The Senility of Vladimir P.

by Michael Honig

A biting satire of a particular despot and a haunting allegory of the fragility of goodness and the contagion of unchecked power.

Set twenty-odd years from now, it opens on Patient Number One—Vladimir Putin, largely forgotten in his presidential dacha, serviced by a small coterie of house staff, drifting in and out of his memories of the past. His nurse, charged with the twenty-four-hour care of his patient, is blissfully unaware that his colleagues are using their various positions to skim money, in extraordinarily creative ways, from the top of their employer’s seemingly inexhaustible riches.

But when a family tragedy means that the nurse suddenly needs to find a fantastical sum of money fast, the dacha’s chef lets him in on the secret world of backhanders and bribes going on around him, and opens his eyes to a brewing war between the staff and the new housekeeper, the ruthless new sheriff in town.

A brilliantly cast modern-day Animal Farm , The Senility of Vladimir P. is a coruscating political fable that shows, through an honest man slipping his ethical moorings, how Putin has not only bankrupted his nation economically, but has also diminished it culturally and spiritually. It is angry, funny, page-turning, and surprisingly moving.

Genres: Fiction, Russia, Roman, Contemporary, Politics

336 pages, Hardcover

First published January 1, 2015

About the author

Michael Honig trained in medicine and worked at a number of London's teaching hospitals. He lives in London with his wife and son.

Reviews

[Bettie · Rating 1 out of 5]

Description: Set twenty-odd years from now, it opens on Patient Number One—Vladimir Putin, largely forgotten in his presidential dacha, serviced by a small coterie of house staff, drifting in and out of his memories of the past. His nurse, charged with the twenty-four-hour care of his patient, is blissfully unaware that his colleagues are using their various positions to skim money, in extraordinarily creative ways, from the top of their employer’s seemingly inexhaustible riches.
But when a family tragedy means that the nurse suddenly needs to find a fantastical sum of money fast, the dacha’s chef lets him in on the secret world of backhanders and bribes going on around him, and opens his eyes to a brewing war between the staff and the new housekeeper, the ruthless new sheriff in town.

Opening: HE DIDN'T KNOW HOW long he had been sitting there. Could have been two hours. Could have been two years.
Suddenly a connection in this brain sparked to life and set off a chain of ignitions, like a momentary flickering of stars lighting up across a darkening, dying galaxy.

Damn. I wanted this to be amusing, or cutting edge journalism, or insightful satire, or poignant view of senility.

Nothing!

A dull diatribe invoking could it be / perhaps not characters, entirely without any compelling force. This should have been shit hot, firework of a read, instead it was a rained on pizzle of a sparkler.

http://www.theguardian.com/books/2016...

[Stephen · Rating 3 out of 5]

interesting satire novel looking at putin in the future around 20 years and all the cronies around him

[Bialey · Rating 3 out of 5]

As a carer of a relative with early stage but advancing dementia, I could relate to this.
A good light hearted read, had me belly laughing at many of the scenes of the senile Putin.
I wonder whether he's read it?

[Lumumba Mthembu · Rating 3 out of 5]

If ever there were an example of vengeful wish-fulfilment, Michael Honig’s fictional portrayal of the senility and eventual death of Vladimir Putin is it. In this dystopian assessment of contemporary Russia, corruption and lack of service delivery rule every aspect of civilian life. Thugs, cartels, oligarchs, fraudsters, opportunists and extortionists are the only ones who get ahead. Everyone else gets crushed underfoot. Journalistic truth does not exist and neither does freedom of speech. The Senility of Vladimir P is about as damning an indictment of a presidential legacy as you’ll ever come across.

[Stef · Rating 4 out of 5]

3,6: simpel maar wel vermakelijk

[Klaas Klamer · Rating 3 out of 5]

Goed verteld verhaal, vooral over Russische samenleving, en hoe die verrot is door nepotisme en corruptie. De mogelijke afloop van Putin, wegdwalend in dementie, is mooie kapstok om verleden en toekomst te verbinden. Geeft niet per se hoop, en laat de mens met veel kwalijke kanten voor het voetlicht komen.

