پایان نمایشنامه های پلوتوس همیشه امید بخش و شادی آور است. در کمدی های او عاشق به معشوق و حق به حقدار می رسد. در آثار او پایان تاریک و طنز سیاه به چشم می خورد. او به دنبال آن است که انسان های دغل و حقه باز را عریان و سرشکسته در پیش چشم همگان به تماشا بگذارد و بر آن است ما را بر کسی بخنداند که حقیقتا شایسته استهزا است. از این رو در پایان کمدی های او، بردگان آزادی خود را می خرند، آبروی انسان های پاکدامن حفظ می شود. روش هایی که پلوتوس در خلق کمدی به کار بسته است، هنوز در دنیای معاصر، سرچشمه الهام نویسندگان نمایشنامه ها و فیلمنامه های کمیک است
Titus Maccius Plautus (c. 254 – 184 BC), commonly known as Plautus, was a Roman playwright of the Old Latin period. His comedies are the earliest works in Latin literature to have survived in their entirety. He wrote Palliata comoedia, the genre devised by the innovator of Latin literature, Livius Andronicus. The word Plautine refers to both Plautus's own works and works similar to or influenced by his.
"سودولوس"، "طناب"، "استیخوس"، "ترینوموس"، "تروکولنتوس"، "کازینا"، و "اسیران "عنوان نمایشنامههایی است که در جلد سوم از مجموعه آثار پلوتوس به چاپ رسیده است .یادآور میشود که پایان نمایشنامههای پلوتوس همیشه امیدبخش و شادیآور است .در کمدیهای او عاشق به معشوق، و حق به حقدار میرسد .در آثار پلوتوس در عین حال، پایان تاریک و طنز سیاه به چشم میخورد .او به دنبال آن است که انسانهای دغل و حقهباز را عریان و سرشکسته در پیش چشم همگان به تماشا بگذارد ; از این رو، در پایان کمدیهای او، بردگان آزادی خود را میخرند، آبروی انسانهای پاکدامن حفظ میشود و هوس در مقابل عشق واقعی، رسوا میگردد .