Wróżenie z wnętrzności

by Wit Szostak

Każdy choć raz chciał odejść: zostawić wszystko, odwrócić się i zniknąć. Mateusz porzuca błyskotliwą karierę i zamieszkuje na dworcu kolejowym. Jego brat Błażej od dwudziestu lat nie wypowiedział ani słowa. Ale nic nie jest takie, jak się z początku wydaje. Dworzec Mateusza jest śródziemnomorską willą, zatopionym wśród beskidzkich lasów schronieniem dla ludzi i bogów. A milczący Błażej szeptem opowiada tajemniczą historię o odejściach i powrotach. To opowieść o dwóch braciach i Marcie, bogini Poświatowa, pełna niedopowiedzeń i pulsującego erotyzmu wyprawa w poszukiwaniu mitologii życia.

Genres: Fiction, Audiobook, Poland, Polish Literature

234 pages, Hardcover

First published October 21, 2015

About the author

Wit Szostak (pseudonim, ur. 1976) to polski pisarz, z wykształcenia doktor filozofii, absolwent Papieskiej Akademii Teologicznej. Mieszka w Krakowie. Członek Towarzystwa Tischnerowskiego i miłośnik twórczości Tolkiena. Jest znawcą muzyki ludowej, od kilku lat zapisuje nuty ostatnich skrzypkow ludowych, gra na skrzypcach, gęślach i dudach.

Jako autor debiutował w roku 1999 opowiadaniem „Kłopoty z błaznem” zamieszczonym w „Nowej Fantastyce”.

Jak sam mówi, używa pseudonimu nie po to, by się ukrywać, lecz aby zasygnalizować, że rozgranicza różne dziedziny swoich zainteresowań, jako że pod swoim prawdziwym nazwiskiem publikuje teksty dotyczące filozofii.

Reviews

[Książkowe Bajdurzenie · Rating 4 out of 5]

4,5
Projekt słoik 3/4.
Chciałbym, żeby tak wyglądały książki Jakuba Małeckiego.
https://www.youtube.com/watch?v=WhAlO...

[Kinga (oazaksiazek) · Rating 4 out of 5]

To moje drugie spotkanie z twórczością Wita Szostaka i znów dałam się porwać, oczarować, zatracić.

"Wróżenie z wnętrzności" słuchałam w audiobooku i po raz kolejny dobór słów przez autora trafił tam, gdzie powinien. Prosto do moich wnętrzności.

Historia pełna niedopowiedzeń i bohaterów skrzywdzonych przez życie. Klimatyczna, prowincjonalna, uderzająca prostotą.

Porusza temat sztuki, uczuć międzyludzkich i problemów z którymi mierzymi się każdego dnia. Intryguje, wciąga i porusza.

Nie mogę się doczekać kolejnego spotkania z tym autorem.

[maria · Rating 4 out of 5]

Niesamowita, napięta, gorzka i wyjątkowo utkana książka. Nikt nie potrafi tak "bawić" się słowem jak Wit Szostak, jestem oczarowana 🤍

[Aleksandra · Rating 4 out of 5]

Wsiąknęła ta książka do moich wnętrzności i już tam pozostanie. 
Powiem tylko tyle: z przyjemnością i ciekawością zabiorę się za kolejną książkę Wita Szostaka, bo to w jaki sposób używa słów jest niesamowite.

[Aleksandra Jagielska · Rating 5 out of 5]

No cóż... znów dałam się oczarować i zatracić. Każde słowo, a właściwie każdy ,,szept" trafił prosto do moich wnętrzności, zakorzenił się i zostanie tam na bardzo długo. Mało kto potrafi tak pięknie operować słowem jak Wit Szostak.

