แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง 3

แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง #3

by 橘花散里, Honey Toast (Translator)

Genres: China, Novels

362 pages, Paperback

Published October 21, 2015

About the author

Associated Names:
* 橘花散里
* จวี๋ฮวาซั่นหลี่ (Thai Profile)

Reviews

[Or_O · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มที่ชอบที่สุด และดีที่สุดจากทั้งสามเล่ม 5 เต็ม

.................................................

เยี่ยเจา นางเอก เป็นแม่ทัพห้าวหาญ ภาพลักษณ์นางในสายตาคนอื่นโหดเหี้ยมน่ากลัวมาก รบทัพจับศึก ฆ่าได้ฆ่า ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใด จึงได้ฉายา 'พญายมแห่งแดนดิน' มา

จำกัดความสั้นๆ : แม่ทัพห้าวหาญ ชำนาญการศึก รู้ลึกศาสตรา ทั่วหล้าแซ่ซ้อง ไม่พ้องอิสตรี นารีปลาบปลื้ม


ซย่าอวี้จิ่น พระเอก ชายโฉมงามไร้แก่นสาร ตอนเด็กๆ ป่วยกระเสาะกระแสะทำให้พระพันปีเอ็นดูเป็นพิเศษ นางเอกเปรียบพระเอกเป็นเพียงพอนขาว น่ารักน่าเอ็นดู (เจ้าตัวสีขาวๆ บนปกเล่มหนึ่งน่าจะเป็นเพียงพอนขาวแหละ)

จำกัดความสั้นๆ : คุณชายหน้าหวาน ชำนาญการพนัน เที่ยวร่ำสุรานารี ไม่มีความชอบ รายรอบต่างระอา


เล่มหนึ่งจะเน้นความป่วนฮาของพระนางหลังจากถูกจับแต่งเข้ามาด้วยกัน ต่างคนต่างต้องเรียนรู้นิสัยของอีกฝ่าย ซึ่งในเรื่องนี้ พระเอกเป็นตัวฮาของเรื่องเลย ไม่มีมาดดีๆ กับใครเขาหรอกค่ะ

แต่พระเอกก็มีข้อดีของเขานะคะ ลึก (มากๆ) แล้วเป็นคนจิตใจดี ไม่คิดร้ายกับใคร (ยกเว้นมีคนมาคิดร้ายกับตัวก่อน) เข้ากับคนได้ง่าย คบคนได้ทุกประเภทไม่แบ่งแยก แม้ร่างกายจะอ่อนด้อยสุดๆ แต่เรื่องวางแผน (ร้าย) นี่เขาชำนาญมาก


เล่มหนึ่งโออ่านจบแบบเพลินๆ พระเอกสร้างความแปลกใจให้โอบ้างท้ายๆ แต่ไม่ได้ถึงขนาดชอบมากเป็นพิเศษ โอรู้สึกว่าโอน่าจะรู้สึกขำได้มากกว่านี้ รู้แหละว่าตรงนี้มุกนะ เขากำลังทำให้เราขำนะ แต่ไม่ยิ้มหรือหัวเราะสักแอะ อันนี้อาจเป็นสำนวน อาจเป็นจังหวะการเล่าเรื่อง เนื้อหาค่อนข้างเยอะ เลยอัดกันมา ทำให้ไม่มีเว้นว่างจังหวะให้ขำ หรืออาจเป็นที่เส้นโอลึกเองก็ได้



ถ้าเล่มหนึ่งเรียนรู้ เล่มสองพระนางเรียกว่าเข้าขากันแล้วค่ะ พระเอกได้รับมอบตำแหน่งให้ตรวจตราเมือง คอยดูแลความสงบ และไปบำบัดทุกข์ชาวบ้าน นางเอกก็ต้องตามไปด้วย

ช่วงต้นๆ ถึงกลางเล่ม โอค่อนข้างกลางๆ แอบรู้สึกแปลกๆ กับการเล่นมุกทะลึ่งตรงๆ ด้วย แต่ก็จัดว่าอ่านได้นะ บวกกับไม่ชอบตัวละครหญิงตัวละครหนึ่ง (ใครอ่านแล้วจะรู้ว่าหมายถึงใคร) ส่วนช่วงท้ายสนุกค่ะ ชอบมาก

โอชอบที่่คนเขียนเขาวางแผนดี เหตุการณ์หนึ่งอาจไม่มีอะไรเลย การตัดสินใจหนึ่งอาจดูเรียบง่ายธรรมดา แต่ภายหลังจะเฉลยออกมาว่า จริงๆ แล้วผ่านการคิดวิเคราะห์และวางแผนมา แม้กระทั่งการแต่งงานของพระนาง ก็ถูกนำมาคิดคำนวณอย่างรอบคอบแล้ว



เข้าสู่เล่มสาม เล่มนี้กรี๊ดมาก สนุกตั้งแต่ต้นจนจบ จากเล่มแรก คนเขียนค่อยๆ เพิ่มความเข้มข้นมาเป็นลำดับ ตอกหมุดความสงสัยเคลือบแคลงเป็นระยะ แล้วมาผูกโยงเชือกความสัมพันธ์ในเล่มสุดท้าย

บนปกมีรูปเหยี่ยวสยายปีกบิน เหยี่ยวหมายถึงพระนางทั้งคู่ พระเอกมองนางเอกเป็นเหยี่ยวเก่งกล้า ส่วนนางเอกมองว่าพระเอกเป็นลูกเหยี่ยวที่ต้องโผบินอย่างแข็งแรงในสักวัน

เป็นเล่มที่ดราม่าบีบคั้นที่สุด เข้าจิตใจตัวละครได้มากที่สุด ถึงจะดูเป็นตัวร้ายแต่อ่านแล้วไม่เกลียดเลย เพราะเราเข้าใจต้นสายปลายเหตุ เพราะเหตุผลนี้เขาหรือเธอถึงเป็นคนเช่นนี้ ถึงทำเช่นนี้ ถึงตัดสินใจเช่นนี้ มันเป็นเหตุเป็นผลสนับสนุนให้เราเชื่อตาม

แต่ถึงจะดราม่ายังไง ก็ยังมีความฮาเข้ามาขั้นไม่ให้เครียดค่ะ ช่วงปลายเล่มสองถึงเล่มสามโอเริ่มขำตามแล้วแหละ



ที่สำคัญ ถึงตัวละครจะล้นๆ บื้อบางเวลา บ้าเป็นระยะ แต่ทุกตัวมีความคิดและรู้จักตัดสินใจค่ะ ไม่ปล่อยให้ใครจูงจมูกได้ง่ายๆ คือดีอะ ชอบมาก โอชอบเรื่องที่มีตัวละครมีชีวิตจิตใจของตัวเองแบบนี้แหละ

