What do you think?
Rate this book
Bir Zamanlar Hayat Bizimdi
"Gerçeklik kırılgandır. Hafızamız ise sahip olmadığımız hayatları bize geri verir.
Madrid sokaklarında küçük bir kitapçı dükkânı. İspanya İç Savaşı'nın yıkıcı etkileriyle savrulmuş, geçmişin gölgesinde yaşayan Lola ve Matías için bu kitapçı dükkânı, bir zamanlar hayatın onlara ait olduğunu gösteren ve yaşama bağlılıklarını koruyan en önemli araçtır. Geçmişin soldurduğu anılara tutunan Lola, kitapları kendi yaşam amacına dönüştürmüş olan Alice ile tanışır. Bu gizemli kadın gizlice dükkândaki raflara eski kitaplar bırakmaktadır. Birlikte kitap okumaya başlayan biri genç diğeri yaşlı bu iki kadın aracılığıyla yirminci yüzyılın başlarına ve İngiltere'ye doğru gideriz. Onlar Lepiska Saçlı Kız'ı okurken biz de kitabın birleştirdiği yaşamlara tanık oluruz.
Pek çok ödülü olan Izaguirre, Bir Zamanlar Hayat Bizimdi'de hikâye içinde hikâye anlatıyor. Gerçekliğin kırılganlığına, savaşların yıkıcılığına karşı insana dair beslenen umuda, insanın yaşlansa da hâlâ sevgiye ihtiyaç duymasına, kısacası naif bir şekilde hayatın bizim olduğu zamanlara dem vuruyor. Bir Zamanlar Hayat Bizimdi, aynı zamanda kitaplara ve edebiyata da bir övgü niteliği taşıyor ve kaçılacak hikâyelerden içine sığınılacak hikâyelere götürüyor bizi.
Bir Zamanlar Hayat Bizimdi, kitap kokusu, düşler ve hikâyeler içinde geçen masalsı bir anlatı.
Madrid sokaklarında küçük bir kitapçı dükkânı. İspanya İç Savaşı'nın yıkıcı etkileriyle savrulmuş, geçmişin gölgesinde yaşayan Lola ve Matías için bu kitapçı dükkânı, bir zamanlar hayatın onlara ait olduğunu gösteren ve yaşama bağlılıklarını koruyan en önemli araçtır. Geçmişin soldurduğu anılara tutunan Lola, kitapları kendi yaşam amacına dönüştürmüş olan Alice ile tanışır. Bu gizemli kadın gizlice dükkândaki raflara eski kitaplar bırakmaktadır. Birlikte kitap okumaya başlayan biri genç diğeri yaşlı bu iki kadın aracılığıyla yirminci yüzyılın başlarına ve İngiltere'ye doğru gideriz. Onlar Lepiska Saçlı Kız'ı okurken biz de kitabın birleştirdiği yaşamlara tanık oluruz.
Pek çok ödülü olan Izaguirre, Bir Zamanlar Hayat Bizimdi'de hikâye içinde hikâye anlatıyor. Gerçekliğin kırılganlığına, savaşların yıkıcılığına karşı insana dair beslenen umuda, insanın yaşlansa da hâlâ sevgiye ihtiyaç duymasına, kısacası naif bir şekilde hayatın bizim olduğu zamanlara dem vuruyor. Bir Zamanlar Hayat Bizimdi, aynı zamanda kitaplara ve edebiyata da bir övgü niteliği taşıyor ve kaçılacak hikâyelerden içine sığınılacak hikâyelere götürüyor bizi.
Bir Zamanlar Hayat Bizimdi, kitap kokusu, düşler ve hikâyeler içinde geçen masalsı bir anlatı.
384 pages, Paperback
First published May 1, 2013
34 people are currently reading
1216 people want to read
About the author
Marian Izaguirre
19 books29 followersMarian Izaguirre nació en Bilbao y ahora reside en Madrid, en una casa donde se van acumulando amigos, libros y buena música. Licenciada en ciencias de la información, ha desarrollado tareas en el campo del periodismo y la publicidad, mientras se dedicaba a la escritura.
Hace veinte años vio la luz su primera novela La vida elíptica, que obtuvo el Premio Sésamo. Desde entonces ha publicado cinco novelas más y una colección de cuentos. Sus obras han sido galardonadas con distintos premios, entre los que se cuentan el premio Andalucía y el Ateneo-ciudad de Valladolid.
La vida cuando era nuestra es su novela más reciente.
Hace veinte años vio la luz su primera novela La vida elíptica, que obtuvo el Premio Sésamo. Desde entonces ha publicado cinco novelas más y una colección de cuentos. Sus obras han sido galardonadas con distintos premios, entre los que se cuentan el premio Andalucía y el Ateneo-ciudad de Valladolid.
La vida cuando era nuestra es su novela más reciente.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 145 reviews
July 5, 2019
Yeni bir İspanyol yazar tanımak güzel. Kitabın çok iyi bir dili var, kurgu biraz abartılı gibi ancak İspanya da bizim gibi Akdeniz ülkesi olduğundan duygusallık çıtasının yüksek oluşu çok da yadırgatıcı değil. Sürükleyici, sürprizlerle dolu, aşk hikayesi içinde savaşın yıkıcılığı tezini ustaca ören yazar iyi bir roman çıkarmış, öneriririm.
