Onze excuses aan Walter van den Broeck dat we tot na zijn overlijden gewacht hebben om een boek van hem te lezen en onze dank aan Erik Vlaminck om ons op Een lichtgevoelige jongen te wijzen.
Van den Broeck neemt de lezer mee naar zijn geboortestreek, waar de jonge Valentijn (Stijn voor volwassenen, Snoek voor de klasgenoten) op één broeierig hete zomerse dag volwassener wordt dan hij ooit had willen worden. Tijdens een militaire oefening in Klein Korea, een wijk waar Snoek nooit eerder kwam, komen conflicten tussen dorpelingen bloot te liggen, ontstaan spanningen met de militairen en ontdekt Snoek dat het Zevende gebod - dat er door de pastoor zo ingehamerd werd - onhoudbaar blijkt te zijn. Het onweer dat de hele dag in de lucht hangt, is uiteindelijk even heftig als de apotheose van het boek.
Walter van den Broeck schetst het Vlaamse dorpsleven met een snelle en rake pen, in sappige dialogen vol kleurrijk taalgebruik en universeel herkenbare personages en situaties. Hoewel rechttoe rechtaan geschreven en helder en eenvoudig opgebouwd, schuilt er heel wat emotie, onderhuidse spanning en onuitgesproken verlangen in de witregels van Een lichtgevoelige jongen. Straf leesvoer.
De leestip van Erik Vlamick bij het overlijden van Walter van den Broeck ter harte genomen en of ik gelijk had dat te doen. Wat een mengelmoes van gevoelens en emoties. En een zo herkenbare taal, al ben ik niet van Olen.