پایان نمایشنامه های پلوتوس همیشه امید بخش و شادی آور است. در کمدی های او عاشق به معشوق و حق به حقدار می رسد. در آثار او پایان تاریک و طنز سیاه به چشم می خورد. او به دنبال آن است که انسان های دغل و حقه باز را عریان و سرشکسته در پیش چشم همگان به تماشا بگذارد و بر آن است ما را بر کسی بخنداند که حقیقتا شایسته استهزا است. از این رو در پایان کمدی های او، بردگان آزادی خود را می خرند، آبروی انسان های پاکدامن حفظ می شود. روش هایی که پلوتوس در خلق کمدی به کار بسته است، هنوز در دنیای معاصر، سرچشمه الهام نویسندگان نمایشنامه ها و فیلمنامه های کمیک است
Titus Maccius Plautus (c. 254 – 184 BC), commonly known as Plautus, was a Roman playwright of the Old Latin period. His comedies are the earliest works in Latin literature to have survived in their entirety. He wrote Palliata comoedia, the genre devised by the innovator of Latin literature, Livius Andronicus. The word Plautine refers to both Plautus's own works and works similar to or influenced by his.
پلوتوس توی قرن سوم و دوم قبل از میلاد مینوشت و کمدی یونانی رو برمیداشت، ولی یه نسخه رومی جسورانه با امضای شخصی ازش می ساخت. دیالوگهاش تند و تیزن، پر از بازی زبانی، شوخیهای دوپهلو، اشتباه هویتی، کتککاریهای کمیک، بردههای زرنگ و اربابهای خنگ. همهچی یهکم اغراقآمیزتر از زندگی واقعیه، ولی همین اغراق جذابش میکنه. نکته مهم اینه که پلوتوس اخلاقگرا نیست. نمیاد بگه «هی ملت بیاید درس زندگی بگیرید». بلکه میگه دنیا مسخرهست، پس بیا یه نمایش ببین و بهش بخند. حتی بردهها که توی جامعه رومی پایینترین طبقه بودن، توی نمایشهاش مغز متفکر ماجرا هستن و اربابها رو میپیچونن. یه جور وارونگی لذتبخش نظم اجتماعی داره.
این کتاب جلد سوم از مجموعه نمایشنامه هاش بود، با همخوانی هارماتیا باهاش آشنا شدم و این از شانس های زندگیمه بنظرم چون فکر نمیکنم خودم میتونستم این کتاب رو بشناسم و بخونم. حتما کتاب های قبلیش رو هم خواهم خواند.
درباره ترجمه کتاب هم، خب چون نمیتونم با اصل مطابقت بدم از اون نظر حرفی ندارم اما ترجمه فارسی که خوندم خیلی خیلی شیرین و جذاب بود بخصوص که دشنام ها رو هم خیلی جذاب ترجمه کرده بود و خلاصه تنوع عااالییی :)) از نظر زبانی هم خیلی بازیگوشانه بود، قافیه، وزن، ترانههای نمایشی، کلمات ساختگی همه چی سرجاش بود
"سودولوس"، "طناب"، "استیخوس"، "ترینوموس"، "تروکولنتوس"، "کازینا"، و "اسیران "عنوان نمایشنامههایی است که در جلد سوم از مجموعه آثار پلوتوس به چاپ رسیده است .یادآور میشود که پایان نمایشنامههای پلوتوس همیشه امیدبخش و شادیآور است .در کمدیهای او عاشق به معشوق، و حق به حقدار میرسد .در آثار پلوتوس در عین حال، پایان تاریک و طنز سیاه به چشم میخورد .او به دنبال آن است که انسانهای دغل و حقهباز را عریان و سرشکسته در پیش چشم همگان به تماشا بگذارد ; از این رو، در پایان کمدیهای او، بردگان آزادی خود را میخرند، آبروی انسانهای پاکدامن حفظ میشود و هوس در مقابل عشق واقعی، رسوا میگردد .