Jump to ratings and reviews
Rate this book

"Скажи мне, что ты меня любишь...": Письма к Марлен Дитрих

Rate this book
Odna iz samykh zavorazhivajuschikh i pechalnykh istorij ljubvi XX mirovogo veka.Istorija romana samogo proslavlennogo pevtsa "poterjannogo pokolenija" Erikha Marii Remarka i samoj znamenitoj "fam fatal" mirovogo kinematografa Marlen Ditrikh, povedannaja imi samimi - v pismakh, kotorye oni pisali drug drugu.Ikh otnoshenija ne byli prostymi. V nikh vspyshki strasti i nezhnosti slishkom chasto smenjalis neponimaniem, revnostju, nedoveriem i dazhe vrazhdoj.Ikh otnoshenija byli i neobkhodimy, i muchitelny kak dlja Ditrikh, tak i dlja Remarka.Oni dolzhny byli zakonchitsja plokho - i zakonchilis plokho.No i sejchas pisma velikogo pisatelja i genialnoj aktrisy trogajut do glubiny dushi...

224 pages, Hardcover

First published January 1, 2001

40 people are currently reading
441 people want to read

About the author

Erich Maria Remarque

211 books6,036 followers
Erich Maria Remarque was a German novelist best known for All Quiet on the Western Front (1929), a landmark anti-war novel based on his experiences in World War I. The book became an international bestseller, defining a new genre of veterans’ literature and inspiring multiple film adaptations. Its strong anti-war themes led to condemnation by the Nazi regime, which banned and burned his works.
Born Erich Paul Remark in 1898, he adopted the surname Remarque to honor his French ancestry. He served on the Western Front during World War I, where he was wounded, and later pursued various jobs, including teaching, editing, and technical writing. After the massive success of All Quiet on the Western Front, he wrote several other novels addressing war and exile, such as The Road Back, Three Comrades, and Arch of Triumph. His outspoken opposition to the Nazi regime forced him into exile in Switzerland and later the United States, where he became a naturalized citizen in 1947.
Remarque’s personal life included high-profile relationships with actresses Marlene Dietrich and Paulette Goddard, the latter of whom he married in 1958. In 1943, his youngest sister, Elfriede, was executed by the Nazis for anti-regime remarks, an event that deeply affected him. He spent his later years in Switzerland, where he continued writing. His final completed novel, The Night in Lisbon (1962), was another bestseller.
He died in 1970 at the age of 72, leaving behind a literary legacy that continues to shape discussions on war and its consequences.

AKA:
Эрих Мария Ремарк (Russian)

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
133 (38%)
4 stars
109 (31%)
3 stars
79 (22%)
2 stars
16 (4%)
1 star
9 (2%)
Displaying 1 - 30 of 33 reviews
Profile Image for Edita.
1,588 reviews593 followers
August 19, 2024
I doubt whether we have the right to publish and read love letters, even after a person's death. They always express intimate and personal feelings, capturing the true emotions of a particular moment. It is not for us to decide if we like or dislike those beautiful, passionate, and sad love letters by Remarque, as they were not written for us.
Saldžioji Dievo dovana, - gulint lovoje ilgas dienas, kai viskas jau seniai perskaityta, ateina galybė prisiminimų ir žvelgia į tave.
Tikiu, kad mes vienas kitam dovanoti, ir kaip tik tinkamu laiku. Mums abiem vienam kito labai reikia. Turėjome pernelyg daug praeities ir visai jokios ateities. Jos ir nenorėjom. Gal kartais tikėjomės, galbūt naktį, kai gyvenimas išmesdavo lynus ir nunešdavo kitapus realybės, į nepažįstamas jūras sapnų, kuriuos pamiršome, - tačiau paskui ir vėl pamiršdavome, ir gyvendavome tai, kas šiaip vadinama gyvenimu: pralaimėję mūšį, šiek tiek drąsūs, šiek tiek pavargę, šiek tiek ciniški....
*
Kai grižau namo pas šunis, kilimus, paveikslus, pas ežerą ir galiausiai pas saulę, maniau, kaa labai džiaugsiuosi. Tačiau popietė apsiniaukė, nors nieko nenutiko,tik viskas pamažu susidėliojo į apverktiną ilgesį, kuris mane laikė kaip parašiutas, ir pasijutau svetimas, taip, kaip man pačiam gyvenime viskas visada galų gale tapdavo svetima, buvau pasirengęs iš jo išeiti ir nieko labiau netroškau, kaip kur nors būti vienudu su tavimi, anapus laiko, anapus visų metų kilpų ir pančių, anapus minčių ir prisiminimų, anapus paties savęs ir savo sugadinto ir sugriauto gyvenimo...