[Petra Donatz · Rating 5 out of 5]

Klappentext
Wir schreiben das Jahr 2035: Putin vegetiert in seiner Datsche unweit von Moskau vor sich hin. Vor sechs Jahren hat man ihn in Rente geschickt, doch Putin ist senil und glaubt noch immer, im Amt zu sein. In Putins Hofstaat ist sein Altenpfleger Nikolai der einzige ehrliche Mensch. Allerorten wird geklaut und betrogen. Der demente Putin liebt nach wie vor die Publicity und wird von seinem Nachfolger Lebedew regelmäßig der Presse vorgeführt. Das bringt Chaos mit sich, denn Putin hält Lebedew für seinen Finanzminister. In allem steht Altenpfleger Nikolai treu zu seinem Schützling – bis Nikolais Neffe wegen geäußerter Kritik an der Regierung im Gefängnis landet. Nikolai muss helfen – und braucht dafür sehr schnell sehr viel Geld …

Der Autor
Michael Honig ist ein ehemaliger Arzt, der mit Ehefrau und Sohn in London lebt. Für seinen satirischen Debütroman "Goldblatt's Descent", der über das britische Gesundheitssystem handelt und 2013 bei Atlantic Books erschien, heimste er in seiner britischen Heimat bereits viel Lob ein. Mit der Politsatire "Mächtig senil" erscheint Honig erstmals auf Deutsch.

Meine Meinung

Story
Russland 2035 der mittlerweile 70 jährige Wladimir Putin lebt auf einer seiner Datschas, umgeben von einem Stab Helfer, die sich alle um das Wohl der ehemaligen Präsidenten kümmern. Während Putin noch viele Ereignisse aus seinem Leben weiß, so vergisst er aber alles, was gerade passiert, denn Putin leidet an Amnesie. Keine leichte Aufgabe für Nikolai dem persönlichen Pfleger von Putin. Was auf den ersten Blick als eine würdige Maßnahme aussieht um dem ehemaligen Präsidenten einen ruhigen Lebensabend zu ermöglichen, entpuppt sich aus den zweiten Blich als ein Morast der Korruption. Jeder Mitarbeiter hat sein eigenes Süppchen am Kochen. Alle hoffen, das Putin noch lange lebt. dass man sich weiter bereichern kann. Alle bis auf den grundehrlichen Nikolei, doch dann braucht Nikolei dringen viel Geld, und das schnell und das Abenteuer beginnt.

Schreibstil
Das Buch ist einfach zu lesen und wird weitgehend aus der Sicht von Nikolai erzählt. An einigen Stellen ist es hilfreich ein wenig die russische Geschichte zu kennen um zu verstehen, wenn Putin meint, wenn er aus der Vergangenheit redet. So wird z.B Boris Jelzin, ehemaliger Präsident vor Putin, nur Boris Nickolajewisch genannt .

Charaktere
Der Autor hat die Charaktere sehr gut beschrieben, insbesondere die Krankheit von Putin. Sehr gut kann man nachvollziehen, was für eine Belastung, ja gar Gefahr von dieser Krankheit ausgeht, nicht nur für den Patienten auch für die Angehörigen.

Fazit

Das Buch soll eine Satire sein, aber lustig ist das Buch eigentlich nicht. .Es ist eher als eine Anklageschrift an Putin zu sehen. Putin der eins angetreten ist um die Korruption in seinem Land zu bekämpfen, hat genau das Gegenteil bewirkt und er mischt selber kräftig mit. Mittlerweile ist die Korruption für die Russen so selbstverständlich wie Steuer zahlen. Der Autor hat das Buch unter einem Pseudonym geschrieben, was auf Grund der Geschichte auch verständlich ist. Sicher mag es an einigen Stellen übertreiben wirken aber das Buch gibt schon einen Einblick in das russischen Leben. Das Ende des Buches ist etwas unkonventionell und lässt Fragen offen, spätestens hier merkt man was der Autor mit dem Buch über den Weg der Satire erreichen will.
Das Buch bekommt gute fünf von fünf Leseratten/ Sterne von mir und eine Leseempfehlung.

