Империя волков

by Jean-Christophe Grangé, Жан-Кристоф Гранже

Роман "Империя Волков" признанного "короля французского триллера" Жан-Кристофа Гранже, автора нашумевшего бестселлера "Пурпурные реки", был издан во Франции двухмиллионным тиражом и переведен на 20 языков, включая японский. В 2005 году на широкие экраны вышел снятый по роману одноименный фильм, с Жаном Рено и Арли Ховером в главных ролях. Анна Геймз — счастливая женщина. Она молода, очень хороша собой, богата. У Анны любящий муж, Лоран Геймз, высоко поставленный чиновник Министерства внутренних дел, изысканный круг общения, так почему же ее мучат по ночам кошмары? С чем связаны провалы в памяти и неузнавание лиц, особенно лица самого близкого ей человека — Лорана? Неужели она сходит с ума? Муж предлагает Анне согласиться на психиатрическое лечение, но душа ее протестует. И героиня начинает собственное расследование, открывающее ей страшные тайны.

Genres: Thriller, Fiction, Crime, Mystery, France, Roman, Mystery Thriller

583 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2003

About the author

Jean-Christophe Grangé est un journaliste, reporter international, écrivain, scénariste né le 15 juillet 1961 à Boulogne-Billancourt. Il est l'un des rares écrivains français dans le domaine du thriller à s'être fait un nom aux États-Unis.
Après une maîtrise de lettres à la Sorbonne (axée sur Gustave Flaubert), il devient rédacteur publicitaire, puis travaille pour une agence de presse. En 1989, à 28 ans, il devient grand reporter international, travaillant pour des magazines aussi divers que Paris Match, le Sunday Times ou le National Geographic.
Puis il devient journaliste indépendant en créant la société L & G. Dès lors, il se débrouille pour monter financièrement tous ses voyages lui-même. Les reportages qui en sont issus, le mènent aux quatre coins du monde et constituent une importante source d'inspiration pour ses écrits littéraires. C'est au cours de cette période qu'il obtient deux récompenses importantes dans le monde journalistique : le Prix Reuter (1991) et le Prix World Press (1992).
En 1994, il écrit son premier roman Le Le Vol Des Cigognes , plus remarqué par les critiques littéraires (qui vantent son « imagination féconde ») que par le grand public. Toutefois, son second roman paru en 1998, Les Riviéres Pourpres , ne passera pas inaperçu. Le succès auprès du public se confirmera d'ailleurs en 2000, année où le roman est adapté au cinéma.
En cette même année 2000 paraît Le Concile de Pierre . En 2003, il publie L'Empire des loups . En 2004 sort La Ligne Noire , premier tome d'une trilogie de romans sur la « compréhension du mal sous toutes ses formes ». Au niveau des ventes, le succès ne se dément pas avec le deuxième volet de cette trilogie, Le Serment Des Limbes sorti en 2007.
Parallèlement à sa carrière de romancier, il continue à travailler pour le cinéma : outre l'adaptation des Rivières pourpres, il a également écrit le scénario de Vidocq (de Jean-Christophe Comar dit Pitof en 2001) et a collaboré à la plupart des réalisations ou projets tirés de ses romans.
Il s'est lancé dans l'écriture d'une histoire originale pour une bande dessinée en trois volumes, La Malediction De Zener , dessinée par Philippe Adamov . Il s'agit du prologue du roman Le Concile de Pierre.
Il sort Miserere en 2008 et La forêt des Mânes le 2 septembre 2009 (fin de la trilogie du mal, après La Ligne noire et Le Serment des limbes).
Selon l'auteur, il s'agit d'« une remontée vers le Mal primitif et préhistorique ».
Le Passager , son dernier roman, sort en sept

Reviews

[Fotis Ips · Rating 5 out of 5]

Απίστευτος για ακόμη μία φορά. Τα μυθιστορήματα του Γκρανζέ, πέρα από την ευφάνταστη πλοκή και την φοβερή σύλληψη, χαρακτηρίζονται κι απο μία πολυπλοκότητα, μία ποικιλία ικανοτήτων πού προσωπικά με κάνουν να τον ξεχωρίζω.

Στο συγκεκριμένο, έχουμε βίαια περιστατικά δολοφονιών, που μέσα απο δύο διαφορετικές ιστορίες, καταλήγουν σε τελείως ξεχωριστά μονοπάτια. Πολιτική, ιστορία, ακόμα και θρησκεία, συνδέονται για να φτιάξουν ενα σύνολο πού συνεπαίρνει. Πολύ δουλεμένοι χαρακτήρες και περιγραφές που δεν κουράζουν καθόλου, αλλα δίνουν μία ωραία ματιά στις σκηνές.