ฉากเหล่าแม่ทัพนายกองถกเถียงกันถึงกลการศึกโอก็ชอบ ฉากเหล่าขุนนางถวายความคิดเห็นก็ดี

โอรู้สึกตามเลยว่าการตัดสินใจครั้งหนึ่งไม่ใช่ง่ายๆ ไม่มีทางที่คำนวณแล้วถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ มีแค่ทางที่จะมีโอกาสสำเร็จมากที่สุด



อ่านแล้วนึกถึงบางเรื่องที่ปูว่าตัวเอกฉลาด แต่อ่านแล้วรู้สึกแบน มันถูกเกินไป ตรงเกินไป ไม่มีผิดพลาดเกินไป ขาดขุนพลร่วมกุนซือความคิดเกินไป มุมมองความคิดแคบเกินไป น้อยเกินไป จนขาดความสมจริง

เทียบกันแล้วโอชอบเรื่องลักษณะที่มีหลายๆ ความคิดเห็นถกกัน เลือกเอามาชง ปั่น แล้วกลั่นกรองให้เราเห็นจริงตามไปด้วยแบบนี้มากกว่า

ยิ่งอ่านจากใจคนเขียนช่วงท้าย รู้เลยว่าคนเขียนเป็นคนรู้จักออกแบบและเข้าใจตัวละครของตัวเอง เพราะสามารถวิเคราะห์ออกมาได้ชัดเจน เข้าใจตัวเองแจ่มแจ้ง


เลขที่ออก (3.5 + 3.5 + 5)/3 = 4

โอรู้สึกเครื่องติดท้ายเล่มสองและดีงามเล่มสาม ออกตัวช้าไปหน่อย แต่จริงๆ ชอบมากนะ

http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[Ning · Rating 4 out of 5]

อ่านครั่งที่ 2
อย่างที่บอกว่าครั้งแรกอ่ะ แปลกใจว่าทำไมอ่านแล้วไม่สนุก เพราพนิยายเล่มนี้มันมีทุกอย่างที่ควรจะสนุกอ่ะ
ตัวละคร ความตลก ดราม่า อะไรก็มีหมด
ตั้งใจว่าจะต้องอ่านครั้งที่2 ให้ได้ แต่ก็ขี้เกียจ

ครั้งนี้ก็หยิบมาอ่านแบบไม่คาดหวัง และไม่หลังอ๋องไก่ เออ!! สนุก!!! ฮาาา



--อ่านครั้งแรก 18 พย 15--
รีวิวรวมเลยนะคะ
เป็นเล่มที่คาดหวังค่อนข้างสูง ไม่ได้ทดลองอ่านก่อน ได้ยินเสียงล่ำลือมาว่าสนุก และขำมาก

นั่นเป็นจุดหนึ่ง

สอง เพิ่งอ่านอ๋องไก่จบ ชอบเรื่องนั้นมาก จนอาจจะมากเกินไป

เลยทำให้อ่านเล่มนี้ได้ค่อนข้างเฉยๆ

จริงๆแล้วเล่มนี้มีจุด มีปัจจัยหลายอย่างให้ชอบได้ไม่ยากเลย
ยังแปลกใจอยู่ว่าทำไมถึงได้รู้สึกเฉยๆ และใช้เวลาอ่านค่อนข้างนาน
อ่านจบแล้วก็ยังไม่อยากมาเม้าท์มอย คือเฉยมาก เฉยสนิท

ตัวละคร แปลกดีค่ะ เป็นตัวละครที่น่ารัก น่าเตะดี ดูคล้ายซื่อบื้อ แต่แอบฉลาดข้างใน
พระเอก เรียกได้ว่า เป็นนังเจี๊ยบเลียบด่วน 2 ได้เลย ใครมีปัญหากับนาง บอกเลยว่าซวย
นางเอก เท่มาก เก่งมาก หล่อมาก
ตัวละครอื่นๆ ดูดี ตัวร้าย มีเหตุผล

พล็อต ไม่กลวง มีโน่นมีนี่ ใส่มาให้อ่านได้เพลินๆ

แล้วทำม้ายยยยย ดิฉันถึงได้รู้สึกเฉยๆ. ได้ล่ะเนี่ยย
ไว้ว่างๆ จะลองกลับไปอ่านใหม่ ดูสิว่าจะยังเฉยอีกหรือเปล่า

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

ไม่รู้จะพิมพ์อะไรดี จะว่าสนุกก็คงจะ
ไม่ถึงขั้นชอบ แต่ก็โอเคนางเอก
บุคลิกผู้ชาย ส่วนพระเอกบุคลิก
ผู้หญิง ลองอ่านกันดูค่ะ แต่ส่วนตัว
ไม่ใช่แนวเลย

[Phonekiki · Rating 5 out of 5]

เขาว่าอ่านหนังสือดีๆเป็นกำไรของชีวิต…เราดีใจที่ได้พบเจอและอ่านหน��งสือชุดนี้

ขอบอกก่อนว่าไม่เคยเขียนรีวิวมาก่อน แต่เรื่องนี้อยากเขียนไว้ให้เป็นอนุสรณ์ว่าเราชอบมากจริงๆ

เราห่างหายจาการอ่านนิยายแปลจีนไปค่อนข้างนานพอสมควร อาจเป็นเพราะเราโตขึ้นจนมองบางอย่างไม่สมเหตุสมผลในนิยายเลยค่อนข้างเบื่อ แต่ส่วนตัวชอบเดินเข้าร้านหนังสือ เดินทุกวัน แต่ไม่ค่อยเดินไปโซนนิยายจีนแจ่มใสสักเท่าไหร่ แต่อนิจจาอยู่มาวันนึงสายตาดันไปสะดุดเข้ากับชื่อเรื่องชวนคิดลึกเรื่องนี้…จะมาอยู่บนอยู่ล่างอะไรกัน(u////u) คือไม่กล้าหยิบมาอ่านอ่ะ อ่านแค่คำโปรยปกหลังแล้วก็…อืมๆ แนวพระเอกสาวนางเอกแมนสินะ555 อยู่มาวันนึงทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว เลยยืนอ่านฟรีอยู่เกือบชั่วโมง กลั้นขำเป็นบ้าเป็นหลังแต่สุดท้ายก็ได้แต่กลับบ้านมือเปล่า

จากนั้นก็กลับบ้านไปนอนคิดหนึ่งคืน…

รุ่งเช้าหมายมาดมากว่าต้องชื้อเหมาสามเล่มหลังเลิกเรียน แต่ฟ้าดินไม่เป็นใจ หนังสือมีไม่ครบชุด! มันพิมพ์มาจะสามปีแล้วจะไปเรียกร้องเอาจากไหน วิ่งรอกตามร้านต่างๆ จำภาพตัวเองที่อายมากตอนถามพนักงานได้เลย5555 แต่สุดท้ายก็ได้มาสมใจ ใช้เวลาไปสี่ห้าวัน