[Zach · Rating 3 out of 5]

Interesting premise, middling execution. Predictable and thinly plotted.

[Doug Leveridge · Rating 3 out of 5]

I was given an advance proof copy of this book, as a reader.
Quite a clever idea, and I can see potential for a movie. A caregiver looks after the befuddled ex-President Putin in his luxurious dacha outside Moscow, oblivious to the scale and insidious nature of the corruption surrounding him. His naivete is shattered when his nephew is imprisoned for publishing an anti-government online blog, and the only solution seems to be massive bribes to a judge presiding over the case. The story hinges on the dilemma facing the caregiver - how far will he go to secure dismissal of the charges, and his realisation of the extent of graft going on all around him.
A nicely told story, with vivid characters, and a large cast of villainous lackeys all round.

[Bear · Rating 2 out of 5]

Recieved an ARC copy from Goodreads Giveaways.

Interesting enough for me to get through the first 100 or so pages.

I'm not well-versed in the real history behind the satire, and that may be why the amusement I got from the story was minimal. I liked the characters well enough, and it wasn't written in a way that made it hard to follow or boring.

I just couldn't find any angle of the plotline that was intriguing to the point where I wanted to get through 200 more pages just it see what happened.

[Caroline]

A very good concept, but the idea of Putin with dementia revisiting his crimes doesn't develop in the first fifty pages. The summary says it will show the testing of his male nurse, one of the few uncorrupted people in view, but by chance I just finished a masterful version of that theme (The beautyful ones are not yet born) and this flat innocent doesn't even get out of the gate in comparison.

[Benyakir Horowitz · Rating 4 out of 5]

When I was getting my undergrad, I met a few people that thought the punchline was the most important part of a joke. In fact, it was so important that it didn't matter what else the person had to say. I'm sure someone has met a few of them in their life. They were, for me, always nerds and in graduate school. That isn't to besmirch grad school or nerds because I did go to grad school and am a really big nerd. But I highly suspected this book was that: the title was the punchline, basically 'look at Vladimir Putin, who thinks he's all that and is probably the richest single human alive right now, and how when he's old he'll shit his pants'.

But this book isn't that. Oh, yes, there is a decent amount of the book that is this sort of non-humor, but there's more to it than that. There are about three different stories going on, and they're not that related. Until the end, and then it's kinda tenuous. Okay, let me explain.

The first is the titular (heh) Vladimir. He's now senile and has severe dementia, so Sheremetov, the protagonist, acts as his nurse at Vladimir's sprawling, private dacha. The first chapter talks little about the protagonist, and it's all about Vladimir's disrespect for the new incoming president who he remembers as his old minister of finance. We get some themes, the absolute corruption and inviolability of the people at the top.

Then the rest of the story is about Sheremetov in two ways. The only real characteristic of him is that he's the only honest man in Russia. So much so, in fact, that he let his wife die because he was unwilling to take bribes to be able to afford to bribe the doctors into treating her. Okay, the first story: he's slowly finding out that everyone else that's working for Vladimir, the bodyguards, the maids, the cook, the housekeeper, everyone is grifting Vladimir. They're stealing things, over itemizing and otherwise profiting from the senile old man. One example is the gardener, who, once a passionate zealot who wanted to free Russia from tyrants, now commissions greenhouses on the land to presumably grow the vegetables that are cooked but really so he can sell them himself.

The third is his slow but eventual corruption of the protagonist. He has to raise 300,000 dollars to help his nephew, so he eventually tries to sell some of Vladimir's near-endless supply of upscale watches. He ends up ripped off, loses everything, and things at the dacha seem to come apart.