Εξαιρετική δουλειά και στην μετάφραση επίσης. Πραγματικά, αξίζουν συγχαρητήρια!

[Alex · Rating 4 out of 5]

Σταθερά ποιοτικός Γκρανζέ για ακόμα μια φορά. Συνθέτει ακρότητες χωρίς να γίνεται χυδαίος, περίπλοκες υποθέσεις χωρίς να γίνεται υπερβολικός. Εδώ καινοτομεί και παίρνει το φινάλε της υπόθεσης από το Παρίσι που όλοι οι αναγνώστες νομίζω περιμέναμε να εκτυλιχθεί, πηγαίνοντας το στην Κωνσταντινούπολη και τα βάθη της Τουρκίας, κρατώντας το σασπένς στα ύψη. Όχι μικρό κατόρθωμα όταν γράφεις ένα action-oriented βιβλίο το οποίο αγγίζει τις 550 σελίδες, ένα χαρακτηριστικό που μοιράζονται σχεδόν όλα τα βιβλία του που έχω διαβάσει.

[Antonis Giannoulis · Rating 4 out of 5]

Καλοδουλεμένο , καλομελετημένο και πρωτότυπο . Μου άρεσε πολύ σε όλες του τις διαστάσεις . Το καλύτερο του Γκρανζε για το γούστο μου από αυτά που έχω διαβάσει . Θα μπορούσε να είναι 50 σελίδες τουλάχιστον πιο μικρό, αλλά πέρα από αυτό ήταν απολαυστικό .

[Effie Saxioni · Rating 5 out of 5]

Δεν έχω να σχολιάσω πολλά,παρά μόνο πως ευχαριστήθηκα googlάρισμα!Πολιτικοί,παρακρατικοί μηχανισμοί,εξτρεμιστές και φανατικοί,κυκλώματα μέσα στην αστυνομία αλλά και μεταναστευτικά θέματα,σε κάνουν να αντιληφθείς ότι ενώ φαινομενικά ο κόσμος προχωράει,στην ουσία δεν αλλάζει τίποτα.Ενδιαφέρουσες πολύ ήταν οι πληροφορίες που αφορούν στους Γκρίζους Λύκους τη δράση τους αλλά και την ιστορία τους.Για τη μαγική γραφή που σε παίρνει μαζί του και για τον έξυπνο τρόπο που έστησε και δούλεψε με τους πρωταγωνιστές του,δεν θα πω,μιας και είναι γνωστό ότι τον αγαπώ💛💛

[Λίνα Θωμάρεη · Rating 4 out of 5]

Υπέροχο, με σκηνές δράσης που εναλλάσσονται σαν κινηματογραφική ταινία. Ο άνθρωπος έγραψε πάλι (κυριολεκτικά και μεταφορικά) :P

[Rebecka · Rating 1 out of 5]

Wow, this was really bad. I'm embarrassed on behalf of France as a whole.

[Quike · Rating 3 out of 5]

Türkler hakkında fazlasıyla araştırma yapmış. Gerek tarih olsun gerekse siyaset. Olay o kadar güzel işlenmiş ki çoğu zaman insan düşünüyor acaba gerçekte bunlar yaşanmış olabilir mi diye.

[Zerrin · Rating 4 out of 5]

Grange’ın hayal dünyasına yeniden adım atmak oldukça güzeldi 🦄

[LolaF · Rating 4 out of 5]

Tal vez no fuese el mejor momento para leer este libro. Y aunque sea un gran libro, como todos los de Grangé, no me ha gustado tanto como los otros que he leído.

[Uğur Karabürk · Rating 3 out of 5]

Kurtlar İmparatorluğu benim Grange'den okumuş olduğum 6. kitaptı. Eser, Türkler ve Türkiye ile alakalı kısımlardan oluştuğu için sanki biraz beklentiye de girmiştim. Tempo eser boyunca bir yükseldi bir düştü diyebilirim. Tanıdık isimler ve olaylar duymak hoş olsa da kitap bazı yerlerde sıkıcı hâle geldi. Bana kalırsa Grange'nin diğer kitaplarına göre biraz zayıf kalmış. Ama tabii yazarı ben seviyorum o ayrı mesele...

