What do you think?
Rate this book


300 pages, Paperback
First published January 1, 2005
Neem hoofdstuk LXI. De ik-verteller, Sara Sondervorst, kondigt een flashback aan, ze wil iets vertellen over Cathérine, dochter van de barones, in de tijd dat zij nog op het kasteel woonde. Maar vooraleer ze die scène beschrijft en de conversatie met Cathérine weergeeft, denkt ze terug aan iets anders, namelijk hoe het daarna verliep met Cathérines kinderen in het klooster. En dan stopt die mijmering plots, Maar dat was meer dan een jaar later.(257) Misschien niet zo evident, maar het houdt de lezer zeker alert. Dat moet ook, want je wilt eigenlijk weten wie Julien De Wever vermoordde. Dat wil Sara ook, heel het boek lang.
Daarnaast is er veel showing en weinig telling, ideaal eigenlijk voor een whodunit. De thriller won ooit de Hercule Poirotprijs. Best een knap boek.
Maar zit er gewoon niet te veel in? De naweeën van de Eerste Wereldoorlog, het Vlaamse dorpsleven met zijn dorpscafé en oogstfeest, de typische champetter - een vrijgezel -, de niet zo celibataire koster, de tegenstelling tussen rijk en arm, preuts en vrijgevochten, man en vrouw. En ondertussen zijn er nog een aantal nevenintriges: wat speelt er tussen Louise en Maurice? Waarom weet Alexander meer over Marie Duchamp en zegt hij niks?
Een thriller? Door al die afleidingen vond ik het boek te weinig plotdriven, een van de subplots was vrij voorspelbaar. Niettemin, een niet onaardig boek.