What do you think?
Rate this book
Assumptions
Assumptions challenges the readers to confront their own assumptions and prejudices. Characters appear and reappear throughout the book, creating connections within the narrative. Presented as a novel-in-stories, Assumptions displays how people often believe they know more than they actually do.
- GenresShort StoriesSchool
192 pages, Paperback
First published October 1, 2012
11 people are currently reading
129 people want to read
About the author
Annelies Verbeke
49 books106 followersAnnelies Verbeke is a Flemish writer from Belgium. She lives in Ghent. Verbeke studied German language and Scenario writing. In 2003 she debuted at Uitgeverij De Geus with her novel Slaap! with which she won the Vlaamse debuutprijs, the Gouden Ezelsoor and the Vrouw en Kultuur Debuutprijs. The novel was on the longlists of the AKO Literatuurprijs and the Libris Literatuurprijs and was nominated for the Gerard Walschapprijs.
Annelies Verbeke in the Dutch Wikipedia
Annelies Verbeke in the Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Annelies Verbeke at "Schrijversgewijs"
Annelies Verbeke in the Dutch Wikipedia
Annelies Verbeke in the Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Annelies Verbeke at "Schrijversgewijs"
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 35 reviews
March 10, 2016
Er zaten een aantal amusante en krachtige verhalen tussen zoals 'het recht', 'samen scheren', 'vlakbij' en 'potpourri', maar over het algemeen vind ik de tekst op de achterflap over dit boek overroepen: "In vijftien prachtige verhalen laat Annelies Verbeke de lezer meeleven met mensen die ten prooi vallen aan voorbarige conclusies. Of alleen achterblijven met veronderstellingen en gevolgtrekkingen die wél gegrond zijn."
In mijn ogen moet je al vér zoeken om "veronderstellingen" of "voorbarige conclusies" als rode draad te nemen voor dit samenraapsel aan kortverhalen. Ik kan me inbeelden dat zo een kortverhaal onderhoudend is in een krantenbijlage, maar dat maakt het nog geen interessant materiaal voor in een boek.
Het feit dat ik me op het einde van dit korte boek maar een vijftal verhalen van de vijftien kon herinneren, zegt volgens mij voldoende over wat voor een indruk dit boek op mij naliet. Het is niet omdat iets 'literair' geschreven is, dat het daarom ook lezenswaardig of boeiend is voor een lezer.
In mijn ogen moet je al vér zoeken om "veronderstellingen" of "voorbarige conclusies" als rode draad te nemen voor dit samenraapsel aan kortverhalen. Ik kan me inbeelden dat zo een kortverhaal onderhoudend is in een krantenbijlage, maar dat maakt het nog geen interessant materiaal voor in een boek.
Het feit dat ik me op het einde van dit korte boek maar een vijftal verhalen van de vijftien kon herinneren, zegt volgens mij voldoende over wat voor een indruk dit boek op mij naliet. Het is niet omdat iets 'literair' geschreven is, dat het daarom ook lezenswaardig of boeiend is voor een lezer.
July 4, 2018
Een prachtige premisse: wat als we uitgaan van aannames? Assumption is - in ieder geval in mijn wereld - the mother of all fuck-ups, dus met dat vertrekpunt kan er veel verkeerd gaan - en dus veel moois gebeuren.
Veronderstellingen lost die belofte grotendeels in. Het boek is met ruim 150 pagina's best dik voor een verhalenbundel, maar je bent er zo doorheen. Enerzijds omdat Verbeke heel zakelijk-soepel schrijft, anderzijds omdat veel ideeën heel sterk zijn. De vrouw die haar hond kwijt wil (en raakt), de boze schuldeiser die de post-puber leert scheren, de verliefdheid van een kind voor de moeder van een vriendje, de dementerende schrijfster: het is allemaal niet wereldschokkend, maar Verbeke weet juist het kleine heel herkenbaar en invoelbaar te maken.
Net als bij Halleluja, de verhalenbundel die ik eerder van haar las, liggen soms oppervlakkigheid en een gebrek aan cognitieve kleefkracht op de loer. Had ik dit verhaal nou al gelezen, of is dit nieuw voor me? Kwam dit personage niet al eens ergens anders voor? Maar in tegenstelling tot Halleluja hindert dit minder. Misschien omdat ik Verbeke beter heb leren lezen, misschien omdat de verhaalideeën an sich sterk genoeg waren om het de schrijfster te vergeven dat ze niet heel hardcore blijven hangen.
Ook knap (alhoewel niet heel sterk uitgewerkt, maar dat hoeft ook niet) is de onderlinge verwevenheid van de verhalen. Een bijpersoon uit verhaal X is de protagonist in Y, de genoemde man in A blijkt de partner van de hoofdpersoon in B, et cetera. Het is niet dat er een mozaïekachtig verhaal a la Cloud Atlas ontstaat, maar het helpt wel om de losse verhalen wat meer tot een geheel te vormen, zonder een groter achterliggend narratief te vereisen.
Een prima bundel dus. Niet wereldschokkend, niet oneindig beklijvend, maar zeker plezierig leesbaar, inclusief meer dan voldoende mooie observaties en metaforen, die prima gedoseerd voorbijkomen.
Veronderstellingen lost die belofte grotendeels in. Het boek is met ruim 150 pagina's best dik voor een verhalenbundel, maar je bent er zo doorheen. Enerzijds omdat Verbeke heel zakelijk-soepel schrijft, anderzijds omdat veel ideeën heel sterk zijn. De vrouw die haar hond kwijt wil (en raakt), de boze schuldeiser die de post-puber leert scheren, de verliefdheid van een kind voor de moeder van een vriendje, de dementerende schrijfster: het is allemaal niet wereldschokkend, maar Verbeke weet juist het kleine heel herkenbaar en invoelbaar te maken.
Net als bij Halleluja, de verhalenbundel die ik eerder van haar las, liggen soms oppervlakkigheid en een gebrek aan cognitieve kleefkracht op de loer. Had ik dit verhaal nou al gelezen, of is dit nieuw voor me? Kwam dit personage niet al eens ergens anders voor? Maar in tegenstelling tot Halleluja hindert dit minder. Misschien omdat ik Verbeke beter heb leren lezen, misschien omdat de verhaalideeën an sich sterk genoeg waren om het de schrijfster te vergeven dat ze niet heel hardcore blijven hangen.
Ook knap (alhoewel niet heel sterk uitgewerkt, maar dat hoeft ook niet) is de onderlinge verwevenheid van de verhalen. Een bijpersoon uit verhaal X is de protagonist in Y, de genoemde man in A blijkt de partner van de hoofdpersoon in B, et cetera. Het is niet dat er een mozaïekachtig verhaal a la Cloud Atlas ontstaat, maar het helpt wel om de losse verhalen wat meer tot een geheel te vormen, zonder een groter achterliggend narratief te vereisen.
Een prima bundel dus. Niet wereldschokkend, niet oneindig beklijvend, maar zeker plezierig leesbaar, inclusief meer dan voldoende mooie observaties en metaforen, die prima gedoseerd voorbijkomen.
February 10, 2023
In de aanbevelenswaardige podcast Drie Boeken van Wim Oosterlinck was in aflevering 105 Annelies Verbeke te gast. Zij debuteerde in 2003 met de roman Slaap! en schreef daarna nog een aantal andere romans. Dat klinkt misschien wat pejoratief maar dat is niet zo bedoeld, mensen die van hun pen kunnen leven in ons taalgebied moeten gekoesterd worden en getrakteerd op broodjes met krabsla.
In de podcast sprak ze haar liefde voor kortverhalen uit maar ook haar forse frustratie over het feit dat dit heden ten dage nog steeds een wat als minderwaardig genre wordt gezien door de goegemeente (in ons taalgebied - in de Angelsaksische wereld staan kortverhalen wel hoger aangeschreven). Ze had het ook over deze bundel (denk ik) en dat ze het nogal schandalig vond dat die minder serieus genomen werd dan haar ander werk.
Het moet gezegd dat ik er zelf ook mee worstel. Een kortverhaal is per definitie kort, dus wat dat betreft zou het perfect in de tijdsgeest moeten passen van hap-slik-weg consumptiegedrag, maar die lengte is bedrieglijk. De diepgang van een roman kan je op een beperkt aantal bladzijden niet opbouwen, dus alles moet beknopter, subtieler.