[Aykut Kısa · Rating 5 out of 5]

Ciddi derecede emek verilmiş ve oldukça yaratıcı bir hikayesi var bana göre yazar ülkemizde uzun süre kalmış olsa gerek. Yer, mekan, tarih ve kişi tasvirleri oldukça detaylı ve tutarlı geldi bana. Grange'den okuduğum ilk kitaptı ve oldukça beğendim. Filmini de çekmişler. Jean Reno abimiz oynuyor. Hoş tırt diye yorumlar okudum ama sanırım sırf nam-ı diğer Leon abimiz için izleyeceğim.

[The Bursting Bookshelf of a Wallflower · Rating 3 out of 5]

3.5 stars!

Jean-Christophe Grangé is a great author and I have already read several of his books with great pleasure. I have read most of them in French and I must say that I prefer the French original to the German translations. While Das Imperium der Wölfe is one of his most known books, I enjoyed other (less-known) books better. Nevertheless, the story has been very interesting and I was hooked all the time. The plot was fast paced and intriguing, but I somehow wasn't able to feel a strong connection to the characters. I am still looking forward to some other Grangé books that are sitting on my shelves.

[Ömer · Rating 4 out of 5]

Yine Grange elinden çıkmış iyi bir roman içinde yok yok Türkleri anlattığını biliyordum ama bu kadar araştırmış olacağını tahmin etmiyordum.Olayın birkaç kişi etrafında geçip onların gözünden anlatılması olaya canlılık katmış ama bana göre diğer Grange kitaplarının biraz gerisinde kalmış oldu Grange'in diğer polisiye kitaplarını okuyupta bu kitabı daha sonra okumak kötü oldu diyebilirim benim için aslında Grange'in kitaplarına başlamak isteyen biri için daha iyi olurdu diyebilirim diğer polisiye kitaplarının yanında biraz sönük kaldığı için.

[Büşra · Rating 4 out of 5]

inception gibi kitapmış he 😬😎

[Kristina · Rating 5 out of 5]

I put this book on hold from the library not because I knew what it was about or that it had been recommended to me, but because I knew that they’d made a movie out of it…and the movie was French. I have a soft spot for French movies . But because the movie isn’t available at my library, I had to read the book first. And now, I have a soft spot for French books.

I haven’t read a book in years that has captured my attention so well. From the very first sentence, I was hooked. For the first… twelve or so chapters (short chapters), it follows Anna Heymes, the wife of a top Parisian official, as she tries to find the answers to her horrifying hallucinations and memory lapses. She cannot remember her husband, and she thinks she knows people she’s never met before. After a series of tests given by a doctor who knows her husband, a doctor that she does not trust, she secretly seeks the advice of a psychiatrist and finds out that she’s had plastic surgery to change everything about her face.

But she cannot remember why, when, or how.

Then, it jumps over to a young cop who is trying to track down a serial killer, and the escapades he goes through as the old retired cop he’s pulled back into the service to help begins operating by means the younger cop doesn’t like. Somehow, Anna Heymes and the young cop’s case are connected. But how? Well. I’m not going to tell you.

All throughout the book, I was constantly thinking I had figured out who did it, who was connected to who, what had happened, and why it was happening… and I was constantly wrong. Just when I thought I’d figured out how it might end, something new was thrown in and I was completely befuddled. The plot was incredibly fascinating, twisting, turning, always changing. The characters were all really richly written, and the little details thrown in to make them more real were brilliant.

This isn’t a book for the faint of heart, though, and as far as books go I would probably give it an R rating. There are no sex scenes, and while all nudity is case-related (dead people at the morgue) and completely free of any kind of distorted perversion, it does get kind of graphic and morbid. The language- cursing- was pretty limited. I only remember one case of cringing because of the language, and that was one scene of one chapter. Other than that, it was quite clean.

So if you want a good thrilling mystery and you don’t mind a smattering of curse-words or dead bodies in the morgue, read it.

