Μια ιστορία σαν θρύλος. Ένα μυθιστόρημα ύμνος στο μεγαλείο και στη δύναμη της αγάπης.
1920. Μια νεαρή γυναίκα ζητάει καταφύγιο σε μια απομακρυσμένη μονή και, πριν πεθάνει, γεννάει ένα κοριτσάκι με σπάνιο χάρισμα. Πέντε μοναχές, Μαρία, Δομινίκη, Ορθοδοξία, Χρυσοστόμη, Αικατερίνη, προστατεύουν και μεγαλώνουν το κορίτσι έχοντας πλήρη επίγνωση του δώρου που φέρει. Η καθεμία με τη δική της ξεχωριστή ιστορία. Μια άγνωστη μοίρα από τον έξω κόσμο περιμένει να τις δέσει περισσότερο με τη ζωή του κοριτσιού.
Χρόνια μετά το κορίτσι αυτό, η Χάρις, αφήνει το μοναστήρι για να προσφέρει το δώρο της στους ανθρώπους. Όταν ο έρωτας εισβάλ¬λει στη ζωή της, οι ισορροπίες κλονίζονται. Το χάρισμα απαιτεί αγνότητα. Η επιλογή δύσκολη και ο έρωτας ορμητικός. Το χάρισμα χάνεται.
1940. Καθώς η Χάρις αναζητάει τον αγαπημένο της στη δίνη του πολέμου, έρχεται αντιμέτωπη με μεγάλες αλήθειες που ποτέ δεν είχε σκεφτεί. Πόσο δύσκολος αποδεικνύεται ο νέος δρόμος; Τι σκοτεινό και ανατρεπτικό απειλεί τη ζωή της;
Στις μέρες μας η τελευταία ηγουμένη αποκαλύπτει τη συγκλονιστική ιστορία που ακόμη θυμάται, και…
Όπως πάντα, θα είμαι απόλυτα ειλικρινής. Δυστυχώς αυτό το βιβλίο δεν μου άρεσε. Το ξεκίνημα ήταν δυναμικό και είχε ενδιαφέρον αλλά το υπόλοιπο βιβλίο (πλην του σημείου προς το τέλος με την αποκάλυψη), για μένα, ήταν βαρετό. Με δυσκολία κατάφερα να ολοκληρώσω την ανάγνωσή του οπότε 2 ⭐
Πώς θα μπορούσε άλλωστε να μην θυμάται κάποιος μια τέτοια ιστορία; Μια ιστορία που ακροβατεί ανάμεσα στην σφαίρα της φαντασίας και της πραγματικότητας.
«Εκεί που σταματάει ο μύθος, αρχίζει η αλήθεια. Όμως, υπάρχουν φορές που η αλήθεια έχει πλευρές που μοιάζουν να ξεπερνούν ακόμα και τον μύθο.»
Το 1920 σε ένα απομακρυσμένο μοναστήρι, το οποίο ήταν χτισμένο σε έναν απόκρημνο βράχο, μια νεαρή έγκυος γυναίκα ζητά καταφύγιο. Λίγο πριν πεθάνει, φέρνει στον κόσμο ένα κοριτσάκι, το οποίο οι πέντε μοναχές αναλαμβάνουν να μεγαλώσουν. Το μωρό αυτό είχε γεννηθεί με ένα σπάνιο χάρισμα και έτσι οι μοναχές την ονόμασαν Χάρις.
Για να διατηρήσει η Χάρις το ξεχωριστό της χάρισμα, ένα αντίτιμο έπρεπε να πληρωθεί, με κάθε κόστος και θυσία. Και ήταν απόλυτα πεπεισμένη πως μπορούσε να το καταβάλλει, ώσπου όλα ήρθαν να ανατραπούν όταν ένας απρόσμενος έρωτας εισέβαλλε στη ζωή της.
Η Χάρις θα κληθεί να επιλέξει. Το χάρισμα ή την αγάπη; Το δίλημμα είναι μεγάλο. Από την μια η πίστη, το καθήκον, η αφοσίωση, η υποχρέωση και από την άλλη η καρδιά της, τα συναισθήματά της και η αγάπη της για τον Πέτρο.
