Κάπου στην βόρειο Ελλάδα μια μέρα, ένας Αμερικανός αρχαιολόγος και η Ελληνίδα σύντροφός του θα ανακαλύψουν τυχαία το πτώμα μιας γυναίκας. Την υπόθεση θα την αναλάβει ο αστυνόμος Μισιρλής. Θα ακολουθήσει μια ιστορία όπου το μυστήριο ανταγωνίζεται τα εξαιρετικά ψυχογραφήματα των χαρακτήρων που αναταράζουν τα ήρεμα νερά της ελληνικής επαρχίας.
"Στον Γρανίτη, ένα ήσυχο χωριό κοντά στο Νευροκόπι, νεαροί χρυσοθήρες ανακαλύπτουν μέσα σε μια λίμνη, αντί για θησαυρό, το πτώμα μιας νεαρής γυναίκας και τα οστά δύο άλλων. Ο αστυνόμος Ανέστης Μισιρλής από τη Δράμα, που δεν έχει εξιχνιάσει ποτέ φόνο στη ζωή του, προσπαθεί να βρει άκρη με τη βοήθεια ενός Αμερικάνου, κοινωνικού ανθρωπολόγου, και της Ελληνίδας γυναίκας του. Η Μιμή Φιλιππίδη-Θεοχάρη επιβεβαιώνει με το δεύτερο μυθιστόρημά της, μετά το Θαμμένοι στον Γρανίτη, ότι ξέρει να δίνει ρυθμό και ζωή σε ένα μικρό, ξεχασμένο χωριό, και να αφηγείται μια συναρπαστική ιστορία".
Η καθημερινότητα του Γρανίτη, ενός χωριού κοντά στο Νευροκόπι, διαταράσσεται όταν ανακαλύπτονται τυχαία το πτώμα μιας γυναίκας καθώς και τα οστά δύο άλλων. Ποια είναι η ταυτότητα των θυμάτων και τι οδήγησε το δολοφόνο στο να τις διαλέξει και να τις σκοτώσει? Επίσης τι σχέση έχει ο δολοφόνος με τον τόπο που βρέθηκαν θαμμένες? Μήπως ισχύει ότι ο δολοφόνος γυρίζει πάντα στον τόπο του εγκλήματος? Ενδιαφέρον, ακόμα, παρουσιάζει το πώς το περιβάλλον των φόνων, δηλαδή η ελληνική ακριτική επαρχία, διαδραματίζει το ρόλο της στην απόπειρα διελεύκανσης τους. Αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία!
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα 360 (περίπου) σελίδων, χωρισμένο σε τρία μέρη.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από ένα ορεινό χωριό, το Γρανίτη, όπου αρχικά ανακαλύπτεται ένα πτώμα μιας νεαρής κοπέλας και ανθρώπινα οστά δύο άλλων ατόμων από νεαρούς που αναζητούν παλιούς θησαυρούς της βυζαντινής και μεταβυζαντινής-οθωμανικής περιόδου. Εν συνεχεία, γνωρίζουμε καλύτερα τα περί το χωριό -που είναι κοντά στο Νευροκόπι και τη Δράμα-, τους κατοίκους του, από την εκφωνήτρια του ραδιοφώνου Εβελίνα μέχρι τον φιλότιμο και θυμώδη, λαϊκό παπά του χωριού, μεταξύ τους τον συμπαθή αν και παρωχημένο τεχνολογικά αστυνόμο Ανέστη Μυσιρλή που και αναλαμβάνει να εξιχνιάσει την υπόθεση. Σταδιακά, με τη βοήθεια ενός Αμερικανού δικαστικού ανθρωπολόγου, του Στίβεν, ο Μυσιρλής αντιλαμβάνεται ότι ίσως έχουμε να κάνουμε με κατά συρροή δολοφονίες, οι οποίες δεν γίνονται αντιληπτές στο εύρος τους λόγω παρωχημένων τεχνικών στην Ελλάδα, που δεν πλήττεται όσο οι ΉΠΑ από ανθρωποκτονίες.