Vandaar wellicht dat ik in de eerste helft van Veronderstellingen een bwa-gevoel had. Het klikte niet en kwam geforceerd over. Waarom dat geleidelijk aan verdween is moeilijk uit te leggen. Het feit dat de verhalen onderling verbonden zijn speelde zeker mee. Door verschillende perspectieven van eenzelfde situatie te belichten voegt Verbeke subtiele lagen toe aan een vlechtwerk van levensverhalen.
Een gelijkaardig gevoel had ik hier, met een betrekkelijk nihilistische ondertoon. De levens die hier beschreven worden zijn vaak mislukt of aan het mislukken, het leven slaat de personages als een ontdooide zalm in het gezicht en ze weten van geen hout pijlen maken.
Interessant aan deze bundel is ook de pleiade aan personages waarin Verbeke de lezer meeneemt: oude homoseksuele travestieten, mislukte kleine zelfstandigen, gefrustreerde geadopteerde afrikaanse jongedames, en ook mentaal minderbedeelde containerparkwerknemers.
Uitgebreidere review op boektij.be
In de podcast sprak ze haar liefde voor kortverhalen uit maar ook haar forse frustratie over het feit dat dit heden ten dage nog steeds een wat als minderwaardig genre wordt gezien door de goegemeente (in ons taalgebied - in de Angelsaksische wereld staan kortverhalen wel hoger aangeschreven). Ze had het ook over deze bundel (denk ik) en dat ze het nogal schandalig vond dat die minder serieus genomen werd dan haar ander werk.
Het moet gezegd dat ik er zelf ook mee worstel. Een kortverhaal is per definitie kort, dus wat dat betreft zou het perfect in de tijdsgeest moeten passen van hap-slik-weg consumptiegedrag, maar die lengte is bedrieglijk. De diepgang van een roman kan je op een beperkt aantal bladzijden niet opbouwen, dus alles moet beknopter, subtieler.
Vandaar wellicht dat ik in de eerste helft van Veronderstellingen een bwa-gevoel had. Het klikte niet en kwam geforceerd over. Waarom dat geleidelijk aan verdween is moeilijk uit te leggen. Het feit dat de verhalen onderling verbonden zijn speelde zeker mee. Door verschillende perspectieven van eenzelfde situatie te belichten voegt Verbeke subtiele lagen toe aan een vlechtwerk van levensverhalen.
Een gelijkaardig gevoel had ik hier, met een betrekkelijk nihilistische ondertoon. De levens die hier beschreven worden zijn vaak mislukt of aan het mislukken, het leven slaat de personages als een ontdooide zalm in het gezicht en ze weten van geen hout pijlen maken.
Interessant aan deze bundel is ook de pleiade aan personages waarin Verbeke de lezer meeneemt: oude homoseksuele travestieten, mislukte kleine zelfstandigen, gefrustreerde geadopteerde afrikaanse jongedames, en ook mentaal minderbedeelde containerparkwerknemers.
Uitgebreidere review op boektij.be
November 12, 2023
waf waf
March 30, 2013
In't kort: een verhalenbundel van 15 korte stukjes. Het speciale aan dit boek is dat personages overlopen van het ene verhaal in het andere: eerst een bijrol in één verhaal, en enkele verhalen later wordt dat dan het hoofdpersonage. Maar steeds opnieuw speelt de auteur met onze 'veronderstellingen'.
Mijn oordeel: heel erg goed boek, waarin Verbeke zowel haar personages als haar lezerspubliek steeds weer meesterlijk op het verkeerde been zet. Dat de personages in de verhalen van te veel veronderstellingen uitgaan, tot daaraan toe, maar het is best confronterend te beseffen dat je zelf steeds opnieuw van een bepaalde veronderstelling uitgaat, en dat die dan telkens verkeerd blijkt te zijn.
Verder uitwerken is moeilijk zonder al te veel weg te geven, ik ga dat dus ook niet doen.
Maar alleszins een leuke, soms confronterende leeservaring.
Eindoordeel: ****
Mijn oordeel: heel erg goed boek, waarin Verbeke zowel haar personages als haar lezerspubliek steeds weer meesterlijk op het verkeerde been zet. Dat de personages in de verhalen van te veel veronderstellingen uitgaan, tot daaraan toe, maar het is best confronterend te beseffen dat je zelf steeds opnieuw van een bepaalde veronderstelling uitgaat, en dat die dan telkens verkeerd blijkt te zijn.
Verder uitwerken is moeilijk zonder al te veel weg te geven, ik ga dat dus ook niet doen.
Maar alleszins een leuke, soms confronterende leeservaring.
Eindoordeel: ****
July 20, 2013
Leuke cover! Meer positiefs heb ik helaas niet te melden.
March 19, 2023
Bibliografisch adres:
Verbeke, A. (2012). Veronderstellingen. Wommelgem: VAN IN.
Biografie:
Annelies Verbeke (1976) studeerde Germaanse Taal- en Letterkunde in Gent en Scenarioschrijven aan het RITS in Brussel. Haar succesvolle debuutroman Slaap! (2003) verscheen in 21 landen, won de Vlaamse debuutprijs en het Gouden Ezelsoor en stond op de longlist van de Ako- en de Libris Literatuurprijs. Ze publiceerde een tweede roman Reus (2006) en een bundel verhalen Groener gras (2007), waarin haar bijzondere realisme en lichtjes bizarre en absurde humor de aandacht trokken. Voor haar roman Dertig dagen (2015) kreeg Verbeke de Lezersprijs van NRC Handelsblad, de Opzij Literatuurprijs en de F. Bordewijkprijs. Ze schrijft verder filmscenario’s, theaterteksten en columns, o.m. voor NRC-Handelsblad, De Standaard en De Morgen.
Haar liefde voor het korte verhaal maakte Annelies Verbeke tot een voorvechtster van het genre. In 2012 stelde zij met Sanneke van Hassel Naar de stad samen, een bloemlezing met veertig 21ste-eeuwse internationale korte verhalen. Datzelfde jaar verscheen Verbekes eigen verhalenbundel Veronderstellingen; haar derde verhalenbundel Halleluja verscheen in 2017. Het boek stond op de shortlist van de ECI Literatuurprijs, en Verbeke won er de Cutting Edge Award mee, alsook de J.M.A. Biesheuvelprijs voor de beste verhalenbundel van het jaar.
Tijdens het academiejaar 2018-19 werkte Annelies Verbeke als ‘Vrije Schrijver’ aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, wat resulteerde in haar essay ‘De taal van de wereld’.
Letterenhuis. (z.d.). ANNELIES VERBEKE – BIOGRAFIE. Geraadpleegd op 18 maart 2023, https://letterenhuis.be/nl/pagina/ann...
Recensie:
15 kortverhalen met heel wat veronderstellingen.
Agelopen week heb ik het boek “Veronderstellingen”, geschreven door Annelies Verbeke, gelezen. Het boek is geen typische roman maar een fictief kortverhalen bundel. Het boek werd voor het eerst uitgegeven in 2012 door uitgeverij De Geus. Annelies Verbeke is ook de schrijver van “Slaap!”, “Reus”, “Groener Gras”, … Ze heeft ook al wat prijzen gewonnen met een aantal van haar werken. Ik vond het boek een beetje een teleurstelling, omdat ik toch wat hogere verwachtingen had.
Het boek bestaat uit vijftien verschillende verhaaltjes die een beeld schetsen van het alledaagse leven en onze maatschappij. Elk verhaal heeft een ander hoofdpersonage met elk een andere situatie. Je bekijkt het leven en de maatschappij dus telkens vanuit een ander standpunt.
Doorheen het boek verschenen soms hoofdpersonages van voorafgaande verhaaltjes als nevenpersonage in andere verhaaltjes. Dit creëerde een samenhang tussen de hoofdstukken door middel van de personages, maar dit creëerde ook wel wat verwarring. Een personage kwam pas terug voor na een aantal ander verhaaltjes, waardoor je niet altijd meer goed weet wie het personage of wat zijn situatie juist was. Daarom raad ik aan om wat notities te nemen bij het lezen van elk verhaaltje. Ik heb dit ook gedaan, wat het een stuk makkelijker maakte. Ik vind het leuk dat de verhalen toch wat verbonden zijn met elkaar, maar het zorgde spijtig genoeg voor een verwarrende structuur. Een simpel voorbeeld hiervan is de jongen die in “Samen scheren” voorkomt. Dit personage komt pas in het voorlaatste hoofdstuk “Bestemming” terug.
