องค์ชายอัปลักษณ์ เล่มต้น

醜皇 #1

by Yi Ren Bei, 易人北, อี้เหรินเป่ย

คนเรานั้น ต่อให้เก่งกาจสักแค่ไหน ก็ยังต่อกรกับภัยธรรมชาติไม่ได้อยู่ดี
ในระหว่างที่บิดาตัดสินใจไปเป็นโจรปล้นชิงทรัพย์สินของคนอื่น
จางผิงยอมละทิ้งความฝันที่จะเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในแผ่นดิน
เข้าวังไปเป็นขันทีเพื่อหาเงินให้ครอบครัว

เป็นองค์ชายแท้ๆ ทำไมถึงผอมจนหนังหุ้มกระดูกได้นะ?
...นี่คือความประทับใจแรกที่จางผิงมีต่อหวางฝู่เจี๋ย
เขามององค์ชายที่ยอมคุกเข่าให้ขันทีกระจอกงอกง่อย
อีกทั้งรอยแผลน้อยใหญ่ที่อยู่บนตัวฝ่ายนั้น แล้วให้โกรธจนตาแดงก่ำ
ก็แค่เกิดมาอัปลักษณ์ ดูประหลาดกว่าคนอื่นนิดเดียวเท่านั้นไม่ใช่หรือ?
คนอัปลักษณ์ไม่ใช่คนหรือไร?
หึ เขาตัดสินใจแล้ว เขาจะเลี้ยงดูหวงฝู่เจี๋ยในวังหลวงแห่งนี้
ให้เด็กน้อยเติบโตขึ้นมาเป็นยอดฝีมืออันดับสองในแผ่นดินให้จงได้!

สายตาที่คนคนนั้นมองเขาฉายแววตกตะลึง...ไม่ใช่หวาดกลัว เวทนา...ไม่ใช่รังเกียจ
ทีละเล็กทีละน้อย...ความเวทนาที่ว่าค่อยๆ กลายเป็นความรักและความเอ็นดูที่มีต่อเขา

Genres: Yaoi, China, Novels, Fiction

199 pages, Paperback

First published October 29, 2009

About the author

Associated Names:
* 人北
* Yi Ren Bei
* อี้เหรินเป่ย (Thai Profile)

Reviews

[kunaom · Rating 5 out of 5]

บอกตรงๆว่า เสียใจ... เสียใจมาก ...เสียใจที่ดองไว้ทำไมเป็นปีชาติ!

ยิ่งอ่านยิ่งเข้าใจ ยิ่งอ่านยิ่งได้รู้...ว่าเราชอบอะไรแบบนี้ ชอบนิยายรสชาติแบบนี้ นิยายที่มีลักษณะไม่ซับซ้อน เข้าถึงไม่ยาก เล่าน้อยๆ พูดกันไม่มาก ไม่มีเท้าความเล่าอดีต ใช้เพียงการเติบโตของตัวละครเป็นตัวเดินเรื่อง ให้เราเห็นความสัมพันธ์ พัฒนาการทางความคิดและความรู้สึก ช่วยผลักดันตัวละครและคนอ่านไปพร้อมๆกัน

ในเล่มหนึ่งนี้เป็นช่วงเริ่มต้นในวัยเยาว์ของเด็ก 2 คน คนหนึ่งคือเด็กบ้านนอกมีความมุทะลุเลือดร้อนลมดีตามประสาเด็กบ้านนา อาสาตัวมาเป็นขันทีเพื่อช่วยพยุงความเป็นอยู่ของครอบครัวในวังหลวง ส่วนเด็กอีกคนมีชีวิตอาภัพเกิดมามีหน้าตาอัปลักษณ์จึงเป็นองค์ชายแต่เพียงในนาม เป็นถึงหน่อเนื้อเชื้อพระวงค์หากแต่ทุกคนในวังก็ยังสามารถขึ้นขี่หัวเขาได้ราวกับเป็นเรื่องสามัญธรรมดา

