Λένε πως ο χρυσός κανόνας στον έρωτα είναι να μη δίνεις πάρα πολλά, ώστε να εγκλωβίζεσαι στη σχέση, αλλά και να παίρνεις αρκετά, ώστε να μη θέλεις να φύγεις. Αυτό το καλοκαίρι, στην Ακτή, τέσσερις άνθρωποι θα σπάσουν τον κανόνα. Και θ' αντιμετωπίσουν τη Μοίρα. Και ένας πέμπτος θα κινεί τα νήματα. Ερωτικά τρίγωνα. Συμπλέγματα πάθους. Απιστία. Αδιέξοδοι πόθοι. Συγχώρεση. Παράνομοι έρωτες. Η Λύτρωση. Η πρόκληση της Μοίρας. Η Ύβρις και η Νέμεσις. Όλα δεμένα αρμονικά σ' ένα μοναδικό ερωτικό μυθιστόρημα που παίζει με το μυαλό και τις αισθήσεις.
Τι γίνεται άμα βάλεις σε ένα μπλέντερ μισό κιλό Καλημέρα Ζωή, λίγες πρέζες αρχαιομεταφυσικό, σεξοσκηνές βγαλμένες από κακομεταφρασμένο άρλεκιν και πέντε οκάδες λεκτική διάρροια; Αυτό γίνεται, και το οτι το μοίραζε η έγκριτη φυλλάδα Πρώτο Φλέμα δίνει μια ακόμα πινελιά σουρεαλισμού στο όλο πόνημα.
Αν τα παραπάνω σας προϊδεάζουν οτι πρόκειται για ένα so bad it's good αριστούργημα, δεν πέφτετε έξω. Κι έτσι σώζεται απ' την πυρά (με τις ξενέρωτες) καθώς δεν μας έμεινε άντερο διαβάζοντας για αποτυχημένα γλυφομούνια, ατελείωτες περιγραφές για το πως γλύφει η θάλασσα τα βότσαλα (προοικονομία rules), ατελείωτους Φωσκολοδιαλόγους (ένα cameo το αξιζε ο Ευλογητός γαμώτο) και -my absolute favourite- τον αρχαίο πνεύμα-τιστοδγιάλοήταν παραγιό του Ποσειδώνα που είναι μπάρμαν σε ένα κωλοχώρι αλλά σκαει με χλαμύδες και καδένες α λα 50cent και τηλεμεταφέρει μια τύπισσα κάπου να δει ένα θησαυρό και μετά οδηγάει κι ένα πλοίο φάντασμα και λες ντάξει, trees died for this shit, ας εκδόσω κι εγώ εκείνα τα φανφικ που έγραφα στις ώρες των Θρησκευτικών στα τιμημένα 90s, Brenda+Dylan=LFE, Donna Martin graduate και τα μυαλά στο μπλέντερ.
Με φόντο τα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, παρακολουθούμε πως εκτυλίσσεται η ζωή των τεσσάρων πρωταγωνιστών μας, καθώς οι ιστορίες τους πλέκονται και ξεπλέκονται με έναν ξέφρενο ρυθμό, σαν τις κορδέλες γύρω από ένα γαϊτανάκι.
Ανεκπλήρωτοι ή αδιέξοδοι πόθοι. Ολέθρια πάθη που αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια. Ερωτικά τρίγωνα και παράνομοι έρωτες. Απιστία. Μεταμέλεια και συγχώρεση. Και κάπου κρυμμένη στις σκιές καραδοκεί η Νέμεσις για να αποδώσει δικαιοσύνη…
Το μυθιστόρημα αυτό είναι ένα κράμα ερωτικού και φαντασίας. Σε γενικές γραμμές θα το χαρακτήριζα λίαν επιεικώς καλό. Είναι μικρό σε έκταση, μόλις 243 σελίδες, αλλά ο συγγραφέας θα μπορούσε σίγουρα να εμβαθύνει περισσότερο σε ορισμένα σημεία. Η υπόθεση εκτυλίσσεται πάρα πολύ γρήγορα και δεν αφήνει στον αναγνώστη το περιθώριο να νιώσει την όποια αγωνία ή προσμονή. Όσον αφορά το τέλος είναι τόσο εσπευσμένο και απότομο λες και έβαλαν το μαχαίρι στο λαιμό του συγγραφέα και του δώσανε 5 λεπτά για να γράψει απλά κάτι. 5/10
* Η μαγική συνταγή στον έρωτα είναι να μη δίνεις πάρα πολλά, ώστε να εγκλωβίζεσαι στη σχέση, αλλά και να παίρνεις αρκετά, ώστε να μη θέλεις να φύγεις. (σελίδες 159 – 160)
** …υπάρχει ένας φόβος μεγαλύτερος και από το φόβο του θανάτου. Ο φόβος της μοναξιάς. (σελίδα 164)
*** …υπάρχει μια δύναμη μεγαλύτερη από τη δύναμη της αγάπης. Η δύναμη της συγχώρεσης. (σελίδα 239)
Αχαρακτήριστο. Τι είναι παρά μια ξεπέτα ενός παντρεμένου και ο τελικός θρίαμβος της νόμιμης γυναίκας του αφού γύρισε πίσω σε αυτήν. (Τσάμπα οι όρκοι αγάπης στην παραλία). Αυτό το βιβλίο είναι μια σαλάτα που κουτάλι είναι ο όμορφος αστυνομικός, πιρούνι είναι η πλούσια γυναίκα του, μαχαίρι η όμορφη μπαργούμαν-βασίλισσα, χαρτοπετσέτα ο πρώην ανεγκέφαλος φίλος της. Από μυρωδικά έχουμε: πόθο στην παραλία, αντριλίκι με μηχανές και σερίφηδες, άρρωστο πατέρα σε οξυγόνο έτοιμο να εμπλακεί σε παρανομία για χατίρι της κόρης του, και κερασάκι σαλάτας ο ζωντανεμένος μύθος του Άντι. Παιδιά, έλεος, ε!
Μεταφερόμαστε στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας όπου τέσσερα άτομα καλούνται να αντιμετωπίσουν την μοίρα τους. Ωραίο μυθιστόρημα που πέρα από τις σχέσεις των πρωταγωνιστών ο συγγραφέας δεν ξεχνάει να αναμίξει και την συνιστώσα του φανταστικού. Συνιστάται ανεπιφύλακτα στις γυναίκες η τις κοπέλες σας. Να σημειώσω ότι κυκλοφόρησε και σαν ένθετο τον Μάρτιο του 2016 με την εφημερίδα Πρώτο Θέμα.