So, I want to explain my grade. First: the book wasn't published by a mainstream publisher, nor did the author get an agent. So that automatically makes me judge the book less harshly because it means there just wasn't as much time pin-pointing the fine details with editors. This makes me forgive a lot of the many small mistakes. Second: the first and the last chapter are pretty good. The middle drags on and takes awhile to tell a fairly mundane story. Third: though the book was better than just the punchline in the title, it didn't live up to great potential. So realistically, this book would've gotten a bit less than 3.5 stars, but the first point makes me think, 'eh, it tried, and that's a lot better than a lot of books'.

[Między Zakładkami · Rating 3 out of 5]

Pełna recenzja z cytatami: https://miedzy-zakladkami.blogspot.co...
Zapraszam na bookstagram: https://www.instagram.com/miedzy_zakl...

Dobra satyra polityczna w dzisiejszych czasach jest na wagę złota. Mimo, że jest za wcześnie by śmiać się z niektórych rzeczy, tak Michael Honig znajduje złoty środek; trafia idealnie między komedię i dramat, wymyślając takie wydarzenia, które chętnie zobaczylibyśmy w rzeczywistości. „Ostatnie dni Władimira P.” to perfekcyjnie ironiczna, dobrze wyważona i brutalnie aktualna (choć osadzona w przyszłości) historia.

Zacznijmy od tego, że bohaterem „Ostatnich dni Władimira P.” nie jest wcale Władimir P. Choć pozostający jądrem wszystkich wydarzeń były prezydent Rosji stanowi mocny podkład pod wszystkie dziejące się w tej książce sytuacje mniej lub bardziej śmieszne/tragiczne etc., tak całą historię poznajemy z perspektywy poczciwego Szeremietiewa. Ten pozostający w słusznym wieku mężczyzna przez całe życie nie robił nic innego tylko opiekował się pacjentami. Jest pielęgniarzem, który szansę na opiekę nad tak ważną osobistością potraktował niezwykle obowiązkowo. W efekcie Szeremietiew trafił na położoną na odludziu Daczę, gdzie wraz z całą resztą personelu dba o to, by temu najważniejszemu pacjentowi zapewnić godną starość. Tu zrobię pauzę, ponieważ czytając o tych wszystkich staraniach targały mną mieszane uczucia. Myślę, że mogę spokojnie stwierdzić, że te moralne rozterki, czy traktować Władimira P. jako zwykłego starszego, schorowanego człowieka czy jak najgorszego zbrodniarza, stanowią ogromną część tej książki. Postanowiłam jednak odłożyć na bok uczucia i skupić się na tym co faktycznie dzieje się w tej historii. Pozwoliłam płynąć wyobraźni, chcąc wyłapać wszystkie te nawet najdrobniejsze szczególiki fabularne. Wszystkie niechęci więc poszły w odstawkę (Dystans jest baaardzo zalecany przy tej lekturze), bo skoro fikcja to fikcja – to niech się dzieje co się ma dziać. A działo się sporo!

Jesteśmy świadkami niezbyt przyjemnej wizji przyszłości (choć niektóre rzeczy z chęcią zobaczyłabym na własne oczy). Eksprezydent nie odróżnia rzeczywistości od urojeń, nie jest w stanie samemu wejść po schodach, nie mówiąc już o tym że nie potrafi sam zjeść i sam się ubrać. Jego całe życie stało się w stu procentach zależne od Szeremietiewa, który przez cały czas uważa go za zwykłego pacjenta – człowieka, który wymaga wsparcia 24 godziny na dobę. Do tego wszystko co mówi eksprezydent, wszystko co nie ma związku z rzeczywistością – jest dialogami przeszłości, jego podejściem do polityki i obywateli kiedy jeszcze jego mózg działał prawidłowo. Kiedy rodzina Szeremietiewa sama potrzebuje pomocy dotychczasowe decyzje podejmowane przez pielęgniarza przestają jawić się jako te właściwe a każde następne czekające na podjęcie stawiają przed nim coraz to większe rozterki. Sytuacji nie pomaga fakt, że wszyscy dookoła parają się niezbyt uczciwymi interesami.