July 4, 2020
Kitap aslında oldukça etkileyici ve güzel bir fikir üzerine kurgulanmış. İspanya iç savaş yılları, Franco dönemi ve savaşların ardından insanların hayatlarının nasıl paramparça edildiğini çok iyi bir dille anlatıyor. Lakin bir noktada; 1951 yılında evlerinden kalkıp sinemaya giden çiftin erkeği 1936 yılında yaptıkları bir Viyana seyahatini hatırlıyor ve o güne dair “otelde saçını kendisi yapmıştı, Grace Kelly’nin saç modeliydi. Bir dergide görmüştü.” şeklinde bir atıfta bulunuyor. Lakin 1936 yılı Grace Kelly’nin 7 yaşında olduğu dönem, hadi 1951’den bahsediliyor denilse; orada da evden gelen insan neden saçını otel odasında yaptı sorgusu geliyor. Böylesine bir zaman bükülmesi kitaba devam ederken motivasyon kaybı yaşamaya sebep oluyor. Onun dışında zaman önemli değil, o dönemin psikolojisine dair bir şeyler okumak istiyorum derseniz, severek okursunuz.
August 28, 2015
En realidad 2,5 estrellas.
Era una novella sobre la que tenía muchas expectativas y bueno, no ha resultado tan entretenida como esperaba.
Se desarrolla en el París de los años 20 y en el Madrid de la postguerra, ha sido bonito leer lo cotidiano y costumbrista de la gente de esas dos ciudades y esos dos tiempos pero me ha fallado el final y bueno, algunos personajes no se han comportado de una manera que hile bien la historia.
La autora describe con detalles situaciones insulsas y luego sucesos importantes en la vida de los personajes los menciona en dos líneas, así sin más, sin explicaciones.
Es una novela tranquila y acogedora para leer en las tardes de otoño pero no esperes más que conocer a personajes interesantes en épocas memorables.
Era una novella sobre la que tenía muchas expectativas y bueno, no ha resultado tan entretenida como esperaba.
Se desarrolla en el París de los años 20 y en el Madrid de la postguerra, ha sido bonito leer lo cotidiano y costumbrista de la gente de esas dos ciudades y esos dos tiempos pero me ha fallado el final y bueno, algunos personajes no se han comportado de una manera que hile bien la historia.
La autora describe con detalles situaciones insulsas y luego sucesos importantes en la vida de los personajes los menciona en dos líneas, así sin más, sin explicaciones.
Es una novela tranquila y acogedora para leer en las tardes de otoño pero no esperes más que conocer a personajes interesantes en épocas memorables.
October 18, 2019
Sakin, keyifli ve duygusal bir romandı. Savaşlar, devrimler, afetler gibi büyük olaylar esnasında veya bunların ertesinde geçen "küçük" insan öykülerini çok severim, hem edebiyatta hem sinemada. Bu kitabı da çok sevdim. Lola ve Matias'ın hayatta kalmak için eski güzel günleri hatırlamak zorunda hisseden ve hatırladıkça daha da çaresiz kalan hâlleri öyle insancaydı ki, etkilenmemek mümkün değildi. Tabii ben biraz fazla etkilenip karakterleri rüyamda falan gördüm, o ayrı. :)
Seda Ersavcı da her zamanki gibi tertemiz bir çeviri yapmıştı. İspanya'yı hep merak etmişimdir, bu kitaptan sonra iyice merak ettim, ilk fırsatta bir seyahat fikri düştü aklıma.
Kitapla ilgili yorumdan bağımsız olarak, şunu yazmasam içimde kalırdı: Erzurum'da öğrenciyken, karavanla dünyayı gezen, İspanya'da yaşayan Arjantinli bir çift, Hernan ve Paola kaldığım yurdun bahçesinde konaklamıştı bir süre. İran konsolosluğundan giriş izni almaları gerekiyordu, yaklaşık bir buçuk ay Erzurum'da kalmışlardı, epey muhabbet eder olmuştuk. Lola ve Matias'ın öyküsü Paola ve Hernan'a o kadar benziyor ki sürekli onları düşündüm kitabı okurken. Fiziksel tasvirleri bile aynıydı. WhatsApp'tan yazdım, Paola da okumuş kitabı, çok sevmiş. "Sanki sizin hikâyeniz" yazınca mealen "İspanya'da çok fazla Lola ve Matias var" yazdı. Hayat edebiyata gol attı, yine. :)
Seda Ersavcı da her zamanki gibi tertemiz bir çeviri yapmıştı. İspanya'yı hep merak etmişimdir, bu kitaptan sonra iyice merak ettim, ilk fırsatta bir seyahat fikri düştü aklıma.
Kitapla ilgili yorumdan bağımsız olarak, şunu yazmasam içimde kalırdı: Erzurum'da öğrenciyken, karavanla dünyayı gezen, İspanya'da yaşayan Arjantinli bir çift, Hernan ve Paola kaldığım yurdun bahçesinde konaklamıştı bir süre. İran konsolosluğundan giriş izni almaları gerekiyordu, yaklaşık bir buçuk ay Erzurum'da kalmışlardı, epey muhabbet eder olmuştuk. Lola ve Matias'ın öyküsü Paola ve Hernan'a o kadar benziyor ki sürekli onları düşündüm kitabı okurken. Fiziksel tasvirleri bile aynıydı. WhatsApp'tan yazdım, Paola da okumuş kitabı, çok sevmiş. "Sanki sizin hikâyeniz" yazınca mealen "İspanya'da çok fazla Lola ve Matias var" yazdı. Hayat edebiyata gol attı, yine. :)
September 11, 2021
Carlos Ruiz Zafon'un çok sevdiğim kitabı ''Rüzgarın Gölgesi'' tadında başladı bu roman. Onun gibi kitaplarla iç içe bir atmosfer ve İspanya sokakları var içinde. İspanya ve dünya tarihinde yaşanan savaşlar, yıkımlar, savaşın ve dünyanın değişiminin insanlar üzerindeki etkisi güzel yansıtılmış hikayede. Üç farklı penceresi var romanın. Romanın içindeki roman ve o romanı okuyanların ayrı hayatları üzerinden ilerliyor kurgu. Geçmişe yolculuklar, İngiltere, Fransa ve İspanya arasında gidip gelen karakterler, küçük kitapçı dükkanı ve yirminci yüzyıldan kesitler var. Sade dili ve akıcı kurgusuyla elimizden bırakmadan okunan sürükleyici bir roman. Öte yandan hikaye oldukça tanıdık ve karakterler biraz yüzeysel kalıyor. Sadece belki ana karakter Rose ön plana çıktığından onun üzerinde epey durulmuş kurguda.
