What do you think?
Rate this book
Brieven aan Doornroosje
Elke dag van het jaar schrijft de prins een brief aan Doornroosje. Hij is onderweg naar haar kasteel om haar wakker te kussen. De ene keer is hij vol verwachting, de andere keer mismoedig, en weer een andere keer vraagt hij zich af of hij wel echt op weg is. Zo levert elke dag een prachtige brief op over het leven, over het onderweg zijn, over verlangen en over de liefde.
550 pages, Kindle Edition
First published January 1, 2002
29 people are currently reading
301 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 33 reviews
April 29, 2014
Mooi boek, maar niet geschikt om te lezen als proza. Zie het als een dichtbundel; zo nu en dan een brief.
January 4, 2022
Het is een beetje oneerlijk om dit boek als "eerste boek van 2022" in te geven, maar uiteindelijk las ik het wel degelijk dit jaar uit .
Mijn vriend en ik lazen het als voorleesboek: elke avond (of toch bijna elke, soms deden we inhaalbewegingen met twee brieven per avond) lazen we de brief van de dag aan elkaar voor. Ik zou die manier van lezen (niet per se het voorlezen - al gaf dat wel een meerwaarde -, wel het elke dag een brief lezen) ook echt aanraden. De prins beschrijft namelijk in elke brief wat hij die dag meemaakte of voelde en door elke dag een stukje te lezen, beleef je die zoektocht van een jaar, naar Doornroosje, maar al evenzeer naar zichzelf, echt mee. Daarenboven bevatten zijn brieven veel stukken over zijn gevoelens - de wanhoop, de twijfel, het verlangen, het gebrek aan zelfvertrouwen - en dezelfde gedachten komen regelmatig terug. Lees je het boek dus als een roman, dan komt dat vermoedelijk heel erg als "weeral hetzelfde" over; in een ritme van eentje per dag, voelt het daarentegen vooral heel realistisch (want laten we wel wezen, hoe vaak zitten wij niet over hetzelfde te tobben, halen we onszelf over dezelfde thema's onderuit?).
De boeken van Tellegen balanceren vaak op het randje van kinderboek vs. volwassenenboek, maar dit valt voor mij echt wel in de laatste categorie. Heel erg van genoten, zodanig dat we zeker op zoek wilden naar een opvolger, zodat we ons avondlijk leesritueel verder kunnen zetten :-)
Mijn vriend en ik lazen het als voorleesboek: elke avond (of toch bijna elke, soms deden we inhaalbewegingen met twee brieven per avond) lazen we de brief van de dag aan elkaar voor. Ik zou die manier van lezen (niet per se het voorlezen - al gaf dat wel een meerwaarde -, wel het elke dag een brief lezen) ook echt aanraden. De prins beschrijft namelijk in elke brief wat hij die dag meemaakte of voelde en door elke dag een stukje te lezen, beleef je die zoektocht van een jaar, naar Doornroosje, maar al evenzeer naar zichzelf, echt mee. Daarenboven bevatten zijn brieven veel stukken over zijn gevoelens - de wanhoop, de twijfel, het verlangen, het gebrek aan zelfvertrouwen - en dezelfde gedachten komen regelmatig terug. Lees je het boek dus als een roman, dan komt dat vermoedelijk heel erg als "weeral hetzelfde" over; in een ritme van eentje per dag, voelt het daarentegen vooral heel realistisch (want laten we wel wezen, hoe vaak zitten wij niet over hetzelfde te tobben, halen we onszelf over dezelfde thema's onderuit?).
De boeken van Tellegen balanceren vaak op het randje van kinderboek vs. volwassenenboek, maar dit valt voor mij echt wel in de laatste categorie. Heel erg van genoten, zodanig dat we zeker op zoek wilden naar een opvolger, zodat we ons avondlijk leesritueel verder kunnen zetten :-)
July 29, 2015
Een reeks van 365 brieven van een prins op weg naar en gericht aan Doornroosje: af en toe grappig, maar meestal met de nodige twijfel over de goede afloop. Dit was helaas niet aan mij besteed. Na drie kwart gelezen te hebben besloot ik - tegen mijn gewoonte in - om meteen het einde te lezen om te zien waar dit allemaal toe zou leiden. En dat was meteen het einde van dit leesavontuur.
Ben ik daardoor minder fan van Toon Tellegen? Zeker niet, het blijft een genot om zijn hersenkronkels te volgen. Alleen is het spreiden van een aantal basisingrediënten over 365 episodes een beetje te veel van het goede wat mij betreft.