Rosja w pigułce – każdy kradnie co popadnie, czarny rynek kwitnie, konszachty z mafią są na porządku dziennym – taka wizja Rosji jawi się w książce Michaela Honiga. Jak jest naprawdę – nie wiem. Może faktycznie tak, może jest to tylko przejaskrawienie, ale jakby nie było to w takiej właśnie sytuacji odnaleźć się musi prawy i nad wyraz uczciwy Szeremietiew, który nie zdobył się na machlojki nawet wtedy, kiedy umierała jego żona. I tu właśnie książka krąży wokół dramatu. Zwykłego, ludzkiego dramatu, któremu można było zapobiec decydując się na kilka szemranych interesów. Śmiech przez grube, słone łzy. Obrazy, które siadają na żołądku i powodują niestrawność a przy tym kilka rzeczowych spostrzeżeń, faktów (być może) wyssanych z palca, a przy tym kawał komedii.
Gdzie w systemie wartości plasuje się ludzkie życie a gdzie korzyści finansowe? Gdzie bezpieczeństwo a obiecujące znajomości? Czy można przehandlować uczciwość i lojalność?

„Ostatnie dni Władimira P.” stawiają szereg ważnych pytań. Pod przykrywką dobrze dobranej ironii, gagów unoszących kąciki ust w górę czai się historia smutna i brutalna, o zwyczajnych, ludzkich sprawach. Fakt – wydźwięk komediowy jest silny, ale idące za fabułą morały stawiają czytelnika w tej mało wygodnej sytuacji, w której sam zaczyna zastanawiać się nad swoimi możliwościami. Niezwykle aktualna przyszłość, ale hej… pamiętajmy, że „wszelkie podobieństwo do rzeczywistych osób żywych lub martwych, wydarzeń czy miejsc jest całkowicie przypadkowa.” ;)

[Hugh Roberts · Rating 2 out of 5]

Every now and again you buy a book and almost immediately after a couple of pages you say to yourself, oh dear why?
But then you persevere because you bought it after all and 'waste not want not'. This was still a pretty daft plot and probably owes more to wishful thinking than anything else, but at last about half way through, it did get me thinking.
Vladimir P is one person who currently personifies power and its ruthless pursuit. So the examination of its loss is an interesting subject and one which probably deserves more serious treatment.
But why not the slightly frivolous as well? This book does just that. Perhaps that demonstrates one further indignity of losing power, the fact that people pick over your entrails taking you for granted while still in full sight as they pass. Humanity is pretty grubby and this book with its clever play on using watches as the symbol of tribute from the less to the more powerful is quite a clever metaphor for more sinister forms of power broking.
The subject also deserves treatment at a more serious level as the psychology of sycophants to the powerful shifts from cringeing and crawling to gradual exploitation of their own re-gained influence and self respect. Anyone seen an example of this elsewhere? an eventual biography of Robert Mugabe or Kim Jong Un perhaps? Or someone much closer to the home of many subscribers to Goodreads?!

[beti_czyta · Rating 4 out of 5]

Książka autorstwa brytyjskiego pisarza to czarny humor, groteska i fikcja literacka.
Życie pisze nam różne scenariusze i nigdy nie wiadomo co się może zdarzyć i jaki to będzie miało wpływ na dalsza egzystencję.
Z zaciekawieniem sięgnęłam po tę książkę, skuszona tytułem który jest lekko kontrowersyjny, i opisem książki .
Powiem Wam że tak naprawdę Władimir P. jest tu osobą drugoplanową , a głównym bohaterem jest Szeremietiew jego pielęgniarz.

Szeremietiew to jedyna uczciwa osoba w willi, w której przebywa były prezydent Rosji Władimir P.

Szeremietiew na początku nieświadomy niczego, pomału odkrywa co się dzieje w willi, i jak to wpływa na pracowników.
Nie może wręcz uwierzyć, że osoby które uważał za prawe , też pałają się łapówkarstwem i nie tylko.
Były prezydent, pamięta tylko przeszłość i czasem odbywa rozmowy z wyimaginowanymi osobami.