Son bölümde ''oyuncuları'' tanıtırken roman boyunca aklınızdan geçen yazarları o listede görmek keyifli oluyor. Ana karakter Rose'un eline aldığı kitaplar ve zaman zaman tutunduğu öykülere aşina olmak güzeldi. Hemingway'in Güneş De Doğar kitabındaki gerçek hayattan aldığı karakterler arasında Rose ve Henry de var mıydı diye düşünmeden edemedim. Kitabı tekrar okumam ama olur da filmi izlersem buna dikkat edeceğim :)
Sevgili Seda Ersavcı'dan okuduğum kaçıncı çeviri bilmiyorum ama onun kaleminden türkçesini okumak yine diğerleri gibi güzeldi.
Son bölümde ''oyuncuları'' tanıtırken roman boyunca aklınızdan geçen yazarları o listede görmek keyifli oluyor. Ana karakter Rose'un eline aldığı kitaplar ve zaman zaman tutunduğu öykülere aşina olmak güzeldi. Hemingway'in Güneş De Doğar kitabındaki gerçek hayattan aldığı karakterler arasında Rose ve Henry de var mıydı diye düşünmeden edemedim. Kitabı tekrar okumam ama olur da filmi izlersem buna dikkat edeceğim :)
Sevgili Seda Ersavcı'dan okuduğum kaçıncı çeviri bilmiyorum ama onun kaleminden türkçesini okumak yine diğerleri gibi güzeldi.
April 4, 2015
This is a wonderful book by an Author which I did not know until I bought this book! Now I really would LOVE to get all her other books, because she writes amazingly well and the historic side of her romance also appealed a lot to me. I do not like to give out spoilers, so I will just mention that through this book we have a privileged view of Europe's first half of the twentieth century, from the first world war to the civil war in Spain and a brief passage through world war two, until the "current" time of the book's main characters, in the early fifties in Franc's Spain.
Beautiful, historical, poetical, with larger than life characters and no excess of easiness but rather a serious, albeit touching book.
Maria Carmo,
Lisbon, 4 April 2015.
Beautiful, historical, poetical, with larger than life characters and no excess of easiness but rather a serious, albeit touching book.
Maria Carmo,
Lisbon, 4 April 2015.
August 8, 2017
Ha sido un libro de los que dejan huella, de los que terminas y necesitas digerirlos, con personajes especiales que te marcan por su historia y por sus hechos; ha sido fascinante, por ahora, lo mejor que he leído de esta autora. Las historias están muy bien llevadas y escritas con mucho gusto.
November 20, 2020
Kitabı bitirdikten sonra bir süre düşündüm, beğendiğim ve beğenmediğim yönlerini dikkate aldım. Genel olarak çok sevemediğim kanaatine vardım. Başta çeviriyi tabiri caizse kulak tırmalayıcı buldum; ‘ya’ ile başlayan cümleler, fazla kısa olduğunu düşündüğüm ve benim için akıcılığa ket vuran cümleler... Çeviriye alıştığımı düşündüğümdeyse hikaye beni içine çekmedi ki bu durum gerçekten şaşırtıcı, bir kitapçıda geçen romanı seveceğimi düşünürdüm. Karakterlerin duyguları bana yansımadı, hüzünlerini veya sevinçlerini hissedemedim. Can alıcı yerlerde hayrete düşmedim. İspanya İç Savaşı’nın kitaba daha hakim olmasını bekliyordum, karakterlerin savaş sonrasında yaşadıklarının çok yüzeysel anlatıldığını düşünüyorum. ‘Yüzeysel’ sanıyorum ki kitabı tanımlamak için de doğru bir kelime olur.
“Hayatımda hiç o kadar yalnız hissetmedim. Neyse ki kitaplar, kitaplar ve kitaplar vardı. Kaçılacak hikayelerden içine sığınılacak hikayeler. Kitaplar.”
“Hayatımda hiç o kadar yalnız hissetmedim. Neyse ki kitaplar, kitaplar ve kitaplar vardı. Kaçılacak hikayelerden içine sığınılacak hikayeler. Kitaplar.”
December 20, 2020
Knižka Když život ještě býval náš mi veľmi sadla od vydareného vizuálu, cez príbeh v príbehu, dobrý font na čítanie, skrátka paráda :) Má všetko, čo mám na knihách rada a určite ju zaraďujem medzi moje naj knihy roku 2020. Cítiť z nej obrovskú lásku ku knihám, a to mi celý čas pripomínalo, aký by bol môj život smutný, keby som sa nedostala k čítaniu, vďaka ktorému som spoznala hromadu skvelých ľudí - knižných bláznov.
"Čtu hodně. Teprve teď nabývají svůj opravdový význam Jamesova slova: "Až se budeš cítit sama, přečti si nějakou knihu. To tě zachrání."
"Čtu hodně. Teprve teď nabývají svůj opravdový význam Jamesova slova: "Až se budeš cítit sama, přečti si nějakou knihu. To tě zachrání."