ความรู้สึกหลังจากอ่านเรื่องนี้(หลายรอบ)

การอ่านเรื่องนี้ครั้งล่าสุดก็ให้ความรู้สึกไม่เหมือนกับการอ่านครั้งแรก จากที่ตอนแรกคิดว่าเป็นแนวนางเอกแมนพระเอกสาว แต่พอกลับมาอ่านซ้ำหลายๆครั้งมันกลับกลายเป็นแนวเสียดสีสังคมเสียอย่างนั้น

เริ่มที่นางเอก…เยี่ยเจา แต่เดิมนางเอกก็ไม่ได้อยากจะเป็นผู้ชาย แค่เป็นคนที่มีความฝันคนหนึ่ง ชอบการฝึกยุทธ แต่กลับถูกบทบาททางสังคมห้ามในหลายๆสิ่งที่ตีกรอบไว้ว่าผู้หญิงทำไปก็ไร้ประโยชน์ นางเอกเลยเลือกที่จะต่อต้านคนรอบข้าง โดยเฉพาะกัยบิดาที่รักเยี่ยเจาไม่อยากให้นางเลือกเดินในทางนี้ การเป็นหัวโจกอันธพาล ละเมิดคำสั่งบิดาออกรบ etc เป็นการแสดงออกอย่างหนึ่งถึงความสามารถที่ตนเองมีว่าไม่น้อยหน้าผู้ชายแม้ต้องทำตัวเป็นผู้ชายเสียเองก็ตาม เพราะว่ามีแต่ทางนี้เท่านั้นที่สังคมจะยอมรับว่านางเจ๋งจริง คนเขียนแทรกเนื้อหาตรงนี้ไว้ในความตลกขบขันอย่างแยบยล เราคิดว่าที่เยี่ยเจาเอ็นดูหลิ่วซีอินมากก็เพราะมองเห็นตัวเองในตัวนาง ตัวตนที่ต้องถูกสังคมตีกรอบแต่ก็คิดตั้งคำถามว่าทำไมผู้หญิงถึงทำเช่นนี้ไม่ได้

ในความห้าวหาญของนางเอกก็มีรอยแผลเป็นลึกล้ำ เมื่อบ้านเกิดและครอบครัวที่รักถูกสงครามพรากไป เยี่ยเจาเห็นค่าคนในครอบครัวมาก เห็นได้จากนางเอกปฏิบัติต่อวรชายาอันไท่เฟย(แม่พระเอก)ที่ไม่ค่อยชอบสะใภ้คนนี้สักเท่าไหร่ ญาติผู้น้องซีอิน และครอบครัวพี่สะใภ้ที่เหลืออยู่ การที่ต้องอยู่อย่างชีวิตอาจไม่มีพรุ่งนี้ทำให้นางเอกสูญเสียความสุขในวัยสาวไปจนกลายเป็นคนแข็งกระด้าง และจุดนี้เองที่พระเอกมองออกและเห็นอกเห็นใจ เปิดใจเรียนรู้และยอมรับนางเอกในแบบที่นางเป็น

ต่อมา ซย่าอวี้จิ่น เป็นตัวละครที่ชอบมาก ชอบพัฒนาการของคาเรคเตอร์ที่มีการเคลื่อนไหวตลอดตั้งแต่ต้นจนจบ คุณชายเสเพลที่ทุกคนเห็นว่าวัน ๆ ไม่ทำอะไร แท้จริงแล้วเขาก็มีความฝันเหมือนใครคนอื่น ด้วยเกิดมาร่างกายอ่อนแอ เดินเล่นในสวนสองก้าวเป็นลม ความใฝ่ฝันค่อยๆจางลงเมื่อคนรอบข้างพูดว่าโน่นก็ทำไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ตรงนี้เป็นส่วนที่พระเอกเหมือนนางเอกมาก แต่ต่างกันที่พระเอกไม่ได้เป็นไปตามที่ตัวเองฝัน…แต่กลับกัน นางเอกได้เป็นแม่ทัพสตรีห้าวหาญที่แลกมาด้วยความเจ็บปวดสูญเสีย

คิดภาพที่คนเราป่วยนอนติดเตียงนานปี อยู่กับการที่คนรอบข้างพูดว่าเขาอยู่ได้ไม่นานแน่ๆ แต่แล้ววันนึงพอมีแรง เป็นเรา สิ่งที่จะทำคือคงต้องการ ‘ใช้ชีวิต’ เราคิดว่านี่คงเป็นที่มาของความเสเพลและบ้าบิ่นอย่างมีสติของพระเอก เราว่ามันสมเหตุสมผล พระเอกใช้ความเสเพลตรงนี้มาเป็นเครื่องกำบังจากข้อห้ามของคนรอบข้างเพื่อทำตามใจอยากบ้าง

เราเสียน้ำตาให้ตัวละครตัวนี้พอๆกับที่เสียให้เยี่ยเจา แท้จริงแล้วตัวตนของซย่าอวี้จิ่นมีความเหงา เราแอบสะเทือนใจตอนที่พระเอกเล่าให้นางเอกฟังอย่างร่าเริงถึงตอนเด็กที่ตัวเองป่วย โดนจับกรอกยาจนชินชา เรายังชอบที่คนเขียนชูปมด้อยของพระเอกที่มีใบหน้างดงามจนดูคล้ายสตรีซึ่งเป็นที่ขบขันของคนทั่วไป แต่เป็นเยี่ยเจาที่เคารพและเข้าใจพระเอกตรงนี้ที่ไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าตัวเองงามเหมือนชายงามเทพกระต่าย เราว่าตอนที่อวี้จิ่นเริ่มหลงรักเยี่ยเจาคือตอนที่นางปฏิบัติต่อเขาอย่างให้เกียรติและเคารพมากกว่าหลงรักเพราะรูปโฉมเสียอีกนะ

เราชอบตัวละครทุกตัวที่ปรากฏในเรื่อง นับว่าคนเขียนใช้ตัวละครทั้งหมดได้อย่างคุ้มค่า ออกมามีบทบาท มีสีสัน มีมิติ มีคาร์เรคเตอร์ ไม่ดาษดื่น จริงๆอยากเขียนอีกหลายตัว ทั้งหลิ่วซีอินตัวร้าย(?)สุดอาภัพที่คนเขียนต้มเราจนเปื่อย หูชิงจอมเจ้าเล่ห์ ฮ่องเต้เพียงพอนเหลือง อนุและเมียบ่าวทั้งสาม แฝดสาวสุดโหดชิวหวาชิวสุ่ย คุณพ่อชิวเหล่าหู่ องค์ชายหมีดำอินั่ว วรชายาอันไท่เฟย etc