Ben ik daardoor minder fan van Toon Tellegen? Zeker niet, het blijft een genot om zijn hersenkronkels te volgen. Alleen is het spreiden van een aantal basisingrediënten over 365 episodes een beetje te veel van het goede wat mij betreft.
February 14, 2016
Filosofisch-humoristische briefroman om af en toe bij weg te dromen. Kruip in de huid van Prins en gun jezelf de tijd om de zoektocht naar Doornroosje te overdenken.
March 4, 2018
Begon veelbelovend, interessant, absurd, poëtisch. Maar voor mijn part had het boek de helft korter gekund. Dezelfde zaken komen steeds opnieuw terug: waarheid, liegen, fictie, "ik sta aan je deur, LOL, toch niet", "ik zie je kasteel, LOL, toch niet". Leuk in het begin, saai en vervelend na een tijdje.
Het concept is heel interessant: de prins schrijft een jaar lang dagelijks een brief naar de slapende Doornroosje naar wie hij op zoek is. De prins is een onbetrouwbare verteller, maar als we hem een béétje mogen geloven, kunnen we concluderen dat hij een beetje een klungelende prutser is die volop in een existentiële crisis zit. "Besta ik echt? Nee/Ja." Zijn gedachten, meningen en voorstellingen veranderen sneller dan het weer. Opnieuw, leuk in maart, maar tegen mei betrapte ik me erop dat ik al voor de tiende keer dacht: "WEERAL?????" Ja, inclusief die vier extra vraagtekens.
Wat me ook wel een beetje stoorde, de prins mag dan wel verfrissend onzeker zijn, Doornroosjes rol beperkt zich tot hoogst passieve ontvanger van de brieven. Ze is er gewoon als doel voor de prins. Slechts helemaal op het einde, bij de allerlaatste brief, krijgen we haar pen te zien. En dan nog, met zo'n betrouwbare prins als verteller, wie zegt er dat hij die brief niet gewoon zelf geschreven heeft?
Vond de prins zijn Doornroosje? Heeft hij haar gekust? Is ze wakker? Ik vermoed dat ik het nooit zal weten, maar dat is okee.
Ik raad dit boek aan voor wie voldoende tijd heeft, lees een paar brieven per keer en leg het dan weer weg. Ik had een bibliotheekboek en het is geen "bingereadboek".
Het concept is heel interessant: de prins schrijft een jaar lang dagelijks een brief naar de slapende Doornroosje naar wie hij op zoek is. De prins is een onbetrouwbare verteller, maar als we hem een béétje mogen geloven, kunnen we concluderen dat hij een beetje een klungelende prutser is die volop in een existentiële crisis zit. "Besta ik echt? Nee/Ja." Zijn gedachten, meningen en voorstellingen veranderen sneller dan het weer. Opnieuw, leuk in maart, maar tegen mei betrapte ik me erop dat ik al voor de tiende keer dacht: "WEERAL?????" Ja, inclusief die vier extra vraagtekens.
Wat me ook wel een beetje stoorde, de prins mag dan wel verfrissend onzeker zijn, Doornroosjes rol beperkt zich tot hoogst passieve ontvanger van de brieven. Ze is er gewoon als doel voor de prins. Slechts helemaal op het einde, bij de allerlaatste brief, krijgen we haar pen te zien. En dan nog, met zo'n betrouwbare prins als verteller, wie zegt er dat hij die brief niet gewoon zelf geschreven heeft?
Vond de prins zijn Doornroosje? Heeft hij haar gekust? Is ze wakker? Ik vermoed dat ik het nooit zal weten, maar dat is okee.
Ik raad dit boek aan voor wie voldoende tijd heeft, lees een paar brieven per keer en leg het dan weer weg. Ik had een bibliotheekboek en het is geen "bingereadboek".
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 1, 2016
Die prachtige melancholie...
October 19, 2016
Op sommige momenten wel een beetje grappig, maar het verhaal (als je daar in deze briefvorm over kunt spreken) is al snel langdradig. Veel van hetzelfde.
September 11, 2021
Origineel en poëtisch maar ook: te lang en veel van hetzelfde.