Naast de verwarrende structuur, vond ik het boek vlot lezen. De schrijfstijl van de schrijfster is makkelijk om het verhaal te kunnen begrijpen. Ook zijn de hoofdstukken niet zo lang, rond de 10 pagina’s, wat het de lezer eenvoudiger maakt om naar het volgend hoofdstuk te gaan. Toch stonden de verhalen niet genoeg in verbinding met elkaar en spraken ze mij niet genoeg aan. Voor zo een dun boek te zijn duurde het toch redelijk lang totdat ik er doorheen was.
Zoals eerder vermeld kwamen bepaalde personages in meerdere verhalen voor. Wanneer dit gebeurde, kreeg je een totaal andere kijk op hun situatie. Dit verklaart de titel. Bij elk verhaal heeft zowel het personage als de lezer zelf veronderstellingen. Zo wordt de tweede veronderstelling meestal positiever voorgesteld.
Omdat het allemaal korte verhalen zijn, was er ook geen mooi samenhangend einde. Dit was enerzijds te verwachten, maar ik vind het toch spijtig. Ik dacht toen dat de personages samen kwamen in sommige verhalen, dat er misschien toch een mooi plot of einde kwam.
Er zijn dus positieve en negatieve aspecten aan dit boek. Ik had hoge verwachtingen, maar voor mij viel het boek tegen. Ik had dus ook een foute veronderstelling over dit boek. Vooral de structuur van de roman viel tegen, omdat de kortverhalen naar mijn mening niet goed genoeg verbonden waren met elkaar en dit zorgde voor heel wat onduidelijkheden. De verhalen waren jammer genoeg ook niet allemaal even sterk uitgewerkt. Het viel me op dat ik na het lezen van het boek maar enkele verhalen had onthouden…
Verbeke, A. (2012). Veronderstellingen. Wommelgem: VAN IN.
Biografie:
Annelies Verbeke (1976) studeerde Germaanse Taal- en Letterkunde in Gent en Scenarioschrijven aan het RITS in Brussel. Haar succesvolle debuutroman Slaap! (2003) verscheen in 21 landen, won de Vlaamse debuutprijs en het Gouden Ezelsoor en stond op de longlist van de Ako- en de Libris Literatuurprijs. Ze publiceerde een tweede roman Reus (2006) en een bundel verhalen Groener gras (2007), waarin haar bijzondere realisme en lichtjes bizarre en absurde humor de aandacht trokken. Voor haar roman Dertig dagen (2015) kreeg Verbeke de Lezersprijs van NRC Handelsblad, de Opzij Literatuurprijs en de F. Bordewijkprijs. Ze schrijft verder filmscenario’s, theaterteksten en columns, o.m. voor NRC-Handelsblad, De Standaard en De Morgen.
Haar liefde voor het korte verhaal maakte Annelies Verbeke tot een voorvechtster van het genre. In 2012 stelde zij met Sanneke van Hassel Naar de stad samen, een bloemlezing met veertig 21ste-eeuwse internationale korte verhalen. Datzelfde jaar verscheen Verbekes eigen verhalenbundel Veronderstellingen; haar derde verhalenbundel Halleluja verscheen in 2017. Het boek stond op de shortlist van de ECI Literatuurprijs, en Verbeke won er de Cutting Edge Award mee, alsook de J.M.A. Biesheuvelprijs voor de beste verhalenbundel van het jaar.
Tijdens het academiejaar 2018-19 werkte Annelies Verbeke als ‘Vrije Schrijver’ aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, wat resulteerde in haar essay ‘De taal van de wereld’.
Letterenhuis. (z.d.). ANNELIES VERBEKE – BIOGRAFIE. Geraadpleegd op 18 maart 2023, https://letterenhuis.be/nl/pagina/ann...
Recensie:
15 kortverhalen met heel wat veronderstellingen.
Agelopen week heb ik het boek “Veronderstellingen”, geschreven door Annelies Verbeke, gelezen. Het boek is geen typische roman maar een fictief kortverhalen bundel. Het boek werd voor het eerst uitgegeven in 2012 door uitgeverij De Geus. Annelies Verbeke is ook de schrijver van “Slaap!”, “Reus”, “Groener Gras”, … Ze heeft ook al wat prijzen gewonnen met een aantal van haar werken. Ik vond het boek een beetje een teleurstelling, omdat ik toch wat hogere verwachtingen had.
Het boek bestaat uit vijftien verschillende verhaaltjes die een beeld schetsen van het alledaagse leven en onze maatschappij. Elk verhaal heeft een ander hoofdpersonage met elk een andere situatie. Je bekijkt het leven en de maatschappij dus telkens vanuit een ander standpunt.
Doorheen het boek verschenen soms hoofdpersonages van voorafgaande verhaaltjes als nevenpersonage in andere verhaaltjes. Dit creëerde een samenhang tussen de hoofdstukken door middel van de personages, maar dit creëerde ook wel wat verwarring. Een personage kwam pas terug voor na een aantal ander verhaaltjes, waardoor je niet altijd meer goed weet wie het personage of wat zijn situatie juist was. Daarom raad ik aan om wat notities te nemen bij het lezen van elk verhaaltje. Ik heb dit ook gedaan, wat het een stuk makkelijker maakte. Ik vind het leuk dat de verhalen toch wat verbonden zijn met elkaar, maar het zorgde spijtig genoeg voor een verwarrende structuur. Een simpel voorbeeld hiervan is de jongen die in “Samen scheren” voorkomt. Dit personage komt pas in het voorlaatste hoofdstuk “Bestemming” terug.
Naast de verwarrende structuur, vond ik het boek vlot lezen. De schrijfstijl van de schrijfster is makkelijk om het verhaal te kunnen begrijpen. Ook zijn de hoofdstukken niet zo lang, rond de 10 pagina’s, wat het de lezer eenvoudiger maakt om naar het volgend hoofdstuk te gaan. Toch stonden de verhalen niet genoeg in verbinding met elkaar en spraken ze mij niet genoeg aan. Voor zo een dun boek te zijn duurde het toch redelijk lang totdat ik er doorheen was.
Zoals eerder vermeld kwamen bepaalde personages in meerdere verhalen voor. Wanneer dit gebeurde, kreeg je een totaal andere kijk op hun situatie. Dit verklaart de titel. Bij elk verhaal heeft zowel het personage als de lezer zelf veronderstellingen. Zo wordt de tweede veronderstelling meestal positiever voorgesteld.
Omdat het allemaal korte verhalen zijn, was er ook geen mooi samenhangend einde. Dit was enerzijds te verwachten, maar ik vind het toch spijtig. Ik dacht toen dat de personages samen kwamen in sommige verhalen, dat er misschien toch een mooi plot of einde kwam.
Er zijn dus positieve en negatieve aspecten aan dit boek. Ik had hoge verwachtingen, maar voor mij viel het boek tegen. Ik had dus ook een foute veronderstelling over dit boek. Vooral de structuur van de roman viel tegen, omdat de kortverhalen naar mijn mening niet goed genoeg verbonden waren met elkaar en dit zorgde voor heel wat onduidelijkheden. De verhalen waren jammer genoeg ook niet allemaal even sterk uitgewerkt. Het viel me op dat ik na het lezen van het boek maar enkele verhalen had onthouden…
Read
March 20, 2023BIOGRAFIE
Annelies Verbeke werd geboren op de koudste dag van 1976. Zij woont in Gent, België. Zij schrijft.
Verbeke studeerde Germaanse taal- en letterkunde en scenarioschrijven. (Ze schreef o.a. een scenario voor de korte film ROMANCE van Douglas Boswell in 2004 en was co-auteur van SWOONI, een film van Kaat Beels, 2011.)
Zij koos echter voor literatuur en theater. In 2003 verscheen bij Uitgeverij De Geus haar debuutroman SLAAP! waarmee ze de Vlaamse debuutprijs, het Gouden Ezelsoor en de Vrouw en Kultuur Debuutprijs won.