[nika · Rating 4 out of 5]

wszedzie jest tak samo i zawsze tak samo
nie ma odmiany i nie szukam odmiany

[Darek Zawisko · Rating 4 out of 5]

3.5 stars

[Lena D · Rating 5 out of 5]

Jedna z najniezwyklejszych książek jakie przeczytałam w tym roku, możliwe że nawet w życiu

[ola_hiperbola · Rating 4 out of 5]

4,5 - mało kto potrafi tak pięknie operować słowem jak Wit Szostak. Książka z jednej strony napisana prostym językiem, jednak te proste słowa są tak podane, że jednocześnie składają się na piękne zdania, z niezwykłą głębią, dającą do myślenia. I mimo iż książka króciutka, nie ma nawet 300 stron, to czytałam ją stosunkowo długo, bowiem tymi słowami warto się delektować, czytać nieśpiesznie 😊❤️

[Maja · Rating 3 out of 5]

Szostak jak zawsze, podróżuje między słowami i tworzy piękne, proste, ale niezwykłe zdania. Niefortunnie tym razem nie dotknęły mojej wnętrzności tak jak "cudze słowa", ale zatrzymały się gdzieś i nadal w tle zostaną.

[Ela · Rating 5 out of 5]

Cudowna historia, cudownie napisana.

[Olga Skalska · Rating 5 out of 5]

"Szeptanie" skończyło się tak niespodziewanie, że doświadczyłam małej dezorientacji. Niesamowicie tajemnicza powieść trzymała mnie w napięciu do ostatniego zdania.

[Monika · Rating 4 out of 5]

Bardzo lubię powieści Wita Szostaka, choć niemal każda jest napisana innym stylem, raczej nie są do siebie podobne ani językowo, ani tematycznie.
Ta powieść jednak przypominała mi trochę Wichry Smoczogór, może odrobinę przez miejsce akcji (góry) ale przede wszystkim przez gawędziarski ton.
Piękna historia o rodzinie, o miłości, o trudnych wyborach i niezrozumiałych wyborach. Także o przebaczeniu i zmianie.
Polecam - czyta się szybko i łatwo.

[alutka · Rating 5 out of 5]

"to jest życie, to jest oddech, to jest oddalanie się od świata i powrót do niego, pulsacja życia."

Znów nie mam słow na tego człowieka, nie istnieje literatura która lepiej do mnie trafia

[Weronika L. Chrunik · Rating 4 out of 5]

Gorzka opowieść o różnych utratach ubrana w piękne słowa. Mnóstwo metafor, niedopowiedzeń i mitologicznych schematów.

[Kubuś · Rating 4 out of 5]

Bardzo ciężko mi ocenić tę książkę poza faktem, że na pewno nie jest dla każdego. "Cudze słowa" tego autora bardzo mi się podobały, ta książka mniej, mimo że kilka wątków z niej pojawia się i tutaj. Fabuła rozwija się bardzo powoli, perspektywa narratora jest trafna i interesująca, czasami nawet kwestionowałem, jak bardzo narrator jest powiązany z całą sprawą i czy książka nie przybieże nadnaturalnego obrotu, ale nie. Zdecydowanie było to artystyczno-filozoficzne przeżycie, polecam jeśli ktoś lubi takie klimaty, chociaż jeśli liczycie na pełne rozwiązanie sprawy albo chociaż poznanie przyczyn stanu rzeczy, mocno się przeliczycie. To nie książka z odpowiedziami, raczej z pytanimi do zadania sobie samemu podczas lektury. Język bywa niezrozumiały, ale tylko fragmentarycznie, odróżnienie fikcji od rzeczywistości albo zrozumienie o czym "szepcze" Błażej bywa konfundujące.

[Maria · Rating 5 out of 5]

"Fakty muszą zostać przeżyte, przetrawione przez organy i gruczoły. Wtedy stają się treścią wnętrzności, wtedy dopiero można zacząć opowiadać. Wywlekać wnętrzności i wróżyć z nich, wtykając palce w bolące miejsca."

