What do you think?
Rate this book
De snor van József Kiprich
Bestseller-auteur Michel van Egmond (Gijp, Kieft, Topshow) schrijft al meer dan twintig jaar als insider over Feyenoord. In deze bundel zijn z'n beste verhalen samengebracht.
Het zijn verhalen die gaan over Willem van Hanegem, József Kiprich en de onvergetelijke Coen Moulijn natuurlijk, maar ook over Gerard Meijer, over Chris Gyan, Ove Kindvall en de excentrieke Mike Obiku.
Ze gaan over de magie van De Kuip, over de kracht van het Legioen, over de alles verblindende fonkeling van de Europa Cup 1 en het mislukken van ontelbaar veel spitsen. Ze gaan over succes en teleurstelling, over vreugde, verdriet, trots maar bovenal over hoop, want Feyenoord is de club van eerst geloven en dan zien.
Het zijn verhalen die gaan over Willem van Hanegem, József Kiprich en de onvergetelijke Coen Moulijn natuurlijk, maar ook over Gerard Meijer, over Chris Gyan, Ove Kindvall en de excentrieke Mike Obiku.
Ze gaan over de magie van De Kuip, over de kracht van het Legioen, over de alles verblindende fonkeling van de Europa Cup 1 en het mislukken van ontelbaar veel spitsen. Ze gaan over succes en teleurstelling, over vreugde, verdriet, trots maar bovenal over hoop, want Feyenoord is de club van eerst geloven en dan zien.
382 pages, Paperback
First published August 1, 2015
4 people are currently reading
38 people want to read
About the author
Michel van Egmond
25 books38 followersDutch football journalist and author.
His books about football players René van der Gijp and Wim Kieft have won the NS publieksprijs of the Dutch railways in 2013 en 2014.
His books about football players René van der Gijp and Wim Kieft have won the NS publieksprijs of the Dutch railways in 2013 en 2014.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
May 2, 2016
De snor van József Kiprich is voorzien van een kaft waarop een snorretje is afgebeeld dat eerder doet denken aan die van Hercule Poirot dan die van József Kiprich, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de achtergrond die bestaat uit de enig juiste combinatie van rood en wit. Binnenin, zo staat op de kaft vermeld, bevinden zich de beste Feyenoordverhalen. Geschreven door Michel van Egmond, auteur van diverse best sellers op voetbalgebied zoals Gijp, Kieft en Topshow.
Vijftien jaar heeft van Egmond Feyenoord gevolgd, hij is met die club de halve wereld over gereisd, maar op de vraag 'Hou je van Feyenoord' geeft hij in een radio-interview een ontkennend antwoord. Hij kan en wil zich niet vergelijken met al die mensen die hun leven inrichten op Feyenoord, waarbij een verliespartij van deze club hen door de ziel snijdt.
Bovendien ziet hij, behalve de mooie kanten. ook de lelijke kanten van het Legioen en is er een tijd geweest dat hij daar zo'n afkeer van had dat dat hem zelfs ervan weerhield om naar wedstrijden te gaan. Maar hij kwam terug, omdat de schoonheid toch overheerst, omdat de club en het Legioen fascinerend zijn. Omdat hij het antwoord op de vraag 'Waarom is deze club zo ontzettend belangrijk, zo ontzettend groot voor zoveel verschillende mensen?' nog steeds niet heeft kunnen beantwoorden.
Misschien is een deel van het antwoord te vinden in Het evangelie van József dat van Egmond in 2004 schreef: "Feyenoord-supporters hebben altijd de neiging gehad de onderlinge gelijkenissen met hun idolen te zoeken, veel meer dan de verschillen. [...] Het beste voorbeeld: Ed de Goeij. Hij was populair bij de fans. Maar onder zijn te korte spijkerbroeken droeg hij dan ook dezelfde witte tennissokken als zij. Tussen de middag ging hij vaak naar huis om samen met zijn vrouw een boterhammetje te eten. In zijn vrije tijd legde hij graag een puzzel. Er is een periode geweest dat hij zelfs het lichaam van een supporter had. [...] Feyenoord-supporters moeten er niet aan denken om elf godenzonen te moeten aanmoedigen. Ze zouden ervan over hun nek gaan."