Mieloji - nežinau, kuo tai baigsis, ir visai nenoriu žinoti. Net neįsivaizduoju, kad kada nors galėčiau mylėti kitą žmogų. Neturiu galvoje taip, kaip tave, - noriu pasakyti, netgi nediduke meile. Man nieko daugiau neatliko. Viskas pas tave. Ne tiktai meilė. Ir viskas, kas gyvenime virpa man už akių. Mano rankos yra tavo rankos, mano kakta yra tavo kakta, ir visos mano mintys persisunkusios tavęs kaip balta koptų drobė tūkstantmečio neblunkančio purpuro ir imperatoriškosios auksinio šafrano spalvos.

Džiaugsmingoji mano praeinančios gyvenimo audros vaivorykšte! Vėjau, apsunkęs nuo svetimų sodų drėgmės ir kvapų, lengvas jaunystės vėjau iš užmirštų miškų, vaikystės vėjeli virš atšiaurių, rūsčių mano būties laukų, paukščio klyksme virš nudegusių arimų, švelni be žinios pradingusių sapnų piemenėlių fleita, ak, tu melodija iš neatmenamų laikų, kurios jau nebeieškojau..
*
Kartais stebeiliju į save veidrodyje ir didžiausiai nustebęs galvoju: Tave — tave jie taip prigriebė?
Profile Image for Vygandas Ostrauskis.
Author 6 books157 followers
March 29, 2024
Ne todėl 8 balai, kad aukštai vertinu Remarko kūrybą.
Knyga man patiko. Tikrai.
Nepaprastų žmonių nepaprastos meilės įrodymai.
"Pirmas žmogus, apie kurį tu pagalvoji anksti ryte ir paskutinis žmogus, apie kurį tu pagalvoji prieš užmigdamas – tai arba tavo laimės šaltinis, arba tavo skausmo priežastis."
"Šie neramūs vakarai, – kai skaitau ir paskui pastebiu, kad neskaitau, – padedu knygą ir vaikštau, aplink namą, po sodą, – kalbuosi su žmonėmis ir suvokiu, kad visai jų nesiklausau, – atsisėdu kampan ir krūpteliu, kai kas nors užkalbina, – žiūriu į savo rankas ir manau, kad sapnuoju, nes jose nieko nėra, o visgi aiškiai jaučiu jose tavo krūtinę... Staiga pastebiu, koks trapus tas truputis dirbtinės ramybės, kurią susikūriau aplink save. Kaip greitai juoda liepsna prasiveržia ir viską apima drebulys ir noras turėti Tave. Jaučiuosi vargšas ir laimingas kartu" (iš E. M. Remarko laiško Marlenai Dytrich).
Profile Image for Nermin Bajrami.
74 reviews105 followers
November 7, 2025
Buëh! Nuk thonë më kot “mos i tako kurrë ata që admiron” e ky libër të jep pikërisht atë ndjesi, sikur ke njohur Remarkun nga afër. Ndoshta është prej mungesës së letrave të palës tjetër, Marlenës, por mezi e kam shtyrë këtë libër, duke lexuar se sa i dëshpëruar dëgjohej Remarku, ky gjigant i letërsisë romantike, si një adoleshent i fiksuar pas një bukurosheje, e cila nuk ia var. Edhe njëherë, po të kishin qenë të përfshira përgjigjjet e saj, libri ndoshta do të kishte qenë kryekëput një përvojë tjetër.
Profile Image for Борис Ефимов.
14 reviews2 followers
February 23, 2018
Если убрать из нее 95% наполненные бытом и унылым любвеописанием, останутся фрагменты иногда просто хорошие, иногда восхитительные, такие которые хочется сберечь и сохранить. К сожалению эти крупинки приходится промывать из кучи песка.
Profile Image for Nigar Chingiz Maharramova.
46 reviews4 followers
May 7, 2025
Я шла к этой книге с любовью к Ремарку, ожидая прочесть нечто сильное, проникновенное, выдержанное. Но вместо привычной глубины и мужества увидела мужчину, сломленного любовью, просящего, почти умоляющего. Это не та любовь, в которую я верю — не равная, не преображающая, не уважающая себя. Это зависимость, болезненная привязанность, где один теряет себя ради другого. Возможно, это честно. Но мне — чуждо.

