In seizoenen

by Judith Visser

Wat gebeurt er als je te horen krijgt dat je ernstig ziek bent en door nalatigheid van het ziekenhuis niet meer geholpen kunt worden? Dat je 'in seizoenen' moet gaan denken? Annabel Wismar (59) laat het er niet bij zitten en zoekt haar heil bij Belgische artsen, die haar nog wel willen behandelen. Haar zoon David twijfelt geen moment en trekt bij zijn moeder in om haar te verzorgen. In de periode die volgt leren zij niet alleen elkaar maar ook zichzelf op een andere manier kennen.
Met In seizoenen maakt Judith Visser op overtuigende wijze de overstap naar de literaire roman.

Genres: Roman, Fiction

399 pages, Paperback

First published January 1, 2016

About the author

Judith Visser schreef al meer dan tien boeken en is de laatste jaren vooral bekend door haar autobiografische romans Zondagskind en Zondagsleven. Zondagskind werd bekroond met de Hebban Literatuurprijs. Zondagskracht is het langverwachte derde en laatste deel in het drieluik over Jasmijn Vink. Judith woont met haar man en drie wolfhonden in Rockanje aan Zee.

Reviews

[Wilma · Rating 5 out of 5]

Definitely a 'must read'!! Weergaloos mooi...heftig...confronterend...regelmatig met een brok in mijn keel dit verhaal gelezen...De kracht en de moed van Annabel om de strijd aan te gaan tegen haar ziekte, de verschillende behandelingen die ze blijft ondergaan, de hoop niet opgevend...en uiteindelijk de berusting...De liefde tussen moeder en zoon...de verwerking van 'traumatische' gebeurtenissen uit hun jeugd bij beide, die ook hun uitwerking hebben op het accepteren en het omgaan met haar ziekte...integer en eerlijk. Het verhaal blijft in je hoofd zitten. Ik heb tijd nodig om het verhaal te laten bezinken voor ik aan een nieuw boek begin

[Dennis Elten · Rating 5 out of 5]

Nog nooit heeft een boek mij zo persoonlijk geraakt als dit boek. Judith Visser weet met In Seizoenen een verhaal neer te zetten dat een groot deel van de mensen zal raken. Het personage David is een man met een gebroken verleden, een liefde die hem verlaten heeft. Zijn moeder Annabel heeft ook een jeugdliefde die nog in haar hoofd rondspookt. Dit helpt de twee personages om te gaan met de slopende ziekte die Annabel vloert. De kracht van moeder en zoon die dit gevecht aangaan is onvoorstelbaar en erg moedig.

Een ander punt waarom dit boek mij persoonlijk raakt is het feit dat mijn moeder ook ernstig ziek is. Ik weet dat Alzheimer geen kanker is maar beide zijn slopende ziektes. Het feit dat David opgevoed is door een alleenstaande moeder trekt nog een parallel.
Judith Visser weet met In Seizoenen een voor haar persoonlijk verhaal op te schrijven. Dit vergt een hoop kracht en doorzetting vermogen. Judith Visser heeft haar meesterwerk geschreven wat mij betreft. Zij weet mensen niet onberoerd te laten, ik heb met moeite het boek uitgekregen door alle emoties die mij overspoelde.

In Seizoenen is een boek dat niemand onberoerd zal laten. Een boek dat je niet uitkrijgt zonder tranen. Wat mij betreft is dit het beste boek dat Judith Visser tot nu toe heeft geschreven, Een absolute aanrader.

[Silvie Klokgieter · Rating 5 out of 5]

Dit boek bijna in één ruk uitgelezen. Prachtig en ontroerend. Op het einde wel even een traantje gelaten.... knap als je zo kunt schrijven!

