What do you think?
Rate this book
Theatre Histories: An Introduction
This thoroughly revised and updated third edition of the innovative and widely acclaimed Theatre Histories: An Introduction offers a critical overview of global theatre and drama, spanning a broad wealth of world cultures and periods. Bringing together a group of scholars from a diverse range of backgrounds to add fresh perspectives on the history of global theatre, the book illustrates historiographical theories with case studies demonstrating various methods and interpretive approaches. Subtly restructured sections place the chapters within new thematic contexts to offer a clear overview of each period, while a revised chapter structure offers accessibility for students and instructors. Further new features and key updates to this third edition include:
632 pages, Paperback
First published April 19, 2006
27 people are currently reading
123 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
April 22, 2015
Great textbook for a theater history class! Not exactly light summer reading, but very comprehensive and includes tons of fascinating detail. Eras are arranged by type of theater rather than strictly chronologically which is very helpful. I learned a lot! This book isn't for someone interested in a brief overview. It is really for digging in and learning lots of information about lots of different things. Includes all aspects of theater, not just acting. Highly recommended for an academic thespian.
January 18, 2026
به امید آزادی
کتاب تاریخهای تاتر، یک مقدمه
Theater Histories: An introduction
ترجمه مهدی نصراله زاده
کتاب "تاریخهای تأتر " شاید بهترین و کاملترین اثر در حوزه نظریات و بررسی سیر تاریخی تحولات تأتر نباشد، اما بیتردید یکی از آثار برجسته پژوهشی و تکوینی در این حوزه به شمار میرود که میتواند تصویری روشن، ظریف و کمتر تکراری از مقوله تاریخ تاتر ارائه دهد.
خواننده با دیدن عنوان کتاب، از همان ابتدا درمییابد با اثری منحصربفرد روبروست. واژه "تاریخها" و "مقدمه" و نام نویسندگان کاربلد با تخصصهای متنوع تاتری بر روی جلد، نه تنها حکایت از یک برنامه منسجم نظری_سیاسی درهم تنیده و سرشار از جزئیات دارد؛ بلکه پیشاپیش این نوید را به خواننده خودش میدهد که اثری کاملا متفاوت از حیث تاریخنگارانه نسبت به دیگر آثار "بررسی تاریخی" موجود پیشرو دارد.
~فیلیپ بی زاریلی: استاد عمل اجرا در گروه درام دانشگاه اکستر انگلستان. استاد رشته های تاتر، فولکلور، و مطالعات آسیای جنوبی.
~بروس مککوناچی: رئیس گروه هنرهای تاتر دانشگاه پیتسبورگ آمریکا، تاریخ نگار تاتر، سیاست در تاتر و مطالعات تاریخی و شناختی.
~گری جی ویلیامز: استاد دانشگاه کاتولیک آمریکا در واشنگتن، دکترای تاریخ تاتر،نویسنده کتابهای فراوان درباره اجراها و شخصیت های تاتری کشورهای انگلیسی زبان.
~کارول فیشر سورگنفرای: استاد دانشگاه یو سی ال ای، نمایشنامه نویس، مؤلف چندین کتاب در زمینه تاتر ژاپن و اجراهای بینافرهنگی.
•چرا "تاریخها" و نه "تاریخ" تاتر؟
اگر به نشانهشناسی عناوین کتابها اعتقاد داشته باشید، میبینید نویسندگان این کتاب با انتخاب عنوان "تاریخها" از همان برخورد اول با مخاطب، سیاست پژوهشی خود و مضمون اثر را با کمترین واژهها، به مخاطب عرضه کردهاند.
انتخاب "تاریخها" و نه "تاریخ" نه یک تمهید خطابی که تمهیدی ایجابی است. زیرا نویسندگان کتاب عقیده دارند نه تنها فقط یک تاریخ تاتر رسمی و معتبر وجود ندارد، بلکه آنچه از آن بعنوان تاریخهای تأتر تعبیر شده اصلا هنوز نوشته نشده است و این تاریخ ها باید به تدریج و با مشارکت همه کسانی نوشته شود که در گوشه کنار جهان، با هویت ها و علایق مختلف، به کار تاتر مشغولند و برای آن زحمت میکشند.