September 6, 2020
Kitapçıda geçen bir öyküyü-hatta iki öyküyü-okumak zaten güzeldi de içinde okuyup sevdiğim kitaplardan bahis açılınca daha da güzel oldu. Carmen Laforet'in "Hiç"i, Katherine Mansfield'in "Bahçe Partisi", Jack London'un "Beyaz Diş" vs. Zaman zaman Debussy'nin "Lepiska Saçlı Kız"ı eşliğinde okumak da ayrıca keyifliydi.
June 2, 2022
Por alguma razão este livro não me conseguiu agarrar... Talvez a altura para o ler não tenha sido a mais propícia. O que é certo é que nenhuma das personagens me cativou ou criou empatia. Foi um livro agradável mas pouco memorável.
August 21, 2021
Bu aralar iyi seçimler yapıyorum ve bundan mutluyum da. Uzun zaman önce alıp rafta unuttuğum bu dostla buluştuk sonunda. İyi ki!
İç içe geçen iki hikaye. Hangisi masal hangisi gerçek ayırdına varmıyor, varmak da istemiyorsunuz. Kitap sevgisiyle kesişen hayatların ritmine kapılıyorsunuz. Şimdi ne olacak düşüncesi zihninizi kemirse de doyuma varabilmek için bir yudumda içemiyorsunuz.
Kitap boyunca İspanya, Fransa ve İngiltere ekseninde savaşlar arasında dolanıyoruz. Sadece dıştaki dünyada değil karakterlerimizin iç dünyası da savaş halinde. Sağ çıkacaklar mı? Yaraları ne olacak? Biz olsak ne yapardık? Yaşayarak okunan bir kitap. Çünkü biliyoruz ki bir savaş da bizim içimizde var. Sebepleri ve tarafları farklı olsa da.
Kitaplara gönül vermiş her tutkulu okuru cezbedecek bir roman. Raflarda tozlanmaması gerekenlerden.
İç içe geçen iki hikaye. Hangisi masal hangisi gerçek ayırdına varmıyor, varmak da istemiyorsunuz. Kitap sevgisiyle kesişen hayatların ritmine kapılıyorsunuz. Şimdi ne olacak düşüncesi zihninizi kemirse de doyuma varabilmek için bir yudumda içemiyorsunuz.
Kitap boyunca İspanya, Fransa ve İngiltere ekseninde savaşlar arasında dolanıyoruz. Sadece dıştaki dünyada değil karakterlerimizin iç dünyası da savaş halinde. Sağ çıkacaklar mı? Yaraları ne olacak? Biz olsak ne yapardık? Yaşayarak okunan bir kitap. Çünkü biliyoruz ki bir savaş da bizim içimizde var. Sebepleri ve tarafları farklı olsa da.
Kitaplara gönül vermiş her tutkulu okuru cezbedecek bir roman. Raflarda tozlanmaması gerekenlerden.
September 1, 2022
Historia de dos mujeres que descansa en la añoranza de la vida que era y ya no es. La guerra ha sido capaz de convertir la cotidianidad en resistencia y en pérdida. Y en la aridez de ese contexto aparece la lectura, que crea lazos, que conmueve y que agita la humanidad para que se amolde a la supervivencia.
La infancia es incertidumbre.
La adolescencia es explosión.
La adultez es conflicto.
La vejez es oportunidad.
Pero basta con abrir las páginas de un libro y dejarse llevar, con la certeza de que la trama podrá tejer lo que la vida destejió.
Me guardo muchos murmullos a los que voy a volver.
El final ¿muy predecible?
Quizás.
A mí me dejó una hermosa sensación: La de la esperanza de poder recuperar, aunque sea en retazos de tinta, "la vida cuando era nuestra".
La infancia es incertidumbre.
La adolescencia es explosión.
La adultez es conflicto.
La vejez es oportunidad.
Pero basta con abrir las páginas de un libro y dejarse llevar, con la certeza de que la trama podrá tejer lo que la vida destejió.
Me guardo muchos murmullos a los que voy a volver.
El final ¿muy predecible?
Quizás.
A mí me dejó una hermosa sensación: La de la esperanza de poder recuperar, aunque sea en retazos de tinta, "la vida cuando era nuestra".
March 6, 2015
Si spazzano i cocci del cuore.
Con cura si ripone l'amore
Che non vorremmo più usare
Sino all'eternità.
Immagino che tu li senta, vero?
Anch'io, come te, tutti i giorni.
La busta che lo contiene recita:
Delicato, appassionate, sorprendente. Ed io non potrei essere più d'accordo.
Questo libro è stato uno dei tantissimi segni d'affetto della mia Pam, uno di quelli che lei sceglie con cura, sperando che possa appassionarmi e sorprendermi con la sua delicatezza.
"La vita quando era nostra"da questo momento è il nostro libro, perché l'autrice con estrema cura ha messo nero su bianco l'immenso valore che un'amicizia può avere per due persone.
Intendo quella vera. L'amicizia che riverbera nel cuore e si dipana nell'anima, quella che ti fa sentire protetta e preziosa, messaggera silenziosa di un sentimento nato a distanza ma potente e vero come soltanto il tempo potrà testimoniare.
Questa è una storia dentro la storia, la guerra che, involontaria e crudele protagonista, travolge e stravolge la vita di queste due donne. Unico collante "la lettura", vista come un ancora di salvezza... Raccontata come fosse una potentissima cura per alleviare la solitudine, la tristezza, la perdita e la rinascita.
Rose e Lola, come Alex e Pam, come due sconosciute che per un libro si ritrovano a condividere la loro quotidianità, impegni, sogni, problemi... vita.