เราลองมาคิดดูอะไรที่เรื่อง แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง ให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากนิยายเรื่องอื่น คงเป็นเพราะเรื่องนี้แสดงให้เห็นว่า ‘มนุษย์ไม่ได้เพอร์เฟค’ แต่เราสามารถนำความไม่เพอเฟกต์เติมเต็มกันและกันกับคนรอบข้างได้ เราชอบความเติมเต็มส่วนที่ขาดหายให้กันและกันของพระ-นาง อ่านแล้วรู้สึกว่าเยี่ยเจาและอวี้จิ่นเกิดมาเพื่อกันและกัน ถึงจะพากันเกรียนทั้งคู่ก็เถอะ555 อ่านแล้วรู้สึกสัมผัส touch อบอุ่นหัวใจ จึงขอยกให้เป็นหนึ่งในบรรดานิยายแปลจีนที่ชอบที่สุดในใจตลอดกาล

พูดมาขนาดนี้ก็ต้องห้าดาวแล้วล่ะ555 ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

ซีนที่ประทับใจ

- ไม่มีซีนนี้ไม่ได้ ซีนที่นางเอกถูกปลดจากตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ แล้วพระเอกไปทะเลาะกับคนที่ว่าร้ายเยี่ยเจากลางตลาด แล้วตะโกนว่า ‘เยี่ยเจาเป็นภรรยาของซย่าอวี้จิ่น’ เราว่ามันดีกว่า ลึกซึ้งกว่าคำบอกรักทั่วไป ไม่แปลกใจที่เยี่ยเจาได้ยินแล้วจะหน้าแดง >\\\<
- ซีนตอนที่นางเอกกำลังจะออกเดินทางไปรบ ยืนรอให้พระเอกกลับมาบ้าน เยี่ยเจาบอกให้อวี้จิ่นแต่งภรรยาใหม่เถอะ นางจะออกรบแล้วคิดถึงเขาไม่ได้ แล้วพระเอกนิ่ง ใจเราไปอยู่ตาตุ่มคงเหมือนกับที่อวี้จิ่นรู้สึก เราปวดใจแทนอวี้จิ่นจนนำ้ตาซึมอ่ะ อินเว่อ แต่แล้วพระเอกก็บอกอย่างร่าเริงว่า ได้ ข้าจะลืมเจ้าให้สิ้น รับอนุภรรยาโฉมงาม มีเจ้าตัวซน พอนางเอกไปแล้วเอาใบอย่าออกมาฉีก คือรู้ว่าต่างฝ่ายต่างเจ็บปวด แต่อวี้จิ่นเลือกที่จะทำให้นางเอกออกรบอย่าหมดห่วง กรี๊ดมาก นายแมนมาก เป็นเยี่ยเจาคือคิดไม่ผิดที่รักชายผู้นี้เลย
- ซีนที่อวี้จิ่นรู้ว่าเยี่ยเจาท้อง ฮามาก
- ซีนตอนนางเยี่ยเจารู้ว่ามีลูกกับอวี้จิ่น อบอุ่นมาก
- ซีนที่เยี่ยเจา-อวี้จิ่นเปิดใจคุยกันถึงอดีต
- หลายตอนอ่ะ พิมพ์ยาวกว่านี้ก็เป็นเรื่องสั้นแล้ว5555

[Srisurang · Rating 4 out of 5]

(รีวิวรวม 3 เล่ม) สนุกดีนะ เนื้อเรื่องแน่นพอสมควรเลย พื้นเพนิสัยตัวละครมีมิติมาก มีมุขขำเรื่อยๆ ทำให้ไม่เครียด อ่านแล้วอารมณ์ดีเพลินๆ
เล่มแรกเน้นเรื่องรัก เล่มสองค่อยมีเรื่องการงาน เล่มสามมีรบมีเล่ห์ศึกด้วย

นิสัยตัวละครทั้งพระเอกนางเอก แปลกแหวกแนวดีค่ะ ตอนแรกๆ ก็รู้สึกว่า แหม พระเอกดีแต่หล่อรึไง ไม่เห็นค่อยได้ความสักเท่าไหร่ แต่พออ่านจบ ชอบเขาขึ้นมาซะงั้น น่ารักอะ เป็นคนงามที่ไม่ต้องเก่งกาจ บางทีซื่อบื้อ ชอบเล่นสนุกแต่จริงใจและมีความพยายาม หลายครั้งก็ช่วยได้เยอะด้วย ไม่ต้องดีเด่นแต่ทำให้รักได้อะ

ส่วนนางเอก เรียกได้ว่าไม่เหมือนนางเอกนิยายเรื่องไหนๆ ที่ได้เคยอ่านมาเลยสักนิด แค่คล้ายก็ไม่ใช่ (ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่านางแปลกจริง) ตอนแรก อึ้งกับท่านแม่ทัพ อะไรจะเท่ แกร่ง เก่งเกินชายขนาดนั้น ทำใจให้คุ้นเคยกับนางอยู่พักใหญ่ ช่วงต้นมีสับสน ใครชายใครหญิง ผ่านเล่มแรกไปพอเล่มสองเริ่มปลื้มนาง ฉากตัดเอวคนด้วยแส้ในฉับเดียวนั่น กรี๊ดเลยอะ กลายเป็นติ่งนางไปละ พอเล่มสามก็เป็นห่วงนาง...ชอบนะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลยด้วยที่ทำให้เราชอบนางอิจฉา คือตอนแรกก็ออกมาแบบ จะต้องให้มีนางร้ายให้ได้เลยใช่มั้ย แต่พอเดินเรื่องไป อ้าว ไม่ใช่แฮะ ไม่ใช่ตัวละครที่เกิดมาเพื่ออิจฉานะคะ นางมีชีวิตจิตใจ มีกึ๋นมากๆ ตอนท้ายนี่ต้องยกนิ้วให้ในความใจเด็ดเลย เป็นตัวละครที่ทำให้จดจำได้อีกตัวนึงเลยค่ะ
ชอบพล็อตเรื่องโดยรวมมากด้วย สรุปว่าอ่านแล้วมีความสุขค่ะ

