In Eilanden neemt Albert Beintema ons mee naar negentig eilanden, van de tropen tot in de poolgebieden, van de meest afgelegen exotische eilanden tot het kneuterige Klein Bollenbult, een eilandje in de Drentse Aa. Hij beschrijft de natuur, met vaak unieke planten en diersoorten, en verdiept zich in de bizarre geschiedenis verhalen die de eilanden rijk zijn
Interessante verhalen over eilanden die ik vaak helemaal niet kende. Maar het is geen boek om in één keer te lezen. Daarvoor zijn het teveel eilanden, teveel vogels, teveel van hetzelfde. Leuk boek om af en toe een stuk uit te lezen, daar leent het zich prima voor.
Beintema is een vogelaar, en zijn liefhebberij vormt de rode draad in zijn boek over een honderdtal eilanden kriskras over de wereld. Beintema weet in de meeste eilandbeschrijvingen over zijn ornithologische schaduw heen te stappen en wat meer te vertellen over de cultuurhistorische achtergrond. Uit zijn schrijven blijkt een grote kennis en passie, dat is meeslepend en boeiend - ook voor lezers die minder begaan zijn met de ins & outs van de vogelarij. Van jongsaf heb ik ook een kleine obsessie met eilanden, gevormd door onze vele vakanties op de Wadden. Ik vond het daarom erg prettig om iedere avond weg te dromen met een onbekend eiland, of het nou ging om het afgelegen Tristan da Cunha of een eilandje in de Drentse rivier de Aa. De meeste plekken nodigde uit om via Google de plaatjes erbij te zoeken, van de rotsachtige kusten, afgelegen vissersdorpjes en bijzondere vogels.
Heel fijn boek van een bioloog die duizend-en-een eilanden bezocht heeft en vertelt over de bijzondere natuur en historie van die plaaten.
Het enige kan jammere is dat er wel iets gezegd had kunnen worden over de enorme milieu-impact die al deze reizen hebben gehad. Ik weet dat vliegschaamte destijds nog geen ding was en ik snap ook dat je voor dit werk - vogels onderzoeken op onwerkelijk onbereikbare plekken van de aardbol - nou eenmaal zult moeten reizen. Maar als je het wel over de enorme plastic eilanden in de zee hebt, zul je het ook over andere, schijnbaar onzichtbare vormen van natuurvernieling moeten hebben.
Los daarvan: heerlijk boek om bij weg te dromen én om te leren over het natuurschoon van onze Moeder Aarde.
Als je van vogels én van eilanden houdt, zoals ik, Dani’s dit een prima boek. Niet om in één keer uit te lezen, want daarvoor zijn het wel veel eilanden en vogelsoorten achter elkaar. Maar een stuk of zes eilanden op een dag is goed te doen. En het is altijd fijn om weer wat plekjes op je wensenlijstje te hebben. Het zal er wel nooit van komen, maar Zuid-Georgië, Tristan da Cunha en de Seychellen, dat lijkt me wel wat.
Hoewel het onderwerp me aanspreekt, ben ik afgehaakt op de schrijfstijl. Die is nogal zelfingenomen. Het boek bevat, behalve boeiende info voor liefhebbers van vogels en zeedieren, ook veel info die me als lezer weinig kan boeien. De auteur heeft het meermaals over de plek waar zijn dochter ooit vakantiejob deed of gaat dieper in op een discussie met een vriend waarbij hij 50 jaar na datum nog steeds zijn gelijk wil halen. Ik ga op zoek naar een boek over eilanden dat meer over de eilanden gaat en minder over de auteur. Toegegeven, ik ben langer in het boek blijven lezen dan gedacht na de ergernissen over de persoonlijke levensloop van de auteur.
Dit boek bevat soms prachtige korte geschiedenissen van eilanden (of hele continenten), de nodige vogel- en andere natuurobservaties, klimatologische en geologische uitleg en achtergronden, de verhalen van inwoners of schipbreukelingen en ook persoonlijke herinneringen. Samen met de diversiteit van de beschreven eilanden zelf zorgt juist de diversiteit in benadering hiervan voor een leuk en afwisselend boek
Dit boek leent zich er inderdaad voor om er elke dag een eilandverhaal te lezen. Maar vaak kon ik me niet inhouden na een verhaal en dan wil je er toch stiekem nog eentje lezen.
Ik zou dit boek 3,5 sterren willen geven. Maar ja, dat gaat hier niet he.