Επιστροφή

by Μιχάλης Μοδινός

O βετεράνος αρχαιολόγος Απόστολος Ζήρας καταφεύγει στο προγονικό του σπίτι στο νότιο Πήλιο, όπου περνούσε τα καλοκαίρια του κατά τη δεκαετία του '50. Είναι ένας άντρας μόνος, χήρος, διωκόμενος από τις δικαστικές Αρχές και τα τηλεοπτικά κανάλια. Στον τόπο των εφηβικών του διακοπών επιχειρεί ν' ανασυνθέσει τα αίτια που τον κατέστησαν αποδιοπομπαίο τράγο. Γι' αυτό ανασκάπτει τα ερείπια της ζωής του, φέρνοντας ταυτόχρονα στο φως και τα ερείπια της πρόσφατης νεοελληνικής ιστορίας.
"Ανακαλύπτει" ξανά τον έρωτά του για την κυρία Μακρή και την κόρη της, θυμάται τον κοσμοπολίτη θείο του από την Αλεξάνδρεια, αλλά και μια ζωή γεμάτη προδοσίες, φυγές, αναταράξεις, απωθήσεις και ανατροπές. Μέσ' από την επιστροφή του στο παρελθόν και στα πατρογονικά εδάφη ο ήρωας θα βιώσει τελικά την ανθρώπινη περιπέτεια ως την τελική λύτρωση· και η Ιθάκη, περισσότερο και από εστία, θ' αποδειχτεί το ορμητήριο ενός νέου ταξιδιού.

Ένα οξυδερκές, τρυφερό και σαρκαστικό σχόλιο πάνω στην ταυτότητα, στη μνήμη, στις ιδιαιτερότητες των τόπων και των ανθρώπων τους.

373 pages, Paperback

First published March 9, 2009

Reviews

[ΔουΨου]

Η ζωή και η παρακμή ενός έντιμου πλην αδίκως κατατρεγμένου ανθρώπου, υπαλλήλου του Δημοσίου, που έζησε έντονα, που απολάμβανε τη ζωή του, σε ανασκόπηση κυρίως. Παρά το θέμα, δεν ήταν πληκτικό γιατί ο πρωταγωνιστής είναι νικητής. Βρίσκει το όμορφο όπου και να βρίσκεται, ό,τι και να του είχε συμβεί. Δεν είναι γκρινιάρης. Γράφει πολύ ωραία ο συγγραφέας. Οι περιγραφές των τοπίων της περιοχής του Πηλίου, ειδικά, είναι άψογες. Η περιγραφή της σχέσης του πρωταγωνιστή με το σκύλο του το Μάγκα, επίσης, και πολύ τρυφερή - με συγκίνησε ιδιαίτερα. Το ίδιο ισχύει και για τις πολύ εύστοχες περιγραφές για τη λειτουργία των φορέων του Δημοσίου - διαφθορά, διαπλοκή, ραδιουργίες, τα πάντα. Αυτό που βαριόμουν αφάνταστα ήταν οι ερωτικές σκηνές - αρκετά ανιαρές μέχρι αηδίας με την όψη 15άχρονου και ας τις διηγούταν γέρος πια - και μιλάμε για το μισό βιβλίο σχεδόν! Αλλιώς θα το βαθμολογούσα με 4.

[Αλέξης Γυφτοδήμος]

Άνισο βιβλίο, περιοδικά φλύαρο, περιοδικά συναρπαστικό. Μου άρεσε τελικά. Οι αναφορές στον τύπο, στην διαφθορά, στην υποκρισία από τα καλύτερα μέρη του βιβλίου. Η περιήγηση στα χωριά του Πηλίου πολύ ενδιαφέρουσα (για μένα).