Для меня любовь — это когда два человека становятся целым миром друг для друга, меняются, растут, берегут и уважают чувства. В этой книге я не увидела этого. Вместо взаимности — зависимость. Вместо силы — бесконечные мольбы. Я уважаю уязвимость, но здесь она превращается в самоуничижение. Это не тот образ любви, в который я верю. Возможно, кто-то увидит в этих письмах страсть и искренность, но мне ближе любовь, в которой ты не теряешь себя, а раскрываешься рядом с другим.

Возможно, кто-то увидит в этих письмах страсть и искренность, но мне ближе любовь, в которой ты не теряешь себя, а раскрываешься рядом с другим. Конечно, стоит учитывать, что письма были написаны в контексте пережитой Ремарком Второй мировой войны, и, возможно, его чувства были обусловлены не только личными переживаниями, но и травмами того времени. Тем не менее, скорее всего, его поведение и письма также глубоко связаны с его характером — он был человеком эмоционально уязвимым, с потребностью в любви как в источнике выживания и опоры. Но для меня это не любовь, а зависимость.
Profile Image for Mari.
Author 3 books31 followers
April 7, 2022
Couldn't finish. Way too boring.
Profile Image for Hjolia.
14 reviews
October 9, 2015
Det finns gott om böcker som man gärna kan berätta om. De handlar om vad som helst: liv, förhållande, känslor, kärlek. Sista teman är nog framför allt pöpulärast men tyvärr det är idag så att böcker om kärleken är i stort sett ytliga och liknar varandra. Efter jag har läst dem glömmer jag genast bort innehålet.
Det finns lyckligtvis verk som jag kan läsa igen några gångar. Jag är exempelvis förtjust i verk av E.M.Remarque och läser de gärna både på tyska och på ryska. Och en gång hade jag tur och råkade få tag i en sällsynt Remarques bok. Den var nämligen samlingsbrev mellan Remarque och hans älskling Marlene Dietrich fast bara få brev från henne finns i boken. Egentligen visste jag inte så mycket om deras förhållande. Och det var tämligen invecklat. Bokens namn talar för det också: författaren ber, även bönfaller “Säg till mig att du älskar mig...” Och det är inte bara kärlekshistoria, det är först och framst vittnesbörd av en lidelse.
Innan Erich Maria Remarque träffade henne hade han redan skrivit en av dem största romanerna på den där tiden På västfronten inget nytt och blivit berömd. Men en annan roman väntade på honom senare och det var kärleksromanen mellan de två.
Marlene Dietrich var skådespelerska och sångerska och många män blev betagen i henne. Remarque blev inget undantag. Han var mycket uppriktig med henne från början och erkände att han var impotent.De brukade tillbringa mycket tid tilsammans och prata om allt möjligt med varandra. Det som var sagt mellan de två fick veta nog ingen mer. Men det finns ju dessa kärleksfulla brev som visar hur han kände för henne.
Jag kunde inte föreställa mig att man kan hitta sådana ord för att kunna beskriva gränslös kärleks djup. De här breven är fulla av ömhet och är så starka på samma gång. Författarens sätt att uttryсka sina emotioner liknar ibland...en skrik: jag kände att jag kunde höra hans själs skrika som om han bad henne om kärleksbekännelse. ”Säg till mig att du älskar mig, säg till mig att du älskar mig...” Det var kanske ett försök att övervinna gränser mellan dem. Han greps av ångest när de inte kunde vara tillsammans. Hans kärlek till henne var hans lidelse, hans ihållande smärta, begäran att ha henne för alltid. Författaren ville vara säkert på att hon tar emot hennes kärlek och inte är likgiltig mot honom. Och Marlene, den vackra kvinnan, verkade ibland vara mycket kallt mot honom.