[Leesdame · Rating 5 out of 5]

De stijl van Judith is vlot en ingetogen. Maar ze schuwt details omtrent de ziekte niet. Dit kan confronterend voor mensen zijn die in een gelijksoortige situatie zitten, maar misschien is het ook wel goed dat het zo puur en gedetailleerd wordt beschreven. De wanhoop, de miscommunicatie tussen ziekenhuizen, de meedogenloosheid van ziekenhuispersoneel, het ondraaglijke wachten op uitslagen en het ondergaan van ziekmakende kuren. Een wereld die voor sommige zo dichtbij ligt en voor sommige ver weg ligt. Een fijne roman om te lezen is het dan ook niet, maar wel een indrukwekkende roman, die zijn sporen achter laat in je hoofd.

Tijdens het lezen kruip je helemaal in het boek en leef je mee met Annabel en David. Stoppen met lezen wordt dan ook steeds moeilijker.

Lees meer op mijn blog

[Liesbeth Van der ven · Rating 5 out of 5]

Een verhaal wat je nog lang bijblijft! Diep onder de indruk!
Erg ontroerend en mooi geschreven, hield het dan ook niet droog bij de laatste hoofdstukken.
Een aanrader!

[Iris · Rating 4 out of 5]

Emotioneel verhaal. Ik heb aan het eind wel een traan gelaten. Dan is het voor mij een geslaagd boek.

[Hannie · Rating 4 out of 5]

Een verhaal dat je raakt. Vooral vrijdag had ik echt moeite om het boek weg te leggen. Je wordt echt het verhaal ingezogen en dat maakte het moeilijk om het weg te leggen. Toch had ik op het einde wel dat het zonde is dat Annabel niet echt meer van de laatste maanden van haar leven heeft kunnen genieten door alle zware behandelingen die ze heeft ondergaan. Ik weet niet of ik dezelfde keuze had gemaakt. Maar zij wil alles proberen. Al is het maar vanwege haar zoon. Hij heeft moeite om de realiteit te accepteren en is nog steeds niet over zijn jeugdliefde heen, waardoor hij in een benarde situatie terechtkomt. Ik vond de terugblikken op Annabels jeugd ook interessant. Wat ik wel lastig vind, is dat het boek deels op waargebeurde feiten is gebaseerd. Ik ben dan altijd benieuwd wat is waargebeurd en wat is fictie.

[Marije · Rating 3 out of 5]

Ja weetje, het boek is niet slecht maar heeft me ook niet overtuigd. Geeft zeker wel een treurig beeld weer van de werkelijkheid. Einde was wel echt goed.

[Mieke Schepens · Rating 5 out of 5]

Hoe bijzonder is het om zoveel uit je eigen leven te herkennen in een literaire roman?
Heel bijzonder, vooral wanneer het op deze overtuigende manier beschreven wordt. De auteur laat de lezer kennismaken met Annabel Wismar (59) en haar zoon David. Annabel krijgt van het ziekenhuis te horen dat ze ernstig ziek is en niet meer geholpen kan worden. Nadat ze jaren geleden een paar keer geopereerd was aan een vorm van kanker had ze ook nu weer het volste vertrouwen in een goede afloop. Door nalatigheid van het ziekenhuis is dat moment al voorbij. Annabel laat het er niet bij zitten en zoekt voor een second opinion haar heil bij Belgische artsen. Deze zien haar situatie anders en willen haar nog wel behandelen. Haar zoon David trekt bij haar in om haar zo goed mogelijk behulpzaam te zijn tijdens deze behandelingen en de tijd daartussenin.

Deze ontroerende roman, waarin de behandelingen, bijverschijnselen van de behandelingen en gedachten van Annabel vastgelegd zijn op een manier die waarheidsgetrouw genoemd kan worden. Tot op zekere hoogte kan ik zoals helaas velen onder ons, dat bevestigen. Het klopt gewoon.

De gedachten van Annabel gaan terug naar het verleden. Naar momenten in haar leven waarvan haar zoon David geen weet heeft.
David is op zijn beurt ook met een aantal gebeurtenissen in zijn eigen leven bezig, waar zijn moeder niets van weet en ook niet mag weten. Hij wil haar niet nog meer belasten. Hij is vooral boos en dat maakt het er voor hem ook niet gemakkelijker op. Gelukkig voor hem is er zijn naaste familie om ook hem te kunnen ondersteunen in dit gevecht tussen loslaten en vasthouden.

