Eenzaam Heden

by Naema Tahir

Dina Mohajar, het jongste kind van een Pakistaans migrantenechtpaar, wordt geboren in Londen. Haar ouders worstelen met hun migrantenbestaan. De blik van haar moeder Ruttie is gericht op de toekomst. Ze wil in Engeland een bedrijf opzetten en zo een succesvolle zakenvrouw worden. Humayun, haar echtgenoot en Dina’s vader, kan echter niet aarden in Londen. Zijn grootste wens is terug te keren naar Pakistan. Hij leeft in het verleden.

Dina wil vooral leven in het heden. Om van haar migrantenverleden verlost te raken probeert ze obsessief te aarden in Engeland. Ze eet alleen Engels eten, praat Engelser dan de Engelsen. Ze wordt racistisch, omdat ze denkt dat ze door te schelden op lotgenoten nog Engelser zal worden. Ze verleidt zelfs haar Britse buurman. Een relatie aangaan is zondig, en Dina denkt dat ze om te integreren ook zondige dingen moet doen, zoals de Engelsen. In haar eenzaamste momenten voert Dina gesprekken met Allah. Maar brengt dit alles haar geluk en rust?

Eenzaam heden is het ontroerende verhaal van een ontheemde tiener die zich door haar intelligentie, ontwapenende brutaliteit en spitse humor staande probeert te houden in een omgeving die steeds meer verscheurt raakt.

Genres: Fiction

252 pages, hardcover

First published January 1, 2008

Reviews

[Akel Mansour · Rating 4 out of 5]

Bibliografisch adres:

Naem.T,Eenzaam heden,Prometheus te Amsterdam, januari 2008,250blz

Biografie:

Naema Tahir (Slough, 23 augustus 1970) is een Nederlandse auteur. Ze is de dochter van Pakistaanse ouders. In 1980 kwam het gezin Tahir naar Nederland om zich te vestigen in Etten-Leur. Naema Tahir woonde achtereenvolgens in Slough, Etten-Leur, Faisalabad (Punjab), waar haar ouders oorspronkelijk vandaan komen, Leiden, Lagos en Straatsburg. Ze studeerde Nederlands recht in Leiden tot 1996 en werkte als jurist voor Nederlandse en internationale instellingen. Ze woonde in Straatsburg, waar ze tot maart 2006 werkte als jurist mensenrechten voor de Raad van Europa. Ze ging met verlof om vaker in Nederland te kunnen verblijven en aan haar Nederlandstalige boeken te werken. Omdat Nederlands haar vierde taal is gaat het schrijven in deze taal haar beter af als ze in de gelegenheid is de taal regelmatig te horen, te spreken en te lezen.
Naar aanleiding van haar opinie-artikelen in NRC Handelsblad kreeg ze het stempel 'kritisch moslima'. Ze was een van de zes vrouwen die geïnterviewd werd in het boek "De derde feministische golf" van de Vlaamse politiek filosoof Dirk Verhofstadt en een van de genodigden in het televisieprogramma Zomergasten jaargang 2008.
Van 2011-2012 was ze columnist bij de televisieprogramma's Buitenhof en Altijd Wat.
Ze is getrouwd met Andreas Kinneging.

[Channa Wolf · Rating 2 out of 5]

Na het lezen van “Brieven in Urdu” begon ik vol enthousiasme aan dit boek, maar hij viel erg tegen. Waar “Brieven in Urdu” makkelijk leest en natuurlijk overkomt, komt “Eenzaam heden” niet zo vlot over. Het begin is overdreven geschreven, alsof de schrijfster van het boek haar best doet om iets te zijn wat ze niet is. Het verhaal is niet overtuigend: het is vanuit het perspectief van een kind geschreven, maar het lijken meer op de gedachten van een volwassene. Het woord “wortels” en hetzelfde verhaaltje daarover wordt eindeloos herhaald. Ik heb het boek uitgelezen, omdat ik benieuwd was hoe het met de hoofdpersoon zou aflopen. Helaas viel ook het einde tegen. Ik zou dit boek niet aanraden om te lezen.