•رویکرد کتاب:
کتاب "تاریخهای تاتر" رویکردی به ظاهر خنثی و توصیفگرایانه تکاملی_ارتباطی_فناوریبنیاد دارد بویژه در فصلهای ابتدایی آن. اما روی دیگر سکه، جانبداری به شدت سیاسی نویسندگان کتاب است. جالب است اگر بدانید حساسیت نسبت به سلطه و تلاش برای بازنمایی و انعکاس صدای همه گروهها و هویتهای به حاشیه رانده شده، رویکرد اصلی در بخش مطالعات فرهنگی این کتاب است. بنابراین میبیند که نویسندگان این کتاب به هنر، نه فقط بعنوان یک ارزش فیالنفسه، بلکه بعنوان بعنوان یکی از شئون زندگی در ارتباط با سایر شئون و ارتباط آن در جایگاه اجتماع سازی، روابط قدرت و نقش مقاومت گرایانه آن در برابر سلطه نگریسته اند. بعقیده نویسندگان این کتاب، تاتر در آغاز نقشی مهم و اساسی در شکل گیری و قاب بندی هویت های مختلف اجتماعی داشته است ولی با رسیدن به عصر سرمایهداری نقش هویت بخشی آن کمرنگ شده است.
پس شاید بتوان این کتاب را بنوعی تاریخ سیاسی_اجتماعی تاتر تلقی کرد که فکتهای تاریخی خود را براساس گرایشهای نظری و ایدئولوژی های سیاسی خاصی گزینش و جایگذاری میکند. و مزیت این کتاب صد البته در همین خودآگاهی به این شیوه عمل و بیان صریح بنیانهای نظری خود است.
•اهمیت این کتاب:
میتوان گفت این کتاب لحنی روایی و قصه گویانه، همچون اغلب کتابهای تاریخ هنر، ندارد زیرا شامل نظریات بنیادی است. نویسندههای کتاب، در جایجای آن، برای تأیید اظهارات خود از نظریات خرد و کلان استفاده کرده و به جای بسط و تکرار نظریات رایج در تاریخ رسمی تاتر، درباره اشخاص و آثار و جریان ها و واژههای کلیدی تاتر سخن گفتهاند.
این کتاب در۴ بخش و ۱۳ فصل نگاشته شده است که از تاتر بعنوان یک شیوه ارتباطی ویژه در ادوار مختلف تاریخی یاد میکنند؛ شیوه هایی که هربار شکل متفاوتی به خود گرفته اند از شفاهی، نوشتاری، چاپی تا شیوه الکترونیکی. از طرف دیگر، این کتاب با رویکردی قومشناسانه و جامعهشناختی و براساس نظریه تکامل، شکل گیری و رشد "اجرا" در تاتر را در دل زبانها، فرهنگها و ملت_دولتهای مختلف بررسی، تبیین و تشریح میکند. اینچنین است که نویسندگان کتاب همزمان با ارائه تصویری کلی و استفاده از نظریات بنیادی تاریخ تاتر،از آثار و مقولات و پدیدههای مرتبط با تاتر، بسیار شبیه آنچه در کتابهای نقد ادبی رایج است، قرائت های مختلف به دست دادهاند و این نظریات انتقادی را مبنای تفسیرهای خود قرار دادهاند.
این مسله باعث شدهاست کتاب "تاریخهای تاتر" بعنوان متنی درسی، متاثر از نظریات علوم انسانی و نقد ادبی_فرهنگی بکار گرفته شود و حائز اهمیت باشد.
•چرا باید تاریخ های تأتر را خواند:
اگر تاتر در بهترین حالت، برروی صحنه، بازنمایی کننده و منتقد هستی و هویت اجتماعی و یا اجتماع خاصی باشد، تاریخ تاتر هم میتواند بازنمایی کننده و منتقد اقدامات دستاندرکاران تاتر در به انجام رساندن این وظیفه بر روی صحنه باشد. و اگر تاترها امکان مشارکت خلاقانه در فرایند بازسازی هویت اجتماعی و کشف امکانات نهفته زندگی را فراهم میکنند، تاریخ های تأتر نیز میتوانند امکان مشارکت خلاقانه در بازنمایی اقدامات اینچنینی تاترها را در طی قرون و اعصار، مهیا سازد.
پس به این ترتیب کتاب تاریخ های تاتر میتواند مکمل نقشی باشد که تاترها در اجتماع و زندگی مردم دارند و یا باید داشته باشند.
راهبردهایی که در این کتاب مورد استفاده قرار گرفتهاند، نشان از انتقاد به سه دهه تاریخنگاری سنتی اخیر درجهان دارد. در عین حال این کتاب از بینش های جدید زبانی_فرهنگی و روابط قدرت برای فهم گذشته بهره برده است؛ فرایندی پیوسته و پویا که درحال تحول است و خواننده را نیز درگیر این فرآیند میکند تا به فهم بهتری از خود و گذشته دست یاید.