Il conforto che nasce dalla complicità, l'affetto che cresce con spontaneità e senza forzature, nutrito dal bisogno di stare insieme e condividere quello che l'altro chiede.
Una storia sorprendente, potente e insieme delicata e malinconica. Carica di ricordi e di aspettative, avvolta da delusioni ed errori, impregnata di amore ed amicizia.
Uno stile fluido sebbene raccontato con estrema cura e lentezza voluta, un ricordo nel ricordo. Una vita che si mette in parallelo con quella di un'altra donna, come a volerle dare un monito su cui riflettere... Per lasciarle qualcosa di profondamente personale e vero: l'esperienza.
La potenza di una narrazione che racconta una storia alla terza persona, per poi mettere a fuoco ogni personaggio attraverso il personale punto di vista; rendendo in questo modo i personaggi più intensi e ricchi dì sfumature caratteriali.
I versi e le parole dei grandi autori del 900 mescolati alla musica di Debussy, danno vita ad una colonna sonora fatta di musica e poesia.
Una donna straordinaria, Rose, che incontra uno spirito libero e battagliero come Lola.
Altruismo.
Un cuore immenso.
La bontà che oramai non ti aspetti ti trovare...
E... L'amicizia come dovrebbe sempre essere: vera, spontanea e completamente disinteressata!
Grazie mia Pam.
Un milione di volte grazie ❤️
Con cura si ripone l'amore
Che non vorremmo più usare
Sino all'eternità.
Immagino che tu li senta, vero?
Anch'io, come te, tutti i giorni.
La busta che lo contiene recita:
Delicato, appassionate, sorprendente. Ed io non potrei essere più d'accordo.
Questo libro è stato uno dei tantissimi segni d'affetto della mia Pam, uno di quelli che lei sceglie con cura, sperando che possa appassionarmi e sorprendermi con la sua delicatezza.
"La vita quando era nostra"da questo momento è il nostro libro, perché l'autrice con estrema cura ha messo nero su bianco l'immenso valore che un'amicizia può avere per due persone.
Intendo quella vera. L'amicizia che riverbera nel cuore e si dipana nell'anima, quella che ti fa sentire protetta e preziosa, messaggera silenziosa di un sentimento nato a distanza ma potente e vero come soltanto il tempo potrà testimoniare.
Questa è una storia dentro la storia, la guerra che, involontaria e crudele protagonista, travolge e stravolge la vita di queste due donne. Unico collante "la lettura", vista come un ancora di salvezza... Raccontata come fosse una potentissima cura per alleviare la solitudine, la tristezza, la perdita e la rinascita.
Rose e Lola, come Alex e Pam, come due sconosciute che per un libro si ritrovano a condividere la loro quotidianità, impegni, sogni, problemi... vita.
Il conforto che nasce dalla complicità, l'affetto che cresce con spontaneità e senza forzature, nutrito dal bisogno di stare insieme e condividere quello che l'altro chiede.
Una storia sorprendente, potente e insieme delicata e malinconica. Carica di ricordi e di aspettative, avvolta da delusioni ed errori, impregnata di amore ed amicizia.
Uno stile fluido sebbene raccontato con estrema cura e lentezza voluta, un ricordo nel ricordo. Una vita che si mette in parallelo con quella di un'altra donna, come a volerle dare un monito su cui riflettere... Per lasciarle qualcosa di profondamente personale e vero: l'esperienza.
La potenza di una narrazione che racconta una storia alla terza persona, per poi mettere a fuoco ogni personaggio attraverso il personale punto di vista; rendendo in questo modo i personaggi più intensi e ricchi dì sfumature caratteriali.
I versi e le parole dei grandi autori del 900 mescolati alla musica di Debussy, danno vita ad una colonna sonora fatta di musica e poesia.
Una donna straordinaria, Rose, che incontra uno spirito libero e battagliero come Lola.
Altruismo.
Un cuore immenso.
La bontà che oramai non ti aspetti ti trovare...
E... L'amicizia come dovrebbe sempre essere: vera, spontanea e completamente disinteressata!
Grazie mia Pam.
Un milione di volte grazie ❤️
July 18, 2018
Savaşın kişisel yaşamlar üzerindeki etkisini büyük büyük sözleri olmadan anlatan ortalama bir roman oldu benim için. Edebi ya da kurgusal anlamda çarpılmadım ama güçlü ve tüm devrilmelerin altından yeniden ayağa kalkmayı başaran kadınların hikayesini okumak güzeldi. Özellikle de haftada iki kez kitapçıda birbirlerine roman okumak üzere buluşan Alice ve Lola kalbimi çoktan çaldı.
May 6, 2023
anlattıkları bana geçmedi nedense. olay örgüsünü düşününce sayfa sayısı o kadar çok ki, kendimle cebelleştim bırakmamak için. olsun, olur böyle arada.
October 12, 2019
Nota: 9
February 15, 2017
Terminé de leer esta historia y me pasó algo extraño, me trasmitía serenidad. Calma. Tranquilidad. Como quien hizo lo que quiso y debía en su vida y ahora esta en paz. Es una historia de como gracias a un libro se entrelazan a través del azar las vidas de dos mujeres y como la experiencia de una ayudará a la otra a seguir luchando. De fácil lectura y lleno de referencias a los libros, me sentía "fizgoneando" en la vida de Rosa, junto a Lola. Me gustó el poder acercarme a esa época desde una forma narrativa diferente. Quiero agregar que me encantó el título “Que echo en falta LA VIDA CUANDO ERA NUESTRA”. Puesto que es fiel a la obra. Ambas mujeres tenian una estabilidad que ven perdida por las guerras, la muerte pero aun así no es desolador el mensaje sino que refleja cómo los libros unen a las personas mas allá de la edad y las experiencias vividas alimentan esa unión. Y esto es lo que vivimos en mi club de lectura. Y repito un consejo que le dan a Rose y es que "lee, lee siempre que puedas. Eso te salvará..."
