Όπως έχω αναφέρει και στο παρελθόν, την καλύτερη ροζ λογοτεχνία τη γράφουν άνδρες. Βιβλίο άρλεκιν και ταυτόχρονα βαρετό. Υπήρχαν σελίδες που τις διάβασα διαγώνια ή άλλες που απλά τις προσπέρασα. Ούτε οι ερωτικές επιστολές δεν είχαν ενδιαφέρον.
Αν δεν το διάβαζα δεν θα πίστευα ότι ο Παπαχρήστος θα μπορούσε να γράφει τόσο κενά. Είναι κρίμα όχι μόνο που το έκδοσε, αλλά που έχασε τόση ώρα για να το γράψει. Και ο δικός μου χρόνος χαμένος πήγε.