September 30, 2021
prachtige Oulipo
March 28, 2018
korte recensie - Brieven aan Doornroosje
Dit boek gaat over een prins die tijdens zijn zoektocht naar Doornroosje iedere dag een brief aan haar schrijft. Hij beschrijft iedere dag wat hij meemaakt. Uit zijn brieven blijkt wanhoop, twijfel maar ook een hele hoop verlangen. De grote vraagstukken bij dit boek zijn: is Doornroosje wel echt? Is de prins alleen op reis te zijn om op reis te zijn? Bestaat de prins zelf wel?
Toon Tellegen blijft me altijd weer verrassen. Ondanks dat ik het taalgebruik en de onderliggende kwesties in zijn boeken moeilijk vind voor kinderen, blijf ik deze boeken geweldig vinden.
Dit boek gaat over een prins die tijdens zijn zoektocht naar Doornroosje iedere dag een brief aan haar schrijft. Hij beschrijft iedere dag wat hij meemaakt. Uit zijn brieven blijkt wanhoop, twijfel maar ook een hele hoop verlangen. De grote vraagstukken bij dit boek zijn: is Doornroosje wel echt? Is de prins alleen op reis te zijn om op reis te zijn? Bestaat de prins zelf wel?
Toon Tellegen blijft me altijd weer verrassen. Ondanks dat ik het taalgebruik en de onderliggende kwesties in zijn boeken moeilijk vind voor kinderen, blijf ik deze boeken geweldig vinden.
August 24, 2008
De andere kant van het sprookje Doornroosje: in het jaar dat de prins op zoek is naar Doornroosje schrijft hij haar elke dag een brief. Verrassend om dit verhaal eens vanuit een ander standpunt te bekijken.
April 4, 2008
This is a lovely book, though it can be a bit too much if you read too many letters in one go.
September 18, 2014
een lief cadeau van iemand, ooit. nog liever nu ik de inhoud van het boek ken.
October 4, 2016
Dit boek is ontzettend mooi. Je kan er telkens weer van genieten. Een aanrader voor in je boekenkast.
March 18, 2018
Wat een perspectiefwisseling niet met een verhaal kan doen...
December 2, 2018
Het boek “Brieven aan Doornroosje” van Toon Tellegen behoort tot het genre sprookjesboeken. Het boek wordt aangeraden voor kinderen vanaf veertien jaar en ouder. In het boek kan ik niet duidelijk de kenmerken van sprookjesverhalen terugvinden. Dit komt ook omdat het een soort van dagboek is bestaande uit brieven. Er is geen conversatie tussen de twee hoofdpersonen. Persoonlijk kan ik het boek niet duidelijk plaatsen onder een van de categorieën: ‘mythen’, ‘legenden’, ‘sagen’, of ‘fabels’.
In het boek schrijft de Prins een jaar lang elke dag een brief aan Doornroosje. De Prins is op weg naar Doornroosje, die na honderd jaar slapen wakker gekust zal worden door een prins. Terwijl je de brieven leest, vraag je je af of de Prins wel echt onderweg is naar Doornroosje en of de Prins en Doornroosje wel bestaan. Gezien het boek alleen bestaat uit brieven is er geen sprake van directe interactie tussen de Prins en Doornroosje. De laatste brief is wel afkomstig van Doornroosje en is gericht aan de Prins, maar op deze brief wordt niet gereageerd. Een van de thema’s is liefde, maar dan wel een erg ingewikkelde liefde gezien de personages elkaar niet kennen en er geen conversatie tussen de twee voorkomt.
Persoonlijk vond ik het geen prettig boek om te lezen omdat het alleen bestaat uit brieven. Van deze stijl van schrijven moet je houden. De Prins stelt zich vaak voor hoe het zal zijn als hij bij het kasteel aankomt en denkt hij vaak aan de kus. Hierdoor lees je vaak veel dezelfde dingen, waardoor ik het wat langdradig vond. Daarnaast vroeg ik mij af of de personages wel echt bestonden. De Prins vraagt zich veel dingen af in het boek, hij vraagt zich af wie hij is? Of God bestaat? Hierdoor kan het zijn, dat de lezer hier zelf ook over nadenkt en zichzelf ook deze vragen gaat stellen.