August 21, 2016
Kitap içinde kitap okuma zevki...Sayfalar arasında tanıdık kitaplarla karşılaşma mutluluğu...Farklı hayatları birleştiren sıcak bir kitapçı dükkanı...Mutluluk, özlem, hüzün, hayal kırıklıkları...Kısacası yaşam ve ölüme dair ne varsa...En önemlisi de okunan bir kitabın bazen sadece kurgudan ibaret değil de daima hatırlanmak istenecek yaşanmışlıkları barındırabilme ihtimalinin olmasının okuyucuya hatırlatılması...En sevdiklerimden biri olması için bir kitabın başka ne vermesi gerekirdi ki acaba bana?! Bu kitap için teşekkürler Marian Izaguirre. Çok teşekkürler...
March 1, 2019
İspanya İç Savaşı... İdealleri uğruna İspanya’ya akan bir çok ülkeden Marksist... Stalinizmin ihaneti ve binlercesinim ölümü... Ve yolları bir kitabın sayfalarında kesişen, gericiliğin ortasında boğulan iki kadın... Harika bir kurgu, harika bir anlatım...
February 24, 2019
Nach der Hälfte nun habe ich das Buch endgültig für mich beendet. Auch beim 2. Versuch es zu lesen, fand ich definitiv nicht in die Geschichte hinein und konnte somit keinen Bezug herstellen - weder zu den Personen, ihren Leben und Schicksalen noch zum Plot. Dieses Buch gefiel mir nicht, sprach mich nicht an und es entwickelte sich für mich nichts, was mich hätte am Lesen halten können.
Im Nachhinein stellten sich mir folgende Fragen:
1. Ist es bei manchen Büchern, die man als Sub - Leiche im Regal stehen hat nicht sogar besser, diese in Frieden ungelesen ruhen zu lassen und sich durch das Lesen nicht "ent-täuschen" zu lassen.
2. Warum hat man sich das Buch überhaupt gekauft und dann doch nicht sofort bzw. zeitnah gelesen?
Sicherlich hat beides mit einem unbewussten Gefühl zu tun, welches bei zukünftigen Käufen bewusst genutzt werden sollte, damit es nicht zu weiteren SUB - Leichen im Regal kommt. Ich werde daher zukünftig bei bestimmten Büchern lieber nochmals darüber schlafen bevor ich sie kaufe, zumal mein Hauptanliegen in diesem Jahr die massive Verkleinerung meines SUBs ist.
Im Nachhinein stellten sich mir folgende Fragen:
1. Ist es bei manchen Büchern, die man als Sub - Leiche im Regal stehen hat nicht sogar besser, diese in Frieden ungelesen ruhen zu lassen und sich durch das Lesen nicht "ent-täuschen" zu lassen.
2. Warum hat man sich das Buch überhaupt gekauft und dann doch nicht sofort bzw. zeitnah gelesen?
Sicherlich hat beides mit einem unbewussten Gefühl zu tun, welches bei zukünftigen Käufen bewusst genutzt werden sollte, damit es nicht zu weiteren SUB - Leichen im Regal kommt. Ich werde daher zukünftig bei bestimmten Büchern lieber nochmals darüber schlafen bevor ich sie kaufe, zumal mein Hauptanliegen in diesem Jahr die massive Verkleinerung meines SUBs ist.
April 23, 2020
3,5 estrellas
Es un libro muy entretenido y con una forma de narración agradable. Marian Izaguirre escribe bien y he encontrado unas cuantas frases y fragmentos que, en mí opinión, merecen ser recordados, pero no sé por qué a la lectura en su conjunto le ha faltado algo. Para mí gusto va de más a menos a pesar de que claramente la intención de la autora es claramente la contraria. Quizá me ha parecido que algunos de los personajes son un tanto maniqueos.
El amor de la autora por los libros es evidente, pero en algunos casos me hubiese gustado que se profundizará un poco más en el porqué de mencionar cierto títulos sin que algunos párrafos se convirtieran simplemente en una enumeración
Nota: 7.
Es un libro muy entretenido y con una forma de narración agradable. Marian Izaguirre escribe bien y he encontrado unas cuantas frases y fragmentos que, en mí opinión, merecen ser recordados, pero no sé por qué a la lectura en su conjunto le ha faltado algo. Para mí gusto va de más a menos a pesar de que claramente la intención de la autora es claramente la contraria. Quizá me ha parecido que algunos de los personajes son un tanto maniqueos.
El amor de la autora por los libros es evidente, pero en algunos casos me hubiese gustado que se profundizará un poco más en el porqué de mencionar cierto títulos sin que algunos párrafos se convirtieran simplemente en una enumeración
Nota: 7.
April 29, 2018
personagens que deixam saudade
February 24, 2021
İki hikayenin bir arada ilerlediği güzel bir aşk romanı.
January 9, 2022
Gostei tanto deste livro! É daquelas histórias que nos capta logo no início a atenção e não temos vontade de largar antes de terminar e esclarecer todo o mistério em que a história surge envolta.
Como não gostar da premissa?
Em Madrid, há uma pequena livraria alfarrabista, de Matías e Lola. Matías começa por despertar a atenção de uma mulher de idade, pelo facto de passar por ela sempre com livros nas mãos e lhe fazer lembrar alguém ou simplesmente por gostar do porte, da determinação, que vê nele. Começa a segui-lo. Acaba por descobrir a livraria dele, num beco escondido, verificando que quase não têm clientes, e também porque ele permite a troca de livros por uma quantia irrisória. Acaba por entrar e, enquanto ele atende um fornecedor que lhe leva livros usados, esta idosa deixa um livro perdido entre outros.