Dit is een bijzondere literaire roman, die je nog eens extra na laat denken over het leven en over hoe goed je iemand kent of denkt te kennen. Hierdoor leer je ook jezelf beter kennen.
Een roman die je in zijn greep heeft vanaf de eerste bladzijde en je niet meer loslaat tot het laatste woord en zelfs nog daarna...

[Khim · Rating 4 out of 5]

Dat Judith Visser goed kan schrijven wisten wij al ;-) Normaal gesproken schrijft ze thrillers, ditmaal een roman gebaseerd op waargebeurde feiten. Namelijk haar moeder die ziek is geweest en helaas is overleden. Dit verhaal gaat over Annabel Wismar (59) een moderne vrouw die van het leven houdt en toch veel heeft meegemaakt en dat heeft haar gevormd tot de persoon die zij nu is. Ze heeft een zoon David die getrouwd is met Josefien. Helaas is haar ziekte terug gekomen en is uitbehandeld in Nederland. Ze geeft niet op en wil een behandeling ondergaan in België. Dit brengt vanuit Nederland de nodige tegenwerking met zich mee. Je leeft erg met Annabel en David mee. De personages zijn levensecht en je kunt je heel goed inleven in hun situatie. David heeft zo ook zijn nodige privé problemen en dan ook nog eens de zorg van zijn moeder. Langzaam maar zeker nadert het trieste einde. Ik zelf heb ook bekende gehad die helaas aan de ziekte zijn overleden en sommige zoals mijn vader het diverse malen overleven. Hopelijk kunnen wij deze ziekte ooit zover maken dat het een chronische ziekte gaat worden en niet meer een ziekte met eventuele dodelijke afloop. Kijk weer uit naar het volgende boek van Judith Visser.

[Saskia · Rating 5 out of 5]

Als groot fan van de boeken van Judith Visser was ik erg benieuwd naar In seizoenen zeker omdat Judith met dit boek de overstap heeft gemaakt van thriller naar roman. In seizoenen gaat over Annabel Wismar en haar zoon David. Annabel heeft een tumor in haar lies en krijgt in de Daniël den Hoed kliniek te horen dat ze uitbehandeld is. Zowel Annabel als David kunnen zich hier niet bij neerleggen en gaan voor een second opinion naar een ziekenhuis in Leuven. Hier krijgen ze te horen dat ze chemo willen gaan proberen en de hoop laait weer op. Het verhaal wordt door zowel David als Annabel verteld en beide personen leren we dan ook goed kennen. Ook neemt Annabel je mee naar het verleden, naar haar eerste liefde Ronnie. Ook David vertelt zijn eigen verhaal, buiten de ziekte van zijn moeder. Ik vond In seizoenen een prachtig verteld verhaal, de emoties van zowel Annabel als David mooi verwoord. Wat mij betreft mag Judith nog zo'n prachtige roman gaan schrijven maar ik hoop toch ook weer op een thriller van haar hand want ook die zijn geweldig! Vijf dik verdiende sterren in ieder geval voor In seizoenen.

[Philip Vanneste · Rating 2 out of 5]

Ik vond dit een minder goed boek.
De karakters zijn voor mij te weinig uitgediept. Ze blijven vast zitten in hun zelfde denken. Het boek is ook vrij langdradig, en tegelijk voorspelbaar.
Als het hoofdpersonage uiteindelijk een grote ommekeer meemaakt (nadat hij ontdekt wie Peggy is), gaat dit dan weer zonder enige uitdieping van dit gebeuren.

Taal is boeiend, maar er was veel meer mogelijk met dit verhaal.

[Jil · Rating 5 out of 5]

Indrukwekkend boek! Blijft zeker hangen ook. Wel een verhaal die mij heeft geraakt dus knap dat Judith Visser dit met dit verhaal kan losmaken. Ik was heel benieuwd hoe een boek van haar in een ander genre zou zijn en het is zeker geslaagd, zou graag meer van haar in dit genre wel willen lezen.