[Willemijn · Rating 2 out of 5]

Een interessante schets van het leven opgroeiend als ongewortelde migrant in Londen, maar het lag er allemaal wel heel erg dik bovenop. Natuurlijk heb ik zelf geen migratiegeschiedenis, dus weet ik niet in hoeverre deze eenzaamheid echt in alles doorseipelt, maar het werd op een gegeven moment wat onrealistisch. Er zijn ook prachtige boeken geschreven vanuit 11-jarigen, met een soort macabere nieuwsgierigheid, maar de toon ligt hier een beetje tussen alwetende verteller, antropoloog en valse puber.
De beeldspraak van het wortelen is hier en daar wel echt mooi. Ook de mate waarin verschillende familieleden aftakelen in hun heimwee is wel goed beschreven.

[Rita · Rating 2 out of 5]

leeskring. 2008. 11-year-old growing up in London with her Pakistani parents who are pretty weird, and the whole family sounds pretty dysfunctional.

The horrors described are repeated too often and are emphasized too much, so you can't help thinking they are greatly exaggerated. Now maybe that was the author's intention, because the book ends with the girl actually accepting herself as part of her family, so maybe the exaggerations are meant to be a stage the girl goes through before final acceptance.

It does give some insight into the difficult position of a child growing up with immigrant parents who stay within their Pakistani community and do not seem to do or know anything about the [English-speaking] society around them. And also the sadnesses of the immigrant parents struggling in a society they do not at all understand.

I am indebted to this book for reminding me about eating a special kind of fine clay as a dietary aid. [The mother in the book is always eating "modder"]

[Maria · Rating 2 out of 5]

Dina is het oudste kind van een Pakistaans immigrantenechtpaar in Londen. De vader leeft in het verleden, wil z'n kinderen Pakistaans opvoeden en het liefst terug naar Pakistan. De moeder leeft juist in de toekomst, droomt van een eigen bedrijfje. Dina wil graag Engels worden en zijn en leeft in het heden. Ze probeert letterlijk te aarden en haar wortels te vinden door in de tuin op de grond te gaan liggen.
Aan het slot concludeert ze Als ik nergens bij hoorde, dan was dat omdat ik bij hen hoorde Ze bedoelt dan haar ouders, broertje en zusje.

De roman is oorspronkelijk in het Nederlands geschreven maar ik vond het taalgebruik irritant, theatraal en erg bloemrijk (tè wat mij betreft)

[Bruno · Rating 4 out of 5]

Waar Kostbaar bezit eigenlijk gewoon veredelde chiclit is, heeft Tahir gigantische vooruitgang gemaakt met dit boek. Hoewel het thema en het genre absoluut mijn ding niet is/zijn, heeft dit boek mij van begin tot einde geboeid. Zonder dat het boek ontaardde in geëngageerde flutpraat, denk ik bovendien toch een paar inzichten te hebben gekregen in de problematiek die wordt beschreven. Daarnaast is dit ook een schitterende ontwikkelingsroman van een opgroeiend tienermeisje, op zoek naar een eigen identiteit. En het is vooral door op dat laatste de nadruk te leggen, dat dit boek een goed boek is geworden.

[Janneke · Rating 3 out of 5]

Heb het boek met plezier gelezen al werd het op een gegeven moment wat eentonig. Gelukkig kwam er toen net een nieuw karakter in het verhaal in de vorm van de tante van de hoofdpersoon.
Verder gaf het verhaal een leuk beeld van een Pakistaans meisje dat leeft tussen het door haar vader verheerlijkte verleden in Pakistan en de door haar moeder verwachte (betere) toekomst in Londen. Zelf wil ze alleen maar leven en zich wortelen in het heden.

[Jeanette · Rating 4 out of 5]

Bijzonder boek over een Pakistaans gezin dat in Londen woont. Over heimwee, liefde, ouderschap en religie.