Poznajemy historię Szermietiewa, i jego rodziny, jak to czasem uczciwość w tym kraju niestety nie popłaca, i jak wysoki jest koszt tej uczciwości :-/ .
Niestety nie wszystko układa się dobrze i okazuje się że i ten przez całe życie uczciwy człowiek musi przejść na "ciemną stronę" mocy.
Czy mu się to uda? Jak można sobie skomplikować życie, jeśli jest się nie uważnym?

Oj dzieje się w tej willi dzieje, ale nie chcę Wam zbyt wiele zdradzać, abyście sami zechcieli sięgnąć po tę książkę .

Książkę przeczytałam w aplikacji Woblink.
Współpraca barterowa Wydawnictwo Otwarte

[Daniel · Rating 3 out of 5]

Algo hace clic en el cerebro descosido del viejo y parece como si el alma volviera a hacer posesión del cuerpo. Pero es un dominio tan frágil como efímero. Pregunta por la agenda del día y su fiel cuidador le responde que ahora toca ducharse y ponerse elegante, pues va a recibir la visita del nuevo presidente. "¿El nuevo presidente? ¿Acaso no soy yo el presidente?". "Ya no, Vladímir Vladimírovich".

Una inesperada ráfaga de viento gélido ha pasado las páginas del calendario a toda velocidad y nos encontramos en el futuro, dentro de 20 años. En una lujosa dacha que se alza rodeada de un bosque de abedules al suroeste de Moscú, un anciano recuerda su vida en fogonazos de memoria, "cual racimo de estrellas fugaces iluminando por unos instantes una galaxia agonizante y oscura". Mientras el antaño todopoderoso Putin languidece en su asilo dorado, a salvo de murmuraciones, su círculo de advenedizos lamina su inmensa fortuna mientras reina en una Rusia anegada por la corrupción y la violencia.

Sigue leyendo la reseña aquí:

https://www.elmundo.es/cultura/2024/0...

[Lisa · Rating 3 out of 5]

I thoroughly enjoyed this book (other than the error in printing where page 30 was missing and page 20 and its contents were in p.30’s place…. REALLY???). Never had such a weird mistake by a publisher/printer!
Honestly Im not sure I missed much but it was very annoying. Anyway, I enjoyed this entertaining story making fun of the depth and prevalence of corruption in Russia, and the inevitability of it. There is a complete lack of ability for any character to have any ethics and still survive in this story. I loved the premise… Vladimir Putin at some point enters forced retirement due to progressive dementia. He is cared for by a kind and ethical nurse, thrown into a world where everyone cheats the other, openly. It was a little bit uncomfortable reading it given what is currently happening in the Ukraine, as the humor of Vladimir P ranting about his escapades was fuuny but real, but I guess that is the point. Terrific fun way to show and exaggerate the realities in Russian society. I think Putin should read it (and sell some watches before he goes senile… you will know what this means if you read it). LOL.

[Pebro · Rating 3 out of 5]

Dziękuję Wydawnictwu Otwarte za egzemplarz recenzencki.
Moim zdaniem informacje na okładce książki są bardzo mylące. Można się spodziewać, że książka będzie lekturą wesołą, pełną humoru. Być może dla odbiorców na zachodzie jest to satyra, dla osób pamiętających PRL i widzących co dzieje się teraz wokół nas to po prostu rzeczywistość. Świat korupcji, kradzieży, załatwiania, nepotyzmu itp.
Głównym bohaterem nie jest tytułowa "marna, strachliwa osóbka, która od dziecka chciała zostać czekistą" a jego pielęgniarz Szeremietiew.
Były prezydent jest pokazany w sposób budzący litość. Osoba niepotrzebna, która pewnie byłaby zlikwidowana, gdyby nie to, że wiele osób dzięki niemu żyje i zarabia.
Jego pielęgniarz jest szczerze oddany byłemu prezydentowi i ojczyźnie, ostoja pracowitości, uczciwości i oddania rodzinie. I tu pojawiają się dylematy, które z wartości mają zwyciężyć, pojawia się też wątek sensacyjny. To moim zdaniem nieco ratuje książkę, bo początek jest mało zachęcający do czytania. Na szczęście czyta się dość lekko i po pewnym czasie książka wciąga.