เห็นอย่างนี้แล้วทุกคนต้องคิดแน่ว่ามันต้องดราม่ามากๆ มันต้องมาม่าแน่ๆ ...ใช่จริงๆเรื่องนี้ดราม่าาาาสุดฤทธิ์ ใครมาสายนี้คุณเข้าถูกทางแล้ว

สิ่งที่เราชอบมากๆอย่างนึงคือการถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของตัวละครให้เราได้เห็น มันเป็นอะไรที่ซื่อตรง (จากตัวละครที่เป็นเด็ก) ไม่ประดิษฐ์ กลัวก็คือกลัว อ่อนแอก็คืออ่อนแอ ชั่วร้ายก็คือชั่วร้าย แต่มันไม่ใช่อะไรแค่นั้นเนี่ยสิ มันไม่ใช่ความซื่อตรงที่เรียบแบน หากลองมองพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแท้จริงแล้วตัวละครมีความลึกมาก บางครั้งลึกล้ำน่ากลัวอย่างประหลาด บางสิ่งบางอย่างค่อยๆเผยออกมา จากพัฒนาการ จากการเติบโต จากสิ่งที่พวกเขาได้รับเข้ามาในชีวิต ได้เริ่มสร้างรอยบิดเบี้ยวบางอย่างให้เราเห็น มันทำให้เราอยากติดตามว่าเด็กทั้งสองจะเผชิญชีวิตต่อจากนี้ไปอย่างไร

อีกอย่างคือการสร้างสายสัมพันธ์ที่ไม่ใช่แค่นาย-บ่าว แต่เป็นการสร้างความรู้สึกต่อกันแบบพี่ชายกับน้องชาย เด็ก 2 คนที่ต่างยึดเเหนี่ยวกันไว้ด้วยสายใยของพี่น้อง ความรู้สึกของเด็กน้อยที่มีต่อพี่ใหญ่คนนั้นที่เข้ามาห่วงใยเอื้ออาทรต่อเด็กรูปอัปลักษณ์ที่ไม่เคยมีผู้ใดเหลียวแล กับความรู้สึกของเด็กชายอีกคนที่ได้รับการเติมเต็มหลุมในใจจากการละทิ้งสิ่งสงวนสำคัญแห่งบุรุษเพศ แต่เขาก็ยังได้เป็นพี่ชายให้เด็กน้อยผอมกระหร่องคนหนึ่งได้พึ่งพิง ด้วยความรักความผูกพันธ์ในรูปแบบนี้เอง ...อ่านไปแล้วคุณจะลืมไปเลยว่าเรากำลังอ่านนิยายวาย! ในเล่มหนึ่งนี้แทบไม่มีกลิ่นของวายเลย คุณจะได้รับความอร่อยของมาม่าไปเต็มๆ

[Ning · Rating 5 out of 5]

ในจำนวน 4 เล่มชอบเล่ม 1 ที่สุดค่ะ
ยังเป็นช่วงตัวเอกวัยใสๆ ของนายเอก
กับชีวิตรันทดขององค์ชาย

ชุดนี้ถ้าให้มองในมุมที่ไม่ใช่นิยายวายนะ
ก็ยังคงมีความสนุกตื่นเต้น. ลุ้นตัวเกร็งอยู่
กว่าจะหวานๆ ก็เล่มหลังๆ โน่น แต่ก็ยังคงมีประเด็นอื่นๆ ให้น่าสนใจ

สรุปว่าเป็นนิยายที่สนุกมากเรื่องนึงเลยทีเดียว
แม้ไม่ใช่สาวกวาย ก็น่าจะชอบเช่นเดียวกัน
(ถ้าไม่ถึงกับแอนตี้ วาย หรือ เซ็กส์แบบซาดิสอ่ะนะ)

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ถึงแม้จะเป็นวาย แต่ตอนอ่านไป
กลับไม่คิดว่ามันเป็นวายเสียทีเดียว
ด้วยความที่เนื้อเรื่องเข้มข้น ตัวละคร
มีความเป็นมาที่น่าสนใจ

