Cześć, wilki!

by Dorota Kassjanowicz, Agata Dudek (Illustrator)

Błyskotliwa, mądra i pełna subtelnego ciepła opowieść o chłopcu, który przekonuje się, że wyobraźnia ma wielką moc.

Za osiedlem Cztery Wiatry rozciąga się kraina Dalej i Dalej. To tam jedenastoletni Filip śmiga na rowerze, gdy chce wyrwać się z domu i uciec od wakacyjnej nudy. Bo w Dalej i Dalej między drzewami przemykają wilki, a w starej willi z ogrodem mieszka ciocia Agnieszka, pisarka. Tylko ona zna sekret Filipa.

228 pages, Hardcover

First published July 1, 2014

Reviews

[Denisa Ballová · Rating 5 out of 5]

Najlepšie knihy sú také, ktoré vedia rozosmiať aj rozplakať. Toto je jedna z nich.

“Ako môžu celé dni mlčať? To sa asi naozaj treba naučiť. Bývať v tom istom byte - a nič si nepovedať. Míňať sa v kuchyni, obchádzať sa v izbe - a nič.”

“Mala však päťročnú Toyotu, tak o autách niečo musela vedieť. Aj keď… Napadlo mu, že niektorí ľudia majú napríklad jedenásťročné deti, a aj tak o nich nič nevedia…”

[Viera Némethová · Rating 5 out of 5]

Gou, Absynt, gou s touto edíciou kníh pre deti. Tak dôsledným výberom kníh a autorov, s tak príťažlivým dizajnom.

Aj detské túžby a sny vieme ako dospelí zašuflíkovať do vlastných, zjednodušujúcich kolóniek. Sú ľudia, ktorí detským prianiam a možnostiam naslúchajú viac, iných ťaží realita a každodennosť a nedokážu si nájsť čas a energiu deti počúvať a vnímať hlbšie.
Výborná kniha na spoločné čítanie s deťmi, alebo aj na samostatné čítanie pre deti.

Kniha prepájajúca realitu a fikciu ako čítanie pre deti od 9 rokov v krásnom, veľkorysom formáte.

[Zuzka Jakúbková · Rating 5 out of 5]

Veľmi čítavý príbeh raneného chlapca, ktorý nachádza katarziu v písaní príbehov. Ľúbezné a ľudské. 5/5.

[Martina · Rating 3 out of 5]

3.75*

[Joanna Slow · Rating 3 out of 5]

„Cześć wilki” otrzymała w 2014 roku nagrodę IBBY. To skłoniło nas wspólnego czytania. Oczekiwania duże, a skończyło się tak sobie.

To opowieść o dziecku zapracowanych rodziców, których kontakty z chłopcem ograniczają się do zaadresowania jego potrzeb bytowych. Z odsieczą bohaterowi w tej trudnej sytuacji przychodzi ciocia, mam wrażenie, że to alter ego autorki i jego bujna wyobraźnia, dzięki której wolny czas wypełnia pisaniem własnej książki (książka w książce).

Historia wydała mi się mało wiarygodna, postaci, szczególnie ta matki przerysowane. Sztuczność opowieści podbijały drętwe momentami dialogami. Interesującym elementem są zabawy słowne chłopca i ciotki. Mojemu 8 latkowi podobała się historia opisywana przez chłopca, dość trudna do czytania na głos z powodu całkowitego braku znaków przestankowych. Starszy (10 latek) był dość znudzony i myślę że nie skończyłby tej pozycji, gdyby miał ja czytać sam. Podobało nam się zakończenie, na tyle otwarte, że pozostawiło niedosyt i jednocześnie pozwoliło nam wszystkim snuć własne wersje finału.

[Julia Straka · Rating 4 out of 5]

Krásny príbeh o tom ako nás - vystresovaných dospelákov, ktorí nemajú na nič čas, vnímajú naše deti… v niektorých situáciách som sa presne videla a najradšej by som sa do toho momentu vrátila a zatriasla so sebou…knihu si prečítam ešte raz, tentokrát so svojim dieťaťom - myslím, že si pri nej budeme mať čo vysvetľovať.

[tita. · Rating 4 out of 5]

4,5⭐️
mam wrażenie, że więcej mogą wynieść z tej książki dorośli niż dzieci

[Alisea Thenea · Rating 4 out of 5]

Pekné a svieže! ❤️

[Veronika Pizano · Rating 5 out of 5]

Prázdniny 2025 si budeme s deťmi pamätať pre dve veci - návšteva rodiny v Kolumbii a čítanie tejto knihy práve tam. V tejto knihe sú smútok a osamelosť hlavnej postavy tak reálne vykreslené, že len si spomeniem a stíska mi srdce. Často som sa pri spoločnom čítaní zasekla a musela som sa nadýchnuť, ako mi zovrelo hruď. A deti to tak cítili tiež.

Je to výnimočná kniha, je to krásna kniha. Prečítajte si ju.

[Тетяна Савченко]

Чогось у польській підлітковій літературі незалежно від автора дорослі здебільшого поводяться так, ніби надворі буремні дев"яності і навколо - Україна. Непомірно дорогі підручники, не робота, а виживання, неодмінно хтось з героїв на заробітках за кордоном. Почитаєш так і думаєш: от, де біда, а ми ще нічого так перебиваємося))
От і в цій книжці дорослі заледве вигрібають, а діти (1 штука) страждають від емоційного вакууму.
Герой цієї книжки знаходить віддушину у спілкуванні з тіткою-письменницею і ссобі теж починає щось там шкрябати.
І отут те, що мені так подобалося в "Моя бабуся просить їй вибачити". Паралельно змальовується об"єктивна реальність і те, як ця реальність трансформується в казку. Ближче до кінця дуже зворушливо.