Medan jag läste dem breven gråt jag nästan: den boken gjorde ett häftigt intryck på mig. Den är så gripande! Om var och en kunde beskriva sina känslor så! Det fattas ofta ord när man svärmar för någon och vill gärna visa sina känslor. Det är kanske så att starka känslor kan man uttrycka bara med starka ord. Men måste man vara en författare för det?
Den här boken är ett värdefullt fynd för alla nyfikna som gärna läser biografier och vill få reda på hur var det förhållande mellan dem kända personerna. Det löner sig att läsa dessa brev och värdera vackert författarens språk. Och jag skulle varmt rekommendera den till alla romantiker. De kommer säkert att uppskatta den.
Profile Image for Puslapių pelė.
44 reviews18 followers
December 22, 2018
🐭Remarkas, Remarkas, Remarkas... Pirmoji ir didžiausia mano literatūrinė meilė. Prisimenu kaip paauglystėje į rankas pakliuvo jo žymiausias kūrinys “Vakarų fronte nieko naujo” perskaičiau jį, o tada ėmiau skaityti visas jo knygas, kurias tik pavyko atrasti (Trys draugai, Kelias atgal, Triumfo arka, Stotis ties horizontu, Juodasis obeliskas, Naktis Lisabonoje, Laikas gyventi ir laikas mirti, Mylėk savo artimą, Dangus neturi išrinktųjų...), jau net nebepamenu visų jo skaitytų knygų (keletą jo knygų turiu ir savo kolekcijoje). Atsimenu tik kad atėjus į biblioteką iš karto eidavau prie R raidės ir ieškodavau Remarko, ir labai nuliūsdavau pamačius, kad jau viską perskaičiau. Todėl kai visai neseniai akys užkliuvo už knygos “Pasakyk, kad mane myli...” supratau, kad tiesiog privalau ją perskaityti, antraip kokia aš Remarko gerbėja 🤷‍♀️. Buvo smagu pasinerti į visišką, gryną romantizmą, jausmingumą, gilumą... Prisipažinsiu, nebuvo labai lengva skaityti šią knygą, kadangi tai Remarko ir jo mylimosios laiškai, parašyti įvairiu laikotarpiu, su tik jiems vieniems žinomomis paslaptimis, scenarijais ir metaforomis, tačiau laiškuose atpažinau tą Remarko braižą ir stilistiką, tą sugebėjimą žaisti žodžiais ir suvirpinti sielą ❤️.
Profile Image for Julia Polyakova.
6 reviews1 follower
November 30, 2019
Книга состоит в основном из писем, телеграмм писателя. Корреспонденции Марлен Дитрих очень мало. Слог Эрих Мария Ремарка - это шедеврально!; в такого мужчину невозможно не влюбиться. Красиво, романтично, глубоко,элегантно, со вкусом. Хочется пере��итывать, возвращаться и наслаждаться этими речевыми оборотами, метафорами вновь и вновь....
17 reviews
February 20, 2025
This book felt more like a monologue by Remarque than a conversation between him and Marlene. Only at the end are you able to read some short letters by Marlene. I really didn’t like this book.
37 reviews1 follower
Read
May 17, 2022
“Maniau, kad meilė yra stebuklas, kai dviems žmonėms kartu yra daug lengviau negu vienam- kaip lėktuvams”
Profile Image for Petya.
299 reviews23 followers
February 25, 2012
Man staunt über den Mann Remarque, wenn man seine Briefe liest. Ein großer, starker, selbstbewusster, fantastischer Mann, aber mit so zarten Gefühlen, so poetischen Worten, so großartiger Liebe zu einer Frau, die nicht mal existiert. Denn die echte Marlene Dietrich hat ihn zu sehr enttäuscht, somit er eine Marlene für sich selbst erfand und unsterblich liebte. Das Gefühl kenne ich; das Gefühl kennen viele. Es umschreibt eine imaginäre Person, die weit weg ist (tatsächlich oder gefühlt), aber auch immer nah, in jeder Vorstellung, in jedem Wunsch, in jeder Hoffnung – und auch wenn die Hoffnung verloren ist, will man sie an dieser Person verloren haben. Man kann sich nicht von ihr reißen, weil sie nicht mehr ein anderer Mensch ist, sondern ein Teil eines Selbst. So wie die Liebe zu ihr ist kann Liebe in Wirklichkeit nie sein.

