William York Tindall was an American Joycean scholar with a long and distinguished teaching career at Columbia University. Several of Tindall's classic works of criticism, including A Reader's Guide to James Joyce and A Reader's Guide to Finnegans Wake are still in print. He wrote a total of thirteen books on UK and Irish writers including Joyce, Dylan Thomas, W. B. Yeats, and Samuel Beckett. Indeed, Tindall nominated Beckett for the Nobel Prize in Literature; Beckett was the 1969 laureate.
شعر «هورِسکوپ»، تصویری هجوآلود و هزلگونه از زندگی دکارت و تکگوییِ نمایشگونه و آزادی است که برای شرکت در مسابقهای نوشته شد. هورسکوپ به معنای طالعبینی است که ساموئل بِکِت با افزودن یک «w» غیرملفوظ به ابتدای آن، مفهوم روسپیبینی را لحاظ کرده است (تیندال، ۱۳۵۱: ۴-۶۳).
شعر هورسکوپ ظاهراً با این پرسش عجیب شروع میشود: آن چیست؟ یک تخممرغ؟ و تکگو، یعنی رنه دکارت، روشنفکری است که به انتظار جوجه بر تخم نشسته و پس از آزمایشات مختلف روی تخممرغ به این نتیجه میرسد که تخممرغی برای مصرف مناسب است که مرغ هشت تا ده روز رویش نشسته باشد. احمد گلشیری، مترجم کتاب «ساموئل بکت»، معتقد است که یورک تیندال، نویسندۀ اثر مذکور هر کجا به کلمات مستهجن بکت برمیخورد، در لفافه به بحث دربارۀ آنها میپردازد؛ چراکه بکت در هوروسکوپ اندیشیدن را تا حد غایط کردن پایین آورده و دانش فیلسوف را بیحاصل میداند و میپرسد:
حاصل اندیشههای فیلسوفها در طول قرنها چه بوده است؟ همان فیلسوفها یا احمقها با همۀ اباطیلشان در خصوص بودن و هستی (همان: ۶۳).
گلشیری در ادامه اضافه میکند که این نویسنده و فیلسوف مشهور ایرلندی بر آن باور است که بهرغم تفکرات فیلسوفان، مشکلات آدمی همچنان پابرجاست و آدمی هنوز با ابتداییترین مسائل خود درگیر است. او در این شعر بلند، فیلسوف را به هزل میگیرد. این هزل حتی در عنوان اثر نیز به چشم میخورد و اشارۀ بکت به تخممرغهای سالمند، اشاره به اندیشههای فیلسوفهاست؛ همان اندیشههایی که از قدمتی طولانی برخوردار هستند و برای ساموئل بکت همسنگ مدفوعاند (همان: ۶۳-۶۴).