Machiavelli's Virtue

by Harvey C. Mansfield

Uniting thirty years of authoritative scholarship by a master of textual detail, Machiavelli's Virtue is a comprehensive statement on the founder of modern politics. Harvey Mansfield reveals the role of sects in Machiavelli's politics, his advice on how to rule indirectly, and the ultimately partisan character of his project, and shows him to be the founder of such modern and diverse institutions as the impersonal state and the energetic executive. Accessible and elegant, this groundbreaking interpretation explains the puzzles and reveals the ambition of Machiavelli's thought.

"The book brings together essays that have mapped [Mansfield's] paths of reflection over the past thirty years. . . . The ground, one would think, is ancient and familiar, but Mansfield manages to draw out some understandings, or recognitions, jarringly new."—Hadley Arkes, New Criterion

"Mansfield's book more than rewards the close reading it demands."—Colin Walters, Washington Times

"[A] masterly new book on the Renaissance courtier, statesman and political philosopher. . . . Mansfield seeks to rescue Machiavelli from liberalism's anodyne rehabilitation."—Roger Kimball, The Wall Street Journal

Genres: Philosophy, Politics, History, Psychology, Nonfiction, Biography, Theory

387 pages, Paperback

First published January 1, 1996

About the author

Harvey Claflin Mansfield, Jr. is a Professor of Government at Harvard University.

He has held Guggenheim and NEH Fellowships and has been a Fellow at the National Humanities Center; he also received the National Humanities Medal in 2004 and delivered the Jefferson Lecture in 2007. He is a Carol G. Simon Senior Fellow at Stanford University's Hoover Institution. He is notable for his generally conservative stance on political issues in his writings.

Mansfield is the author and co-translator of studies of and/or by major political philosophers such as Aristotle, Edmund Burke, Niccolò Machiavelli, Alexis de Tocqueville, and Thomas Hobbes, of Constitutional government, and of Manliness (2006).

Among his most notable former students are: Andrew Sullivan, Alan Keyes, Robert Kraynak, John Gibbons, William Kristol, Nathan Tarcov, Clifford Orwin, Mark Blitz, Paul Cantor, Delba Winthrop, Mark Lilla, Arthur Melzer, Jerry Weinberger, Francis Fukuyama, Shen Tong, and James Ceaser.

Reviews

[Colm Gillis · Rating 3 out of 5]

An unwieldy book. It showcases the range of knowledge the author possesses and does present some of his theses. Nonetheless, the title is somewhat misleading and there is no strong, single thesis knitting the work together. A good book to mine certain ideas, but on the whole unsatisfactory.

[Attasit Sittidumrong · Rating 4 out of 5]

สิ่งที่ทำให้มาคิอาเวลลี่เป็นบิดาของปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ (ในความหมายของการแตกหักจากปรัชญาการเมืองโบราณ) ก็คือการปฎิเสธบทบาทของ anima หรือ จิต (soul) ซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักในการนิยามความเป็นมนุษย์ กล่าวคือในขณะที่นักปรัชญาโบราณจะให้ความสำคัญกับจิตด้วยมองว่าจิตคือองค์ประกอบเฉพาะที่ทำให้มนุษย์แตกต่างจากสัตว์ บนคุณสมบัติของการเป็นแหล่งผลิตปัญญาที่มิเพียงแต่ยืนยันเสรีภาพของมนุษย์จากการควบคุมของแรง/ปัจจัยภายนอก หากยังช่วยให้มนุษย์สามารถก้าวข้ามขีดจำกัดส่วนบุคคลไปเป็นส่วนหนึ่งของระเบียบแห่งจักรวาลอันยิ่งใหญ่ ไพศาลและอมตะ มาคิอาเวลลี่กลับให้ความสำคัญกับ animo หรือจิตวิญญาณการเอาตัวรอดซึ่งแยกไม่ขาดจากกายหยาบของมนุษย์แต่ละคน ปรัชญาของมาคิอาเวลลี่จึงมิใช่ปรัชญาที่มุ่งเป้าเพื่อชีวิตที่ดีที่สามารถผนึกผสานตัวตนเข้ากับองค์ความรู้ของจักรวาล แต่เป็นปรัชญาของการเอาตัวรอด ซึ่งก็คือการรักษากายหยาบจากภัยคุกคามต่างๆ ปรัชญาของมาคิอาเวลลี่คือปรัชญาเพื่อการมีชีวิต "ความจริง"ที่ปรัชญาของมาคิอาเวลลี่ให้ความสนใจเองจึงมิใช่ความจริงอันเที่ยงแท้แตตัดขาดจาก "ชีวิต" ของมนุษย์ แต่คือความจริงอันเห็นผลได้ (effectual truth) ที่ส่งผลต่อการธำรงรักษาชีวิต/กายหยาบให้ดำรงได้อย่างยาวนานที่สุด