...............
این کتاب رو در زمانی بی خبری از دوستانم و قطعی اینترنت جهانی در کشورمان تموم کردم. تصمیم گرفته بودم تا زمان آزادی چیزی ننویسم و البته این متن رو هم بعنوان ریویوو مورد نظرم قبول ندارم. بمونه تا در وقت بهتر ، بهتر بنویسم
کتاب تاریخهای تاتر، یک مقدمه
Theater Histories: An introduction
ترجمه مهدی نصراله زاده
کتاب "تاریخهای تأتر " شاید بهترین و کاملترین اثر در حوزه نظریات و بررسی سیر تاریخی تحولات تأتر نباشد، اما بیتردید یکی از آثار برجسته پژوهشی و تکوینی در این حوزه به شمار میرود که میتواند تصویری روشن، ظریف و کمتر تکراری از مقوله تاریخ تاتر ارائه دهد.
خواننده با دیدن عنوان کتاب، از همان ابتدا درمییابد با اثری منحصربفرد روبروست. واژه "تاریخها" و "مقدمه" و نام نویسندگان کاربلد با تخصصهای متنوع تاتری بر روی جلد، نه تنها حکایت از یک برنامه منسجم نظری_سیاسی درهم تنیده و سرشار از جزئیات دارد؛ بلکه پیشاپیش این نوید را به خواننده خودش میدهد که اثری کاملا متفاوت از حیث تاریخنگارانه نسبت به دیگر آثار "بررسی تاریخی" موجود پیشرو دارد.
~فیلیپ بی زاریلی: استاد عمل اجرا در گروه درام دانشگاه اکستر انگلستان. استاد رشته های تاتر، فولکلور، و مطالعات آسیای جنوبی.
~بروس مککوناچی: رئیس گروه هنرهای تاتر دانشگاه پیتسبورگ آمریکا، تاریخ نگار تاتر، سیاست در تاتر و مطالعات تاریخی و شناختی.
~گری جی ویلیامز: استاد دانشگاه کاتولیک آمریکا در واشنگتن، دکترای تاریخ تاتر،نویسنده کتابهای فراوان درباره اجراها و شخصیت های تاتری کشورهای انگلیسی زبان.
~کارول فیشر سورگنفرای: استاد دانشگاه یو سی ال ای، نمایشنامه نویس، مؤلف چندین کتاب در زمینه تاتر ژاپن و اجراهای بینافرهنگی.
•چرا "تاریخها" و نه "تاریخ" تاتر؟
اگر به نشانهشناسی عناوین کتابها اعتقاد داشته باشید، میبینید نویسندگان این کتاب با انتخاب عنوان "تاریخها" از همان برخورد اول با مخاطب، سیاست پژوهشی خود و مضمون اثر را با کمترین واژهها، به مخاطب عرضه کردهاند.
انتخاب "تاریخها" و نه "تاریخ" نه یک تمهید خطابی که تمهیدی ایجابی است. زیرا نویسندگان کتاب عقیده دارند نه تنها فقط یک تاریخ تاتر رسمی و معتبر وجود ندارد، بلکه آنچه از آن بعنوان تاریخهای تأتر تعبیر شده اصلا هنوز نوشته نشده است و این تاریخ ها باید به تدریج و با مشارکت همه کسانی نوشته شود که در گوشه کنار جهان، با هویت ها و علایق مختلف، به کار تاتر مشغولند و برای آن زحمت میکشند.
•رویکرد کتاب:
کتاب "تاریخهای تاتر" رویکردی به ظاهر خنثی و توصیفگرایانه تکاملی_ارتباطی_فناوریبنیاد دارد بویژه در فصلهای ابتدایی آن. اما روی دیگر سکه، جانبداری به شدت سیاسی نویسندگان کتاب است. جالب است اگر بدانید حساسیت نسبت به سلطه و تلاش برای بازنمایی و انعکاس صدای همه گروهها و هویتهای به حاشیه رانده شده، رویکرد اصلی در بخش مطالعات فرهنگی این کتاب است. بنابراین میبیند که نویسندگان این کتاب به هنر، نه فقط بعنوان یک ارزش فیالنفسه، بلکه بعنوان بعنوان یکی از شئون زندگی در ارتباط با سایر شئون و ارتباط آن در جایگاه اجتماع سازی، روابط قدرت و نقش مقاومت گرایانه آن در برابر سلطه نگریسته اند. بعقیده نویسندگان این کتاب، تاتر در آغاز نقشی مهم و اساسی در شکل گیری و قاب بندی هویت های مختلف اجتماعی داشته است ولی با رسیدن به عصر سرمایهداری نقش هویت بخشی آن کمرنگ شده است.
