Tutsak Güneş

by Ayşe Kulin

"Güneşimizle aramızda kara kedi gibi duran o Gökcisim, bir gün çekip gidecekti elbette. Belki çok yakındı çözüm. Kapıdaydı. O an gelene kadar bize düşen, sanki güneş gökte parlıyormuşçasına yaşamayı sürdürmekti. Hayata tutunmaktı. "

Yakın gelecekte, yeryüzünde bir ülke… Tiran ölmüş ve oğlu başa geçmiştir. Ülke, din ulemaları ve polisler ordusundan oluşan bir demir yumrukla yönetilmektedir. Katı yasalarla sınıflara ayrılan halksa, yoğun denetim ve gözetim altında yaşamaktadır. Güneşse, kimselerin nasıl, neden olduğunu hatırlamadığı bir dönemden bu yana, "Gökcisim" denilen dev bir kütlenin ardındadır. Her yer buz tutmuş, yaşam sevinci tüm canlılardan el ayak çekmiştir. Gelgelelim yıpratıcı uykusuzluğuna çare arayan bilim kadını Yuna, geçmişine, kaderine ve en önemlisi de, bir kadın olarak tutkularına sahip çıkarak, beklenmedik bir şekilde gerçekleri sorgulamaya başlar. Topluma dayatılan kuralların, değişmez varsayılan yasaların, sonu gelmez sansürün mutlak olmadığını fark eden Yuna, sorumluluğunu üstlenip, deyim yerindeyse, güneşe açılan kapıyı aralamayı göze alacaktır.

Geçmişle hesaplaşmalar, düzenle çatışan tutkular ve insanı dönüştüren aşklar… Ayşe Kulin, okurlarını sarsıcı bir gelecek hayal etmeye davet ettiği Tutsak Güneş'te, genç bir kadının unutulmaz uyanış hikâyesini anlatıyor.
(Tanıtım Bülteninden)

Genres: Turkish, Turkish Literature

440 pages, Paperback

First published January 1, 2015

About the author

Ayşe Kulin is a Turkish contemporary novelist and columnist.
Kulin graduated in literature from the American College for Girls in Arnavutköy. She released a collection of short stories titled Güneşe Dön Yüzünü in 1984. A short story from this called Gülizar was made into a film titled Kırık Bebek in 1986, for which she won a screenplay award from the Turkish culture ministry. Kulin worked as a screen writer, cinematographer and producer for many films, television series and advertisements. In 1986, she won the Best Cinematographer Award from the Theatre Writers association for her work in the television series Ayaşlı ve Kiracıları.

In 1996, she wrote a biography of Münir Nureddin Selçuk titled Bir Tatlı Huzur. With a short story called Foto Sabah Resimleri she won the Haldun Taner Short Story Award the same year and the Sait Faik Story Prize the next year. In 1997, she was chosen as the "Writer of the year" by the İstanbul Communication Faculty for her biographical novel Adı Aylin, She won the same award the next year for her short story Geniş Zamanlar. In November 1999, she wrote a novel called Sevdalinka about the Bosnian Civil War and in 2000, a biographical novel called Füreyya. In June 2001, she put out a novel titled Köprü about drama in Turkey's eastern provinces and how they shaped the republic's early history.

In May 2002, Kulin wrote a novel titled Nefes Nefes'e about the Turkish diplomats who saved in the lives of Jews during the holocaust in World War 2.

She has married twice, her latest novels Hayat and Huzun describe her life with her spouses, Mehmet Sarper and Eren Kemahli. Both ended in divorce but she bore 4 sons from the marriages.

Reviews

[Kitap Ezgisi · Rating 3 out of 5]

www.kitapezgisi.com

Şimdi bu kitabı iki şekilde yorumlamam lazım diye düşünüyorum. Birincisi Türkiye Cumhuriyetinde yaşayan bir kadın olarak, ikincisi de kitap içeriğini yorumlayan birisi olarak…

Önce kitabın konusunu aktarayım; Yeryüzündeki bir ülkenin güneşi, araya giren bir Gök cisim yüzünden solmuştur. Ülke din ulemaları ve polis güçleri tarafından ele geçirilmiştir. Halk farklı sınıflara ayrılmıştır. İnsanların beyni yıkanmış ve özgürlükleri ellerinden alınmıştır, teknoloji her yerdedir. Bu ülkede bir Bilim adamı olan Yuna ise işinde gücünde bekar bir anne olarak bilimsel keşiflerine devam etmekte ve kendince özgür bir hayat yaşamaktadır. Ta ki birileri gözünü açana kadar…

