Waar zijn we eigenlijk naar op zoek wanneer we, bewapend met onze camera en reisgids, de wereld intrekken? Wat zegt het moderne toerisme over de manier waarop we in de wereld zijn? De hedendaagse pelgrimage naar de laatste `authentieke plekjes, waarvan we met trots beweren dat `er geen toeristen komen, verraadt dat we iets zoeken wat we in ons eigen alledaagse leven zijn kwijtgeraakt. Maar levert het reizen ons werkelijk nieuwe ervaringen op en gaat er een vormende werking vanuit, zoals Goethe verlangde? Of kunnen we maar moeilijk toegeven dat het, zoals Seneca meende, een vlucht uit onszelf is? Ruud Welten vraagt zich in dit boek af wie hij is wanneer hij eropuit trekt. Een stoet aan filosofische reisgidsen, van Rousseau tot Stendhal, van Montaigne tot Sartre en van Goethe tot Zygmunt Bauman, vergezelt hem daarbij.
Mooi boek om te lezen. Veel nieuw inzichten over de relatie tussen toeristen en vluchtelingen. Over het onderwerp 'gastvrijheid' en uiteindelijk over een 'Ethiek van het toerisme'.
Het uiteindelijke resultaat - de 'ethiek van het toerisme' die hij ontwikkelt, vond ik niet erg bevredigend.
"We moeten in staat zijn te reizen, landen en volken te bekijken en te ontmoeten, zonder daarmee de eigen morele waarden te verloochenen of juist aan anderen op te leggen". Is dat zo? móet dat?
Sinds ik niet meer in de auto rij en niet meer vlieg ben ik een andere soort toerist geworden. De consequentie is dat ik niet meer fysiek alle "landen en volken kan bekijken" en dat lijkt me prima acceptabel, niet alleen voor mij.
Maar heeft de 'ethiek van het toerisme' nou invloed op mijn keuze gehad? Kan ik mijn beslissing terugvertalen naar Derrida en Levinas? Misschien wel misschien niet. Het heeft meer te maken met respect voor het milieu lijkt mij.
Interssant boek om als toerist of reiziger te lezen. Helaas bleef ik wat ik op mijn honger zitten. De vele filosofische beschouwingen benaderden het reizen en de evolutie van het toerisme vanuit verschillende invalshoeken. Maar welke ethiek nu precies te streven valt om duurzaam toerisme te bereiken vond ik eerder vaag. Het boek slaagde er zeker wel in om me te laten reflecteren over mijn doel en manier van reizen.
Mooi boek om op reis te gaan samen met verschillende filosofen door de geschiedenis en je af te vragen waarom we eigenlijk reizen, wat we zoeken, wat we hopen en wat we uiteindelijk zouden moeten willen.
Mooi boek om te lezen. Veel nieuw inzichten over de relatie tussen toeristen en vluchtelingen. Over het onderwerp 'gastvrijheid' en uiteindelijk over een 'Ethiek van het toerisme'.
Het uiteindelijke resultaat - de 'ethiek van het toerisme' die hij ontwikkelt, vond ik niet erg bevredigend.
"We moeten in staat zijn te reizen, landen en volken te bekijken en te ontmoeten, zonder daarmee de eigen morele waarden te verloochenen of juist aan anderen op te leggen". Is dat zo? móet dat?
Sinds ik niet meer in de auto rijd en niet meer vlieg ben ik een andere toerist geworden. De consequentie is dat ik niet meer fysiek alle "landen en volken kan bekijken" en dat voelt prima acceptabel en ik ervaar eerder nog een verrijking van mijn dichtbij-leefomgeving.
Maar heeft de 'ethiek van het toerisme' nou invloed op mijn keuze gehad? Kan ik mijn beslissing terugvertalen naar Derrida en Levinas? Misschien wel misschien niet. Het heeft meer te maken met respect voor het milieu lijkt mij.
The author takes the reader along for a ride using extensive referencing to great thinkers in philosophy and writing. During the pilgrimage existential topics relating to travel and non-traveling are described.
The chapters can lack connectedness and the writing is at times abstract without giving all the steps the writer made before arriving at conclusions.
Still, an interesting read because you'll find out how famous classical thinkers kicked-back and philosophised.