Zonder vorm geen inhoud. En zonder stijl geen verhaal. Om een tekst een gebeurtenis te talen worden is dynamiek nodig, en die is alleen voelbaar door een strak gedoseerd ritme. Schrijven is, los van het verhaal, vooral ritme: het ritme van zinnen, passages en personages - de afwisseling van rust en handeling, van snelheid en traagheid. In dit boek schetst Verbogt hoe ritme afhankelijk is van het doel van passages, van sfeer, stemming, motieven en plaats van handeling. 'Alles heeft een ritme.
Thomas Verbogt (1952) debuteerde in 1981 met de verhalenbundel De feestavond. Sindsdien schreef hij vele romans, verhalenbundels en toneelstukken. Met zijn oeuvre groeide ook zijn publiek. Lange tijd was hij een zeer gewaardeerd auteur maar toch relatief onbekend, maar al een paar jaar behoort hij tot ‘de eredivisie van de Nederlandse literatuur’, aldus Pieter Steinz van NRC Handelsblad. Waar Verbogt vooral om geprezen wordt is zijn melancholieke en lichte toon en zijn filmische manier van vertellen. Ook met zijn humoristische korte verhalen bindt hij veel lezers aan zich.
"Dit is geen leerboek en ik ben geen leraar." Dat is helaas duidelijk... kan je hier dan niets van leren? Jawel, maar je hebt voorkennis nodig en je mag sceptisch zijn. Ritme wordt namelijk door hem als een overkoepelende term gebruikt voor structuur, toon, spanning en meer. Erg verwarrend en volgens mij niet zijn bedoeling.
Zo presenteert hij een complex gerecht waarvan de instructies ontbreken en er geen correct onderscheidt wordt gemaakt in eenheden. Jammer.
Met een (groot) aantal citaten uit andere boeken laat Thomas Verbogt zien hoe hij het ritme in teksten ziet. En dat doet hij (meestal) op duidelijke wijze. Ik snap er nu wat meer van maar na kunnen doen vergt toch wat meer bestuderen van voorbeelden en uitproberen. Desalniettemin een aardig boekje als je beter wil leren schrijven.
Dit boek bevat veel mooie voorbeelden die geen duidelijk doel lijken te dienen. Het is meer een ode aan "ritme" in schrijven, in woorden en zinnen dan dat het een handboek is voor (aspirerende) schrijvers die willen weten wat je ermee kunt bereiken en hoe je het kunt toepassen. Ik heb niets noemenwaardigs geleerd van dit boek en dat is jammer. Vele stukken waren vaag of leken nutteloos.
Gelukkig was het een kort boekje, was het veel langer geweest dan was ik waarschijnlijk halverwege gestopt met lezen.
Wat mij betreft het fijnste boekje uit de serie. Met heel veel fragmenten van Verbogts favoriete auteurs. En hij verwijst ook regelmatig naar zijn eigen werk. Ik sla dit boekje nog regelmatig open.
PS Na zijn lovende woorden ben ik Lolita gaan lezen maar daar kreeg ik alleen negatieve gevoelens bij. Het zal allemaal prachtig zijn maar als meidenvader gaat Humbert Humbert (?) voor mij ver over de grens.
Ik moet het Verbogt nageven: zijn boek swingt, al wordt dan op den duur wel vermoeiend. Ik miste echter de praktische informatie die ik van een boek uit de Schrijfbibliotheek verwacht.