Het taalgebruik die de schrijver gebruikt is, is wat lastig en ouderwets voor jonge lezers. Een voorbeeld: “Weet u wat u bent?” “Morbide’, zei ik. ‘Ik weet het”. ‘Nee, morose’, zei hij.” Hierdoor denk ik ook niet dat het boek een jong publiek aan zal spreken en denk ik dat het boek vooral gelezen wordt door volwassen lezers. Daarnaast vond ik de spanningsopbouw ook wat ontbreken in het boek. Dit komt omdat er heel vaak hetzelfde beschreven wordt. Als de Prins dan daadwerkelijk bij het kasteel is, dan vraag je je in het begin af of de Prins nu wel echt bij het kasteel is? Over Doornroosje komen we eigenlijk niks te weten en wie de Prins nu eigenlijk echt is, is ook onduidelijk.
Ik denk dat de schrijver vooral vragen wil oproepen bij de lezer. Hij wil dat de lezers gaan nadenken over henzelf en over het leven, net zoals het hoofdpersonage doet in het boek.
Al met al vond ik het boek wat langdradig vanwege de vele herhalingen en vind ik zelf de manier van schrijven niet zo prettig om te lezen. Het boek kan bij de lezer vragen oproepen die gaan over het leven. Als je hiervan houdt, is het een aanrader.
In het boek schrijft de Prins een jaar lang elke dag een brief aan Doornroosje. De Prins is op weg naar Doornroosje, die na honderd jaar slapen wakker gekust zal worden door een prins. Terwijl je de brieven leest, vraag je je af of de Prins wel echt onderweg is naar Doornroosje en of de Prins en Doornroosje wel bestaan. Gezien het boek alleen bestaat uit brieven is er geen sprake van directe interactie tussen de Prins en Doornroosje. De laatste brief is wel afkomstig van Doornroosje en is gericht aan de Prins, maar op deze brief wordt niet gereageerd. Een van de thema’s is liefde, maar dan wel een erg ingewikkelde liefde gezien de personages elkaar niet kennen en er geen conversatie tussen de twee voorkomt.
Persoonlijk vond ik het geen prettig boek om te lezen omdat het alleen bestaat uit brieven. Van deze stijl van schrijven moet je houden. De Prins stelt zich vaak voor hoe het zal zijn als hij bij het kasteel aankomt en denkt hij vaak aan de kus. Hierdoor lees je vaak veel dezelfde dingen, waardoor ik het wat langdradig vond. Daarnaast vroeg ik mij af of de personages wel echt bestonden. De Prins vraagt zich veel dingen af in het boek, hij vraagt zich af wie hij is? Of God bestaat? Hierdoor kan het zijn, dat de lezer hier zelf ook over nadenkt en zichzelf ook deze vragen gaat stellen.
Het taalgebruik die de schrijver gebruikt is, is wat lastig en ouderwets voor jonge lezers. Een voorbeeld: “Weet u wat u bent?” “Morbide’, zei ik. ‘Ik weet het”. ‘Nee, morose’, zei hij.” Hierdoor denk ik ook niet dat het boek een jong publiek aan zal spreken en denk ik dat het boek vooral gelezen wordt door volwassen lezers. Daarnaast vond ik de spanningsopbouw ook wat ontbreken in het boek. Dit komt omdat er heel vaak hetzelfde beschreven wordt. Als de Prins dan daadwerkelijk bij het kasteel is, dan vraag je je in het begin af of de Prins nu wel echt bij het kasteel is? Over Doornroosje komen we eigenlijk niks te weten en wie de Prins nu eigenlijk echt is, is ook onduidelijk.
Ik denk dat de schrijver vooral vragen wil oproepen bij de lezer. Hij wil dat de lezers gaan nadenken over henzelf en over het leven, net zoals het hoofdpersonage doet in het boek.
Al met al vond ik het boek wat langdradig vanwege de vele herhalingen en vind ik zelf de manier van schrijven niet zo prettig om te lezen. Het boek kan bij de lezer vragen oproepen die gaan over het leven. Als je hiervan houdt, is het een aanrader.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 7, 2019
Brieven aan Doornroosje
Het verhaal gaat over een Prins die het 99e jaar waarin Doornroosje slaapt op reis gaat om haar wakker te kussen. Hij schrijft zijn avonturen en gedachtes in een brief en verstuurt die naar Doornroosje. De brieven worden gebundeld tot een verhaal. Hij heeft al zijn emoties in zijn brieven gestopt, vooral veel wanhoop en twijfel. Tijdens het lezen van dit boek begon ik oprecht mijn twijfels te krijgen of de Prins en Doornroosje eigenlijk wel bestaan.
Toon Tellegen, de schrijver van dit boek, heeft het verhaal zo raar beschreven dat ik in verwarring raakte tijdens het lezen van dit boek.