پس شاید بتوان این کتاب را بنوعی تاریخ سیاسی_اجتماعی تاتر تلقی کرد که فکتهای تاریخی خود را براساس گرایشهای نظری و ایدئولوژی های سیاسی خاصی گزینش و جایگذاری میکند. و مزیت این کتاب صد البته در همین خودآگاهی به این شیوه عمل و بیان صریح بنیانهای نظری خود است.
•اهمیت این کتاب:
میتوان گفت این کتاب لحنی روایی و قصه گویانه، همچون اغلب کتابهای تاریخ هنر، ندارد زیرا شامل نظریات بنیادی است. نویسندههای کتاب، در جایجای آن، برای تأیید اظهارات خود از نظریات خرد و کلان استفاده کرده و به جای بسط و تکرار نظریات رایج در تاریخ رسمی تاتر، درباره اشخاص و آثار و جریان ها و واژههای کلیدی تاتر سخن گفتهاند.
این کتاب در۴ بخش و ۱۳ فصل نگاشته شده است که از تاتر بعنوان یک شیوه ارتباطی ویژه در ادوار مختلف تاریخی یاد میکنند؛ شیوه هایی که هربار شکل متفاوتی به خود گرفته اند از شفاهی، نوشتاری، چاپی تا شیوه الکترونیکی. از طرف دیگر، این کتاب با رویکردی قومشناسانه و جامعهشناختی و براساس نظریه تکامل، شکل گیری و رشد "اجرا" در تاتر را در دل زبانها، فرهنگها و ملت_دولتهای مختلف بررسی، تبیین و تشریح میکند. اینچنین است که نویسندگان کتاب همزمان با ارائه تصویری کلی و استفاده از نظریات بنیادی تاریخ تاتر،از آثار و مقولات و پدیدههای مرتبط با تاتر، بسیار شبیه آنچه در کتابهای نقد ادبی رایج است، قرائت های مختلف به دست دادهاند و این نظریات انتقادی را مبنای تفسیرهای خود قرار دادهاند.
این مسله باعث شدهاست کتاب "تاریخهای تاتر" بعنوان متنی درسی، متاثر از نظریات علوم انسانی و نقد ادبی_فرهنگی بکار گرفته شود و حائز اهمیت باشد.
•چرا باید تاریخ های تأتر را خواند:
اگر تاتر در بهترین حالت، برروی صحنه، بازنمایی کننده و منتقد هستی و هویت اجتماعی و یا اجتماع خاصی باشد، تاریخ تاتر هم میتواند بازنمایی کننده و منتقد اقدامات دستاندرکاران تاتر در به انجام رساندن این وظیفه بر روی صحنه باشد. و اگر تاترها امکان مشارکت خلاقانه در فرایند بازسازی هویت اجتماعی و کشف امکانات نهفته زندگی را فراهم میکنند، تاریخ های تأتر نیز میتوانند امکان مشارکت خلاقانه در بازنمایی اقدامات اینچنینی تاترها را در طی قرون و اعصار، مهیا سازد.
پس به این ترتیب کتاب تاریخ های تاتر میتواند مکمل نقشی باشد که تاترها در اجتماع و زندگی مردم دارند و یا باید داشته باشند.
راهبردهایی که در این کتاب مورد استفاده قرار گرفتهاند، نشان از انتقاد به سه دهه تاریخنگاری سنتی اخیر درجهان دارد. در عین حال این کتاب از بینش های جدید زبانی_فرهنگی و روابط قدرت برای فهم گذشته بهره برده است؛ فرایندی پیوسته و پویا که درحال تحول است و خواننده را نیز درگیر این فرآیند میکند تا به فهم بهتری از خود و گذشته دست یاید.
...............
این کتاب رو در زمانی بی خبری از دوستانم و قطعی اینترنت جهانی در کشورمان تموم کردم. تصمیم گرفته بودم تا زمان آزادی چیزی ننویسم و البته این متن رو هم بعنوان ریویوو مورد نظرم قبول ندارم. بمونه تا در وقت بهتر ، بهتر بنویسم
October 29, 2022
Not what I was expecting at all. A very comprehensive guide to Eurocentrism, Colonialism, Racism, Sexism and oppression and their relationships with theatrical performance, rather than a history of theater itself.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews