haar speeltje, haar ding, haar gril. Fluim geniet van haar lieftallige lach. Maar dan… Livia is net 17 jaar en sterft. Dus Fluim durft iets wat hij nooit eerder durfde. Hij kust haar. Een wonde gebeurt, want ze opent haar ogen. Zo ver lijkt het een mooi liefdesverhaal, maar het is een droevig verhaal. Zijn kus heeft duidelijke een wonderlijke eigenschap waarmee hij vruchtbare vrouwen weer tot leven kan wekken, maar dat zijn ook de enige kussen die hij ooit mag geven. Een kus geven, dat is hem niet gegund. Verliefd als hij is op Livia, vraagt hij een kus, maar ze sterft liever.
Wanneer ze hem op een dag de arme stakker betrapt met seksuele verlichting op een kussen, verstoot ze hem en wordt hij verbannen. Zal hij ooit de liefkozing vinden die hij zoekt?
Het droevige en wrede verhaal wordt vertelt door een gevangene, ooit een geliefde van graaf D'Astrat. met zijn polsen geketend aan de muur vertelt hij de lezer het verhaal van Anne en haar afstotelijke zoon waarvan ze nooit de kans kreeg ervan te houden.
De Nar behoort veruit tot ene groep van stripalbums die uitstijgen boven alle anderen. het tekenwerk van Porcel is schitterend en past perfect bij de grandioze vertelling van Zidrou. Ik heb een groot gedeelte van het verhaal verklapt, maar hoe het afloopt moet je ondervinden.
Een prachtig en schitterend geschreven modern sprookje.
Wout Jut
De geschiedenis voorafgaand aan zijn geboorte, Fluim heet de arme jongen, ter wereld is gebracht is nog triester. Haar moeder Anne liep drie dagen naar het kasteel om een boodschap over te brengen, de laatste wens van een stervende soldaat. Wat de inhoud van de brief ook was, de graaf werd woedend en stuurde het meisje naar de kelder. De nacht waarop de cipier haar voor het eerst verkrachtte was haar verjaardag. Ze was veertien.
Het verhaal blijft niet vrij van leed en wreedheid, maar kent ook vreugde. Fluim brengt het grootste gedeelte van zijn jeugd door in de kelders en is intens gelukkig, in al zijn simpelheid. Wanneer de graaf in eigen persoon een marteling komt bijwonen ontmoet hij Fluim. Een aanwezigheid die de graaf verbaasd en vind hem eigenlijk wel grappig. Sinds de dood van de hond van zijn dochter Livia is ze vaak neerslachtig en besluit haar deze rare dwerg te geven.
Fluim wordt haar Nar en meteen wordt hij verliefd op de jonge vrouw. Voor lange tijd is hij haar speeltje, haar ding, haar gril. Fluim geniet van haar lieftallige lach. Maar dan… Livia is net 17 jaar en sterft. Dus Fluim durft iets wat hij nooit eerder durfde. Hij kust haar. Een wonde gebeurt, want ze opent haar ogen. Zo ver lijkt het een mooi liefdesverhaal, maar het is een droevig verhaal. Zijn kus heeft duidelijke een wonderlijke eigenschap waarmee hij vruchtbare vrouwen weer tot leven kan wekken, maar dat zijn ook de enige kussen die hij ooit mag geven. Een kus geven, dat is hem niet gegund. Verliefd als hij is op Livia, vraagt hij een kus, maar ze sterft liever.
Wanneer ze hem op een dag de arme stakker betrapt met seksuele verlichting op een kussen, verstoot ze hem en wordt hij verbannen. Zal hij ooit de liefkozing vinden die hij zoekt?
Het droevige en wrede verhaal wordt vertelt door een gevangene, ooit een geliefde van graaf D'Astrat. met zijn polsen geketend aan de muur vertelt hij de lezer het verhaal van Anne en haar afstotelijke zoon waarvan ze nooit de kans kreeg ervan te houden.
De Nar behoort veruit tot ene groep van stripalbums die uitstijgen boven alle anderen. het tekenwerk van Porcel is schitterend en past perfect bij de grandioze vertelling van Zidrou. Ik heb een groot gedeelte van het verhaal verklapt, maar hoe het afloopt moet je ondervinden.
Een prachtig en schitterend geschreven modern sprookje.
Wout Jut
April 10, 2020
Direction : Moyen-Âge, chez le Comte Astrat. Dans son château : deux naissances, celle de Livia, la fille du Comte et dans le sous-sol, près des geôles, Anne très jeune adolescente qui donne vie à un fils qui a le visage difforme. Il sera donné avec barbarie à un chien féroce qui contre toute attente au lieu de le croquer, l'adoptera.
Un jour, des années plus tard, le Comte descendra dans ses geôles et rencontrera un vilain bonhomme que tout le monde surnomme "Le Glaviot". Il deviendra le compagnon de la belle Livia : la belle et la bête ?