[Grzegorz Zawadzki · Rating 2 out of 5]

Niedołężny Wołodia, Dacza i zegarki. Dużo zegarków.

Ewidentnie zmęczyłem tę książkę, a raczej ona mnie. Temat przewodni, czyli wszechobecne w Rosji robienie wałów na kontraktach, szczególnie państwowych, to coś, o czym chyba wolę czytać w reportażach, a nie w fikcji. Dość ciekawy pomysł, acz naiwności głównego bohatera była aż nieznośna i męcząca. Rozumiem, że taki był pomysł, znaleźć jednego sprawiedliwego w tej całej zgrai złodziei, ale kontrast był tak przytłaczający, że aż bolało. Poza tym, czegoś mi brakowało, jakiejś głębi, większej intrygi, może jakiegoś zwrotu akcji czy pozytywnego akcentu.

[James · Rating 4 out of 5]

Nearly finished this. It's horrific as often the best comedy is. The main character is a contrivance. The only man in Putin's Russia who is not crooked and who is apparently unaware that even the the "honest" people around him are corrupt. By this means we discover the many way in which you can be (indeed must be if you are to survive) corrupt in Putin's Russia. Truly funny, horrific and rather depressing. I realize the naivete of the principal character is really only a device for revealing the terrible greed and depravity of Putin's Russia but sometimes it's so unbearable to watch, you just feel like braining him for his stupidity.

[Georgina · Rating 4 out of 5]

A very interesting read. Not only does it incoroprate the complexity of Russian corruption on a mundane daily scale, it also asks the question of if and how you could care for a patient who has done or ordered to be done terrible acts that are unjustifiable, and how far principles and values can go when surrounded by selfish egocentrism. Some parts are very funny, some are sad, and overall it is a very touching and humane read.

[Niall Murphy · Rating 1 out of 5]

This book is badly written, repetitive and unfunny. The tone of the writing is inconsistent. On one page you're supposed to be laughing at Vladimir Putin's plight due to his dementia and on the next page you are supposed to feel sorry for him due to his dementia. Why can't the author just make his mind up? A complete waste of time from the first page to the last. Avoid at all cost! To quote one of the characters the book is a load of f**kery with a c**k on top!

[Bill Berger · Rating 3 out of 5]

An interesting idea of an old, demented Vladimir Putin, chasing Chechnyan ghost. He looked after by the only honest man in Russia and he is faced with a family dilemma, forcing him too be become dishonest. The Putin interfaces are humorous but the nurse being taken in by the thieves left me with a hollow feeling - he deserved bettter.

[Kylie Kilmer · Rating 3 out of 5]

The plot line is creative, and the relativity to current world affairs made this an interesting read. Only 3 stars due to editing concerns (one of the pages repeated) and the simplicity of the writing, which left me feeling like my inner voice was "choppy."

[Jenine Young · Rating 2 out of 5]

When I think of Russian literature I think of really verbose depressing (but interesting) stories. This had me wishing I had never picked it up until the last 20% of the book. The writing style was flat and the characters weren't very interesting.

[Maria · Rating 4 out of 5]

Comic, but more frustrating, particularly on the eve of a new president Trump, this book was a page turner. Reminded me of The Good Soldier Švejk in the many ways.

[Folkert Wierda · Rating 4 out of 5]

Not really very funny, more very sad, knowing that the book describes reality in Putin's Russia.

[Owain Lloyd-williams · Rating 4 out of 5]

Very funny and staggeringly historically accurate.

[Mael · Rating 4 out of 5]

Genius symbolics and interesting dynamics through which to tell a vulnerable story.

[Jorge del Rio · Rating 4 out of 5]

Es como una comedia negra. Se lee muy fácil y me pareció muy original.