ความรักมันไม่ผิด มันอาจจะเกิดขึ้นกับ
ใครก็ได้ไม่จำกัดเพศ ความรักที่ฝังแน่น
จากความใกล้ชิดและความผูกพันธ์ผูกคน
สองคนเข้าไว้ด้วยกัน จากความห่วงใย
ก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความรัก โดยที่สิ่ง
รอบข้างมันเต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงดี
ความเจ็บแค้น และเจ็บปวด

ถึงไม่ใช่สายวาย แต่ยอมรับเลยค่ะ
ว่าชอบนิยายเรื่องนี้ คนเขียนเขียนได้
ดีจริงๆ ชอบปก และคนแปลเก่งมาก
ทีเดียว

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

เล่มต้นของความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ที่เริ่มก่อตัวตั้งแต่เด็ก 9 ขวบ กับ 15 ขวบ

งานดีมากกกกก
ตอนแรกกลัวมากว่าจะไม่ไหว เพราะเข็ดจากการอ่านรัชทายาท (ที่ไม่โอเคเลย) แต่พออ่านได้สองบท ร่ำร้องในใจเลยว่า ทำไมเพิ่งมาอ่านเอาตอนนี้!

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

Very sad and very depressing. What a miserable life!!

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

นิยายวายเรื่องแรกในชีวิต เปิดโลกมาก ไปต่อเล่มสองรัวๆ

[Toonnukynnep · Rating 4 out of 5]

มันเป็นเรื่องวายที่เป็นจุดเริ่มต้นทำให้เราสนใจก็จริง
แต่พอได้อ่านไปแล้ว มันก็สอนอะไรให้เราหลาย ๆ อย่าง
ซึ่งให้แง่มุมทั้งความเจ็บปวด แค้น แล้วก็แง่ดี ๆ อย่างสายสัมพันธ์ครอบครัว
และนอกจากนั้นก็ ตัวละครแต่ละตัว ก็มีความชัดเจน เป็นคาแรคเตอร์ที่มีนิสัยใจคอ
ที่มีที่มาที่ไป เป็นเหตุเป็นผล
สอนอะไรเราได้หลายๆอย่างจริงๆ

[nananatte · Rating 5 out of 5]

'องค์ชายอัปลักษณ์' เป็นนิยายวายจีนโบราณ แนวดราม่า-โศกนาฏกรรม ทุกตัวละครบิดเบี้ยวระดับ red flag ไม่มีคนปกติใช้ชีวิตอยู่ในวังหลวง ผู้อ่านติดตาม 'จางผิง' หนุ่มน้อยแสนกตัญญูยอมขายตัวเองเป็นขันที เพื่อช่วยเหลือครอบครัวของตนให้มีเงินซื้อข้าวกิน ก่อนจะมาพบตัวเอกของเรื่องคือ 'องค์ชายสี่' ในวัยเด็ก

ในเมื่อชื่อเรื่องว่า 'องค์ชายอัปลักษณ์' องค์ชายของเราย่อมอัปลักษณ์ เกิดมาหน้าผากโปนผิดรูป แถมมีปานแดงใหญ่พาดผ่านไปครึ่งหน้า ใครเจอก็ต้องอุทานว่า 'ปีศาจ' ซึ่งก็รวมถึงฮ่องเต้และพระสนม(แม่ขององค์ชาย) ด้วย

องค์ชายสี่ โตมาแบบพ่อทอดทิ้ง แม่ไม่รัก เป็นที่รังเกียจของนางสนมและขันที เป็นเด็กที่องค์ชายองค์อื่นรุมรังแก มีการใช้ความรุนแรงกับเด็กทุกรูปแบบที่จะย่ำยีศักดิ์ศรีความเป็นคนของคนๆ หนึ่งได้ ผู้ใหญ่ในวังขี้คร้านจะสนใจ เพราะจะไปห้ามได้อย่างไรในเมื่อคนอื่นๆ ที่รังแกองค์ชายอยู่ก็เป็นองค์ชายที่ยศใหญ่ทั้งนั้น