«Μου έχεις κλέψει την καρδιά. Αν φύγεις, θα πάρεις κι αυτήν μαζί σου… και τότε εγώ πώς θα ζήσω;» της είχε πει ο Πέτρος. Πάλεψε η Χάρις με τον ίδιο της τον εαυτό, με όλη της την ψυχή. «Ήταν πλέον αδύνατον να αφήσει τον Πέτρο. Τον αγαπούσε πιο πολύ κι από τον ίδιο τον εαυτό της. Ο έρωτας είχε απλωθεί σε όλη της την ύπαρξη, την είχε κυριέψει. Έκαιγε ως τα βάθη της ψυχής της σαν ζωογόνα ζεστασιά, σαν φλογερό καμίνι.»
Τι από τα δύο θα θυσιάσει; Την αγάπη ή το χάρισμα; Και με ποιο κόστος;
1940. Πόλεμος. Η Χάρις καθώς αναζητά τον αγαπημένο της, θα έρθει αντιμέτωπη με μεγάλες αλήθειες που ποτέ της δεν θα μπορούσε να φανταστεί, αλλά και ούτε και να διαχειριστεί. Ο δρόμος που έχει να διαβεί είναι δύσβατος και κάτι σκοτεινό απειλεί ακόμη και την ίδια της την ζωή.
Οι πέντε μοναχές (Μαρία, Δομινίκη, Ορθοδοξία, Χρυσοστόμη και Αικατερίνη) θα σταθούν σαν βράχος δίπλα της και θα προσπαθήσουν να την προφυλάξουν από κάθε κακό. Άραγε θα το κατορθώσουν;
Το βιβλίο αυτό είναι ένας ύμνος στην αυταπάρνηση, στην ανιδιοτέλεια μα κυρίως στην δύναμη και το μεγαλείο της αγάπης, αυτής που άμα σταθεί κάποιος τυχερός, συναντά μόνο μια φορά στη ζωή του. Τα συστατικά της επιτυχίας αυτού του βιβλίου είναι η εξαιρετική γραφή, η πλούσια και σφιχτοδεμένη πλοκή, οι ολοζώντανες και παραστατικές περιγραφές, οι γεμάτες με ένταση, δύναμη και εναλλασσόμενα συναισθήματα σκηνές και τέλος οι αναπάντεχες εξελίξεις που θα σας καθηλώσουν. Το δε τέλος είναι άκρως αποκαλυπτικό, καθώς το πέπλο πέφτει και όλα τα μυστικά του παρελθόντος βγαίνουν ένα – ένα στην επιφάνεια.
Συγχαρητήρια κ. Γαληνού και ευχαριστώ πολύ για το υπέροχο λογοτεχνικό ταξίδι που μου χαρίσατε!!! Μια αξέχαστη ιστορία που θα την θυμάμαι για πολύ καιρό.
* Ασήκωτος ο πόνος της ψυχής, μολύβι η ζωή δίχως αγάπη, κουράστηκα να την κουβαλάω. (σελίδα 449)
Η Ελένη Γαληνού στο τρίτο της βιβλίο «Ακόμη Θυμάμαι», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας, επιλέγει να γράψει για την αγάπη και τη θυσία. Η ιστορία του βιβλίου είναι ένας θρύλος, ένας μύθος, μια συγκλονιστική λαϊκή διήγηση.
Το 1920 μια νεαρή ετοιμόγεννη φτάνει στο απομονωμένο μοναστήρι του Βράχου. Χάνει τη ζωή της την ώρα που φέρνει στον κόσμο την κόρη της, την οποία αναλαμβάνουν να μεγαλώσουν οι πέντε μοναχές του μοναστηριού. Την ονομάζουν Χάρις καθώς έχει γεννηθεί με ένα χάρισμα. Αυτό της το χάρισμα την ακολουθεί και την καθορίζει. Οφείλει να το σεβαστεί και να το υπακούσει. Στο όνομα του πρέπει να κάνει τις μεγαλύτερες θυσίες. Το ζήτημα όμως είναι οι επιλογές μας και το πώς αυτές μας κάνουν αυτό που είμαστε. Αυτό ο αναγνώστης το αντιλαμβάνεται σε όλο το βιβλίο, καθώς οι ήρωες καλούνται να ζήσουν με τις συνέπειες των όποιων επιλογών τους.