Misschien geeft Luuk het antwoord wel in Altijd op zoek naar de verloren tijd geschreven in het najaar van 2005 die op de vraag of hij zou willen ruilen met de erelijst van die andere club uit 020, zijn hoofd schudt en zegt:
'Ruilen? Voor geen goud.'
- Waarom niet?
'Feyenoord zou Feyenoord niet meer zijn.'
- Hoe bedoel je?
'Nou, het steeds maar opnieuw hopen en dan teleurgesteld worden, dat hoort ook heel erg bij deze club. Bovendien maakt het de ontlading extra groot op het moment dat het wél lukt.'
- Dus je zou het niet prettig vinden om drie keer achter elkaar landskampioen te worden?
'O nee. Ik zou niet weten hoe ik me moest gedragen.'
Niemand kan het uitleggen, maar elke Feyenoorder snapt het. En of hij nou wil of niet, van Egmond snapt het ook. Het antwoord zit onherkenbaar en tegelijkertijd overduidelijk vervlochten in alle verhalen in De snor. Waarbij moet worden aangetekend dat het in de verhalen geschreven voor 2011 zichtbaarder is dan in de latere verhalen. Dat heeft wellicht te maken met de veranderingen die sinds die tijd in het (Nederlandse) voetbal hebben plaatsgevonden, want zoals van Egmond constateert: met het overlijden van Coen Moulijn is een tijdperk afgesloten. "Feyenoord is niet langer een rijke club met arme spelers [...], maar een arme club met rijke spelers."
Het volledigste en simpelste antwoord op de vraag geeft van Egmond echter al helemaal voorin in het boek:
Ter nagedachtenis aan:
Fred Blankemeijer (1916-2010)
mijn favoriete Feyenoorder aller tijden
Daarom is Feyenoord belangrijk: door zoveel mensen.
Gerecenseerd voor Hebban.nl
Vijftien jaar heeft van Egmond Feyenoord gevolgd, hij is met die club de halve wereld over gereisd, maar op de vraag 'Hou je van Feyenoord' geeft hij in een radio-interview een ontkennend antwoord. Hij kan en wil zich niet vergelijken met al die mensen die hun leven inrichten op Feyenoord, waarbij een verliespartij van deze club hen door de ziel snijdt.
Bovendien ziet hij, behalve de mooie kanten. ook de lelijke kanten van het Legioen en is er een tijd geweest dat hij daar zo'n afkeer van had dat dat hem zelfs ervan weerhield om naar wedstrijden te gaan. Maar hij kwam terug, omdat de schoonheid toch overheerst, omdat de club en het Legioen fascinerend zijn. Omdat hij het antwoord op de vraag 'Waarom is deze club zo ontzettend belangrijk, zo ontzettend groot voor zoveel verschillende mensen?' nog steeds niet heeft kunnen beantwoorden.
Misschien is een deel van het antwoord te vinden in Het evangelie van József dat van Egmond in 2004 schreef: "Feyenoord-supporters hebben altijd de neiging gehad de onderlinge gelijkenissen met hun idolen te zoeken, veel meer dan de verschillen. [...] Het beste voorbeeld: Ed de Goeij. Hij was populair bij de fans. Maar onder zijn te korte spijkerbroeken droeg hij dan ook dezelfde witte tennissokken als zij. Tussen de middag ging hij vaak naar huis om samen met zijn vrouw een boterhammetje te eten. In zijn vrije tijd legde hij graag een puzzel. Er is een periode geweest dat hij zelfs het lichaam van een supporter had. [...] Feyenoord-supporters moeten er niet aan denken om elf godenzonen te moeten aanmoedigen. Ze zouden ervan over hun nek gaan."