In het Nederlandse taalgebied werd het boek meer dan 75000 keer verkocht en het verscheen in tweeëntwintig landen.
In 2006 verscheen haar tweede roman REUS. De verhalenbundel GROENER GRAS kwam een jaar later uit. Het boek stond op de longlist van de Gouden Uil en werd genomineerd voor de Gerard Walschapprijs. Volgens Humo was GROENER GRAS een van de vijftien beste boeken van 2007. Het boek werd vertaald in het Turks en het verhaal 'Liefde, hoop en dwergen' verscheen in Engelse vertaling in The Dedalus Book of Flemish Fantasy. Drie verhalen uit GROENER GRAS werden bewerkt tot audiofilm door Het Geluidshuis.
Haar roman VISSEN REDDEN verscheen in oktober 2009. Het boek werd genomineerd voor de BNG Nieuwe Literatuurprijs en de Opzij Literatuurprijs. Ook stond het op de longlist voor de Libris Literatuurprijs. Verbeke won er de Prijs voor de Letteren van de Provincie Oost-Vlaanderen mee. Er verschenen vertalingen in het Duits, Tsjechisch, Deens, Fins en Russisch.
Biografie | Annelies Verbeke. (z.d.). Annelies Verbeke.
http://www.anneliesverbeke.com/Biografie
Hyperlink recensie door Laura C: https://www.goodreads.com/nl/book/sho...
Ik ben dit boek begonnen door de achterkant te lezen en dat is ook waar mijn initiële interesse vandaan kwam: “Doordat we ons eerder laten leiden door veronderstellingen dan door feiten maken we slachtoffers. Of we ondervinden er zelf de vervelende gevolgen van. In vijftien prachtige verhalen laat Annelies Verbeke de lezer meeleven met mensen die ten prooi vallen aan voorbarige conclusies. Of alleen achterblijven met veronderstellingen en gevolgtrekkingen die wél gegrond zijn.” Dit is zelfs voor een backcover heel vaag. Toch was ik benieuwd of dat ze de belofte kon nakomen en mij in kon laten meeleven met de personages.
Het boek bestaat uit 15 kortverhalen. Op het eerste zicht hebben ze niets met elkaar te maken maar doorheen het verhaal zie je bepaalde personages terugkeren zoals de hond uit het eerste verhaal ‘Hier waak ik’. Dit eerste verhaaltje begon interessant maar verloor me al rap zodra ik doorhad wat er ging gebeuren. Ik vond dit spijtig want er waren een paar andere verhalen waarmee ik zou begonnen zijn om de initiële interesse in het boek te houden.
Echter maakt ze wel een fantastische terugkeer met de hond in een later verhaal waar ze de opgewekte gevoelens en ideeën van het eerste verhaal tegen je gebruikt. In het eerste verhaal ging het over een bepaalde godslastering en kreeg ik een beetje het gevoel dat de hond een verwend standpunt had maar meer en meer liet ze je twijfelen over de instincten die je tot deze conclusie hebben gebracht. Opeens voel je compassie, leef je wat meer mee met de hond en voel je uiteindelijk toch dat korreltje spijt als je leest dat hij zich voor een auto heeft gegooid.
Dit is een terugkerend fenomeen, ze maakt gebruik van vorige bekende personages waar je al ideeën hebt over gecreëerd en aan de hand van die ideeën versterkt ze de apathie en compassie dat je voor dat personages hebt. Dit is een verbazende ‘tool’ dat ik nog nooit was tegengekomen en dit maakte het verhaal direct ook interessanter. De sinistere en donkere grappen die je tussen de lijntjes kon lezen of op de achtergrond lagen waren een leuke verandering. Maar spijtig genoeg vond ik het toch niet echt een aangrijpend verhaal omdat het mijn aandacht er niet hield, dit lag soms aan het verhaal of vast aan het feit dat ik het Nederlands een iets blokkerige taal vindt om te lezen.
Annelies Verbeke werd geboren op de koudste dag van 1976. Zij woont in Gent, België. Zij schrijft.
Verbeke studeerde Germaanse taal- en letterkunde en scenarioschrijven. (Ze schreef o.a. een scenario voor de korte film ROMANCE van Douglas Boswell in 2004 en was co-auteur van SWOONI, een film van Kaat Beels, 2011.)
Zij koos echter voor literatuur en theater. In 2003 verscheen bij Uitgeverij De Geus haar debuutroman SLAAP! waarmee ze de Vlaamse debuutprijs, het Gouden Ezelsoor en de Vrouw en Kultuur Debuutprijs won.
In het Nederlandse taalgebied werd het boek meer dan 75000 keer verkocht en het verscheen in tweeëntwintig landen.
In 2006 verscheen haar tweede roman REUS. De verhalenbundel GROENER GRAS kwam een jaar later uit. Het boek stond op de longlist van de Gouden Uil en werd genomineerd voor de Gerard Walschapprijs. Volgens Humo was GROENER GRAS een van de vijftien beste boeken van 2007. Het boek werd vertaald in het Turks en het verhaal 'Liefde, hoop en dwergen' verscheen in Engelse vertaling in The Dedalus Book of Flemish Fantasy. Drie verhalen uit GROENER GRAS werden bewerkt tot audiofilm door Het Geluidshuis.
Haar roman VISSEN REDDEN verscheen in oktober 2009. Het boek werd genomineerd voor de BNG Nieuwe Literatuurprijs en de Opzij Literatuurprijs. Ook stond het op de longlist voor de Libris Literatuurprijs. Verbeke won er de Prijs voor de Letteren van de Provincie Oost-Vlaanderen mee. Er verschenen vertalingen in het Duits, Tsjechisch, Deens, Fins en Russisch.
Biografie | Annelies Verbeke. (z.d.). Annelies Verbeke.
http://www.anneliesverbeke.com/Biografie
Hyperlink recensie door Laura C: https://www.goodreads.com/nl/book/sho...
Ik ben dit boek begonnen door de achterkant te lezen en dat is ook waar mijn initiële interesse vandaan kwam: “Doordat we ons eerder laten leiden door veronderstellingen dan door feiten maken we slachtoffers. Of we ondervinden er zelf de vervelende gevolgen van. In vijftien prachtige verhalen laat Annelies Verbeke de lezer meeleven met mensen die ten prooi vallen aan voorbarige conclusies. Of alleen achterblijven met veronderstellingen en gevolgtrekkingen die wél gegrond zijn.” Dit is zelfs voor een backcover heel vaag. Toch was ik benieuwd of dat ze de belofte kon nakomen en mij in kon laten meeleven met de personages.
Het boek bestaat uit 15 kortverhalen. Op het eerste zicht hebben ze niets met elkaar te maken maar doorheen het verhaal zie je bepaalde personages terugkeren zoals de hond uit het eerste verhaal ‘Hier waak ik’. Dit eerste verhaaltje begon interessant maar verloor me al rap zodra ik doorhad wat er ging gebeuren. Ik vond dit spijtig want er waren een paar andere verhalen waarmee ik zou begonnen zijn om de initiële interesse in het boek te houden.
Echter maakt ze wel een fantastische terugkeer met de hond in een later verhaal waar ze de opgewekte gevoelens en ideeën van het eerste verhaal tegen je gebruikt. In het eerste verhaal ging het over een bepaalde godslastering en kreeg ik een beetje het gevoel dat de hond een verwend standpunt had maar meer en meer liet ze je twijfelen over de instincten die je tot deze conclusie hebben gebracht. Opeens voel je compassie, leef je wat meer mee met de hond en voel je uiteindelijk toch dat korreltje spijt als je leest dat hij zich voor een auto heeft gegooid.
Dit is een terugkerend fenomeen, ze maakt gebruik van vorige bekende personages waar je al ideeën hebt over gecreëerd en aan de hand van die ideeën versterkt ze de apathie en compassie dat je voor dat personages hebt. Dit is een verbazende ‘tool’ dat ik nog nooit was tegengekomen en dit maakte het verhaal direct ook interessanter. De sinistere en donkere grappen die je tussen de lijntjes kon lezen of op de achtergrond lagen waren een leuke verandering. Maar spijtig genoeg vond ik het toch niet echt een aangrijpend verhaal omdat het mijn aandacht er niet hield, dit lag soms aan het verhaal of vast aan het feit dat ik het Nederlands een iets blokkerige taal vindt om te lezen.