Η γενική εντύπωση που αποκόμισα από το βιβλίο είναι ότι, πρώτον, ερείδεται σε γερή έρευνα. Δεύτερον, έχει έμπνευση και έντονη -και εύστοχη- ψυχογραφία. Τρίτον, προσπαθεί να οικοδομήσει μια αστυνομική ιστορία με serial killers κατά πολύ ρεαλιστικότερη των συνηθισμένων. Τέταρτον, ότι πρόκειται για πολύ, πολύ καλή λογοτεχνία. Ο λεκτικός πλούτος, η δεξιοτεχνία στην αφήγηση είναι με κάθε ειλικρίνεια στοιχεία σπανίζουσας ποιότητας. Επίσης, η συγγραφέας παίρνει θέσεις πολύ καλοζυγισμένες σε διάφορα ζητήματα ηθικοφιλοσοφικού ή κοινωνικού περιεχομένου καίρια, από την ξενομανία της ύστερης μεταπολίτευσης μέχρι την παρηκμασμένη show biz...
Σε γενικές γραμμές, ένα πολύ καλό κι αξιανάγνωστο αστυνομικό πεζογράφημα...
Τα ήρεμα νερά της καθημερινότητας του χωριού Γρανίτη κοντά στο Νευροκόπι, διαταράσσονται όταν ανακαλύπτεται από τρεις νεαρούς χρυσοθήρες μέσα σε μια λίμνη το πτώμα μιας νεαρής γυναίκας αλλά και τα οστά δύο άλλων. Την υπόθεση αναλαμβάνει να εξιχνιάσει ο αστυνόμος Ανέστης Μισιρλής, ο οποίος όμως είναι άπειρος σε τέτοια θέματα. Για καλή του τύχη, εκείνη την περίοδο κάνουν διακοπές στον Γρανίτη ένα ζευγάρι φίλων του, ο Στίβεν και η Μαίρη. Ο Στίβεν, Αμερικανός κοινωνικός ανθρωπολόγος, προσφέρει τις γνώσεις και την εμπειρία του και παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξιχνίαση της υπόθεσης. Άραγε ο κατά συρροή δολοφόνος είναι κάποιος από την κλειστή κοινωνία του Γρανίτη; Κάποιος άγνωστος; Κάποιος τυχαίος; Ποιοι λόγοι τον οδήγησαν στα αποτρόπαια εκείνα εγκλήματα;
Ένα πάρα πολύ καλό αστυνομικό μυθιστόρημα που σου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι και την τελευταία σελίδα. Η ένταση και η αγωνία καθηλώνουν τον αναγνώστη. Επίσης, βλέποντας μέσα από το πρίσμα του δολοφόνου, συνειδητοποιούμε πως τα παιδικά χρόνια του κάθε ανθρώπου είναι τα πιο σημαντικά. Είναι υψίστης σημασίας και παίζουν καθοριστικό ρόλο, γιατί διαμορφώνουν τον χαρακτήρα του. Όπως είπε και ο Σίγκμουντ Φρόυντ, «Το παιδί είναι ο πατέρας του ενήλικου». Η αγάπη είναι η ζωτική ενέργεια που κάνει τον κόσμο να γυρίζει. Όλοι γεννηθήκαμε για να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε. Τι γίνεται όμως με τους ανθρώπους που βίωσαν την έλλειψη αγάπης κατά την παιδική ηλικία; Προφανώς, αυτό αποτελεί την αιτία πολλών προβλημάτων συμπεριφοράς. Αν ένα παιδί έχει εισπράξει αγάπη, φροντίδα και όμορφες αναμνήσεις στα παιδικά του χρόνια, κατά ένα μεγάλο ποσοστό θα γίνει ένας σωστός και υγιής ενήλικας. Αντιθέτως, τα παιδιά που βίωσαν την δυστυχία, την απανθρωπιά, την βία, την εγκατάλειψη, την έλλειψη αγάπης, φροντίδας και οικογενειακής γαλήνης, μεγαλώνουν μέσα σε συναισθηματικό κενό. Παραμένουν ασυγκίνητοι μπροστά στον πόνο των άλλων ανθρώπων ή άλλες φορές αντλούν χαρά, τέρψη και ηδονή όταν τους βλέπουν να υποφέρουν. Δυστυχώς, αυτά τα παιδιά άθελά τους, γίνονται και τα πιο «επικίνδυνα» για την κοινωνία και για τον ίδιο τους τον εαυτό. 8/10