[Jessica · Rating 3 out of 5]

3,5/5

Het einde maakt veel goed. Het midden van het boek was voor mij iets te langdradig geschreven.

[Geert Bremmer · Rating 4 out of 5]

Na het lezen van het boek Zondagskracht was ik benieuwd naar dit verhaal, omdat ze daarin deels vertelt hoe dit boek tot stand is gekomen. Toch heb ik lang getwijfeld, omdat het boek mij misschien te aangrijpend leek. Uiteindelijk ben ik blij dat ik er aan begonnen ben. Het boek vertelt op een ontroerende manier over het leven met kanker en alle bijbehorende behandelingen. Toch stoorde er mij ook iets in dit verhaal: de verhaallijn rondom het personage Yvanka. Ik heb op zich niks tegen de verhaallijn zelf, maar ik vond het niet passend bij de rest van het boek. Daarbij vond ik het niet altijd even geloofwaardig en ook niet altijd even goed uitgewerkt. Ik vond het vooral afleiden van waar de roman eigenlijk om draait. Zonder dit personage vond ik het boek zeker 5 sterren waard, nu eerder 4,5.
Hoewel het einde voorspelbaar was door het lezen van Zondagskracht, heeft het me zeker geraakt. De laatste zin, die de auteur misschien wel liever als titel had willen gebruiken, zit dagen na het lezen ervan nog altijd in mijn geheugen gegrift.

Ik zie de eekhoorns al 💔

[Loes Hilhorst · Rating 3 out of 5]

Knap om zo echt over het proces van ziekte te schrijven. Helaas herkenbaar. Maar mooi dat het niet mooier gemaakt wordt dan het is. En helemaal indrukwekkend dat de schrijfster dit heeft kunnen schrijven voor haar eigen verwerking.

Vond de verhaallijnen over David-Yvanka-Penny-Chantal en Annabel-Ronnie juist wel weer onrealistisch, lag er een beetje te dik bovenop.

[Chantal · Rating 4 out of 5]

Dit was echt een heel moeilijk boek om te lezen omdat ik meerdere mensen ben kwijtgeraakt op dezelfde manier als David. Soms wilde ik ook niet verder lezen omdat het zo lastig en confronterend was. Toch is het heel goed geschreven, en ook mooi.

[Carole Schreuder · Rating 5 out of 5]

prachtig beschreven, zoals ik gewend ben van deze schrijfster, hoe je omgaat met ziekte &verlies dierbare en hoe dit (onbedoeld) je grenzen verlegd

[Nathalie Van Ruijven · Rating 3 out of 5]

3.5 eigenlijk. Snel uitgelezen, het pakte wel. Werd op een gegeven moment een beetje kriebelig van alle negatieve opmerkingen over de ziekenhuizen. Ik geloof toch ook wel dat er zusters en dokters zijn die op een professionele manier kunnen meeleven. Verder hadden de 2 hoofdpersonen psychisch ook wel het 1 en ander aan de hand, maar zaten behoorlijk op slot, deelden weinig met elkaar... vond de opbouw van het boek wel goed!

[Boekverslaafde · Rating 4 out of 5]

In seizoenen, indrukwekkende meeslepende roman met beladen onderwerp, het leven en de dood, een verhaal wat verteld moest worden, aanrader!

Lees mijn volledige recensie op
http://boekverslaafde.blogspot.nl/201...