March 19, 2023
Bibliografisch adres:
Verbeke, Annelies. Veronderstellingen. De Geus, 2012.
Biografie
Annelies Verbeke werd geboren in Dendermonde op 6 februari 1976. Ze studeerde Germaanse taal- en letterkunde en scenarioschrijven bij Universiteit Gent. Tijdens haar studies publiceerde ze al verhalen in literaire tijdschriften. Ze schrijft romans, verhalen en toneelstukken, ze heeft een scherp oog voor menselijke relaties.
Haar eerste roman dat ze uitbracht was “slaap!” in 2003, hier kreeg ze vele goede commentaren over. Men vindt humoristische en filosofische elementen in haar creaties.
Biografie. (z.d.). anneliesverbeke.com. Geraadpleegd op 19 maart 2023, van http://www.anneliesverbeke.com/Biografie
Recensie:
Ik las het boek “Veronderstellingen” van Annelies Verbeke. Haar eerste roman dat ze uitbracht was “Slaap!”. “Veronderstellingen” is een Fictie roman bestaande uit verschillende kortverhalen. De roman werd uitgebracht in 2012. Ik was aangetrokken tot het idee van kortverhalen voordat ik het boek las. Omdat ik kortverhalen normaal gezien leuk vind, maar dit boek viel een beetje tegen. Het viel me op dat ik na het lezen van het boek maar enkele verhalen had onthouden… Ik vind het jammer dat de verhalen niet even sterk in elkaar zaten en dat ze niet goed verbonden waren met elkaar.
Het boek gaat over een vrouw genaamd Nadia die samen met haar zoontje en haar vriendin in Brussel woont. Nadia is van beroep een tolk en komt zo in contact met alle verschillende culturen in haar directe omgeving. Maar plots is er een wending in het verhaal dat ervoor zorgt dat ze geconfronteerd wordt met haar eigen veronderstellingen. Vandaar de titel van het boek.
Zelf vond ik dat de personages heel oppervlakkig waren hierdoor vond ik hun niet geloofwaardig overkomen. Het was moeilijk om een band met de personages te vormen. Het einde van het boek vond ik zelfs een beetje teleurstellend. Ik vond dat het maar op een rare manier werd afgerond.
Zonder het einde te verklappen, kan ik vertellen dat niet alle verhaallijnen een duidelijke afsluiting hebben gekregen. Ik was opzoek naar een meer duidelijk einde. Maar dit is mijn mening, sommige mensen vinden een vaag einde ook interessant omdat ze dan nog kunnen nadenken over het einde als ze het boek hebben uitgelezen.
Wat ik wel goed vond aan het boek is dat er zelfs bij zwaardere thema’s in het boek ‘hoop’ werd vertoond, bijvoorbeeld dat mensen wel degelijk kunnen veranderen. Ook geeft ze heel goed de complexiteit weer tussen menselijke relaties en hoe veronderstellingen deze kunnen beïnvloeden. Ze toont dus goed aan dat veronderstellingen kunnen leiden tot conflicten, misverstanden, etc.
De roman heeft naar mijn mening dus zowel positieve als negatieve kanten. Ik geef de roman een 3/5 omdat ik hogere verwachtingen had voordat ik het boek ging lezen. Ik had dus ook een foute veronderstelling. Vooral de structuur van de roman was niet zo spectaculair, omdat de kortverhalen naar mijn mening niet goed verbonden waren met elkaar en dit zorgde voor onduidelijkheden vooral naar het einde toe. Maar Annelies Verbeke heeft een zeer goede manier om bepaalde zaken op papier te brengen en dit vind ik iets wat niet veel mensen kunnen. Ze kan heel goed situaties uitleggen.
Verbeke, Annelies. Veronderstellingen. De Geus, 2012.
Biografie
Annelies Verbeke werd geboren in Dendermonde op 6 februari 1976. Ze studeerde Germaanse taal- en letterkunde en scenarioschrijven bij Universiteit Gent. Tijdens haar studies publiceerde ze al verhalen in literaire tijdschriften. Ze schrijft romans, verhalen en toneelstukken, ze heeft een scherp oog voor menselijke relaties.
Haar eerste roman dat ze uitbracht was “slaap!” in 2003, hier kreeg ze vele goede commentaren over. Men vindt humoristische en filosofische elementen in haar creaties.
Biografie. (z.d.). anneliesverbeke.com. Geraadpleegd op 19 maart 2023, van http://www.anneliesverbeke.com/Biografie
Recensie:
Ik las het boek “Veronderstellingen” van Annelies Verbeke. Haar eerste roman dat ze uitbracht was “Slaap!”. “Veronderstellingen” is een Fictie roman bestaande uit verschillende kortverhalen. De roman werd uitgebracht in 2012. Ik was aangetrokken tot het idee van kortverhalen voordat ik het boek las. Omdat ik kortverhalen normaal gezien leuk vind, maar dit boek viel een beetje tegen. Het viel me op dat ik na het lezen van het boek maar enkele verhalen had onthouden… Ik vind het jammer dat de verhalen niet even sterk in elkaar zaten en dat ze niet goed verbonden waren met elkaar.
Het boek gaat over een vrouw genaamd Nadia die samen met haar zoontje en haar vriendin in Brussel woont. Nadia is van beroep een tolk en komt zo in contact met alle verschillende culturen in haar directe omgeving. Maar plots is er een wending in het verhaal dat ervoor zorgt dat ze geconfronteerd wordt met haar eigen veronderstellingen. Vandaar de titel van het boek.
Zelf vond ik dat de personages heel oppervlakkig waren hierdoor vond ik hun niet geloofwaardig overkomen. Het was moeilijk om een band met de personages te vormen. Het einde van het boek vond ik zelfs een beetje teleurstellend. Ik vond dat het maar op een rare manier werd afgerond.
Zonder het einde te verklappen, kan ik vertellen dat niet alle verhaallijnen een duidelijke afsluiting hebben gekregen. Ik was opzoek naar een meer duidelijk einde. Maar dit is mijn mening, sommige mensen vinden een vaag einde ook interessant omdat ze dan nog kunnen nadenken over het einde als ze het boek hebben uitgelezen.
Wat ik wel goed vond aan het boek is dat er zelfs bij zwaardere thema’s in het boek ‘hoop’ werd vertoond, bijvoorbeeld dat mensen wel degelijk kunnen veranderen. Ook geeft ze heel goed de complexiteit weer tussen menselijke relaties en hoe veronderstellingen deze kunnen beïnvloeden. Ze toont dus goed aan dat veronderstellingen kunnen leiden tot conflicten, misverstanden, etc.
De roman heeft naar mijn mening dus zowel positieve als negatieve kanten. Ik geef de roman een 3/5 omdat ik hogere verwachtingen had voordat ik het boek ging lezen. Ik had dus ook een foute veronderstelling. Vooral de structuur van de roman was niet zo spectaculair, omdat de kortverhalen naar mijn mening niet goed verbonden waren met elkaar en dit zorgde voor onduidelijkheden vooral naar het einde toe. Maar Annelies Verbeke heeft een zeer goede manier om bepaalde zaken op papier te brengen en dit vind ik iets wat niet veel mensen kunnen. Ze kan heel goed situaties uitleggen.
November 8, 2022
Recensie ‘Veronderstellingen’-Annelies Verbeke
Ik las het boek ‘Veronderstellingen’ van Annelies Verbeke. A. Verbeke schreef ook het debuutroman ‘slaap!’.
Het boek is geen typische roman maar een kortverhalen bundel. Het boek werd voor het eerst uitgegeven in 2013 door uitgeverij De Geus. Ik vond het boek in het algemeen wel goed, en apprecieerde de verwijzingen naar het dagelijkse leven.
De hoofdstukken van het boek gingen meestal over 1 centraal personage en vormden als het waren individuele verhaaltjes. Doorheen het boek verschenen soms personages van voorafgaande hoofdstukken als nevenpersonage. Dit creëerde een samenhang tussen de hoofdstukken door middel van de personages. Tijdens het lezen gaf dit mij het gevoel dat al deze karakters in hetzelfde dorp/stad leefden.