[João Carlos · Rating 5 out of 5]

“O Império dos Lobos” revelou-se um excelente livro policial com um desfecho surpreendentemente bom e simultaneamente trágico. Duas histórias paralelas que avançam a um ritmo vertiginoso, dominadas por uma energia narrativa deslumbrante e que de repente se unem – provocando uma onde de choque que leva cerca de 100 páginas a “juntar” e que revelam uma originalidade sem limites.
Todas as personagens do Grangé são de antologia: destaco o Paul Nerteaux pela sua excepcional determinação, ingenuidade e abnegação, factores que se revelam fundamentais para o desenrolar da acção e para o desfecho dramático da narrativa; a francesa/turca Anna Heymes/Sema Hunsen aparentemente frágil e misteriosa, mas um portento de resistência física e psíquica, sem remorsos ou preconceitos em matar à queima-roupa e determinada na resolução final das suas missões. Fez-me lembrar a Lisbeth Salander (será que esta analogia faz algum sentido?); e por fim o adorável e odioso Jean-Louis Schiffer – um homem sem limites ou fronteiras entre o Deus e o Diabo.
O escritor Jean-Christophe Grangé descreve-nos - os personagens e os ambientes – de uma forma magistral, minuciosa e gráfica, com recurso ao “flashback”, mas mantendo o leitor sempre envolvido numa história complexa e dramática.
É óbvio que domina a vertente histórica da narrativa, com uma utilização criteriosa de descrições complexas, mas escritas de uma forma simples e eficaz – nada de “palha” ou floreados linguísticos inúteis ou desnecessários.
Mas o que eu valorizei verdadeiramente foi a construção de alguns "conceitos" e algumas “frases” – verdadeiramente profundas e originais, dignas dos melhores romances literários.
No final assistimos a um “verdadeiro” e original romance policial que termina de uma forma genial “… ele percebeu que era uma felicidade morrer à sombra daquele sorriso.”
Concluindo foi uma felicidade ler “O Império dos Lobos” e acabar a última página com um sorriso nos lábios...

[Faye Prompona · Rating 5 out of 5]

Πραγματικα δεν εχω λογια. Καταιγιστικο, συγκλονιστικο και η μια ανατροπη να διαδεχεται την αλλη. Ο ΓΚΡΑΝΖΕ στα καλυτερα του.

[Katerina · Rating 2 out of 5]

Осспади

[kedy · Rating 2 out of 5]

başlarda gerilimi ve gizemi çok iyi gidiyordu, farklı yerlerden başlayan hikayeler birbiriyle mantıklı şekilde birleşmiş olsa da beğenmediğim kısımlar var. azer'in psikopatlık hikayesi hikayenin geneli için çok gereksiz geldi bana. bütün bunları çözmeye çalışan polisin 50 sayfa kala, asıl ana karakterin ise 8 sayfa kala ölmesi ve hikayede diğerleri kadar önemli yeri olmayan ve ana karakterle duygusal bağı ve ilişkisi hiç de o kadar derin olmayan bir kadının onun intikamını alması tatmin etmedi beni.

[Ναταλί · Rating 5 out of 5]

Πρώτη επαφή με τον Grangé και εντυπωσιάστηκα! Εκπληκτικός! Γρήγοροι κινηματογραφικοί ρυθμοί, συνεχείς εναλλαγές, βιβλίο που δεν θες να αφήσεις από τα χέρια σου! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!

[Dolceluna ♡ · Rating 4 out of 5]

Finalmente ho fatto la mia conoscenza col Signor Grangé. Ho tentennato parecchio, lo ammetto, ma la trama mi faceva presagire un misto fra azione e spionaggio che non è proprio nelle mie corde, dunque temevo che non mi piacesse…e invece...sorpresa!
“L’impero dei lupi” si è rivelato un bel thrillerone avvincente che mi ha ricordato i migliori Deaver, per il ritmo adrenalinico e la presenza di colpi di scena capaci di tenere sempre sveglia l’attenzione del lettore. Il mix di azione e spionaggio c’è ma non disturba, anzi, dalla trama, se ne ricavano anche delle curiosità interessanti su alcuni aspetti bui e ignorati della storia politica contemporanea, alla quala Grangè si rifà con accuratezza. Il punto forte del romanzo è però costituito dal meccanismo narrativo: sin dall’inizio infatti l’autore segue due filoni paralleli (quello di Anna Heymes, e quello dell’omicidio di tre giovani donne nel quartiere turco di Parigi) che sembrano non avere nulla a che fare l’uno con l’altro ma che pian piano si intersecano fondendosi poi del tutto. E, a dispetto della complessità, qui vista come ricchezza, tutto si riesce a capire con chiarezza, e di conseguenza la lettura si gusta a meraviglia. Non manca nemmeno quel lieve sapore orientale regalato da una parte di ambientazione e dalle caratteristiche di alcuni personaggi. A proposito di personaggi, il più sorprendente è sicuramente Jean-Louis Schiffer, detective burbero dal passato turbolento e dalle mani in pasta ovunque, che mi ha ricordato i classici duri detective delle hard boiled stories, non meno puliti dei malavitosi cui danno la caccia…ma del resto, la durezza e la crudezza, qui, la fanno da padrone ovunque, nella storia, nei suoi risvolti, e nel finale, amarissimo, che vede la morte di tutti, buoni e cattivi.
Insomma, risultato più alto delle aspettative!