[Shadira · Rating 5 out of 5]

Een ingrijpend maar ook een mooie roman over liefde. Hoe graag we de mensen om ons heen willen vasthouden, soms moeten we hen loslaten. Annabel krijgt een verschrikkelijke diagnose: ze heeft een tumor die niet meer te behandelen is. Samen met haar zoon David is ze vastbesloten de hoop niet op te geven. Ze moet beter worden! In België willen ze haar nog wel behandelen, dus reizen moeder en zoon heel wat keren af naar het ziekenhuis in Leuven. Maar kan ze al weer in jaren denken, of is de duur van haar leven toch een kwestie van In seizoenen.
n Seizoenen wordt uit verschillende standpunten geschreven in een soort dagboekvorm. Soms wordt het verhaal gewoon verteld. Boven deze hoofdstukken staat dan alleen de dag en datum. Andere keren is Annabel of David aan het woord. Dan staat er boven het hoofdstuk de naam van degene die aan het woord is. Er zijn ook stukken cursief gedrukte tekst. Dit zijn fragmenten uit een oud dagboek van Annabel. Het klinkt wellicht een beetje verwarrend, maar dat is het als je aan het lezen bent absoluut niet. De afwisseling van deze hoofdstukken vindt heel natuurlijk plaats.
Naarmate je vordert in het verhaal, leer je Annabel en David steeds beter kennen. Al snel wordt duidelijk dat ze allebei zo hun eigen redenen hebben om te geloven in het overwinnen van de tumor. Moeder en zoon leren elkaar beter dan ooit kennen…In seizoenen vertelt een mooi verhaal maar het is wel een heel triest boek. Het beschrijft nu eenmaal de laatste maanden van een doodzieke vrouw. Toch heeft Judith Visser er meer van weten te maken. Tussen de chemokuren door lezen we namelijk ook over zowel Annabels als Davids jeugdliefde. Verder worden ook de huwelijksproblemen van David mooi in het verhaal verweven. Ook dat zijn niet alleen maar onderwerpen om om te lachten, maar het maakt het geheel wel net wat lichter.

In seizoenen’ is een prachtig verhaal dat laat zien wat een vernietigende ziekte met iemand kan doen, welke impact dat heeft. Niet alleen de patiënt maar ook andere betrokkenen raken uit balans en gaan ieder op een eigen manier met een dergelijk rampscenario om. Het is vaak zo dat degene die ziek is zorgt voor relativeren en troost naar de anderen toe. Ook Annabel is een grote steun voor David, dit terwijl ze zo ziek is. Moeder en zoon delen veel maar om elkaar te ontzien belasten ze elkaar niet met alle gedachtes en zorgen, heel begrijpelijk natuurlijk. Maar Annabel is een sterke vrouw, ze kan dit laatste stuk van haar leven, het laatste dat ze als moeder kan doen ook nog wel. De vraag is alleen of David zijn deel ook aankan?

[Suzan · Rating 3 out of 5]

Mooi verhaal, een boek om snel uit te lezen. Qua diepgang had ik er wat meer van verwacht: de problematische moeder-zoon relatie, de trauma's van beiden, de verlatingsangst, en de keuzes die ze daardoor maken in het leven. Het is een beetje een anticlimax dat David uiteindelijk de verstandige keuzes maakt en de waanbeelden over zijn jeugdliefde opzij zet. Het is eerst niet duidelijk waar die waanideeën (dat Penny zal terugkeren) vandaan komen en uiteindelijk zet hij ze eenvoudig van zich af. Ik vond het ook jammer dat de dagboekpassages niet geloofwaardig zijn als teksten van een 14-jarige. Maar omdat het verhaal aansprekend is heb ik het toch met plezier gelezen.

[Lilian Schadee · Rating 3 out of 5]

In dit boek wordt het ziekteproces van de moeder van de hoofdpersoon beschreven. Het gevecht tegen kanker, de hoop en tenslotte de acceptatie. Op de achtergrond spelen de levens van de zoon en moeder een rol.
Hoewel dit een zwaar onderwerp is, leest het boek vlot weg. De verhaallijn vond ik wat doorzichtig. Er worden steeds hints gegeven, het verhaal is daardoor wat minder verrassend en wat minder geloofwaardig.
Ik weet eigenlijk ook niet of ik het eind van het boek nu mooi of gezocht sentimenteel moest vinden.