Door het feit dat elk hoofdstuk een andere protagonist had, gaf het boek het gevoel weer of het een periode beschreef waarin iedereen wel bezig is met iets anders om als het ware een link te leggen met het dagelijkse leven. Waarin iedereen ook de protagonist is van zijn eigen verhaal maar ondertussen ook voorkomt en een invloed heeft in andere mensen hun leven/verhaal. Het was ook duidelijk dat het de bedoeling was van de schrijver om een link te leggen met het dagelijkse leven. Aangezien deze (vermoedelijk) met opzet verschillende realistische elementen doorheen het boek heeft verspreid en de verhaallijnen ook zeer basic en eenvoudig heeft gehouden zodat deze herkenbaar zouden zijn voor de lezer.
Het boek vertellen vanuit verschillende verhalen met steeds een andere protagonist vond ik zeer origineel en vernieuwend aan het boek. Het enige wat mij inhoudelijk stoorde aan het boek was dat er geen eind conclusie was om het verhaal af te sluiten. Het einde was nogal abrupt. Dit komt natuurlijk door al de verschillende verhaaltjes die zich in het boek afspelen, waardoor je er niet zomaar een einde kan plakken wat alle verhaaltjes individueel afsluit. Maar door het einde min of meer open te laten voelt het boek onafgewerkt aan.
Ik vond persoonlijk sommige delen een beetje langdradig doordat de schrijver veel zaken tot in de details beschreef, wat mij soms eerder onnodig leek. Over het algemeen vond ik de schrijfstijl wel goed, niet te complex.
Hoewel ik in het algemeen helemaal niet graag boeken lees, beviel dit boek me wel. Omdat de nieuwe personages die je per hoofdstuk leert kennen je weer aandachtig en geïnteresseerd maken in het boek. Het boek was ook niet voorspelbaar aangezien het verhaal elke keer veranderde.
De kortverhalen legde een link naar de realiteit en het huidige alledaagse leven, waardoor sommige situaties herkenbaar waren. De karakters die beschreven werden per hoofdstuk verschenen opnieuw doorheen het boek, wat voor samenhang zorgde. In het algemeen vond ik het boek goed geschreven. Ik zou het boek aanraden aan mensen die graag kortverhalen lezen of zich niet zo goed kunnen concentreren op lange verhalen. De kleine verhaaltjes in het boek houden je aandachtig en geïnteresseerd.
Ik las het boek ‘Veronderstellingen’ van Annelies Verbeke. A. Verbeke schreef ook het debuutroman ‘slaap!’.
Het boek is geen typische roman maar een kortverhalen bundel. Het boek werd voor het eerst uitgegeven in 2013 door uitgeverij De Geus. Ik vond het boek in het algemeen wel goed, en apprecieerde de verwijzingen naar het dagelijkse leven.
De hoofdstukken van het boek gingen meestal over 1 centraal personage en vormden als het waren individuele verhaaltjes. Doorheen het boek verschenen soms personages van voorafgaande hoofdstukken als nevenpersonage. Dit creëerde een samenhang tussen de hoofdstukken door middel van de personages. Tijdens het lezen gaf dit mij het gevoel dat al deze karakters in hetzelfde dorp/stad leefden.
Door het feit dat elk hoofdstuk een andere protagonist had, gaf het boek het gevoel weer of het een periode beschreef waarin iedereen wel bezig is met iets anders om als het ware een link te leggen met het dagelijkse leven. Waarin iedereen ook de protagonist is van zijn eigen verhaal maar ondertussen ook voorkomt en een invloed heeft in andere mensen hun leven/verhaal. Het was ook duidelijk dat het de bedoeling was van de schrijver om een link te leggen met het dagelijkse leven. Aangezien deze (vermoedelijk) met opzet verschillende realistische elementen doorheen het boek heeft verspreid en de verhaallijnen ook zeer basic en eenvoudig heeft gehouden zodat deze herkenbaar zouden zijn voor de lezer.
Het boek vertellen vanuit verschillende verhalen met steeds een andere protagonist vond ik zeer origineel en vernieuwend aan het boek. Het enige wat mij inhoudelijk stoorde aan het boek was dat er geen eind conclusie was om het verhaal af te sluiten. Het einde was nogal abrupt. Dit komt natuurlijk door al de verschillende verhaaltjes die zich in het boek afspelen, waardoor je er niet zomaar een einde kan plakken wat alle verhaaltjes individueel afsluit. Maar door het einde min of meer open te laten voelt het boek onafgewerkt aan.
Ik vond persoonlijk sommige delen een beetje langdradig doordat de schrijver veel zaken tot in de details beschreef, wat mij soms eerder onnodig leek. Over het algemeen vond ik de schrijfstijl wel goed, niet te complex.
Hoewel ik in het algemeen helemaal niet graag boeken lees, beviel dit boek me wel. Omdat de nieuwe personages die je per hoofdstuk leert kennen je weer aandachtig en geïnteresseerd maken in het boek. Het boek was ook niet voorspelbaar aangezien het verhaal elke keer veranderde.
De kortverhalen legde een link naar de realiteit en het huidige alledaagse leven, waardoor sommige situaties herkenbaar waren. De karakters die beschreven werden per hoofdstuk verschenen opnieuw doorheen het boek, wat voor samenhang zorgde. In het algemeen vond ik het boek goed geschreven. Ik zou het boek aanraden aan mensen die graag kortverhalen lezen of zich niet zo goed kunnen concentreren op lange verhalen. De kleine verhaaltjes in het boek houden je aandachtig en geïnteresseerd.
March 19, 2023
Agelopen week heb ik het boek “Veronderstellingen”, geschreven door Annelies Verbeke, gelezen. Dit werd uitgebracht door uitgeverij De Geus in 2012 en behoort tot het genre verhalenbundels. Annelies Verbeke is ook de schrijver van “Slaap!”, “Reus”, “Groener Gras”, ... Andere werken van haar zijn al in de prijzen gevallen. Zo won ze in 2016 de Opzij Literatuurprijs voor de Roman “Dertig dagen”. Ook de verhalenbundel “Halleluja” won een prijs, de J.M.A. Bieshevelprijs. “Veronderstellingen” sleept de lezer mee in de gedachtegang van verschillende personages, wat het in het begin moeilijk maakte om te kunnen volgen. Naar het einde toe geraakte ik er aan gewend.
In dit boek beschrijft Annelies Verbeke hoe mensen kijken naar alledaagse gebeurtenissen in onze maatschappij. Dit gebeurt door in 15 korte verhaaltjes steeds een nieuw personage en zijn situatie te beschrijven. In bepaalde hoofdstukken kwamen personages terug die eerder als figurant beschreven werden. Als dit gebeurde, kreeg je een totaal andere kijk op hun situatie. Zo wordt de titel verklaard. “Veronderstellingen” zijn er voor elk op zich, zo wordt de tweede veronderstelling meestal positiever voorgesteld.
Hierdoor heeft het boek een verwarrende structuur. Zo zijn er tussen de eerste en de tweede veronderstelling soms veel hoofdstukken. Dit maakt het moeilijk om te weten over wie het gaat. Een simpel voorbeeld hiervan is de jongen die in “Samen scheren” voorkomt. Deze figurant komt pas in het voorlaatste hoofdstuk “Bestemming” terug. Ook heb je in het begin een brief die naar een vader wordt gestuurd. Later blijkt dit over de veronderstelling van een hond te gaan. Deze hond komt voor een tweede maal terug in “Hond zonder naar” waar hij wordt doodgereden door een vrachtwagen.
Naast deze verwarrende structuur, vond ik het boek vlot lezen. De schrijfstijl die de schrijfster hanteert is makkelijk om het verhaal te kunnen begrijpen. Ook zijn de hoofdstukken niet zo lang, rond de 10 pagina’s, wat het de lezer eenvoudiger maakt om naar het volgend hoofdstuk te gaan.
Langs de andere kant dwaalde de verhaallijn regelmatig af, waardoor ik mij weinig herinner van de algemene verhaallijn. Vaak zijn de hoofdstukken zeer gedetailleerd. Dit zorgde voor verwarring. Naarmate het boek vorderde kreeg je meer personages, met elk hun veronderstelling, waardoor het moeilijk was om me te herinneren wie wat meegemaakt heeft.