Matías, quando começa a ver o que o fornecedor lhe levara, descobre o livro que ela deixou e resolve apostar numa montra diferente. Uma montra só com um livro, aberto nas primeiras páginas. A idosa acaba por entrar e, em conversa com Lola, apresenta-se como Alice e as duas começam a ler o livro juntas, Lola lê e Alice escuta com ela. Começam a embrenhar-se na história de tal modo, que vai nascendo entre elas uma amizade que terá as suas consequências.
É curioso que o leitor deste livro vai ser também leitor do livro da montra, A Rapariga dos Cabelos de Linho. E acabamos por nos ver também embrenhados nesta história, numa cumplicidade com as personagens, como se lêssemos o livro juntos, acompanhados de um chá. É mágico! E quando param a leitura e retomam as suas vidas, ficamos ansiosos pela continuação, mas, ao mesmo tempo, igualmente embrenhados nas suas vidas.
A autora escreve maravilhosamente, de forma solta, leve, mas intensa. As descrições permitem-nos imaginar os espaços, as personagens, os acontecimentos, de forma intensa! E a doçura das expressões???? Adoro!
O que esconde Alice? Que segredos perpassam nas vidas de Matías e Lola?
Aconselho vivamente a leitura, não se arrependerão! É um livro fantástico!
Como não gostar da premissa?
Em Madrid, há uma pequena livraria alfarrabista, de Matías e Lola. Matías começa por despertar a atenção de uma mulher de idade, pelo facto de passar por ela sempre com livros nas mãos e lhe fazer lembrar alguém ou simplesmente por gostar do porte, da determinação, que vê nele. Começa a segui-lo. Acaba por descobrir a livraria dele, num beco escondido, verificando que quase não têm clientes, e também porque ele permite a troca de livros por uma quantia irrisória. Acaba por entrar e, enquanto ele atende um fornecedor que lhe leva livros usados, esta idosa deixa um livro perdido entre outros.
Matías, quando começa a ver o que o fornecedor lhe levara, descobre o livro que ela deixou e resolve apostar numa montra diferente. Uma montra só com um livro, aberto nas primeiras páginas. A idosa acaba por entrar e, em conversa com Lola, apresenta-se como Alice e as duas começam a ler o livro juntas, Lola lê e Alice escuta com ela. Começam a embrenhar-se na história de tal modo, que vai nascendo entre elas uma amizade que terá as suas consequências.
É curioso que o leitor deste livro vai ser também leitor do livro da montra, A Rapariga dos Cabelos de Linho. E acabamos por nos ver também embrenhados nesta história, numa cumplicidade com as personagens, como se lêssemos o livro juntos, acompanhados de um chá. É mágico! E quando param a leitura e retomam as suas vidas, ficamos ansiosos pela continuação, mas, ao mesmo tempo, igualmente embrenhados nas suas vidas.
A autora escreve maravilhosamente, de forma solta, leve, mas intensa. As descrições permitem-nos imaginar os espaços, as personagens, os acontecimentos, de forma intensa! E a doçura das expressões???? Adoro!
O que esconde Alice? Que segredos perpassam nas vidas de Matías e Lola?
Aconselho vivamente a leitura, não se arrependerão! É um livro fantástico!
March 23, 2016
Yaşadığımız hayat ne Zaman bize aittir?
"Barış değildi kutladığımız, savaşın yokluğuydu. "
Kitabın hem çok güzel hem de davetkar ismine rağmen benim için etkileyici cümle bu oldu. İnsan her yeni güne uyanabildiğinde ve gece olup başını yastığa koyabildiğinde bunun için şükretmeliymiş: Savaş bana dokunmadı.
Dünya tarihinde hakim hava şairin bir dizesinde saklıymış:
Hava kurşun gibi ağır...
İspanya'nın karanlık günlerini "kitap aşkı" ile aydınlatmaya çalışan Rose, Lola ve Mathias'ın hikayesi " Bir Zamanlar Hayat Bizimdi". Yazar Marian İzaguirre kitaplara olan sevgisini bu kitapla anlatmış. Kurgu, insanlığın ortak acısının, savaşın, faşizmin karanlığına kurulmuş.
Aynı dertten muzdarip bir okurum.
Yaşadığım dünya yıkıcı! Ben de kitaplara sığınıyorum. Yaşamı kutsuyorum! Şunu çok iyi biliyorum ki varlığımı ancak yaşam değerli kılabilir.
Şair dizesinin devamında kurşunu eritmeye davet eder... Daveti ben kabul ediyorum. Erittiğim kurşundan tekrar kurşun yapmayacağım. Sözümdür!
Bir zamanlar değil her zaman yaşam bize aittir ve sonsuz saygıyı hakeder!
....
Kitap nasıl diye sorana cevabım kitabın tanıtım yazısından olacaktır:
"Gerçekliğin kırılganlığına, savaşların yıkıcılığına karşı insana dair beslenen umuda, insanın yaşlansa da hala sevgiye ihtiyaç duymasına, kısacası naif bir şekilde hayatın bizim olduğu zamanlara dem vuruyor".
...
Yaşamın bize ait olduğu gerçekliğini yıkan faşizme inat insanlığın ortak belleği,hafızamız yaşamı bize vaad eder! Bu yüzden okumak, anlatmak, dinlemek çok kıymetli.
...
Özlemek, yaşanılanı yad etmek değil sadece yaşamak, hayatta kalmak!