Οι περιγραφές του βιβλίου είναι ιδιαιτέρως γλαφυρές και η ψυχογραφική απόδοση των ηρώων ξεγυμνώνει όχι μόνο τον χαρακτήρα τους, αλλά την ίδια τους την ψυχή. Η γλώσσα, γεμάτη λυρισμό, μας ταξιδεύει με τις εικόνες, τις μυρωδιές, τις αισθήσεις. Η συγγραφέας πλέκει τις ζωές των πρωταγωνιστών της και μας γνωστοποιεί τις ιστορίες τους με σπονδυλωτό τρόπο. Μέσω των χρονικών αναδρομών, αλλά και της γραφής -ένας ιδιαίτερος συνδυασμός απλότητας και λογοτεχνικής μαεστρίας- οι αναγνώστες επιθυμούν να λάβουν απαντήσεις στα ερωτήματα που τους γεννούν τα γεγονότα αλλά και η πένα της δημιουργού. Το βιβλίο έχει μεταφυσικά στοιχεία, τα οποία είναι με τέτοιο τρόπο δοσμένα ώστε να προσφέρουν στον αναγνώστη τη δυνατότητα να τα μεταφράσει όπως εκείνος κρίνει.
Η κυρία Γαληνού εξετάζει και δίνει στοιχεία για τις δεισιδαιμονίες της εποχής και το πώς οι άνθρωποι έκριναν και κατέκριναν αυτό που για εκείνους ήταν διαφορετικό, μη κανονικό. Μέσα από την ιστορίας της Χάριτος βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αλληγορικά στοιχεία, αλλά και σκέψεις σχετικά με την πίστη και την αγάπη.
Η συγγραφέας καταφέρνει να αποδομήσει την έννοια της πίστης και να την επανατοποθετήσει στη διάσταση του προσωπικού. Δε μένει στα στεγανά των κανόνων, αλλά χρησιμοποιεί τις έννοιες της δημοκρατίας και της ελευθερίας για να μιλήσει γι’ αυτό που οι περισσότεροι από εμάς μεταφράζουμε, συχνά, ως συντηρητικό, παθογενές, ή ύπουλο. Περιγράφει την αγάπη με εκείνα τα μοναδικά χαρακτηριστικά που την κάνουν τόσο απαραίτητη, τόσο αγνή, τόσο καθολική.
Στο «Ακόμη Θυμάμαι» θα συναντήσετε αρκετές φορές δικά σας κομμάτια, όχι γιατί η συγγραφέας έχει προσπαθήσει να αποδώσει όλους τους πιθανούς συνδυασμούς χαρακτήρων, αλλά γιατί γράφει ρεαλιστικά και εξαιρετικά ανθρώπινα. Στο τέλος, όταν όλα τα μυστικά έχουν αποκαλυφθεί, συνειδητοποιούμε πως η κυρία Γαληνού δεν είχε σκοπό ούτε να διδάξει, ούτε να νουθετήσει. Ήθελε απλώς να πει μια ιστορία για το μεγαλείο την ανθρώπινης ψυχής.
Το 1920 σε ένα μοναστήρι χτισμένο σε απόκρημνο βράχο μια απελπισμένη μητέρα αναστατώνει τις ζωές των πέντε μοναχών που ζουν εκεί αποτραβηγμένες, αφήνοντας στη φροντίδα τους το μωρό της. Η Χάρις, όπωε τη βάπτισαν, σύντομα διαπιστώνει ότι έχει το χάρισμα να θεραπεύει τον πόνο από τα ταλαιπωρημένα και κουρασμένα σώματα. Ξεκινάει λοιπόν το ταξίδι της στον έξω κόσμο σαν άλλος Ιησούς, έτοιμη να αντιμετωπίσει τα πάντα... εκτός από τον έρωτα! Για να διατηρήσει το χάρισμα και να συνεχίζει να ανακουφίζει τον πλησίον της πρέπει να μείνει αγνή. Ποιος θα νικήσει: ο έρωτας ή η πίστη; Κι όλα αυτά λίγους μήνες πριν ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος.