ด้วยเหตุนี้ พร้อมๆไปกับการปฏิเสธบทบาทของจิต มาคิอาเวลลี่จึงปฏิเสธความสามารถของมนุษย์ในการต่อต้านแรงบีบบังคับจากภายนอก ทำให้มนุษย์ตามทัศนะของเขาคือเผ่าพันธ์ที่ถูกกำกับจาก ความจำเป็นของสถานการณ์ (necessities) โดยไม่อาจหลีกเลี่ยงไปได้ โจทย์สำคัญในปรัชญาการเมืองของมาคิอาเวลลี่จึงเป็นเรื่องของการจัดการทางการเมือง (political management) เพื่อรับมือกับความจำเป็นของสถานการณ์ที่พร้อมจะเปลี่ยนแปลงได้เสมอ คุณธรรมในฐานะแกนกลางของวัตรปฏิบัติทางปรัชญาของมาคิอาเวลลี่จึงไม่ใช่เรื่องของการบำเพ็ญตน บำเพ็ญตบะเหมือนนักปรัชญากรีก โรมัน หรือพวกคริสเตียน เพราะคุณธรรมสำหรับมาคิอาเวลลีคือการเอาชนะอุปสรรคทางการเมืองต่างๆ ที่จะเป็นไปตามสถานการณ์/ความจำเป็น คุณธรรมของมาคิอาเวลลี่จึงแยกไม่ขาดจากความรอบคอบ เพราะความรอบคอบคือการครุ่นคิด วางแผน คาดการณ์สิ่งต่างๆ และปรับเปลี่ยนตนเองอย่างยืดหยุ่นเพื่อรับมือการสถานการณ์ต่างๆที่พร้อมเปลี่ยนแปลงไปตามกระแสแห่งโชคชะตา เฉกเช่นเดียวกับเสรีภาพซึ่งสำหรับมาคิอาเวลลี่แล้วจะไม่ได้ตั้งอยู่บนจิตอันเป็นอิสระจากโลกภายนอก (ตามแนวทางของปรัชญาโบราณ) แต่คือความสามารถในการปรับตัว/จัดการสภาพแวดล้อมเพื่อรับมือกับความจำเป็นต่างๆตามกระแสของโชคชะตาต่างหาก

[Mark Singer · Rating 3 out of 5]

This is an uneven and varied collection of thirteen essays and introductions about the Florentine Secretary. Mansfield, an acolyte of the controversial political philosopher Leo Strauss, is at his best when defending Strauss’s interpretation of Machiavelli’s intentions. Knowing that Mansfield is a Straussian is important in that Leo Strauss believed that Machiavelli wrote on both exoteric and esoteric levels for his audience, and that only those who are trained in esoteric reading can truly understand what Machiavelli meant.

[Paul · Rating 3 out of 5]

This one is heavy lifting indeed. Mansfield is a beguiling writer, alternately suggestive and bold. It is exceedingly difficult to pin him down on some matters where he prefers to maintain that quintessential Straussian ambiguity. This can be maddening. Nevertheless, the book constitutes an intensive study of Machiavelli that will not fail to engage the mind of any reader prepared for some hard work.