[sisilovekiki · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ลดความขำลงมาแต่มีพอให้หึหึประปราย เน้นไปทางออกศึกสู้รบและการร่วมหัวจมท้ายของสามีภรรยา เนื้อเรื่องสนุกตั้งแต่เริ่มจนจบนะ อ่านได้สบาย ๆ ชอบความที่นักเขียนเขียนเกี่ยวกับอิสระเสรีภาพที่มีอยู่น้อยนิดของผู้หญิงและผู้ชายเองก็โดนเสียดสีนินทาหากรูปร่างลักษณะผิดแผกไปจากสิ่งที่สังคมกำหนดไว้ว่าดี อ่านไปแล้วก็รู้สึกสงสารผู้หญิงสมัยก่อนและรู้สึกโชคดีที่เกิดมาอยู่ในยุคนี้ ทั้งเรื่องให้ 4.5 ดาว

[M · Rating 5 out of 5]

เป็นอีกเรื่องนึงที่ชอบมากๆ และเป็นเรื่องที่ชอบมากใน category แนว gender bender แต่มันก็ไม่ใช่สลับร่างอ่ะนะ แค่หญิงแกร่งเกินหญิง ส่วนผู้ชาย...จริงๆ เป็นผู้ชายธรรมดานี่แหละ แค่มีเมียเป็นแม่ทัพ
สามเล่มเนื้อหาไม่หนักเลยนะ แต่มันสัมผัสหัวใจดี พระเอกนางเอกเรื่องนี้ไม่มีโมเมนท์หวานเลย น้อยมาก ส่วนใหญ่มันคือความเกรียน และความเข้ากันได้ที่เห็นได้อย่างชัดเจน
โดยเฉพาะเรื่องความอันธพาล 55555
เรื่องนี้อันธพาลกันหมด ตั้งแต่ฮ่องเต้ ยันแม่ทัพ แสบที่สุดก็อีตาจวิ้นอ๋องนี่แหละ
เป็นคาแรกเตอร์ที่ทำให้นึกถึงเฟรินอีกแล้ว
ประทับใจมากกกก ยิ่งอ่านยิ่งชอบพระเอก คือเรื่องนี้มันเหมือนเบานะ แต่มันมีความลึกซึ้งอยู่ มีความละเอียดอ่อนอ่ะ ทำน้ำตาคลอไปหลายรอบ ซึ้งงงง
โดยเฉพาะตอนนางเอกถอดเกราะ แล้วชาวบ้านเริ่มด่าว่าร้ายนางเอก พระเอกคือโมโหแล้วไปทะเลาะกับเค้า ตะโกนให้ชาวบ้านรับรู้ว่าคนที่พวกแกว่าคือเมียตรูเว้ยย ไอ้ตอนนี้คือแบบสัมผัสได้ถึงความรักที่พระเอกมีให้มาก คือซึ้งมากน้ำตาจะไหล เพราะคาแรกเตอร์พระเอกมาไกลมาก คือมาถึงจุดที่รักนางเอกขนาดนี้แล้วนะ
ส่วนนางเอกก็ชอบมากเหมือนกัน เท่ห์ดี คือเหมือนนางแบ่งภาคมาก อยู่กับพระเอกนี่เอาอกเอาใจเหมือนผู้ชายเอาใจเมียอ่ะ 555 คือปกติจะมีทาสเมีย นี่เป็นทาสผัวค่ะ ผัวอ่อนแอแต่มีอำนาจในการชี้นิ้วมากกก สนับสนุนพระเอกในทุกด้าน แต่ในขณะเดียวกันนางก็ไม่ยอมนะ บทจะจีบจะเอาแต่ใจก็ซัดพระเอกซะเงิบ โดยเฉพาะเรื่องในห้องนอน อันนี้ฮามาก พระเอกคือน้ำท่วมปาก ชอบให้เค้าอยู่บน แต่ตัวเองก็รู้สึกเสียศักดิ์ศรี ฮ่าๆๆๆ อันนี้ฮา อันนี้คือที่มาของชื่อเรื่องใช่ไหม? make sense มากๆ

นอกจากจะได้เห็นความสัมพันธ์ที่น่ารักแบบผัวร้องเมียรับ การเข้าข้างที่น่าเกลียดที่สุดของคนสองคนนี้ การรวมทีมแบบ partner in crime ของสองคนนี้ที่ไปไหนก็มีแต่คนทั้งกลัวทั้งด่า 5555 เพราะพระเอกเจ้าเล่ห์นางเอกวางแผนทัพ แถมพระเอกสั่งการอะไร มีเรอะนางเอกจะทำไม่ได้และไม่ทำให้ รวมถึงการหึงหวงแบบน่าสงสารของพระเอกที่ต้องป้องกันไม่ให้ผู้หญิงคนอื่นมานัวเนียเมียตัวเอง แถมตัวเองแอบเหล่สาว พอนึกได้ว่าเมียนั่งอยู่ หันไปเจอนี่ปรี๊ดแตกเพราะเมียดันมองสาวคนเดียวกันตาเยิ้ม โอ้ยยยย คิดแล้วขำมากกกก

โอเค นอกจากเรื่องราวขำขันของสองคนผัวเมียนี้แล้ว พลอตแทรกตลอดเรื่องการการขัดแย้งของบ้านเมือง สงครามนู่นนี่นั่น ซึ่งตรงนี้เราว่าคนเขียนเขียนได้ดี พลอตแน่นพอสมควร ไม่หลวม ไม่ไร้เหตุผล ไม่ว่าจะเป็นการปูทางตั้งแต่เล่มหนึ่งให้เราเอ๊ะไว้ในใจ อีกทั้งยังใส่สถานการณ์หลายอย่างที่สร้างอารมณ์มากมายผ่านสงครามนี้ ทำเราใจหายใจคว่ำได้เบาๆ และรู้สึกสูญเสียไปพร้อมกับตัวละครได้เหมือนกัน

ตัวละครที่งดงามและประทับใจอีกคนคือหลิวซีอิ่น
เป็นสาวงามที่ชีวิตรันทด แต่นางเด็ดและฉลาดมาก และการที่จะทำได้ขนาดนี้มันต้องมีลูกบ้ามากจริงๆ สมควรที่พระเอกจะกลัวและตั้งนางไว้เป็นศัตรูหัวใจ(?)อันดับหนึ่ง ยิ่งช่วงสงครามนี่นับถือเลย คิดว่าถ้าเป็นเราจะทำได้ขนาดนั้นมั้ย... ไม่อ่ะ ส่ายหัวเลย แต่หลิวซีอิ่นคนนี้ใจกล้าไม่แพ้นักรบในสมรภูมิเลยจริงๆ เป็นอีกตัวละครที่ทำเราน้ำตาไหลซิบๆ เหมือนกัน ประทับใจ ประทับใจ
อยากให้เธอมีชีวิตที่ดีนะ อยากให้นางได้สมหวังกับอาเจาเหมือนกัน....อาเจาเท่ห์ขนาดนั้น

