Het voorbije wielerjaar met Thijs Zonneveld doornemen is een genot. Hij kent de renners en weet waar hij het over heeft. In Wilco Kelderman bestaat niet geeft hij daarvan meermalen blijk. 'Wees zuinig op onze talenten' lijkt hij te willen zeggen, als ultieme smeekbede voor een glorieuze toekomst van het Nederlandse wielrennen. Zonnevelds hart klopt ervoor. Of het nou gaat om het beschermen van de coureurs tegen de almaar grotere invloed van de organisatoren en sponsoren, of om de strijd tegen het oneerlijke fietsen à deux vitesses, Zonneveld zet zich met hart en ziel in voor zijn geliefde sport - van de kermiskoers tot de grote ronde, van klassiekerkampioen Niki Terpstra tot aanstormend talent Wilco Kelderman, die eigenlijk niet bestaat.
vijf sterren. Ja hoor. Niet omdat het literatuur is, maar omdat dit gewoon heerlijk lezen is als je van wielrennen houdt. Gepassioneerd en met humor geschreven. Zo nu en dan herhaalt Zonneveld zichzelf, wat waarschijnlijk het lot van een columnist is. Maar van mij mag hij nog wel een paar keer een ode aan Michel Wuyts brengen.