[Sandra B. · Rating 3 out of 5]

Ik was helemaal blij toen ik dit boek toevallig bij de bibliotheek zag want ik ben zo fan van haar boek ‘zondagskind’. Combinatie van scheiding en kanker sprak me aan, ik hoopte ervan te leren hoe zij daarmee om gingen, misschien dat ik daarom met te hoge verwachtingen ben gaan lezen. Het is mooi geschreven maar wat ergerde ik me aan David in dit verhaal. Toch uitgelezen, het heeft wel mooie einde.

[Patrice Van Trigt · Rating 5 out of 5]

Moeder Annabel en zoon David zijn altijd met z’n tweetjes geweest. Het huwelijk met Davids vader bleek niet voorbestemd en dus bleven moeder en zoon samen over. Door de jaren heen is er een intense band tussen de twee ontstaan, elkaar loslaten hebben ze eigenlijk nooit gedaan, ze zijn een eenheid. Zelfs nadat David ging trouwen en in een andere stad ging wonen. Een aantal jaren geleden is bij Annabel kanker geconstateerd en is ze daarvoor onder behandeling. Het lijkt er zelfs op dat de ziekte onder controle is. Totdat ze in februari 2012 het desastreuze nieuws krijgen te horen dat ze is uitbehandeld, zomaar ineens. In Nederland kunnen ze schijnbaar niets meer voor haar doen. De prognose is somber, in plaats van jaren is er nu sprake van seizoenen, de klap komt hard aan. Na de eerste schok herpakken zowel David als Annabel zich en weigeren zich neer te leggen bij dit oordeel en zoeken elders advies en behandeling. Dat vinden ze vervolgens in België, in Leuven om precies te zijn. De artsen daar hebben nog wel wat mogelijkheden en dat is voldoende om moeder en zoon volledig op te laden en er voor te gaan. Het zal een zware tijd gaan worden maar ze zien beiden de mogelijkheden op genezing en gaan vol goede moed het heftige traject in, niet wetende wat hen staat te wachten en wat het uiteindelijke resultaat zal zijn. Hun band intensiveert nog meer en David kan zich alleen nog maar op zijn moeder focussen, alles er omheen lijkt een waas te zijn, niets is belangrijker dan de genezing van zijn moeder. Wanneer blijkt dat de behandeling toch niet zo gaat als gehoopt moeten ze weer hun verwachtingen bijstellen. Annabel is alleen maar bezig met David, ze maakt zich zorgen want hoe moet haar zoon zich gaan redden straks? En David vestigt alles op de genezing van zijn moeder, een andere optie is er voor hem gewoon niet. Toch hebben beiden ook hun eigen momenten, gaan ze ieder op een andere manier om met de situatie. Verbazingwekkend genoeg zoeken ze hun troost in het verleden, ieder om een totaal andere reden.

Soms komt er een boek op je pad dat op je lijf geschreven lijkt. Met het boek ‘In seizoenen’ van Judith Visser blijkt dat dus echt te kunnen. Dat feit maakt het lezen en recenseren van dit boek extra beladen maar het moedigt ook aan tot relativeren en hoop. Hoe raar dat laatste misschien ook lijkt nadat je het boek hebt gelezen. Het indringende verhaal van moeder Annabel en haar zoon David zal niet alleen veel indruk maken op de lezers maar ook troost bieden aan degenen die in een gelijksoortige situatie zitten. Het verhaal is geïnspireerd op wat Judith zelf heeft meegemaakt toen haar moeder ernstig ziek werd. Deze roman is zowel confronterend als verbluffend mooi.

Zowel David als Annabel blikken terug op hun verleden. Annabel doet dat om alles een beetje draaglijker te maken, om weg te dromen bij herinneringen aan de hand van haar jeugddagboek. David echter droomt over het uitkomen van zijn ultieme wens. Iets waar hij al jaren mee bezig is en maar niet kan loslaten. Wanneer de werkelijkheid ineens heel dicht zijn wens benadert neemt hij irrationele beslissingen, doet hij domme dingen, riskeert hij het om behoorlijk tegen de lamp te lopen. En hoe legt ie dat z’n zieke moeder uit? Totaal uit balans en gedreven door een wanhopig verlangen naar vroegere tijden beleven beiden hun eigen verhaal.