Misschien geeft Luuk het antwoord wel in Altijd op zoek naar de verloren tijd geschreven in het najaar van 2005 die op de vraag of hij zou willen ruilen met de erelijst van die andere club uit 020, zijn hoofd schudt en zegt:
'Ruilen? Voor geen goud.'
- Waarom niet?
'Feyenoord zou Feyenoord niet meer zijn.'
- Hoe bedoel je?
'Nou, het steeds maar opnieuw hopen en dan teleurgesteld worden, dat hoort ook heel erg bij deze club. Bovendien maakt het de ontlading extra groot op het moment dat het wél lukt.'
- Dus je zou het niet prettig vinden om drie keer achter elkaar landskampioen te worden?
'O nee. Ik zou niet weten hoe ik me moest gedragen.'
Niemand kan het uitleggen, maar elke Feyenoorder snapt het. En of hij nou wil of niet, van Egmond snapt het ook. Het antwoord zit onherkenbaar en tegelijkertijd overduidelijk vervlochten in alle verhalen in De snor. Waarbij moet worden aangetekend dat het in de verhalen geschreven voor 2011 zichtbaarder is dan in de latere verhalen. Dat heeft wellicht te maken met de veranderingen die sinds die tijd in het (Nederlandse) voetbal hebben plaatsgevonden, want zoals van Egmond constateert: met het overlijden van Coen Moulijn is een tijdperk afgesloten. "Feyenoord is niet langer een rijke club met arme spelers [...], maar een arme club met rijke spelers."
Het volledigste en simpelste antwoord op de vraag geeft van Egmond echter al helemaal voorin in het boek:
Ter nagedachtenis aan:
Fred Blankemeijer (1916-2010)
mijn favoriete Feyenoorder aller tijden
Daarom is Feyenoord belangrijk: door zoveel mensen.
Gerecenseerd voor Hebban.nl
May 25, 2025
ja man mooie bloemlezing over Feyenoord.
Een bundeling van verschillende verhalen.
De liefde voor Feyenoord uitgelegd.
het evangelie van Josef.
De moord op kleine Koossie.
Met Kindvall op de e4 richting Uppsala en terug.
Jorien van den Herik het laatste interview.
Happel ga ha ga ha
Tussen Hooliguns in het vliegtuig
Laatste diepe buiging voor een grootheid
De kuip geeft en neemt
Uren met Willen van Hanegem.
Gerard meijer
Coentje weer terug in het Oude Noorden.
Ter nagedachtenis aan Fred Blankemeijer mijn favoriete Feyenoorder aller tijden
Een bundeling van verschillende verhalen.
De liefde voor Feyenoord uitgelegd.
het evangelie van Josef.
De moord op kleine Koossie.
Met Kindvall op de e4 richting Uppsala en terug.
Jorien van den Herik het laatste interview.
Happel ga ha ga ha
Tussen Hooliguns in het vliegtuig
Laatste diepe buiging voor een grootheid
De kuip geeft en neemt
Uren met Willen van Hanegem.
Gerard meijer
Coentje weer terug in het Oude Noorden.
Ter nagedachtenis aan Fred Blankemeijer mijn favoriete Feyenoorder aller tijden
December 21, 2018
Ik houd van de droge stijl van Van Egmond. Ik ben geen Feyenoord-fan. Omdat het boek duidelijk op Feyenoord-fans gericht is houd ik het bij drie sterren, vind het flauw om lager te geven als niet-fan. Maar als fan van een andere club herkende ik veel beweringen uit de categorie “dit kan alleen bij Feyenoord”... iedere fan denkt dat zijn club speciaal is, en dat is prima! Les geleerd voor mezelf: geen boeken lezen over clubs waar je geen fan van bent.
February 12, 2019
Ik ben geen Feyenoord- of voetbalfan. Maar helemaal fan van de schrijfstijl van van Egmond. Het maakt wat mij betreft niet uit waar hij over schrijft. Zijn verhalen gaan over mensen. Echt verhalen, die lekker weglezen. Onroerend en komisch.