[Esma T · Rating 5 out of 5]

4.5
Fransa'dan Türkiye'ye uzanan müthiş bir roman. Karakterler, olay örgüsü ve genel hikayeyi çok sevdim. Yazarın Kaiken ve Ölü ruhlar Ormanı romanlarını okumuştum, çevre tasvirleri ve uzun betimlemeler olaylardan uzaklaştırıp romanı sıkıcı hale getiriyordu ancak Kurtlar İmparatorluğu'nda böyle uzun ve sıkıcı betimlemeler yoktu. Yazar baştan sona gizemi ve aksiyonu bol bol kullanmış. Okurken hiç sıkılmadım, aksine merak ederek çevirdim sayfaları.
Kurgu gerçekten güzeldi, olaylar hız kesmeden devam ederken sürekli yeni bir şeyler yaşanıyordu. Türkiye - Bozkurtlar - Fransa hikayede kendilerine güzel bir yer bulmuş. Hatta ben Bozkurtlarla ilgili daha önce bilmediğim şeyler bile öğrendim.
Sonu fena değildi yalnız bir karaktere yazarın acımasız davrandığını düşünüyorum, sindiremedim başına gelenleri. Karakterleri sevdim, yazar başarılı karakterler oluşturmuş.
Kısacası ben beğendim Grangé'i ya da bu türü seviyorsanız tavsiye ederim.

[Evgenia · Rating 5 out of 5]

Είναι το πρώτο βιβλίο του Γκρανζέ που διαβάζω. Πραγματικά υπέροχο! Αστυνομικό μεν, αλλά τόσο διαφορετικό από όλα τα υπόλοιπα "εμπορικά" που κυκλοφορούν. Με ιστορικές και γεωγραφικές αναφορές, ρεαλιστικές περιγραφές τοπίων και χαρακτήρων, χάρηκα πάρα πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να το διαβάσω.

[Onur · Rating 4 out of 5]

It is actually strange book and it is the first book that read which most things are about my country. Thats why it was a different experience for me.

[Marie Jacob · Rating 4 out of 5]

Un excellent thriller hors du commun, chaque chapitre ajoute une pièce au puzzle sans pourtant entrevoir le dénouement ....

[Patrizia · Rating 5 out of 5]

Mein Liebling von Grangé

[Pete Stolz · Rating 4 out of 5]

Dieses Buch war wie ein Rausch. Ich wurde regelrecht mit in die Machenschaften der türkischen Mafia gezogen. Diese Geschichte ist wie ein in sich verworrenes Knäuel.

Es war spannend bis zum Schluss.
Zwischendurch, während Landschaften bzw. Umgebungen beschrieben wurden und man das Gefühl hatte, der Autor schweift etwas ab, konnte man dann doch gut durchatmen.... bis dann der nächste Hammer kam.

[Alethea · Rating 1 out of 5]

The publisher’s description of the novel is one of great promise: “From the murky night streets of clandestine Paris to the teeming fleshpot of Istanbul, two bizarre and terrible stories will become one -- as prey and predator, manipulated and manipulator come together in a storm of blood and fury . . . in the hideous shadow of the wolf.”
The “terrible story” is about Anna, who is suffering from amnesia, and manipulation by her husband, and his colleagues. She enlists the help of a psychiatrist to escape her manipulators and find her true identity. The “bizarre story” surrounds the killings of young Turkish women in Paris with links to Istanbul and assassins, drug running and a mythical trope about wolves. These killings are investigated by a young detective and his retired colleague, Cipher. The two stories, at their core, are about the search for someone: Anna’s search for herself and the police’s search for a serial killer. The search for the serial killer is the first to end as the author kills the investigators without identifying the culprit. Anna’s search ends as she embarks on an unsuccessful Kill Bill Vol 2 adventure.
The author uses over-expansive narrative, often academic, to describe the geopolitical environment of both France and Turkey. This makes for a pace that forces you to wade through paragraphs of verbose descriptions. There are also so many point-of-views which dulled the little excitement that is present in the book. There are shocking details of killings and mutilations, a blatant disregard for human life even by the good guys, that does not enhance or benefit the storytelling.
I do think that these are two disparate stories and that the author’s attempt to use Anna as the supposed point of convergence of these stories is incredulous. The forced connection makes the book read like a series of contrived coincidences, resulting in a horrible collision.