องค์ชายสี่จึงกลายเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเอง พูดไม่ค่อยเป็นเพราะไม่มีคนพูดด้วย ถูกแม่เฆี่ยนตีและใช้ปิ่นปั���ผมจิ้มแทง ตัวเล็กแคระแกรนเพราะนางสนมและขันทีไม่ยกอาหารมาให้ และไม่ได้เรียนหนังสือ เพราะพระสนมเห็นว่าโง่ จึงไม่จำเป็นต้องเรียน

วันนึงได้กินอาหารแค่ 1 มื้อ ไม่มีคนอาบน้ำให้ เสื้อผ้า ที่นอนก็ไม่ค่อยได้ผลัดเปลี่ยน องค์ชายสี่แลดูเหลือขอไม่ต่างจากเด็กข้างถนนเท่าไร แค่มีชื่อเรียกว่าองค์ชายเท่านั้นเอง

เพราะหิว ตอนกลางคืนก็เลยต้องลุกไปขุดดินหาหนอนกินต่างอาหาร เป็นองค์ชายที่โตมาแบบนั้น

แล้ววันหนึ่ง ก็มีขันทีคนใหม่โผล่เข้ามาที่ตำหนัก ชื่อว่า 'จางผิง'
ถึงขันทีคนนี้จะยังวัยรุ่นอยู่ แต่องค์ชายก็กลัวมาก 'เขาก็คงเหมือนทุกคนที่รังแกข้า'

แต่จางผิงเป็นหนุ่มน้อยเลือดร้อน ตรงไปตรงมา และใจดี
(จะว่าไปก็... เป็นคุณสมบัติที่ไม่เหมาะกับการเป็นขันทีสักนิด แต่เพราะเขาต้องการเงินไปจุนเจือครอบครัวน่ะ)
เรื่องราวชีวิตที่เปลี่ยนไปขององค์ชายสี่จึงเริ่มต้นขึ้น

เล่ม 1 ปวดตับจริงจัง อ่านแล้วปวดท้อง ไส้บิด นอนไม่หลับ เดินเรื่องจังหวะหนักแน่นมาก
ทุกคนพร้อมใจกันทำร้ายเด็กเล็ก และมันสมเหตุสมผลทุกอย่างที่เด็กที่โตมาแบบนี้จะวิปริต

เล่ม 2 ยังคงดราม่าปวดตับ ความอำมหิตยังมีเพียบ แต่สลับข้าง
เล่มนี้องค์ชายสี่โตแล้ว และองค์ชายสี่โหดมาก น่ากลัวมาก โรคจิตสุดๆ
ผู้เขียนก็บรรยายได้สยองเว่อร์ ทั้งเล่ม 1 เล่ม 2 เลย อ่านแล้วไม่ตะขิดตะขวงใจสักนิด และคิดว่า... เขาเคยเจอมาหนักขนาดนั้น จะ toxic ขนาดนี้ก็ไม่แปลกหรอก

เล่ม 3 ทำให้เรางงว่า... มันกลายเป็นเรื่องรอมคอมไปได้ยังไงในเมื่อดราม่าปวดตับมาตั้งขนาดนี้!
จบแบบ happy ending ซะงั้น ทุกคนมีความสุขโดยถ้วนหน้า อ่านแล้วมึนจริงๆ 555

แต่ก็เห็นเลยว่า 'จางผิง' ทุ่มเทหนักมากจริงๆ ถ้าเรื่องนี้ไม่มีจางผิง มันก็คงเป็นเรื่องดาร์คๆ หวีดๆ ของครอบครัวกษัตริย์เป็นพิษตามสูตร

เนื่องจากเล่ม 3 เปลี่ยนแนวมาเป็นงานเบาๆ เพิ่มเติมเรื่องความสัมพันธ์ขององค์ชายสี่กับจางผิงมาเยอะมาก อ่านแล้วก็ออกเห็นใจจางผิงอยู่มากที่ต้องรับมือกับองค์ชายตีสองหน้า แถมให้ความรู้สึกทรราชสุดๆ เราก็ยังคิดว่าเป็นงานเขียนที่ผู้เขียนเก่งมากอยู่ดี และจบแบบนี้ก็ทำให้ตัวละครที่เคยเป็นเหยื่อได้พบความสุข ก็เป็นการให้รางวัลกับคนอ่านแล้ว