Ik ben sowieso niet echt een fan van sprookjesboeken en na het lezen van dit verhaal is het nog minder geworden. Het taalgebruik is veel te moeilijk voor jonge kinderen. Ik zou het aanraden als je opzoek bent naar poëzie en niet naar een verhaal.
Het verhaal gaat over een Prins die het 99e jaar waarin Doornroosje slaapt op reis gaat om haar wakker te kussen. Hij schrijft zijn avonturen en gedachtes in een brief en verstuurt die naar Doornroosje. De brieven worden gebundeld tot een verhaal. Hij heeft al zijn emoties in zijn brieven gestopt, vooral veel wanhoop en twijfel. Tijdens het lezen van dit boek begon ik oprecht mijn twijfels te krijgen of de Prins en Doornroosje eigenlijk wel bestaan.
Toon Tellegen, de schrijver van dit boek, heeft het verhaal zo raar beschreven dat ik in verwarring raakte tijdens het lezen van dit boek.
Ik ben sowieso niet echt een fan van sprookjesboeken en na het lezen van dit verhaal is het nog minder geworden. Het taalgebruik is veel te moeilijk voor jonge kinderen. Ik zou het aanraden als je opzoek bent naar poëzie en niet naar een verhaal.
July 14, 2025
Ik las dit boek als kind en hoewel ik me er niet meed veel van herinnerde, is het me altijd bijgebleven als een bijzonder boek. Daarom besloot ik om het eens opnieuw te lezen. Brieven aan Doornroosje voelt erg lang, en het heeft mij bijna een half jaar gekost om het uit te lezen. Het is niet per se veel tekst, maar het leest lekkerder in kleine stukjes. Het is vaag filosofisch en soms mooi of poëtisch, maar niet spannend en vooral erg veel van hetzelfde. Ik vraag me soms af wat de doelgroep geweest moest zijn, want het verhaal is simpel maar het taalgebruik is soms vrij moeilijk voor een kinderboek. Interessant om terug te lezen want het gaf me wat herkenning en inzicht in hoe ik praatte en schreef als kind. Blijkbaar heb ik er destijds best veel van opgepikt. Maar verder niet echt een aanrader.
September 19, 2020
Brieven aan Doornroosje bevat 365 brieven van De Prins aan Doornroosje, die hij schrijft in het laatste jaar van zijn reis naar het kasteel om haar wakker te kussen. De brieven staan vol van alle verschillende manieren die hij zich indenkt dat het zou kunnen gaan, van de meest banale tot de meest waanzinnige. Het idee vind ik fantastisch, de uitvoering iets minder; het werd al snel repetitief en saai en ik heb mijn weg echt moeten vechten door meer dan de helft van het boek. Misschien meer geschikt om elke dag een brief te lezen? In elk geval niet om gewoon als boek uit te lezen.
July 7, 2019
Zoals bij alle boeken van Toon Tellegen: je moet je er aan over geven. Het is prachtig geschreven en je moet er even de tijd voor nemen. Enig minpunt: het is af en toe wel een beetje veel van hetzelfde.
October 8, 2022
Elke dag een stukje is dus niks voor mij, vandaar dat ik hier meer dan drie jaar over heb gedaan. Vond het ook wat zijig.
Even gekeken, ben hier in april 2017 mee begonnen. Tsja. Geen aanrader vanuit mij denk ik.
Even gekeken, ben hier in april 2017 mee begonnen. Tsja. Geen aanrader vanuit mij denk ik.
January 11, 2019
Een paar prachtige filosofische brieven, al zijn sommige wel lastig te volgen. Weinig lijn, maar goed concept.
March 26, 2020
Lievelingsboek!
June 3, 2021
maar eigenlijk 3,5
June 30, 2021
de boek was wel héél erg dik :-)
goed om elke dag 1 verhaaltje in te lezen
goed om elke dag 1 verhaaltje in te lezen
October 6, 2022
Это же «Истории хронопов и фамов» для начальной школы!
Чудесная книга.
Чудесная книга.
March 27, 2025
Wat een taal.
Prachtig gewoon.
Prachtig gewoon.
June 30, 2025
Origineel maar niet mijn ding. Werd snel langdradig.
September 8, 2025
ik ben gestopt omdat ik het saai vond. ik lees voor mezelf liever één verhaal dan allemaal aparte.
Displaying 1 - 30 of 33 reviews