Een boek over onze plicht om voor elkaar te zorgen en over de voorwaarden die we daaraan koppelen. Over de excuses die we zoeken, over sterkte en zwakte, over 'ferm' en 'minder ferm'.
Uit bewondering voor wie zorgt, uit empathie voor wie om hulp roept en uit bezorgdheid voor de toekomst gaat auteur en muzikant Wannes Cappelle op zoek naar het wezen van de zorg. Aan de hand van scherpe waarnemingen en concrete verhalen schotelt de atheïstische godsdienstwetenschapper de lezer uitdagende vragen voor.
Over onze houding tegenover zwakte bijvoorbeeld. We kunnen er niet goed mee om. We laten gehandicapten en psychisch zieken niet écht meetellen. Of over de vergrijzing: in welke mate moeten we nog investeren in de zorg voor hulpbehoevende bejaarden? Hij gaat op zoek naar de diepere redenen voor al deze confronterende vragen.
Ik heb een grenzeloze bewondering voor Wannes Cappelle. Zijn muziek bij het Zesde Metaal ontroert mij. Zijn integere maatschappijvisie volg ik graag. Of recent, zijn acteerprestaties en medewerking aan Bevergem op TV doen mij in subtiel lachen uitbarsten. Ik keek dan ook uit naar dit verhaal maar blijf nu toch wat stilistisch op mijn leeshonger zitten. OK... Capelle is geen Brouwers of van der Heijden en dat hoeft hij ook niet te zijn, maar ik kreeg bij het lezen meermaals de indruk een opstel van de (zij het) beste leerling van de klas te lezen. Voor mij teveel personages op te weinig bladzijden, teveel verhalend en te weinig dialoog. De plot die er niet staat op een manier zoals hij er zou moeten staan... En toch wil ik pleiten om dit boekje te kopen en het verhaal te lezen. Want Wannes Cappelle inspireert op een andere manier: hij zet je aan het denken. Hij brengt onderwerpen aan het licht waar anderen over zwijgen, hij heeft het over de kleine onsexy kanten van het leven - die eigenlijk de enige echte grote kanten van het leven zijn.
Een fijn boekje dat ons wat doet nadenken hoe sterk een mens aan zijn principes trouw moet, mag of kan blijven zonder anderen te kwetsen of "collateral damage" aan te richten.
‘Ontferm u’ wist zich in minder dan 96 pagina’s onder mijn huid te nestelen. Het verhaal is krachtig door de noodzakelijkheid van ieder woord, maar is hier en daar misschien iets te kort van stof.
Na het lezen bleef ik achter met een ongemakkelijk gevoel. Alsof ik betrokken was geraakt in een zaak waar ik niks mee te maken had. Ik word helemaal niet graag betrokken in zaken waar ik niks mee te maken heb. En net daarom vind ik het een goed boek!
Als grote fan van de songteksten van Wannes, begon ik met hoge verwachtingen aan dit boek. Maar die werden niet (helemaal) ingelost. De taal is mooi, maar het verhaal wat dunnetjes, de personages wat weinig uitgewerkt. Er is te veel ruimte voor zelfinvulling.