Le Glaviot tombera amoureux de sa belle, restant dans l'ombre, l'accompagnant partout secrètement. Livia deviendra une jeune femme et s'éteindra malheureusement dans sa dix-septième année.
C'est à ce moment que "Le Glaviot" découvrira qu'il possède un pouvoir particulier ...
Lequel me direz-vous ? Il faudra lire l'album pour le savoir.
Un scénario signé Zidrou, magnifique. Il nous parle des différences, du regard des gens, de la cruauté, des apparences qui sont souvent trompeuses. Le texte est rempli de tendresse. Le dessin de Porcel est superbe. C'est une ambiance de conte. La couverture est particulièrement belle.
Un gros gros coup de coeur.
Les jolies phrases
Il est tant de choses qu'on ne ferait pas si on n'en connaissait à l'avance les conséquences.
L'homme est un nid à espérances d'où parfois, s'envole un rêve immense.
Un pissenlit ? C'est quoi ça, un pissenlit ? Une fleur. Tu souffles dessus. T'as plus rien comme la vie.
Mais ne lit-on pas plus facilement l'humour cruel du temps sur le visage de ceux que l'on a aimé que dans son propre reflet ?
https://nathavh49.blogspot.com/2020/0...
Un jour, des années plus tard, le Comte descendra dans ses geôles et rencontrera un vilain bonhomme que tout le monde surnomme "Le Glaviot". Il deviendra le compagnon de la belle Livia : la belle et la bête ?
Le Glaviot tombera amoureux de sa belle, restant dans l'ombre, l'accompagnant partout secrètement. Livia deviendra une jeune femme et s'éteindra malheureusement dans sa dix-septième année.
C'est à ce moment que "Le Glaviot" découvrira qu'il possède un pouvoir particulier ...
Lequel me direz-vous ? Il faudra lire l'album pour le savoir.
Un scénario signé Zidrou, magnifique. Il nous parle des différences, du regard des gens, de la cruauté, des apparences qui sont souvent trompeuses. Le texte est rempli de tendresse. Le dessin de Porcel est superbe. C'est une ambiance de conte. La couverture est particulièrement belle.
Un gros gros coup de coeur.
Les jolies phrases
Il est tant de choses qu'on ne ferait pas si on n'en connaissait à l'avance les conséquences.
L'homme est un nid à espérances d'où parfois, s'envole un rêve immense.
Un pissenlit ? C'est quoi ça, un pissenlit ? Une fleur. Tu souffles dessus. T'as plus rien comme la vie.
Mais ne lit-on pas plus facilement l'humour cruel du temps sur le visage de ceux que l'on a aimé que dans son propre reflet ?
https://nathavh49.blogspot.com/2020/0...
September 5, 2015
Zidrou heeft mij al vaak betoverd met prachtige, in stripvorm gegoten, verhalen. Pareltjes als 'Michel', 'La Mondaine', 'Een Mooie Reis', 'De Verhalenverteller', 'Lydie', ... kregen bij mij allen de vijfsterren-quotering en een ereplaats in mijn uitgebreide stripcollectie. Na 'Folies Bergère', één van de beste strips van 2014, werkt Zidrou voor de tweede keer samen met Porcel en leveren ze hier een middeleeuws sprookje af dat aan de ribben blijft plakken.
Zidrou serveert een ferme dosis gruwel via een zachtaardige vertelstem die uit een verrassend donkere hoek komt. Het tekenwerk stelt ook niet teleur en Porcels cover is zeker in de running voor mooiste cover van het jaar. De inkleuring vond ik echter te grauw. Akkoord, de middeleeuwen waren geen happy days maar het gras was toen toch groen en de lucht blauw. Waarom alles drenken in trieste bruintinten ?
Dit boek kan zich niet helemaal meten met Zidrous stripklassiekers maar het behoort zeker tot de beste strips die dit jaar in het Nederlands zijn verschenen.
Zidrou serveert een ferme dosis gruwel via een zachtaardige vertelstem die uit een verrassend donkere hoek komt. Het tekenwerk stelt ook niet teleur en Porcels cover is zeker in de running voor mooiste cover van het jaar. De inkleuring vond ik echter te grauw. Akkoord, de middeleeuwen waren geen happy days maar het gras was toen toch groen en de lucht blauw. Waarom alles drenken in trieste bruintinten ?
Dit boek kan zich niet helemaal meten met Zidrous stripklassiekers maar het behoort zeker tot de beste strips die dit jaar in het Nederlands zijn verschenen.
November 1, 2015
Historia bonita, aunque simple. El final es facilón, hubiera preferido unas pocas páginas más y un final más desarrollado.
January 22, 2017
Je ne suis pas fan du dessin, j'ai trouvé ça un peu court, mais bon sang, quelle histoire ! J'en suis encore remuée. Et j'ai adoré la façon dont c'était narré !
Displaying 1 - 15 of 15 reviews