[Özgür Özer · Rating 3 out of 5]

Okumasam olmazdı! Güzel bir politik-polisiye. Belki de önce filmini seyrettiğim, sonra okuduğum tek kitap olmuştur. Okursanız, Türkiye’deki temel siyaset doktrinleri Fransa’dan, Paris’ten nasıl görünüyor epey fikir sahibi olabilirsiniz. Elbette en başta Bozkurtlar olmak üzere. Benim gördüğüm, yazar Türkiye’den Fransa’ya gidip orada faaliyet gösteren solu, modası geçmiş fikirlerin takipçisi olan ve zararlı terörist eylemler yapan bir grup olarak görüyor. Bunlara karşı müsamahakâr değil. İslamcıları da yine sorunlu görüyor. Bir kadın olarak Tansu Çiller’in başbakanlığa kadar yükselmesi takdir ediliyor. Grangé, ayrılıkçı Kürtçüleri de tehdit olarak kabul ediyor. Ülkücüler konusu… Ülkücülerin Fransa’dan bakınca iyi göründüğünü söyleyebiliriz. Yalnız biraz komplo yönü ağır basıyor haliyle. Türkeş yaşarken yurt dışından gelen insanlarla konuştuğumda, benzer şekilde “Türkeş’in yalnız Türkiye’deki değil dünyanın hemen hemen her ülkesindeki Türklerle çok güçlü bağlantıları var” sözlerini çok duydum. Alpaslan Türkeş’in 44’ten beri faaliyetleri, fikrimiz iktidarda meselesi, olaylı MHP kongreleri bile esaslı anlatılmış. Oysa bırakın Türkiye’deki sonsuz ön yargılı solu, hani sürekli söyledikleri teraneler var ya “Ülkücüler Amerika’nın maşasıdır, sermayenin gönüllü bekçisidir vik vik vik…”, günümüzde parti genel başkan danışmanlığı yapan “Massimo D’Alema” tipler bile Nihal Atsız’ın ismini “Nihat Atsız” sanıyor. Hem de elin Parislisinin Yusuf Akçura'yı, Ziya Gökalp'i, Hüseyin Nihal Atsız'ı, Necdet Sancar'ı bildiği halde, hiç aklınız alıyor mu? Bu İtalyan siyasetçiden bahsetmemin sebebine gelince, belli bir sebebi yok. Ben bunlara maksimum dallama diyemediğim için bazen böyle Massimo D’Alema diyorum.

[Ubik 2.0 · Rating 5 out of 5]

Il fuoco sotto le ceneri di un impero

Si tratta di un thriller eccezionale, costruito con sbalorditiva abilità su un intreccio complesso ma coerente, con personaggi estremi ma credibili e intorno ad ambientazioni al contempo variegate ed accurate, dal cuore più nascosto e buio della Ville Lumière alle montagne dei Tauri nella zona più remota dell’Anatolia.

Il commento si potrebbe concludere qui, ma val la pena di sottolineare la geniale struttura narrativa del racconto, che sovverte le regole ed i canoni del poliziesco tramite l’assunzione di protagonisti che, non nelle ultime pagine ma quando resta da sviluppare ancora una cospicua parte del romanzo, scompaiono ad uno ad uno lasciando il posto a nuovi protagonisti e nuovi scenari; si determina così nel lettore un effetto permanente di sorpresa, spiazzamento e ricollocazione delle tessere di un mosaico in cui nulla è mai sicuro.

Tutto ciò viene condotto dall’autore mantenendo un sufficiente livello di coesione ad una storia di per sé così sfuggente, articolata su livelli sovrapposti come le personalità e le vite della donna al centro della vicenda.

Non si può infine trascurare l’elemento più spettacolare e caratterizzante del libro (anche se fra le sue tante qualità rappresenta forse quella più evidente ed esplicita): la comunità turca, universo a sé stante nel cui ambito e a partire dal titolo stesso si dipana il romanzo, inizialmente solo come pittoresco sfondo etnico incistato profondamente in un’ignara capitale europea, poi come archetipo di un popolo fiero, antico e feroce, le cui tentazioni egemoniche ancora covano sotto le ceneri di un impero.