Van deze vele verhaaltjes zijn er mij niet veel bijgebleven, daarom raad ik het boek niet aan. Voor de thema’s die aan bod komen bestaan er betere boeken. Ook de structuur was zeer chaotisch, wat het moeilijk maakte om te kunnen volgen. Langs de andere kant leest het boek zeer vlot. Dit dankzij de korte hoofdstukken en gemakkelijke woordenschat.
In dit boek beschrijft Annelies Verbeke hoe mensen kijken naar alledaagse gebeurtenissen in onze maatschappij. Dit gebeurt door in 15 korte verhaaltjes steeds een nieuw personage en zijn situatie te beschrijven. In bepaalde hoofdstukken kwamen personages terug die eerder als figurant beschreven werden. Als dit gebeurde, kreeg je een totaal andere kijk op hun situatie. Zo wordt de titel verklaard. “Veronderstellingen” zijn er voor elk op zich, zo wordt de tweede veronderstelling meestal positiever voorgesteld.
Hierdoor heeft het boek een verwarrende structuur. Zo zijn er tussen de eerste en de tweede veronderstelling soms veel hoofdstukken. Dit maakt het moeilijk om te weten over wie het gaat. Een simpel voorbeeld hiervan is de jongen die in “Samen scheren” voorkomt. Deze figurant komt pas in het voorlaatste hoofdstuk “Bestemming” terug. Ook heb je in het begin een brief die naar een vader wordt gestuurd. Later blijkt dit over de veronderstelling van een hond te gaan. Deze hond komt voor een tweede maal terug in “Hond zonder naar” waar hij wordt doodgereden door een vrachtwagen.
Naast deze verwarrende structuur, vond ik het boek vlot lezen. De schrijfstijl die de schrijfster hanteert is makkelijk om het verhaal te kunnen begrijpen. Ook zijn de hoofdstukken niet zo lang, rond de 10 pagina’s, wat het de lezer eenvoudiger maakt om naar het volgend hoofdstuk te gaan.
Langs de andere kant dwaalde de verhaallijn regelmatig af, waardoor ik mij weinig herinner van de algemene verhaallijn. Vaak zijn de hoofdstukken zeer gedetailleerd. Dit zorgde voor verwarring. Naarmate het boek vorderde kreeg je meer personages, met elk hun veronderstelling, waardoor het moeilijk was om me te herinneren wie wat meegemaakt heeft.
Van deze vele verhaaltjes zijn er mij niet veel bijgebleven, daarom raad ik het boek niet aan. Voor de thema’s die aan bod komen bestaan er betere boeken. Ook de structuur was zeer chaotisch, wat het moeilijk maakte om te kunnen volgen. Langs de andere kant leest het boek zeer vlot. Dit dankzij de korte hoofdstukken en gemakkelijke woordenschat.
January 15, 2023
Dit boek is geen typische roman, maar een verzameling van korte verhalen. Doordat we ons laten leiden door aannames in plaats van feiten, worden we slachtoffer.
De meeste verhalen hebben een ondertoon van droefheid, alle personages hebben een tragische kant en het is een luchtig boek. In haar boeken neemt ze je mee in de wondere wereld van alledag, terwijl ze laat zien dat die mens allesbehalve gewoon is.
Met meer dan 150 pagina's is het boek behoorlijk dik voor een verzameling korte verhalen, maar je bent er zo doorheen. Deels omdat Verbeke heel nuchter en vlot schrijft, deels omdat veel van de ideeën sterk zijn. Bijzonder aan dit boek is dat de personages van verhaal naar verhaal vloeien: eerst als ondersteunende personages in het ene verhaal, daarna als hoofdrolspelers een paar verhalen later. Er wordt bijvoorbeeld een verhaal verteld door een hond, een schnauzer, en dezelfde hond wordt herhaald in een ander verhaal. Maar de auteur speelt keer op keer met onze "wat als". Met elk hoofdstuk een andere hoofdrolspeler, voelt het boek als een beschrijving van een tijd waarin iedereen bezig was met andere dingen, waarschijnlijk verbonden met het dagelijks leven. Het is ook duidelijk dat het de bedoeling van de auteur is om een verbinding te maken met het dagelijks leven. Omdat het opzettelijk verschillende elementen van realisme door het hele boek verspreidt, en ook de verhaallijnen heel basaal en eenvoudig houdt, zodat lezers ze kunnen herkennen. Dit komt natuurlijk door alle verschillende verhalen die in de boeken voorkomen, dus je kunt niet gewoon vasthouden aan één einde dat ze allemaal alleen beëindigt.
Een ander voorbeeld: Muriëlle wordt in eerste instantie afgeschilderd als een zakenvrouw die niet wordt afgeleid door haar doelen. Terwijl je verder leest, realiseren we ons dat de veronderstelling die we hebben gemaakt (Murielle is een sterke zakenvrouw) niet helemaal waar is. Maar door het einde min of meer achterwege te laten, voelt het boek onvoltooid aan. Persoonlijk vind ik dat sommige delen een beetje langdradig zijn, omdat veel dingen die door de auteur worden beschreven erg gedetailleerd zijn. Over het algemeen hou ik van de schrijfstijl, niet te ingewikkeld. Hoewel ik over het algemeen helemaal niet van lezen hou, vond ik deze geweldig. Omdat elk hoofdstuk dat je een nieuw personage ontmoet, je aandacht en interesse in het boek hernieuwd zal houden. Het boek is ook onvoorspelbaar omdat het verhaal elke keer verandert.
Maar al met al een leuke en soms confronterende leeservaring!
De meeste verhalen hebben een ondertoon van droefheid, alle personages hebben een tragische kant en het is een luchtig boek. In haar boeken neemt ze je mee in de wondere wereld van alledag, terwijl ze laat zien dat die mens allesbehalve gewoon is.
Met meer dan 150 pagina's is het boek behoorlijk dik voor een verzameling korte verhalen, maar je bent er zo doorheen. Deels omdat Verbeke heel nuchter en vlot schrijft, deels omdat veel van de ideeën sterk zijn. Bijzonder aan dit boek is dat de personages van verhaal naar verhaal vloeien: eerst als ondersteunende personages in het ene verhaal, daarna als hoofdrolspelers een paar verhalen later. Er wordt bijvoorbeeld een verhaal verteld door een hond, een schnauzer, en dezelfde hond wordt herhaald in een ander verhaal. Maar de auteur speelt keer op keer met onze "wat als". Met elk hoofdstuk een andere hoofdrolspeler, voelt het boek als een beschrijving van een tijd waarin iedereen bezig was met andere dingen, waarschijnlijk verbonden met het dagelijks leven. Het is ook duidelijk dat het de bedoeling van de auteur is om een verbinding te maken met het dagelijks leven. Omdat het opzettelijk verschillende elementen van realisme door het hele boek verspreidt, en ook de verhaallijnen heel basaal en eenvoudig houdt, zodat lezers ze kunnen herkennen. Dit komt natuurlijk door alle verschillende verhalen die in de boeken voorkomen, dus je kunt niet gewoon vasthouden aan één einde dat ze allemaal alleen beëindigt.
Een ander voorbeeld: Muriëlle wordt in eerste instantie afgeschilderd als een zakenvrouw die niet wordt afgeleid door haar doelen. Terwijl je verder leest, realiseren we ons dat de veronderstelling die we hebben gemaakt (Murielle is een sterke zakenvrouw) niet helemaal waar is. Maar door het einde min of meer achterwege te laten, voelt het boek onvoltooid aan. Persoonlijk vind ik dat sommige delen een beetje langdradig zijn, omdat veel dingen die door de auteur worden beschreven erg gedetailleerd zijn. Over het algemeen hou ik van de schrijfstijl, niet te ingewikkeld. Hoewel ik over het algemeen helemaal niet van lezen hou, vond ik deze geweldig. Omdat elk hoofdstuk dat je een nieuw personage ontmoet, je aandacht en interesse in het boek hernieuwd zal houden. Het boek is ook onvoorspelbaar omdat het verhaal elke keer verandert.
Maar al met al een leuke en soms confronterende leeservaring!