Schade ist nur (und das gebe ich sehr beschämt zu), dass ich irgendwie nicht genug Zeit hatte und das Buch dann doch in der Bibliothek zurückgeben musste, ohne eine einzige Antwort von Dietrich an Remarque gelesen zu haben... Es waren sowieso nur sehr wenige drin, denn Remarques spätere Frau hat die meisten gefunden und vernichtet. Aber zu meinem Trost: So bleiben vielleicht ein bisschen mehr Geheimnis und Sehnsucht erhalten, und die fragile Intimität dieses Austausches wird dadurch vielleicht nicht zu sehr enthüllt und zerbrochen.
Profile Image for Vera.
251 reviews4 followers
May 23, 2023
Сразу хочется сказать, что почти все письма Марлен Дитрих уничтожила жена Ремарка, поэтому книга состоит в основном лишь из его писем, из-за чего она больше напоминает записи в дневнике, нежели полноценный роман в письмах. Своеобразный монолог в никуда.
Что касается любви… её я, честно говоря, не нашла. Это скорее глубокая влюблённость, на грани помешательства и душевной болезни. По крайней мере так я это видела на протяжении первой половины книги. Во второй же половине сложилось ощущение, что чувства подостыли. И слова «Скажи, что ты меня любишь!», пропитанные отчаянием и некой беспомощностью, со временем (с годами) начинают исчезать из его писем.
Читать данное произведение было не очень приятно, поскольку оно полностью состоит из личных писем, предназначавшихся для одного единственного читателя – Марлен. Это как копаться в чужом грязном белье. Понравились слова самого Ремарка на эту тему: «Отрывки из фраз, в своё время прочувствованных и брошенных любимому человеку, неприятно слышать разжёванными до богохульства».
А больше всего запомнилось одно письмо (точнее концовка письма) к Марлен: «Живи! Не растрачивай себя! Не давай обрезать себе крылья! Домохозяек и без тебя миллионы. Из бархата не шьют кухонных передников. Ветер не запрёшь. А если попытаться, получится спёртый воздух. Не волочи ноги! Танцуй! Смейся! Салют, салют!».
Profile Image for Erjona Kendi_i_leximit.
92 reviews9 followers
October 1, 2018
I sapo përfunduar! 🌟🌟🌟🌟🌟
Një thirrje, një dashuri e fuqishme dhe një nevojë për t’u ndjerë i dashuruar në çdo fjali. Në këtë libër njohim një anë tjetër të Erich Maria Remarque. Shkrimtari i madh i cili përjeton një dashuri të fuqishme për Marlene Dietrich.
Letra dashurie të ngarkuara me emocion dashuri dhe ndjenjë. Nga ato letra që çdo grua do dëshironte të merrte të paktën një herë në jetë nga i dashuri i zemrës. Një burrë që dashuron çdo detaj të së dashurës nga sytë, aroma, zëri dhe deri tek krëhëri i madh i zi me të cilin ajo kreh flokët. Dielli im , macja ime, majmunka ime e vogël, zogu i vogël, Puma ime, e ëmbël, e dashur,qielli im janë epitete që autori përshkruan Marlenën. Një Remarque i dashur, i kujdesshëm, romantik lyp dashuri në çdo faqe. Detaje personal situata dhe përjetime që nuk duhet t’ju shpëtojnë pa lexuar
#thuamesemedhashuron #erichmariaremarque #lexonilibra #libratemire #unelexoj #kendi_i_leximit #booklover #bookblogger #bookaddiction #bookaddicted #bibliophile #bibliomaniac #bibliomania #bibliobibuli #bookish #timetoread #readbooks #goodbooks #bookshelf #bookstagram #bookstagram
Profile Image for Anna Azarenko.
193 reviews1 follower
November 29, 2021
«Ах, эта вечная оседлость! Беспокойство – вот удел наш и наше счастье.»

