ods, Skinheads, Scooterboys - die britische Subkultur erreicht auch die Kleinstadt Wesel, in der Tobi aufwächst. Er wird Mod, übernimmt deren modischen Style, hört Ska-Musik und sucht nach Anerkennung. Die Bewegung wird ihn nicht mehr loslassen, doch die Übergänge zu anderen Subkulturen sind fließend - und gefährlich. Tobi Dahmen gelingt mit seiner autobiographischen coming of age-Graphic Novel ein eindringliches Bild von Jugendkulturen und den Gefahren auf dem falschen Weg zu kommen. Es ist ein Buch über die Neunziger, über Aufwachsen in der Kleinstadt und über Freundschaft. Und es ist ein Buch über die Liebe zur Musik.
Vermakelijke en aanstekelijk geschreven/getekende graphic novel van de Duitse Tobi Dahmen.
Het is autobiografisch en hij beschrijft zijn jeugdjaren in het kleine Duitse stadje Wesel en hoe hij met vallen en opstaan terechtkomt bij de mods, een tamelijk puristische muziekstroming annex levensstijl met strikte plaatkeuzen en zeer merkvast qua kleding. Denk aan loafers, Ben Sherman, Fred Perry, fishtail parka’s, mooie Engelse maatpakken, verzorgde bakkebaarden en kapsels, etc.
Het waren modernisten die vanaf de late jaren 50 luisterden naar de toen nieuwe, opkomende jazz en later typische modgroepen als The Who en Small Faces. Er waren allerlei substromingen, maar mods waren qua muziek onder meer ook gecharmeerd van de oude ska (net als de verwante skinheads, de eerste lichting dus, niet de latere fascisten) en northern soul, de obscure motown die in legendarische clubs als de Wigan Casino in Noord-Engeland gedraaid werd waarop werd gedanst tijdens allnighters toen elders de disco steeds populairder werd.
Het zijn vlot geschreven memoires die hier en daar geromantiseerd zijn, maar al met al een fraai overzicht geven van een charmante niche met de bijbehorende muziek, mode, onderlinge vriendschap en vooral ook de liefde voor muziek.
Ik ben niet zo thuis in de wereld van de stripverhalen, niet echt bekend met het jargon. Ik denk dat Fietsmob een graphic novel is en daar hou ik wel van.
Waarom dit boek mij aansprak is het autobiografische, de muziek, het opgroeien in een sub-cultuur. Coming of age-verhalen hebben bij mij ook altijd een streepje voor, ik ben nostalgisch aangelegd. Er zit trouwens een cd bij dit boek, die kan dienen als soundtrack tijdens of na het lezen. Supertof idee.
Zelf ben ik opgegroeid in de jaren 90, ik was (en ben nog steeds) into hardcore dus is er veel herkenbaar voor mij aan Tobi’s verhaal. Nu heb je You Tube en Instagram en Wikipedia en weet ik veel wat nog allemaal. Toen moest je het doen met informatie die je verzamelde bij vrienden, uit cd-hoesjes, op concerten, in magazines. Tobi wil deel uitmaken van de undergroundwereld die voortkomt uit de Britse subculturen maar woont zelf in het saaie Duitse Wesel. Zijn weg, zijn strijd, zijn zoektocht maar ook zijn vondsten, ontdekkingen, favoriete groepen,… alles komt aan bod in dit boek.
De tekeningen zijn duidelijk, helder en passend bij de stijl van de muziek, de tijdsgeest, het verhaal. Er is een immense aandacht voor details die dit boek bijna tot een muzikaal naslagwerk maken. Fietsmod is geschikt voor wie nostalgisch terug wil kijken (met zijn eigen tienertijd in gedachten), wil mijmeren, wil bijleren (over een breed spectrum van muziek met alle details zoals kledij en kapsels), of gewoon zin heeft in een tof verhaal om even in weg te duiken.
Het boek is niet meer dan een nostalgische trip van de auteur. Misschien interessant voor wie ook in die subcultuur zijn jeugd doorbracht, maar het verhaal gaat van anekdote naar anekdote, met als enige besluit dat de volwassen man van nu die 's avonds vrouw en slapende kinderen kust, graag nog één keer terug zou willen keren naar vroeger. Tja.
Leest als een trein, heel leuk om te lezen samen met de mixcloud mix van het boek komt ook vrij goed overeen qua synchronisatie. Fijn boek, misschien nog meer voor mensen diep in de scene.