January 2, 2020
Een must-read voor elke Feyenoord liefhebber. Een boek vol mooie anekdotes over een bijzondere voetbalclub met een nog "bijzonderdere" supportersschare. Het doet je beseffen wat voor ontzettende mooie club Feyenoord is.
July 1, 2025
vermakelijke verhalen. wel veel herhaling uit andere boeken
January 15, 2017
De enige reden dat ik dit prachtboek niet in één ruk uit heb gelezen is dat ik het naast mijn bed had en eens in de zoveel tijd een half uurtje las. Als een verzameling van korte verhalen, meestal (quasi-)komisch en luchtig geschreven, is het een perfect boek om af en toe een stukje te lezen.
"De snor van Józef Kiprich" is een prachtboek, over een prachtclub met prachtsupporters - en dat komt van een PSV-supporter! Het is een collectie van korte verhalen, krantenstukken, over unieke fans, spelers en wedstrijden van de populaire volksclub uit Rotterdam. Sommige verhalen zijn tragisch, bij andere moet je schaterlachen, maar allemaal zijn meer dan de moeite waard.
Iedere club verdient een boek als "De snor van Józef Kiprich", maar zeer weinig clubs hebben de fans, spelers, en geschiedenis van Feyenoord.
"De snor van Józef Kiprich" is een prachtboek, over een prachtclub met prachtsupporters - en dat komt van een PSV-supporter! Het is een collectie van korte verhalen, krantenstukken, over unieke fans, spelers en wedstrijden van de populaire volksclub uit Rotterdam. Sommige verhalen zijn tragisch, bij andere moet je schaterlachen, maar allemaal zijn meer dan de moeite waard.
Iedere club verdient een boek als "De snor van Józef Kiprich", maar zeer weinig clubs hebben de fans, spelers, en geschiedenis van Feyenoord.
September 28, 2015
Van Egmond heeft in zijn verhalen vaak een voorkeur om de vergankelijkheid te beschrijven. Veel verhalen volgen het patroon van "Glory days" naar het zwarte gat erna. Maar hij beheerst dit kunstje goed en weet de emotie van de lezer handig te bespelen.
Verder was het leuk om een boek als dit te lezen dat niet alleen maar over Moulijn, Van Hanegem, Happel en de gouden jaren zeventig gaat. De jaren '90 zoals ik me ze kan herinneren komen ook ruimschoots aan bod. Kiprich, Obiku, Gyan, Van den Herik...
Een lekker weglezend voetbalboek als prima trip down memorylane, met hier en daar een juweeltje.
Verder was het leuk om een boek als dit te lezen dat niet alleen maar over Moulijn, Van Hanegem, Happel en de gouden jaren zeventig gaat. De jaren '90 zoals ik me ze kan herinneren komen ook ruimschoots aan bod. Kiprich, Obiku, Gyan, Van den Herik...
Een lekker weglezend voetbalboek als prima trip down memorylane, met hier en daar een juweeltje.
January 14, 2016
Verhalen waarin Michel van Egmond (vaak) met succes zoekt naar wat Feyenoord Feyenoord maakt. Over de helden van het legioen, die alleen in De Kuip tot held konden uitgroeien. Anti-helden eigenlijk. Over gouden tijden, en over de tijden dat niets lijkt te lukken, maar de liefde voor de club onveranderd blijft.
November 24, 2015
Uiterst vermakelijk. Hij roemt het geheugen van de kromme voor voetbalwedstrijden, zelf heeft de schrijver oog voor details en randverschijnselen en heeft hier een goed geheugen voor. Natuurlijk weet hij ook hoe een Feyenoorder denkt en handelt.
May 29, 2017
Een vermakelijk boek dat eigenlijk alleen maar laat zien wat een amateurs profclubs in Nederland (en niet alleen Feyenoord) zijn.
December 21, 2015
Verslonden!!!
Displaying 1 - 12 of 12 reviews