«они улыбаются, потому что любят друг друга, а любовь – это смех и радость, а не упреки, и не клетка, и не желание обладать, а кому охота держать в клетке пуму… Смейся же – я так люблю тебя, когда ты весела, – и какое это счастье для меня, что я тебе нужен…»

«Счастье принадлежит бесстрашным Останься моей радостью»

«Скажи мне, самый отважный из игроков, почему мы настолько уверены друг в друге, что беззаботно отбрасываем один другого так далеко, в самые чуждые нам и смертельно опасные места? мы совершенно теряем уверенность в себе и каким-то невероятным, сказочным образом бесконечно в себе уверены;»

«поднимись, позволь нам обоим восстать из пепла, мир молод, и он ждет нас, и только тот останется неуязвимым, кто отдастся ему всецело, а осторожные погибнут;»

«А теперь салют! Живи! Не растрачивай себя! Не давай обрезать себе крылья! Домохозяек и без тебя миллионы. Из бархата не шьют кухонных передников. Ветер не запрешь. А если попытаться, получится спертый воздух. Не волочи ноги! Танцуй! Смейся! Салют, салют!»
Profile Image for Shane W..
198 reviews16 followers
May 12, 2019
Ich bin wahrscheinlich kein Romantiker, aber für mich waren diese Briefe tatsächlich lustig. Remarque schien ein verzweifelter und anmaßender Mann zu sein, der immer sehr "männlich" bleiben wollte. Aber ich habe dieses Buch genossen, weil es viele Informationen über Marlene Dietrich enthält und mir auch ein bisschen mehr über ihre queerness erzählt. Ich habe zwei Ideen, warum die Beziehung zwischen Dietrich und Remarque so verlaufen ist, aber natürlich ist es nur der Eindruck. Ich empfehle es, wenn Sie ein Fan von Marlene Dietrich sind (oder vielleicht auch ein Fan von Remarques Verfassen) oder wenn Sie Deutsch lernen und etwas brauchen, das nicht sehr einfach ist (hier das Schreiben ist ziemlich schwierig aber das Thema ist eher leicht). Queer Fragmente waren für mich die interessantesten Teile.
Profile Image for Stacy.
13 reviews
May 15, 2020
Читать письма людей - все равно что читать дневники. Там не все всегда достаточно приглажено и понятно, порой даже возмутительно, но, наверно, на то они и письма чтобы хранить смыслы не для всех.
У меня сборник вызвал целый ряд чувств - от любопытства до раздражения и грусти. Были моменты, когда мне не хватало понимания общей картины событий, и к своему сожалению, я обнаружила подсказки слишком поздно - в конце книги была приведена краткая хронология событий и мест. Книга, безусловно, очень отличается от образа традиционных романов. На мой взгляд, читать ее следует по чуть-чуть, сохраняя ощущение времени. Подойдет для вечернего чтения или более атмосферный вариант - отвлечься на пару страниц в парке.
Profile Image for Dalia Urbonienė.
117 reviews3 followers
August 26, 2018
Niekada neskaičiau tiek daug gražių meilės prisipažinimų, epitetų, šlovinimų. Skaityti pakankamai sunku. Gaila, kad beveik nėra Marlen Ditrich atsakymų.
Profile Image for Lucine Tovmasyan.
10 reviews1 follower
October 19, 2018
I would advise to read this book in original language. The Russian translation is not good enough to express the palette of emotions between those remarkable persons.
Profile Image for Tanya.
10 reviews
November 6, 2022
Too sweet. But there is something about it. Favourite phrase: the heart of my heart. Сердце сердца моего .
Profile Image for Oleksandra.
236 reviews2 followers
June 29, 2024
Це були неймовірно зворушливі до глибини душі листи ... скільки справжньої ніжності і безмежності почуттів. Кожне слово і лист Ремарка було звернене до його єдиної і коханої всім серцем Марлен Дітріх. Кожен подих, кожен день свого життя він жив тільки знаючи, що вона десь там любить його так само, як він її. Він її обожнював і ніжно любив.

