Meisje Tess is het waargebeurde verhaal over de driejarige Tess Grijpma. Vanaf haar geboorte wordt er iets in gang gezet wat niet meer te stoppen blijkt. Tijdens haar korte leven neemt Tess haar ouders mee op reis; een ruwe maar ook magische reis waarbij niets bij het oude blijft. Tess blijkt steeds duidelijker een kleine leermeester te zijn, die op zachte, sprankelende wijze de essentie van het leven laat zien en mensen beroert. Los van de pijnlijke omstandigheden is meisje Tess een verhaal vol licht, optimisme en wonderlijke signalen. Na het lezen ervan is de wijsheid en liefde van Tess onmiskenbaar voelbaar.
Volgens mij kan geen enkele moeder dit boek met droge ogen lezen. Ik vind de manier waarop deze ouders met het verlies van hun kind zijn omgegaan heel erg mooi. En verder kun je er iets van denken dat ik, die bijna nooit een boek in de bieb leent recht op dit boek is afgelopen en het meegenomen heeft.
Een vreselijk waargebeurd verhaal.... waarin positiviteit en hoop hoogtij vieren. Zelfs na het overlijden van hun dochtertje blijven de ouders positief en zien ze de dood van hun kindje als iets wat "moest" gebeuren. Vooral de moeder vindt haar troost en rust in meditatie, bij mediums, in andere vormen van spiritualiteit. Zijzelf en ook haar man voelen na de dood van hun dochter Tess nog steeds haar aanwezigheid in de vorm van "tekens" die zij zien, menen te krijgen van hun overleden dochtertje. Dat spirituele, de diverse mediums die contact maken met Tess en zo haar ouders gerust kan stellen dat alles goed gaat "hierboven", is voor mij veel te "zwevend" . Dus het laatste deel van het boek was het doorbijten voor mij om verder te lezen.