เป็นเรื่องที่ประทับใจ สนุก ซึ้ง ฮาตลอดเรื่อง
ชอบมาก และจะอ่านอีกครั้งแน่ๆ

[Chompoo Choti · Rating 4 out of 5]

อ่านรวม 1-3

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่กลับมาอ่านซ้ำจากครั้งแรก ผ่านไปเป็นปี และเรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่สร้างปรากฏการณ์คือจะมีทั้งชอบ ไม่ชอบ และเฉยๆ สำหรับของตัวเองอ่านรอบนี้เป็นรอบที่สองได้ผลคือ รอบแรกชอบค่อนไปทางเฉยๆ แต่ว่ามาอ่านรอบสองอย่างละเอียดกลับเข้าข่ายชอบมากเสียอย่างนั้น อาจจะเป็นเพราะว่าอารมณ์ในการอ่านและบรรยากาศในการอ่านเป็นใจ ที่สำคัญคือ เมื่อประสบการณ์ผ่านไปเรามองอะไรแบบเปิดใจมากขึ้นมันเราเลยเข้าถึงอารมณ์ของประโยคที่ว่า #ความสุขไม่ได้อยู่ที่ความสมบูรณ์แบบ


แม่ทัพอยู่บนข้าอยู่ล่าง #มีความแปลกในคาแร็กเตอร์ของพระนาง นางเอกเป็นแม่ทัพแข็งแกร่งมีความเป็นชายชาตรีออกทัพจับศึกเรียกว่ากรำเชียวมาก ลักษณะท่าทางก็ไม่ได้ตัวบางเบา อ้อนแอ้น มีดีที่ขายาวๆ ชวนให้พระเอกหัวใจหวั่นไหวอยากลูบไล้บ่อยๆ ส่วนพระเอกของเรากลับเป็นท่านจวินอ๋องเสเพล งานการไม่ทำ แถมร่างกายอ่อนแอ และไม่ลืมด้วยว่าหน้าตายังสะสวยจนหญิงแท้ต้องอาย เอาแค่นิสัย ท่าทาง สองข้างสลับกันชัดๆ แล้วพอมีจังหวะให้ต้องถูกจับแต่งงานกันล่ะมันจะไปเหลืออะไร พระเอกที่อ้อนแอ้นแลดูเอาแต่ใจเมื่อได้แม่ทัพที่ใครๆ ก็คิดว่าผู้ชายแ��่สุดท้ายก็รู้ว่าเป็นผู้หญิงมาเป็นชายามันก็คงไม่ง่ายนัก แต่ท่านแม่ทัพหญิงของเราสิเมื่อเข้ามาสู่วังมาทำหน้าที่เป็นชายาวางตำแหน่งแม่ทัพออกก็กลับไม่ได้ดั่งใจของสามีและแม่สามี ความสนุกมันก็เลยเกิดเรียกว่าอ่านไปก็ไม่คิดมากเพราะทำใจไปว่ามันเป็นเรื่องขำอ่านแล้วได้ความเบา ความเพลิน แต่ความเพลินนี่ล่ะมันแทรกความละเอียดอ่อนในเรื่องจิตใจได้มาก เพราะไม่ว่าจะเป็นพระเอกหรือนางเอกที่เราดูว่านิสัยมันหลุดกันแล้วแต่เนื้อแท้ของการเป็นคนดีมันมีอยู่ ไม่ว่าใครจะมองยังไงแต่ลึกๆ แล้วความเป็นมนุษย์ในตัวของพระนางมันยังฉายแววแห่งความถือดีในการเป็นมนุษย์ผู้มีหน้าที่ในความรับผิดชอบ


พระเอกที่เราว่าเสเพลขี้โมโห เอาแต่ใจ อ่อนแอ แต่เมื่อเขาต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่างความเป็นเหตุเป็นผลมันก็มีชนิดที่คาดไม่ถึง ส่วนนางเอกของเราแม้จะไม่ได้สวยเด่นตามที่คนเขียนเค้าก็บอกว่าไม่ได้สร้างมาให้คนมองถึงตรงนี้แต่นางก็มีความละมุนในความรู้สึกของตัวเองกับความรับผิดชอบ หน้าที่ และสิ่งค้างคาในการทำภารกิจให้บรรลุ ทั้งเรื่องของการรบที่ทำหน้าที่เป็นแม่ทัพ และหน้าที่และความรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดในอดีตและผลที่จะยอมรับมาเป็นแม่ทัพปลดระวางมาเป็นเมียอ๋อง คนอ่านชอบตรงนี้ล่ะค่ะที่แม้จะมีความฮา ความหลุดแต่ในความหวานของแม่ทัพอยู่บนมันเป็นความหวานความสนุกเฉพาะตัวจริงๆ
.
.
สรุปคือ รอบสองอ่านแล้วเราชอบมากๆ เลยล่ะค่ะ

[Gigi W · Rating 5 out of 5]

ชอบมากค่ะ คือเป็นนิยายที่คิดว่าควรค่าต่อการซื้อเก็บมาก สำหรับเรานะคะ

เราว่าพล็อตเรื่องดีแม้เนื้อเรื่องไม่ได้หนักขนาดนั้น แต่เนื้อเรื่องเดินมาสามเล่มเราไม่เบื่อเลยสักตอน ไม่วางหนังสือเลย มีแต่อยากอ่านมากขึ้น

ตัวละครมีพัฒนาการ มีมิติ ค่อนข้างสมจริง อ่านไม่ขัดใจ ทุกคนทำอะไรมีเหตุมีผล

จริงๆ เรื่องนี้เสียดสีเรื่อง Gender Roles อยู่นะคะ และทำได้ดีด้วย เราอินมากทั้งกับพระเอกที่โดนมองว่าไม่สมชาย และนางเอกก็โดนมองว่าไม่สมหญิง หลายเหตุการณ์เราอินดละน้ำตาไหลเลยค่ะ

โดยรวมแล้วชอบมากค่ะ ประทับใจ ต้องลองอ่านค่ะ

[Rada Chalapipat · Rating 3 out of 5]

เห็นใครๆชื่นชมว่าสนุก แต่การอ่านเรื่องนี้หลังเพชรยอดขุนพลและปฐพีไร้พ่าย สำนวนแปลเรื่องนี้เรียบไปหน่อย ในแง่สืบสวนก็ไม่ชัดเจนชวนติดตามเท่าสารวัตรกู้ ความแกร่งของนางเอกมาเจอกับความอ่อนแอแต่ฉลาดไหวพริบดีของพระเอกไม่สร้างความประทับใจเท่าอ๋องไก่กับสิงจื่อ พระรองอย่างกุนซือก็ไม่เท่ห์เท่าจิ้งจอกเงินของสารวัตรกู้