เสียดายแค่ว่าตอนปราบ last boss มันง่ายไปหน่อย... แต่ในเมื่อเล่ม 3 มันกลายเป็นรอมคอมไปแล้ว เขียนประมาณนี้เราก็ว่าโอเคแหล่ะ เพราะมองภาพรวมจากความโหดสุดๆ ของ 2 เล่มก่อน ถัวเฉลี่ยแล้ว ก็ยังจัดว่าเรื่องนี้สนุกค่ะ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

สำหรับเราเรื่องนี้รวมๆ แล้วก็โอเค แต่ไม่ได้ประทับใจอะไรมากมายและค่อนข้างต่างจากที่คิดว่าจะออกแนวดราม่าแต่ที่จริงแล้วค่อนไปทางเบาๆ มากกว่า (ยกเว้นเล่มแรก อันนี้ดราม่ามาก)

เราชอบเล่มแรกที่สุดในบรรดา 4 เล่มซึ่งเป็นช่วงวัยเด็กเป็นช่วงที่ตัวเอกแสดงความรู้สึกออกมาง่ายที่สุด ทั้งดีใจ เสียใจ หวาดกลัว รู้สึกแบบไหนก็แสดงออกแบบนั้นเลยรู้สึกว่าตอนอ่านมันอิน มันรับรู้ได้ และสงสารแทนเจ้าตัวเด็กๆ จริงๆ

ส่วนเล่มหลังๆ เรากลับอ่านแล้วสัมผัสความรู้สึกตัวละครไม่ได้เลย ไม่อินตามเลย แล้วเนื้อเรื่องไม่ค่อยละเอียดทางด้านอารมณ์ด้วย จวบจนเล่ม 3 ยังสัมผัสไม่ได้ว่าเขารักกันเลยค่ะ มันคงอารมณ์แบบน้องพี่ที่ยึดติดมากๆ อะไรแบบนี้มากกว่า ส่วนเล่มพิเศษก็โอเค อ่านไปเรื่อยๆ รู้สึกว่าเขารักกันมาหน่อยนึง

[Allenlover · Rating 5 out of 5]

ชอบมากกกกกค่ะ
ชอบทั้งตัวพระเอกและนายเอกเลยค่ะ
ตัวละครดูมีมิติมาก มีดีมีร้ายไม่สมบูรณ์แบบ
แต่ที่ชอบที่สุดในตัวสองคนนี้คงเป็นความดิ้นรนแล้วก็ความอดทน กับไหวพริบของทั้งสองค่ะ
แอบมีรู้สึกว่าพระเอกนี้ช่างโหดร้ายบ้สงในหลายๆ ตอน
อาจเพราะตอนเด็กๆ น้องโดนมาเยอะ แต่รู้สึกเบาใจเพราะนายเอกดูเป็นคนมีคุณธรรมอยู่
ทำให้พระเอกดูไม่ดาร์กเกินไป 5555
ตอนพิเศษสนุกดีค่ะ เหมือนทั้งคู่ผ่านปมทุกอย่างมาแล้ว เลยแฮปปี้ดี๊ด๋าสุด อิอิ

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

เข้มข้นมากค่ะ สนุก น่าติดตามดี ถ้าบอกว่าไม่ใช่นิยายวายก็เชื่อนะ ตอนเริ่มอ่านไม่กี่หน้าก็ชอบแล้ว มันดูน่าสนใจ ดึงดูดให้อ่านต่อ สำนวน การบรรยายดีเลย มีความสมจริงดี คือในเรื่องตัวละครยังเป็นเด็กอยู่ ก็บรรยายให้เราเชื่อได้ว่านี่เป็นความคิดความอ่านของเด็กจริงๆ ตัวละครหลักก็ไม่ได้เก่งอะไร แต่ค่อยๆ เรียนรู้จากความผิดพลาด หล่อหลอมให้แกร่งขึ้น สนุกมากค่ะ

[MustNotBeNamed · Rating 5 out of 5]