‘In seizoenen’ is een prachtig verhaal dat laat zien wat een vernietigende ziekte met iemand kan doen, welke impact dat heeft. Niet alleen de patiënt maar ook andere betrokkenen raken uit balans en gaan ieder op een eigen manier met een dergelijk rampscenario om. Het is vaak zo dat degene die ziek is zorgt voor relativeren en troost naar de anderen toe. Ook Annabel is een grote steun voor David, dit terwijl ze zo ziek is. Moeder en zoon delen veel maar om elkaar te ontzien belasten ze elkaar niet met alle gedachtes en zorgen, heel begrijpelijk natuurlijk. Maar Annabel is een sterke vrouw, ze kan dit laatste stuk van haar leven, het laatste dat ze als moeder kan doen ook nog wel. De vraag is alleen of David zijn deel ook aankan?

Judith Visser heeft met dit boek een verpletterend verhaal geschreven, op meerdere manieren. Het boek is niet alleen maar ellende en chemokuren. Nee, het bevat zowel een lach als een traan. Het verhaal van David is ronduit intrigerend want hij is alles behalve stabiel te noemen. En dat heeft niet alleen met deze situatie te maken. Annabel probeert wel voor hem te zorgen maar hij is een volwassen man en zal ook zijn eigen keuzes moeten maken en daarvan de consequenties moeten dragen. Iets wat met vallen en opstaan zal gaan want de rollen zijn nu omgedraaid, David moet voor zijn moeder zorgen en doet dat vol overgave. Annabel zoekt haar troost op een totaal andere manier en daar lees je een stuk Judith terug. De voorliefde voor de natuur, de Veluwe en de eekhoorn van haar moeder. Heel subtiel maar wel herkenbaar. Het zijn de kleine dingen in het leven die het zo bijzonder maken, dat is na het lezen van dit boek wel heel nadrukkelijk het gevoel dat achterblijft. Judith heeft een verhaal geschreven waar ze trots op mag zijn. Het raakt, intrigeert en confronteert. Ze heeft een hele prettige schrijfstijl, een totaal andere dan in haar voorgaande boeken. Een volgende roman is zeer wenselijk, dit is een Judith Visser die heel goed bevalt!

4,5 ster

[Anne-Loes · Rating 5 out of 5]

Het komt zelden voor dat ik een review schrijf voor een boek, maar dit boek verdient er wel 100.

Lieve Judith, wat heb jij dit boek prachtig geschreven. De zondag-serie las ik in één ruk uit en dit boek was niet veel anders. Met een brok in mijn keel (en heel veel tranen) las ik de laatste hoofdstukken uit.

Nu al het mooiste boek wat ik in 2025 heb gelezen.

[Arline · Rating 3 out of 5]

Duidelijk een heel ander verhaal dan een thriller. Mooi en gevoelig geschreven, gebaseerd op haar moeders ziekte en overlijden. Opnieuw zag ik elementen uit Judith's eerdere verhalen terug, zoals het Italiaanse restaurant, kapsalon de pijpekrul met Nico.

[Jose · Rating 5 out of 5]

Dit boek is gebaseerd op het leven en de ziekte van haar moeder
Aangrijpend en mooi beschreven op de herkenbare manier van Judith.
Ik kocht dit boek naar aanleiding van haar oproep op instagram en ontving een gesigneerd exemplaar. Erg blij mee🥰

[Justine · Rating 4 out of 5]

wat een prachtig verhaal, zo aangrijpend, zo herkenbaar, en toch zo mooi en ontroerend.

[Eva Boucles · Rating 2 out of 5]

Best leuk geschreven, maar niet heel bijzonder. Triest verhaal wel over een moeder die kanker krijgt en er heel hard tegen vecht mede ook voor haar zoon.