[Cinnamon · Rating 3 out of 5]

จบได้ดี แม้แต่คนที่ใคร ๆ มองว่าไม่เอาไหน เป็นคนไร้ค่าที่สุดในแผ่นดิน ก็ยังมีใจมุ่งมั่นปกป้องภรรยา และแผ่นดินอย่างสุดกำลัง แม้จะไม่แข็งแกร่งอย่างพระเอกในนิยายทั่วไป แต่ซย่าอวี้จิ่นก็เท่ไม่เบานะ ชอบสุดก็ตอนพิเศษท้ายเล่ม สงสารเทียนโย่วน้อยจัง 555 อยากอ่านเรื่องของทายาทของท่านแม่ทัพกับจวิ้นอ๋องอะ เอามาเขียนเป็นเรื่องยาวก็น่าสนใจไม่น้อย

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

น้องซีอิน~~~~~ #น้ำตาพราก

[Wanmata · Rating 5 out of 5]

เขียนบรรยายด้านอารมณ์ความรู้สึกได้ดีมาก
ช่วงที่น้องชีอินพูดสั่งเสีย ทำเอาน้ำตาร่วงตามเลย
นับถือความใจเด็ดของนาง กล้าหาญ รักชาติ รักจริงรักเดียว
การได้ฝังในชื่อ เยี่ยหลิวซื่อ น่าจะทำให้นางดีใจได้บ้าง

บทตลกยังมี บทบู๊ก็มา
บทสงครามก็น่าตื่นเต้น ความรักพระนางก็น่ารัก
ขำตอนท่านพ่อเกิดสติปัญญาสดใสขึ้นมาทันควันในการยัดเยียดลูกสาวให้แต่งงาน

ตอนพิเศษก็น่ารัก ชอบตอนบุพเพสันนิวาสของแต่ละคู่
มันไม่มีคนที่ดีที่สุด มีแค่คนที่พอดีกับเราต่างหาก ^^

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ในจำนวน 3 เล่ม ชอบเล่มแรกที่สุดแล้ว ส่วนเล่ม 2-3 ก็ถือว่าอ่านได้เรื่อยๆ แต่อ่านแล้วไม่มีหงุดหงิดเลยให้ 4 ดาวทุกเล่ม
จริงๆ เรื่องนี้เป็นนิยายจีนแบบใสๆ ชวนหัวหน่อยๆ ไม่ได้เข้มข้นมากมายตามสไตล์ของนิยายแจ่มใส แต่ก็ไม่ได้หวานจ๋า ชวนเพ้อฝันไปเลย ดังนั้นคนไม่ชอบแนวรักจ๋าๆ ก็น่าจะอ่านได้เรื่อยๆ ละนะ

[Ferby · Rating 5 out of 5]

เล่ม 3 เป็นเล่มที่ทำให้เสียน้ำตา สนุกมากๆ

[Miki · Rating 3 out of 5]

อ่านแล้วรู้สึกเฉยๆไม่ปลื้มเท่าที่ควร
ไม่รู้จะอธิบายเช่นไร >\\<

[Beeb Kub · Rating 5 out of 5]

ชอบมาก

[Kaeka Peyanon · Rating 5 out of 5]

สนุกอะ เนื้อหา แปลกต้องคิดให้ตรรกะกลับด้านหน่อยถึงจะอ่านเข้าใจ ตลกอะชอบอวี้จิ่นฮามากก

[PiyananC Poundpenny · Rating 5 out of 5]

ชอบเล่มสามมากที่สุด นิยายเรื่องนี้มีครบทุกรส สนุกตลก หักมุม แฝงด้วยความน่ารัก ที่สุด

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง 1-3 (将军在上我在下 Jiang Jun Zai Shang Wo Zai Xia)
ผู้แต่ง – จวีฮวาซันหลี (橘花散里 Ju Hua San Li) เขียน Honey Toast แปล

ตัวละคร
เยี่ยเจา อายุ 24 ปี
ซย่าอวี้จิ่น อายุ 22 ปี

เล่ม 3

เรื่องนี้ใช้เวลาอ่านนานมากเลยเนอะ ตั้งแต่ปลายเดือนมีนาคม มาจบเอากลางเดือนพฤษภาคม สำหรับเราเรื่องนี้คงไม่ใช่แนวที่เราชอบจริงๆ แหละค่ะ เลยอ่านไปด้วยความเฉยเมย อาจ���ะสนุกเป็นบางช่วง แต่ก็เป็นช่วงที่สั้นมากๆ เลย ไม่ค่อยยาวนานเท่าไร

สำหรับเล่มนี้เราว่าอ่านสนุกกว่า 2 เล่มที่ผ่านมา เราชอบตอนเล่าเรื่องอดีตสมัยรุ่นแม่ของพวกองค์ชายแห่งตงซย่าอ่ะ แบบว่ามันจังเลย 555+ อ่านแบบมันมาก จนไม่อยากให้จบแค่นั้นเลย พอพ้นช่วงนั้นไป ความมันสำหรับเราก็ขาดหายไปไหนก็ไม่รู้อ่ะ ทั้งๆ ที่อดีตที่เล่าก็แอบโหดนะ แต่เพราะอ่านแล้วมันอ่ะ เลยชอบจริงๆ

อ่านๆ ไปก็ยังงงๆ อยู่หลายที่ เราคงงงตัวละครอ่ะ รู้สึกโผล่มาหลายตัว แต่ลืมหมดแล้ว จริงๆ ก็ไม่แน่ใจเลยว่าใครเป็นใครเลยด้วยซ้ำ แถมตอนจบยังเป็นแบบเหมือนสรุปเหตุการณ์อีก เราก็เลยรู้เรื่องเฉพาะตรงพระนางแหละ นอกนั้นก็จำได้แบบนิดๆ หน่อยว่าใครเป็นใคร จริงๆ รู้สึกว่าก่อนจะเล่าแบบสรุปเหตุการณ์ในตอนจบอ่ะ น่าจะมีบรรยายความรู้สึก อะไรก็แล้วแต่ก่อนจะเข้าสู่บทสรุปไหม ดันมาเพิ่มในตอนพิเศษแทน อ่านไปก็แบบข้ามไปข้ามมางงๆ กับตัวเอง แล้วเราเองก็แอบบ่นกับตัวเองว่า อ้าวววว ตั้งนานบรรยายมาตั้งเยอะ ทำไมตอนจบตัดจบแบบนี้เลยอ่ะ สามเล่มที่ผ่านมาคืออะไร 555+ โมเม้นท์ระหว่างพระนางแทบจะไม่มีล่ะ

แล้วพอสงครามจบ ก็เหมือนเข้าสู่บทสรุปแบบงงๆ 555+ เหมือนอ่านเป็นประวัติศาสตร์แบบสรุปสั้นๆ ตามช่วงเวลาแทน