Από τα θετικά του μυθιστορήματος θα τονίσω την πλοκή κυρίως, γιατί ίσως από την ανωτέρω περίληψη φαίνεται απλοϊκή και για κάποιους προβλέψιμη, όμως η ιστορία έχει κι άλλα να μας αποκαλύψει. Η αφήγηση σε γενικές γραμμές κυλάει απλά, με το παρελθόν της κάθε μίας μοναχής να ξεπροβάλλει την ώρα που πρέπει και υπό τις συνθήκες που το επιβάλλουν. Η κεντρική ιδέα βασικά αφορά τη Χάρι και τον Πέτρο, τον έρωτά τους και τα ηθικά διλήμματα που αντιμετωπίζουν. Σταδιακά όμως κι ενώ φαίνοντα άσχετες με την ιστορία μας, οι ζωές των μοναχών αρχίζουν να πλέκονται σφιχτά γύρω από το ζευγάρι και να δίνουν μιά άλλη όψη της υπόθεσης. Μου άρεσαν τα διαχρονικά μηνύματα της ανθρωπιάς και της αγάπης, οι αρετές που τονίζονται, τα ηθικοπλαστικά μηνύματα, το γεγονός ότι κάθε επιλογή έχει και τις συνέπειές της κλπ. Το τέλος ήταν κάπως διαφορετικό από ό,τι θα περίμενα και ολοκλήρωσε σωστά τις ζωές των δύο νέων.
Από την άλλη, οι διάλογοι μου φάνηκαν μακροσκελείς, τα καλολογικά στοιχεία έδιναν ένα όμορφο περιτύλιγμα στο κείμενο όμως φαίνονταν σα να αποσύρονταν όποτε μπαίναμε στην κυρίως αφήγηση, κάποια σημεία ίσως ήταν υπέρ το δέον περιγραφικά ενώ η ίδια η ιστορία κάπου κάπου μου φαινόταν αναληθοφανής και υπερβολική. Σε αυτό συμβάλλει η προσωπική, υποκειμενική μου άποψη για την ύπαρξη «θαυμάτων» και «αγίων» στη σημερινή εποχή, στα οποία δεν πιστεύω, ακρίτως τουλάχιστον, επομένως από την αρχή η υπόθεση δε με ενθουσίασε. ��αρ’ όλ’ αυτά ο χειρισμός των χαρακτήρων από τη συγγραφέα ήταν ακριβοδίκαιος, με τις σωστές νότες ρομαντισμού και ρεαλισμού, με προσεκτικά διαλεγμένες παρομοιώσεις και περιγραφές, επομένως σε επόμενο βιβλίο της, που θα διαλέξει άλλη κεντρική ιδέα, να απολαύσω σε μεγαλύτερο βαθμό το ύφος και της στυλ της κυρίας Γαληνού.
Ένα θεόσταλοτο χάρισμα, ευχή και κατάρα στην ζωή της Χάριτος θα δέσει την ζωή της με ένα βαρύ φορτίο. Θα χωρίσει το μυαλό απο την καρδία, την ψυχή απο το κορμί της. Θα θέσει διλήμματα, θα βάλει εμπόδια και θα μετατρέψει την πορεία της σε μια διαρκή πάλη ανάμεσα στο καθήκον και τις συναισθηματικές της ανάγκες. Ένα εμβληματικό μοναστήρι, κρεμασμένο στην άκρη του βράχου, κουβαλάει τον δικό του μύθο και τα δικά του μυστικά. Ο χώρος αυτός θα γίνει το καταφύγιο της Χάριτος όταν η μητέρα της πεθαίνει στην γέννα και οι μοναχές που το αποτελούν θα την αγκαλιάσουν με την αγάπη την στοργή και την φροντίδα τους και θα τις δώσουν όλες εκείνες τις αξίες και την δύναμη που θα χρειαστεί για να αντιμετωπίσει την ζωή έξω απο το μοναστήρι. Έχοντας απο μικρή καταλάβει την ιδιαιτερότητα της η Χάρις αποφασίζει κάποτε να φύγει απο το μοναστήρι και να χρησιμοποιήσει προς όφελος των συνανθρώπων της το δώρο που της έχει χαριστεί. Όταν η Χάρις συνειδητοποιήσει το μέγεθος του χαρίσματος της. Όταν έρθει αντιμέτωπη με τα αποτελέσματα της ευργετικής δράσης που της παρέχει το χάρισμα. Όταν δεί στα μάτια των ανθρώπων που βοηθάει την ευγνωμοσύνη αλλά και την εκμετάλευση, θα νιώσει το βάρος του φορτίου, θα νιώσει την πίεση που της ασκεί