Εγχειρίδιο ευθανασίας

by Tasos Leivaditis, Τάσος Λειβαδίτης

Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης 1980

Genres: Poetry

108 pages, Paperback

First published January 1, 1979

About the author

Tasos Leivaditis (Greek: Τάσος Λειβαδίτης; 1922–1988) was a Greek poet, short story writer and literary critic who belonged to the postwar generation that was deeply marked by the struggles and failures of the communist movement. His early and politically committed poetry travelled through the ‘fire and sword’ of history, transforming in the end into powerful and paradoxical prose-poems, and displaying an erotically charged form of ‘neo-romanticism’ mixed with ‘melancholic minimalism’ where “genuine humility offers obeisance to the magic of language.”

Reviews

[Chris_P · Rating 5 out of 5]

Στίχοι με γεύση νοσταλγίας πραγμάτων που υπήρξαν αλλά δεν υπάρχουν πια καθώς και μιας συνειδητοποιημένης, ώριμης απαισιοδοξίας. Ωραίος συνδυασμός με την αίσθηση που έχει αυτό το σχεδόν ανοιξιάτικο απόγευμα και το αεράκι που μπαίνει απ' την ανοιχτή (για πρώτη φορά φέτος) μπαλκονόπορτα.

[Vaso · Rating 4 out of 5]

"Τι κάνεις εκεί?" του λέω.
"Τι να κάνω", μου λέει - "ανησυχώ".
Και μου 'δειξε ένα πλήθος κλειστές πόρτες

[Anastasia · Rating 5 out of 5]

Την πρώτη φορά που ενέδωσα,
σκέφτηκα ύστερα απελπισμένος
να πάω να πνιγώ.
Τη δεύτερη φορά μου αρκούσε
να κοιτάω απλώς τη θάλασσα.
Τώρα σιχαίνομαι ακόμα και το νερό.

[philosophie · Rating 3 out of 5]

Η λάμπα

Κάθε φορά που αρχίζω να μιλώ, ξέρω πως τίποτα δε θα πω:
τα λόγια θα με προδώσουν, ο χρόνος θα προσπεράσει, οι άλλοι
θα σταθούν αδιάφοροι έξω απ' το σπίτι. Ώσπου, τέλος, δε θα 'μαι
παρά κάποιος που κρατώντας μια λάμπα πήγαινε από κάμαρα σε
κάμαρα
φωτίζοντας τη λήθη.

[Παύλος Θώμος · Rating 3 out of 5]

«Α, ζωή! Ένα ξένο καπέλο φορεμένο βιαστικά, μέσα στο πανικό του βομβαρδισμού.»

Σε μια από τις τελευταίες ποιητικές συλλογές που εκδόθηκε όσο ο Λειβαδίτης ήταν εν ζωή, ο ποιητής κάνει έναν επίλογο της πείρας του από τη συμμετοχή του στην ταξική πάλη την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Της συμμετοχής του στην ΕΠΟΝ, της κατάταξης του ανάμεσα στους καλλιτέχνες που ανοιχτά "στρατεύτηκαν" με τους αγώνες του ελληνικού λαού για ανεξαρτησία και λευτεριά.

Η συλλογή διακατέχεται από το έντονο αίσθημα ματαίωσης στα όνειρα και τις φιλοδοξίες του ποιητή, την πίστη του σε ιδανικά που αποδείχτηκαν "ουτοπίες". Αποτυπώνει έντονα τον φόβο της αποξένωσης από την κοινωνία στην οποία ζει, καθώς μένει προσκολλημένος στο παρελθόν και ζει με τις αναμνήσεις των χαμένων του συντρόφων. Επίσης έντονο εμφανίζεται το στοιχείο της δυστοπίας, που αιτιολογεί την άρνηση του ποιητή να συμμετάσχει στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Είναι μια συλλογή που χαρακτηρίζεται από ώριμη απαισιοδοξία, η οποία ωστόσο έρχεται σε αντίθεση με τα μεγάλα κοινωνικά γεγονότα που συντελούνται την εποχή που γράφεται. Οι ρακοσυλλέκτες δεν είναι χαμερπείς αλλά στο προσκήνιο και κάποτε θα κρεμάσουμε όλους τους δημαγωγούς.

[ζανλίκ · Rating 3 out of 5]

3,5*

[Giota Politi · Rating 5 out of 5]

''Τόσα άστρα κι εγώ να λιμοκτονω''