ในที่สุดเราก็อ่านจบสักที การอ่านนิยายเป็นความเสี่ยงอย่างหนึ่ง เรื่องที่ใช่ของเรา ก็อาจจะไม่ใช่ของคนอื่นๆ และเรื่องที่ใช่ของคนอื่นๆ ก็อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ใช่สำหรับเรา และแอบสังเกตตัวเองว่า ร้อยละ 90 เลยทีเดียวถ้านิยมกันมากๆ เราจะอ่านแล้วค่อนข้างไปทางเฉยๆ ค่ะ ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ทั้งที่ในใจอยากจะอ่านแล้วชอบมากๆ ตามคนทั่วไปบ้างอ่ะค่ะ

[สปอยล์]

ญาติผู้น้องของเยี่ยเจานั้น ตอนแรกเรามองว่าชีเป็นนางร้าย แต่แท้จริงแล้วเมื่อชีผิดหวังแระ ชีก็ใช้ความผิดหวังของชี ยอมละทิ้งความบริสุทธิ์สวยงาม ชีวิต และจิตวิญญาณของชี ให้กับบ้านเมือง เป็นการเสียสละแบบที่น่าจะแฝงความเสียใจที่เยี่ยเจาไม่ได้รักนางแบบที่นางฝันไว้อ่ะนะ เลยจะทำให้เยี่ยเจาไม่มีทางลืมนางได้เป็นอันขาด

ส่วนเรื่องที่เยี่ยเจาท้องแล้วต้องเลือกระหว่างลูกกับรบเพื่อชาติ ตอนนั้นอ่านแล้วรู้สึกบีบคั้นนะ แต่ช่วงเวลาบีบคั้นก็ไม่มากเท่าไร อารมณ์ว่าแปบๆ จวิ้นอ๋องก็มาห้ามล่ะ

Start 20.47 น. Wed 27 Apr 2016
End 20.52 น. Thu 12 May 2016
Review Date 10.54 น. Fri 13 May 2016

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

ชอบค่ะ อ่านแล้วมีความสุข มีฮาๆ บ้างเป็นระยะ เป็นนิยายที่ลักษณะบางอย่างที่ไม่ใช่แนว แต่สามารถอ่านแล้วลื่นไหล ไม่ติดใจได้ เช่น บทพระเอกนางเอกสลับกัน พระเอกหน้าสวย เสเพล ไม่เอาไหน นางเอกเก่งกล้า เป็นแม่ทัพ บุคลิกท่าทางเหมือนผู้ชาย แต่พออ่านไปแล้วก็รู้สึกชอบพระนางคู่นี้ ชอบความรักของทั้งคู่ มันลงตัวดีค่ะ อีกจุดนึงที่ที่ตอนแรกคิดว่าจะไม่ใช่แนวที่ชอบ คือที่พระเอกมีอนุและเมียบ่าว แต่ผู้เขียนสามารถทำให้เราอ่านแล้วไม่ติดใจกับเรื่องนี้ได้ ออกจะฮาๆ ไปกับพวกนางซะอีก

เนื้อเรื่องในช่วงเล่มแรก จะเป็นเรื่องการพัฒนาความสัมพันธ์ของพระนาง จากที่ไม่ชอบกัน มาเริ่มชอบกันในเล่มสอง และเล่มสามก็จะไปแนวการทำสงครามระหว่างแคว้น ซึ่งเล่มนี้เป็นเล่มที่สนุกที่สุด วางไม่ลงเลย ระหว่างการทำสงคราม ชิงไหวชิงพริบ ก็จะมีเหตุการณ์ของพระนางที่น่าประทับใจ และก็มีมุขตลกแทรกเป็นระยะ ทำให้ไม่เครียด อ่านได้สนุก เพลิดเพลินดีค่ะ

[รำพึง ลำพัง · Rating 4 out of 5]

ตอนที่อ่านไปครึ่งแรก รู้สึกเฉยๆ ไม่เห็นสนุกเลยแล้วก็วางทิ้งไว้จนหยิบมาอ่านอีกครั้งจนจบในวันนี้
มันไม่ดีที่สุด แต่มันดี ยังไงล่ะ ร้องไห้เป็นเตาเผา? ขำกับมุกและการเปรียบเทียบจนเห็นภาพ?
แต่เรื่องการแปล บอกตามตรงมึน
บางจุดเราไม่เข้าใจด้วยซ้ำ ตกลงอะไรยังไงกันแน่
หวังว่าจะได้มีโอกาสอ่านต้นฉบับสักวัน มันคาใจน่ะ

[Noo · Rating 5 out of 5]

เล่มสุดท้ายแล้ว ยังให้ 5 ดาวเหมือนเดิม เล่มนี้มีดราม่าเข้มข้นขึ้น ความฮาลดลงไปหน่อย จบดี และมีบทส่งท้ายให้ไม่รู้สึกโหวงเหวงจนเกินไป อมยิ้มได้ตลอด

แปลกใจที่เรื่องนี้ได้คะแนนค่อนข้างน้อย ทั้งๆ เนื้อเรื่องก็มีน้ำมีเนื้อ ตลกชวนหัว แต่คงจะไปฟินมาก เพราะบทบาทนางเอกและพระเอกสลับกัน อาจไม่ถูกใจคนอ่านทั่วๆ ไป แต่สำหรับเราโดยรวมดีมากๆ ยังเสียดายว่า ทำไมเพิ่งจะมาอ่านเอาตอนนี้

[Ann · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เข้มข้นที่สุดในสามเล่ม เป็นจุดเด่นที่สุดของเรื่อง มีการวางแผนการรบ ตลบหลัง สละชีพ รวมๆแล้วดี

ไม่ชอบการจบแบบ timeline ใส่เวลาแล้วสรุปเนื้อเรื่องสั้นๆ รู้สึกนิยายจีนจะชอบจบเรื่องแบบนี้ (คนอ่านรู้สึกเหมือนยังไม่จบยังไงไม่รู้) ดีที่มีบทเสริม พอให้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

[Namfon · Rating 4 out of 5]

18.06.17 อ่านซ้ำทั้ง 3 เล่มอีกรอบ รู้สึกชอบกว่าตอนอ่านครั้งแรก

[Surisa · Rating 3 out of 5]

ชอบแบบค้างอารมณ์นิดหน่อยค่า

[Lunae Enciel · Rating 5 out of 5]

จบได้ประทับใจมาก สงสารตัวอิจฉาขึ้นมาเลย ทุกคนเป็นสีเทา ไม่มีใครดีเลวเต็มร้อย

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

Rational, convincing and unforgettable.