Łatwo powiedzieć że ktoś jest głupi lub mądry ale to czy w ogóle postrzegamy kogoś w dany sposób jest bezpośrednim odbiciem naszej własnej samooceny i postrzegania świata. Każdy kogo spotykasz jest poniekąd tobą. Jak bardzo jesteś świadomy swoich wnętrzności i jak bardzo umiesz żyć wewnętrznie, by móc zrozumieć wagę ciszy drugiej osoby? To zwykła cisza czy ciche przeżywanie? Piękna książka. Płynąca przez meandry ludzkiego umysłu i różne perspektywy. Być może czasem by się chciało żeby była bardziej dosłowna ale i tak zachowuje dobry balans między metaforą a zwykłym faktem. Moje pierwsze zderzenie z Szostakiem i na pewno nie ostatnie!

[echo · Rating 3 out of 5]

widzę tę książkę jako rozbieg przed "cudzymi słowami" — widać w niej wszystkie elementy, które złożyły się na udaną narrację późniejszej powieści, ale tu dopiero kiełkują, błądzą nieśmiało, szukają odpowiedniej perspektywy, żeby opowiedzieć o niewiedzy, o tym, że nie wiemy, dlaczego całe ścieżki nagle przestają istnieć, nie zauważamy, kiedy przelotne decyzje kamienieją i zostają na zawsze, tkwimy zamknięci w słowach, a nie słowa w nas, i postacie, które dostrzegamy w ich mgle, zajęte swoją własną ucieczką przed ostatecznym nazwaniem, zawsze przybierają tylko ten kolor, który potrafimy im podszepnąć

[Paweł · Rating 4 out of 5]

Wyszeptany monolog, łączący narratora z zewnętrznością. Bo wycofał się pewnego dnia do swojego wnętrza. Wnętrzności metaforyczne, symboliczne, rzeczywiste - co to siniejącymi plamami naznaczają skórę, ba, nawet narodowe - godnie reprezentujące. Rodzinne ustawienie w wersji 1:1.
Pozdrawiam pana Berta Hellingera.
Jeżeli recenzja wydaje się dziwaczna, to przepraszam. Po takiej powieści trudno się powstrzymać.

[Mollplytowy · Rating 5 out of 5]

Co za książka... Kiedy już wydawało mi się, że przeszłam przez jej najtrudniejsze momenty, dała mi z liścia. I później jeszcze kilka razy. To jest inny level literatury. Bardzo dużo przyjemności, choć nie była to łatwa opowieść.

[Maria Tuleit]

troszkę mi się przeciągnęło, bo polubilam zasypianie przy tej książce. Mimo wszystko nie czuję żebym coś przez to straciła. Też żyje z takim Błażejem, który mówi do mnie prosto z brzucha chociaż na co dzień staram się być Martą.

[Jakub · Rating 5 out of 5]

Wspaniała.

[an.ja13 · Rating 5 out of 5]

(?)

[Mikołaj · Rating 4 out of 5]

7,5, dobra książka ale trochę prześlizguje się po esencji. Ale no, jako że narrator nie ma słów na lepszy opis, tak więc nie ma co go winić :D.

[Vic · Rating 5 out of 5]

wit szostak nie pisze - wit szostak snuje zaklęcia, a ja przepadłxm. nie mogę się doczekać kolejnych książek!

[Agata · Rating 5 out of 5]

4,75

[Matiiiii · Rating 4 out of 5]

4.25⭐️

Czarująca.

[Patryk · Rating 4 out of 5]

nie rozumiem o co chodzi ale buja

[A · Rating 5 out of 5]

Świetna książka, intrygująca i inspirująca. Dobrze się bawiłam przypadkami Srebronia z poprzedniej, ale ta to coś zupełnie innego. Na serio i pięknie. Miałam też wrażenie, czytając, że napisała to kobieta. A nie napisała przecież. Chapeau bas!

[Joanna Slow · Rating 4 out of 5]

Zachłysnęłam sie początkiem. Proza na granicy poezji. Przyjemne w czytaniu, magiczne. Pięknie opisane rodzinne relacje. Koniec słabszy ale i tak warto bo ta książka jest po prostu inna. I dla samej odmienności wg mnie warto.