Het is rauw volk dat nergens past, de mannen die de circustenten opbouwen. Ze zijn getekend en hebben hun hoop verloren. Ze werken hard, zeiken elkaar af, slaan erop los als iets hun niet zint en ze leven bij de dag.
Tot een hond hun leven binnenwandelt: Kweenie. Kweenie is geen gewone hond, maar een sujet, een bijzonder getalenteerd beestje waarmee de tentenbouwers een eigen circus kunnen beginnen. Met de komst van Kweenie lijkt er een einde te komen aan de pech die de mannen achtervolgt...
Periaatteessa ihan hyvin kirjoitettu kirja, mutta en pitänyt tyylilajista, eivätkä näiden sirkuksen maailmassa työskentelevien äijien jututkaan oikein iskeneet. Onneksi oli ohut, muuten olisin jopa saattanut jättää lukemisen kesken.
Vähän erilainen kertomus, joka on tiiviisti ja hauskasti kerrottu vähän eri näkökulmasta kuin mitä sirkuksesta yleensä odottaisi. Käännös on myös hyvä.
Ajattelin monta kertaa tätä lukiessani, että kirjailijan lempikirjan täytyy olla Steinbeckin Hiiriä ja ihmisiä. Jokin tässä kuviossa muistutti sitä. Miehiä jotka toivovat parempaa elämältään.
Dit boek is een prachtig pareltje dat ik ooit op basis van de mooie kaft bij de kringloop mee heb genomen voor een paar cent. Ik probeer het sindsdien iedereen aan te smeren, het was zo'n elegant en hartverscheurend melodrama. Als dat ene nummer waar je altijd een traantje bij weg pinkt, van die artiest waar je nooit in het openbaar een album van zou kopen, vol zwellende violen en uitgerekte vibrato's.