Боже, всього рік тому - краще не думати про це! - я тебе ще не знав. Але повір мені, це зовсім не безглузда приказка: я і справді сім років відчував тебе в себе під шкірою і не хотів цього, і хотів забути про це, і забув, і знав тим не менш, що ніколи не зможу забути про це зовсім.

Їхній роман почався раптово. Вони зустрілися в кафе, коли Ремарк підсів до неї за столик і справив на неї незабутнє враження своїми манерами і зовнішністю. Це було кохання з першого погляду. Яка не знала меж.
Ці почуття з роками стали ще міцнішими і взаємними ...принаймні, як можна судити з листів Ремарка (на жаль, листи Марлен не збереглися, так як їх спалила дружина Ремарка Поллет Годдар). Але принаймні з листів Ремарка зрозуміло, він був щирим у своїх почуттях, а також навіки відданим Марлен, яка відповідала йому тим самим (судячи із захоплених листів Ремарка, а також їхніх зустрічей).
На самому піку їхнього роману закохані були віддані одне одному всім серцем, і висловлювали свої почуття настільки багатогранно і чуттєво...що немає слів, щоб передати це. Приміром Ремарк писав (неймовірно вражає) :

Щодня мені здається, що ще вчора я анітрохи не кохав тебе, наскільки сильніше і повніше почуття опановує мною; і кожен день я думаю, що зараз не може бути ніякого "Більше!", але завтра я, проте, знову думатиму, що сьогодні я тебе навіть віддалено не кохаю так, як полюблю завтра, якщо завтра настане сьогодні.

Непередавані відчуття від прочитання! Начебто я відкрила щось таємне, інтимне я б сказала... те, що повинно було належати тільки їм двом. І ці листи дійсно дуже особисті. І деякі зрозумілі тільки для двох закоханих.
Тепер я бачу, що кохання не описується лише одним реченням "Я тебе люблю". Воно безмежне як море або зоряне небо. Кохання це страждання і потім набуття, які вони щодня переживали. Любов - це щось більше, це фонтан з ніжних слів, буйство почуттів і фарб! Це кожен день наповнений сенсом і безмежною любов'ю до людини.
І любов, яка була у Ремарка і Марлен, воістину зворушлива і чуттєва, а під кінець трагічна. Не все необхідно знати. Деякі таємниці, особисті переживання і повинні залишитися між двома людьми...
Profile Image for Lacivard Mammadova.
574 reviews73 followers
September 27, 2015
Əvvəli çox açıq balamışdı, adam oxumağa utanırdı :)
Oxuyursan oxuyursan və anlayırsankı, bu kitab deyil, bunu kiməsə yazıblar, İLAHİ BELƏ SÖZLƏRİ KİMƏSƏ YAZIBLAR! Müqayisələr, bənzətmələr, qəhrəmanlarını danışdırmağı, sevgisini arada incidib ağrıtmağı...
İlk tanışlıqlarından bəri davam edən bu məktublaşmalar zamanı Remarkın evli olmağı, hər iki tərəfin sonsuz köçləri, əlcək kimi sevgili dəyişməklərini nəzərə alsaq.. yəqin elə sevgi dedikləri budur. Və sözsüz ki, Remarkın şah əsəri elə onun "sevgi"sidir!
Profile Image for Konstantin.
14 reviews6 followers
August 5, 2014
this is an amazing book. However, beware of the russian translation - it is really poor and the one who did it does not know a lot of common words and phrases. So, the german original - definitely yes, the russian translation - rather not :-)
Profile Image for Diana.
26 reviews2 followers
July 12, 2014
Just can't believe how someone is able to describe so amazing his feelings about someone else. Beautiful.
Profile Image for Karina Katanaeva.
5 reviews152 followers
June 30, 2016
Тонкая, чувственная, эмоциональная - так, как и пишет Ремарк в своих романах.
Письма волшебны и полностью пропитаны любовью к Марлен.
Displaying 1 - 30 of 33 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.