Mathias, Lola ve Rose'un yaptığı gibi!
"Barış değildi kutladığımız, savaşın yokluğuydu. "
Kitabın hem çok güzel hem de davetkar ismine rağmen benim için etkileyici cümle bu oldu. İnsan her yeni güne uyanabildiğinde ve gece olup başını yastığa koyabildiğinde bunun için şükretmeliymiş: Savaş bana dokunmadı.
Dünya tarihinde hakim hava şairin bir dizesinde saklıymış:
Hava kurşun gibi ağır...
İspanya'nın karanlık günlerini "kitap aşkı" ile aydınlatmaya çalışan Rose, Lola ve Mathias'ın hikayesi " Bir Zamanlar Hayat Bizimdi". Yazar Marian İzaguirre kitaplara olan sevgisini bu kitapla anlatmış. Kurgu, insanlığın ortak acısının, savaşın, faşizmin karanlığına kurulmuş.
Aynı dertten muzdarip bir okurum.
Yaşadığım dünya yıkıcı! Ben de kitaplara sığınıyorum. Yaşamı kutsuyorum! Şunu çok iyi biliyorum ki varlığımı ancak yaşam değerli kılabilir.
Şair dizesinin devamında kurşunu eritmeye davet eder... Daveti ben kabul ediyorum. Erittiğim kurşundan tekrar kurşun yapmayacağım. Sözümdür!
Bir zamanlar değil her zaman yaşam bize aittir ve sonsuz saygıyı hakeder!
....
Kitap nasıl diye sorana cevabım kitabın tanıtım yazısından olacaktır:
"Gerçekliğin kırılganlığına, savaşların yıkıcılığına karşı insana dair beslenen umuda, insanın yaşlansa da hala sevgiye ihtiyaç duymasına, kısacası naif bir şekilde hayatın bizim olduğu zamanlara dem vuruyor".
...
Yaşamın bize ait olduğu gerçekliğini yıkan faşizme inat insanlığın ortak belleği,hafızamız yaşamı bize vaad eder! Bu yüzden okumak, anlatmak, dinlemek çok kıymetli.
...
Özlemek, yaşanılanı yad etmek değil sadece yaşamak, hayatta kalmak!
Mathias, Lola ve Rose'un yaptığı gibi!
August 29, 2015
Četba románu „Když život ještě býval náš“ byl pěkný zážitek, moc mě to bavilo. Sice bych uvítala, kdyby kniha víc ťala do živého, víc se mi zasekla do masa, ale i tak jsem se na její čtení každý den těšila, líbilo se mi, jak autorka do textu všelijak nastražila takové ty všem důvěrně známé životní momenty a drobnosti, které z příběhu činily něco blízkého a přátelského. Jinak samotné vyprávění má dvě linie – v první řadě příběh tak trochu tajemné cizinky Alice, která žije ve Španělsku a spřátelí se s Lolou, ženou knihkupce v poválečném Madridu. Matías býval nakladatel, ale v současném frankistickém režimu je jeho život výrazně odlišný a Matías i jeho žena jsou stávající situací země hluboce znechuceni. Druhou linií je kniha “Dívka s vlasy jako len”, kterou spolu obě ženy čtou. Jsou to vlastně memoáry Rose Tomlinové, Angličanky, která vyrůstala ve Francii, a zachycují období mezi dvěma světovými válkami. Nestává se mi to příliš často, ale tentokrát jsem opravdu neměla žádného favorita, příběhy se mi líbily oba rovným dílem a přišlo mi fajn, jak se obě linie postupně překrývaly a splývaly. Izaguirre báječně zachycuje atmosféru doby, ať již píše o první světové válce či o Rosině dospívání v Paříži, kde se setkává s řadou vynikajících osobností, nezřídka z řad amerických umělců. Díky vyprávění o Alici a Lole a Matíasovi jsem zase vážně dostala chuť si něco přečíst o životě ve Španělsku za Frankovy diktatury. Jsem spokojená ve všech směrech, bylo to fajn :)
May 1, 2018
A vida quando era nossa é uma obra que nos toca, que nos fala daquela maneira intensa ao coração. A sua história está escrita de uma forma serena, tranquila, mas possui os ingredientes necessários para ser um bálsamo para a alma e para mexer connosco. É certo que toca de uma forma mais veemente a quem é amante das leituras (tropeçamos frequentemente em referências a autores clássicos como Emily Brontë, Emily Dickinson, Joseph Conrad, James Joyce e muitos mais ou ainda em fragmentos de obras ou poemas), mas ninguém conseguirá ficar indiferente às personalidades cativantes dos três protagonistas, às descrições de épocas tão marcantes como os “loucos anos 20” ou a guerra civil espanhola e posteriores anos e à mensagem intrínseca que retiramos de tudo o que lemos até que fechamos a obra – por muito que a realidade seja adversa, por muito que já tenhamos sofrido, não nos podemos render. Temos que, como dizem os espanhóis, “seguir adelante”, apoiar-nos naqueles que estão ao nosso lado, não deixar de lutar por aquilo em que acreditamos e continuar a usufruir da companhia imprescindível dos livros. Porque eles podem salvar-nos!
Recomendo assim que leiam esta obra preciosa, que se deixem cativar por ela, porque seguramente não se arrependerão :)
NOTA – 09/10
Opinião completa em:
http://osabordosmeuslivros.blogspot.p...
Recomendo assim que leiam esta obra preciosa, que se deixem cativar por ela, porque seguramente não se arrependerão :)
NOTA – 09/10
Opinião completa em:
http://osabordosmeuslivros.blogspot.p...
Displaying 1 - 30 of 145 reviews