η έντονη εμπιστοσύνη αλλά και η καχυποψία των άλλων στο πρόσωπο της. Αναγκασμένη να μην μένει για πολύ σε κάποιο σημείο αρχίζει να μετακινείται απο χωριό σε χωριό καθώς η φήμη της εξαπλώνεται. Κυνηγημένη και μπερδεμένη ψάχνωντας τρόπο να καθοδηγήσει και να ελέγξει τα συναισθήματα, τις ανάγκες της, αλλά και την ηθική υποχρέωση της θα δοκιμάσει επικίνδυνα τις αντοχές της. Μέσα σε όλη αυτή την συναισθηματική της θύελλα, θα μπεί στην ζωή της και ο έρωτας. Με την δύναμη και την ορμή του, θα την αναστατώσει, θα της δώσει πνοή, θα της αλλάξει τις κατευθύνσεις. Θα την φέρει πιο έντονα και πιο επιτακτικά μπροστά στο προσωπικό της αδιέξοδο να συμβιβάσει το καθήκον με τον έρωτα. Καθώς ο απαράβατος κανόνας για να διατηρήσει το χάρισμα της είναι να διατηρήσει την αγνότητα της θα κλιθεί να επιλέξει, θα κλιθεί να κοντραριστεί με όσα το μυαλό αρνείται να κατανοήσει καθώς οι πληροφορίες, τα μασημένα λόγια και τα υπονοούμενα την μπερδεύουν και την διχάζουν. Οι συγκυρίες ο πόλεμος που ξεκινάει τα γεγονότα που διαδέχονται το ένα το άλλο αναστέλουν τις αποφάσεις της αλλά ταυτόχρονα δυναμώνουν την αγάπη της. Η τελική απόφαση της θα είναι ξεκάθαρη και θα κουβαλάει όλο το ρίσκο της ευθύνης που βαραίνει τους ώμους της. Οι εξελίξεις απο κει και πέρα ραγδαίες θα αναδείξουν το μεγαλείο της αγάπης και την δύναμη της προσφοράς. Το βιβλίο αυτό δοσμένο εκπληκτικά με τις γεμάτες δύναμη, ένταση και ισχυρή αντίθεση σκηνές του σε προκαλεί λέξη με την λέξη, σελίδα με την σελίδα να έρθεις πιο κοντά με τους ήρωες, να τους κατανοήσεις και να συναισθανθείς τον πόλεμο που βιώνουν στην ψυχή και το μυαλό τους. Οι έννοιες και τα νοήματα πολλά τρέχουν με ταχύτητα και προκαλούν αντικρουόμενα συναισθήματα μεταπτώσεις και φορτισμένη ατμόσφαιρα. Καθήκον, υποχρέωση, πίστη αγάπη, αφοσίωση, δεισιδαιμονίες προκαταλύψεις, φθόνος φιλαργυρία, πόνος καλοσύνη προσφορά, θα δοκιμάσουν την δύναμη τους και θα αναδείξουν την πάλη της ανρώπινης φύσης με την ανάγκη της Θεϊκής θέλησης. Η γραφή της Ελένης Γαληνού εκπέμπει με τρόπο εκστατικό. αλλά ταυτόχρονα λιτό και απέριττο όλη την μαγεία του ψυχικού κόσμου των ηρώων της. Η πλοκή ιεραχείται μεθοδικά και αρμονικά καθώς εμβόλιμα παρακολουθούμε την ιστορία ζωής των γυναικών που ζούν στο μοναστήρι. Μιας ζωής που κουβαλάει πολύ πόνο, πολλές θυσίες, μεγάλες αμαρτίες. Αικατερίνη Ορδοδοξία Χρυσοστόμη και Δομινίκη κουβαλάνε τις δικές τους ιστορίες που κατα διαστήματα με την αφήγηση τους έρχονται να ανατρέψουν καταστάσεις και δεδομένα, να αλλάξουν την ροή των γεγονότων και να δώσουν άλλη διάσταση στις εξελίξεις! Η ανάδειξη της δύναμης της αγάπης, της προσφοράς και της ανιδιοτέλειας θα μείνουν αξέχαστα στοιχεία αυτού του βιβλίου. Θα κρατήσουν στον χρόνο μια ανάμνηση γλυκειά και τρυφερή που Ακόμα θα θυμόμαστε αρκετά χρόνια μετά.
Εξαιρετικό βιβλίο. Η αφήγηση κυλάει εύκολα σαν νερό και δεν κουράζει. Σφιχτοδεμένη πλοκή, εξελίξεις που ξαφνιάζουν και δεν είναι καθόλου αναμενόμενες και το τέλος της ιστορίας όπως ακριβώς πρέπει να είναι.