องค์ชายอัปลักษณ์ เป็นเรื่องขององค์ชายสี่หรือพระเอกของเราที่อยู่ในวังที่เต็มไปด้วยแต่คนจิตใจอัปลักษณ์...จนกระทั้งมาเจอพี่ใหญ่ หรือนายเอกของเรา ที่ต่อมาก็เหมือนเป็นเพียงคนเดียวที่ช่วยฉุดเค้าขึ้นมาจากหลุมนรกดำมืด เป็นเหมือนแสงสว่างและเป็นทุกๆอย่างในชีวิตเค้า

เรื่องนี้น่าจะเป็นหนึ่งในนิยายที่เราจะกลับไปอ่านซ้ำหลายๆรอบเพราะมันสนุก และจางผิงเป็นหนึ่งในนายเอกที่เราชอบมาก

[ZRROANOT · Rating 5 out of 5]

เนื้อหาเล่มนี้เป็นการปูพื้นช่วงวัยเด็กค่ะ อ่านเพลินไปเรื่อยๆจนเราเกือบลืมไปแล้วว่าอ่านนิยายวายอยู่ 5555 เนื้อเรื่องเข้มข้นดี ทำให้เราอินไปกับเนื้อเรื่อง ความนึกคิด การแสดงออกของแต่ละตัวละคร รวมไปถึงปมเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้น

เป็นอีกเล่มที่รู้สึกว่าอ่านแล้ววางไม่ลง 👍🏻

[Peach P 📆📚 · Rating 4 out of 5]

เล่มหนึ่งสนุกสุดแล้วว

[Pepper Mse · Rating 5 out of 5]

👍👍👍

[Lee Yunglaii · Rating 4 out of 5]

(R2)

[addie · Rating 3 out of 5]

(7/10) สนุกดี อ่านได้เรื่อยๆ

[Tkpslc. · Rating 4 out of 5]

เล่าเรื่องโทนธรรมดาติดตลกนิดๆแต่เนื้อหาปวดหัวใจมาก
แปลได้ดีนะอ่านลื่นไหล แต่ก็มีบางจุดที่มีภาษาปัจจุบันมา

[Sad bug · Rating 4 out of 5]

เรื่องความรักไม่มีดราม่าเลยค่ะ พระเอกคือรักคือหลงนายเอกจริงๆ
เปิดเรื่องมาสงสารพระเอกจับใจมากกกกก แต่ถึงตอนแก้แค้นก็โคตะระสะใจเลย
เป็นนิยายวายแนวแก้แค้นที่ดีที่สุดที่เคยอ่านมา

[Shisa · Rating 5 out of 5]

I think this might be the best volume in the trilogy.

[Kiengku · Rating 4 out of 5]

|| Review รวม 1-3 ||
➳ เล่ม 1: ★★★★
➳ เล่ม 2-3, เล่มพิเศษ: ★★★
➝ Overall: ★★★ /5✰⭑

อ่านไปกุมพระไป กลัวพระเอก 5555
เป็นเรื่องที่ตัวละครบิดเบี้ยวไปหมด ไม่มีใครปกติเลย ขนาดจางผิงที่คิดว่าน่าจะปกติที่สุดก็ยังหลุด ๆ บ้างเลย😂

[เออ เร่อ · Rating 5 out of 5]

น่าสนุก

[Artanya · Rating 5 out of 5]

เปิดฉากมาสงสารเจี๋ยมาก น้ำตาไหลหลาก แต่ก็มีแทรกฮาเพราะนายเอกต๊องมาก 5555

[Satang Sriprochai]

thank

[556677]

ดีมากกกก

[Phaa · Rating 5 out of 5]

อ่านหนังสือยังไงคะ บอกวิธีหน่อยค่ะ

[Paew Thongnoom]

good

[Hamurin · Rating 4 out of 5]

อยากอ่านๆๆๆๆ

[Buttons · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่เรียลมากๆ ตัวเอกไม่ได้เทพทรูใดๆ ทั้งสิ้น สิ่งต่างๆ ที่เขาพบเจอมาตั้งแต่ยังน้อยหล่อหลอมให้กลายเป็นองค์ชายวิปลาส สนุกมากๆค่ะ