April 23, 2023
Ik heb recent het boek Veronderstellingen van Annelies Verbeke gelezen. Voor ik mijn mening over het boek geef, zal ik wat informatie over het leven van Annelies Verbeke geven. Ze is een Vlaamse schrijfster en werd geboren in Dendermonde in 1976. Ze ging naar Universiteit Gent en studeerde daar Germaanse Taal- en Letterkunde. Ze heeft ook een paar jaar op het RITS gezeten, waar ze lessen Scernarioschrijven gevolgd heeft. In 2003 werd haar eerste boek Slaap! gepubliceerd. Ze heeft sindsdien al veel ander boeken geschreven, onder andere Dertig dagen (2015), Treinen en Kamers (2021) en Groener Gras (2007) (Letterenhuis, 2013). Eén van haar meest bekende boeken is Veronderstellingen. Het boek bestaat uit 15 kortverhalen, die op een manier allemaal aan elkaar verbonden zijn. In elk verhaal komt een bepaalde veronderstelling voor. Ik heb een artikel op de website Cutting Edge van Daan Wauters gevonden over het boek. (De link van het artikel staat onderaan.) Het artikel gepubliceerd in hetzelfde jaar dat het boek uitkwam, 2012. In het artikel bespreekt Daan Wauters zijn leeservaring en mening over het boek, ik ga voor het grootste deel mee met zijn mening. Iets wat hij aankaart, dat ik zelf ook heel leuk vond, is het feit dat je als lezer zelf ook veronderstelling maakt over de personages en de gebeurtenissen die ze meemaken. Maar dat je dan later te weten komt dat je helemaal fout bent. Iets anders wat ik ook leuk vond is dat het allemaal kortverhalen zijn, dus als ik een verhaal minder interessant of leuk vond moest ik er maar een paar pagina’s over lezen in plaats van een heel boek. Het is een verwarrend boek, maar dat vond ik ook leuk omdat ik nooit echt zeker wist wat er aan het gebeuren was. Zoals tijdens het eerste verhaal dat uit het perspectief van een hond geschreven is, was ik echt in de war, maar na een beetje verder te lezen had ik wel door dat het helemaal geen mens was, dat aan het woord was. Ik vond het in het algemeen leuk om te lezen en ik ga helemaal eens met Daan Wouters wanneer hij zegt: “Annelies Verbeke is de onbetwistbare koningin van de verhalenbundel, en dat is absoluut geen veronderstelling!”.
October 17, 2023
Verhalen passen Annelies Verbeke als een oude jas, las ik ergens. Dat mag zo zijn, haar verhalen passen mij in elk geval niet. Haar rijke fantasie veroorzaakt kennelijk een schrijfdrift, waarvan ik de bedoeling niet snap. Veronderstellingen leiden tot allerlei misverstanden en vervelende situaties. Tot zover is het me duidelijk, maar waarom dat zo ongebreideld moet worden opgeschreven, ontgaat me. Dat geldt overigens niet voor alle verhalen, voeg ik eraan toe. Maar dat merkte ik, jammer genoeg, pas gaandeweg een verhaal, en dan was het eigenlijk al te laat.
March 2, 2021
Sommige verhalen zijn leuke, maar te weinig om dit boek een aanrader te maken. Mensen maken veronderstellingen, ja. Maar ze gaan daar niet aan ten onder, hoogstens staan ze even op het verkeerde been. Het feit dat sommige verhalen eigenlijk ij elkaar horen maar niet na elekaar staan, maakt het boek eigenlijk ook een puzzel, die niet leuk is. Ik zal ook me maar inbelden dat dit een goed boek is.
July 12, 2021
Zeker geen onaardige verhalenbundel, maar ook weinig dat er echt uitspringt. Van de vijftien verhalen zijn er meerdere vrij vermakelijk, en sommige op een mooie manier deprimerend. Karakters duiken in meerdere verhalen op, wat maar een enkele keer een beetje gedwongen voelt.
October 20, 2017
Interesting read. Love the way the stories are interconnected.
August 27, 2019
interessante bundel kortverhalen
August 15, 2021
*2,5 Had er meer van verwacht... Wel leuk dat sommige personages terugkeren en de verhalen met elkaar verbonden zijn soms.
November 28, 2022
Ik was half of the time gewoon confused. Iedereen in dit boek heeft issues. Sorry maar dit is het allerslechtste boek dat ik ooit heb gelezen. Het enige verhaal dat ik nog oke vond, is Henny Verhasselts Levenswerk en idk waarom.
April 3, 2023
Een aangename kennismaking met het genre 'kortverhaal'.
July 8, 2023
This was a reasonable collection of short stories. My facourite would be 'Close By'
April 16, 2024
Literair doch verre van boeiend.
March 12, 2017
3,5/5
March 3, 2017
Little bit of a let down
I picked the book by its cover, only to later discover it was a book in English translated out of Dutch (my native language)
Sometimes the translations to English were a little bit off , but that didn't bother me as much as the ending of every single story.
I felt like I was reading chapters of differents unfinished books
There was so much more potential in some of the stories and the ending was Always lacking.
I know an ending is hard but still..
I picked the book by its cover, only to later discover it was a book in English translated out of Dutch (my native language)
Sometimes the translations to English were a little bit off , but that didn't bother me as much as the ending of every single story.
I felt like I was reading chapters of differents unfinished books
There was so much more potential in some of the stories and the ending was Always lacking.
I know an ending is hard but still..
February 2, 2016
Een boek met korte verhalen waarvan de meeste toch aan elkaar gelinkt zijn.
Een persoon of voorwerp uit het ene komt terug in het andere verhaal.
Zo is er het verhaal dat verteld wordt door een hond, een Schnauser, terwijl diezelfde hond in een ander verhaal terugkomt.
Of het verhaal van een man die een onderneming heeft die gespecialiseerd is in horeca attributen, de polyester attributen. Denk daarbij aan een frietzak van anderhalve meter of een aardbei die bij een fruitzaak staat. Nadien komt de schoondochter van de man in een ander verhaal terug.
Er zitten best wel vreemde verhalen bij.
Een persoon of voorwerp uit het ene komt terug in het andere verhaal.
Zo is er het verhaal dat verteld wordt door een hond, een Schnauser, terwijl diezelfde hond in een ander verhaal terugkomt.
Of het verhaal van een man die een onderneming heeft die gespecialiseerd is in horeca attributen, de polyester attributen. Denk daarbij aan een frietzak van anderhalve meter of een aardbei die bij een fruitzaak staat. Nadien komt de schoondochter van de man in een ander verhaal terug.
Er zitten best wel vreemde verhalen bij.
February 1, 2013
Ik had meer van het boek verwacht. Toch is het precies goed als je weinig tijd hebt - dan past één verhaaltje net en het boekje is ook perfect als je niet goed kan inslapen - ik heb 'Veronderstellingen' dus gelezen tussen het indommelen en opnieuw wakker schieten. Ik vind het geen 'prachtige' verhalen, zoals beweerd werd in recensies, maar ze intrigeren wel. Jammer genoeg iets minder intrigerend dan ander werk van Annelies Verbeke.
June 28, 2015
Fijne verhalenbundel waarbij je af en toe op boeiende wijze op het verkeerde been wordt gezet (of jezelf misschien laat meeslepen en dan met de voeten op de aarde wordt gezet)
Originele stukken die toch op de een of andere manier samenkomen.
Ik had het vooral voor de Schnauzer en voor de soepjongedame.
Vakantielectuur met diepgang.
http://cobra.be/cm/cobra/boek/2.19844...
Originele stukken die toch op de een of andere manier samenkomen.
Ik had het vooral voor de Schnauzer en voor de soepjongedame.
Vakantielectuur met diepgang.
http://cobra.be/cm/cobra/boek/2.19844...
November 2, 2013
Annelies Verbeke is een van mijn favoriete schrijvers uit het Nederlandse taalgebied, maar dit is lang niet haar beste werk. Slechts een paar verhalen kunnen echt boeien. Hier en daar is het wel plezant gniffelen bij haar toch vaak exquise woordkeuze. Maar het mocht net wel ietsje meer zijn.
June 16, 2015
3.5/5. Sommige verhalen zijn beter dan de andere, maar Verbeke slaagt er fantastisch in om je op de verkeerde voet te zetten zodat je veronderstellingen verplicht worden een nieuwe weg in slaan... Labyrintische verhalen en op en top surrealistisch :)
Displaying 1 - 30 of 35 reviews