İlk başta kitabı yorumlama kısmını ele almak istiyorum. Ayşe Kulin yine farklı bir tarza el atmış durumda. Bildiğim kadarıyla Türk Yazarlarımız arasında Distopya tarzında kitap yazan kişi yok. Varsa da ben henüz tanışmadım. Distopik açıdan kitapta bana çok fazla eksiklik var gibi geldi. Tabi ki 1984, Cam Kule, Cesur Yeni Dünya gibi distopik romanlardan sonra, yani baba kitapları okuduktan sonra yazılmış çoğu distopik eserlerin çok fazla tatmin edemeyeceğini düşünüyorum. Teknolojik buluşların ağırlıkta olduğu bu distopya kitapları ile kıyaslandığı zaman kitap içerisindeki teknoloji biraz düşük seviyede kalmış diyebilirim. Göndermeler (ülkeyi yöneten(!) kişilere dair) ise çok barizdi ve kitabın özellikle başında “şunu derken aslında şundan bahsetmiş” gibi akıl yürütmeler yüzünden romana dahil olamadığımı hissettim. Belki merkezde Türkiye’nin işleyişini eleştirmek yerine, birebir bizlerden örnek vermek yerine hayali bir ülkedeki özgürlüğün kısıtlanması konusunu, hayali olaylarla ele alsaydı daha etkili, sürükleyici ve düşündürücü olurdu gibi geldi.

Şimdi gelelim Türkiye’de yaşayan bir kadın olarak, bir insan olarak okuduklarımı yorumlamaya. Biraz abartılı anlatım olsa da (robotlar, teknolojinin aşırı ilerlemesi v.s. ) ülkenin gerçek kara geleceğini gözler önüne sermiş Sayın Kulin. Her kitabında özellikle vurguladığı Kadın Hakları, Çevresel Koşullar, eşitlik, özgürlük bu kitabında da bizlerle buluşuyor. Facebook’ta bu kitabın tanıtımının altında birisi yorum yapmıştı kitabın kapağını da sanırım göz önünde bulundurarak “Kesin başörtüyü kötülüyor” diye. Aklı başında, okumuş, bilgili ve kültürlü hiçbir insan hele ki “özgürlük” diye bağıran bir insan başkalarının yaşam hakkına, tarzına karışmaz, saygı duyar. Gerçek özgürlüğü savunan kişiler “herkes için özgürlük” kavramını savunur. Kitap içerisinde başörtüye dair tek eleştiri zorla başının örtülmesinin gerektiği yasaya karşı olan serzenişten ibarettir. Ülkemizde elimizden alınmak istenen ve ne yazık ki yavaş yavaş gerçekleşen özgürlüğümüzün yok edilmesi ve bunun sonuçlarında olabilecek şeyler aktarılmış. Biraz içimi bunaltsa da ne yazık ki yazan her şey gerçek hayata uyarlandığında tamamen gerçekleşme ihtimali olan şeyler.

Bizim bir tanecik ülkemiz var, bütün dünyanın gıpta ile baktığı, coğrafyası, tarihi, doğal zenginlikleri ile kıskanılan, bir tanecik ülkemiz. Para hırsı, koltuk sevdalısı insanlar yüzünden ellerimizden yavaş yavaş akıp giden bir tanecik ülkemiz. Zeytin ihracatı yaparken, birçok meyve sebze yetiştirilirken artık bu ürünleri ithal etmek zorunda kaldığımız ve dudak uçuklatacak fiyatlara satın aldığımız bir tanecik ülkemiz. Doğanın tahrip edilmemesi için hükümete ya da bunu yapmak isteyenlere karşı, ileride çocuklarımıza bırakacağımız güzellikleri korumak için dişini tırnağına takıp çalışan güzel insanlarla dolu bir tanecik ülkemiz var. Atalarımızın bizlere bırakmak için canlarını verdiği, bu uğurda, sadece bizler için savaştığı, güzel insanların kurtardığı bir tanecik ülkemiz var…

Özgürlüğü ve bir olmayı sonuna kadar hak eden, güzel insanlarla dolu bir tanecik ülkemiz…

Herkesin özgür olduğu, başkasının hakkına, alanına müdahale etmediği, istediği hayatı yaşadığı nice güzel günlere…

Ön yargılarınızdan kurtulun, okuyun, okutun…

Saygılar Ayşe Kulin.

[Jeannette · Rating 3 out of 5]

Also available on the WondrousBooks blog.

*** 2.5 stars ***

Maybe I am being overly generous with this book. It is definitely not nearly as good as it could have been, that is for sure.

However, this book is a first attempt, and those are always shaky. Feel free to correct me if I'm wrong, but Tutsak Gunes (loosely translated as "Captive Sun") might actually be the first Turkish dystopian book!

I have read Ayse Kulin before, enough so to know that she has a certain type of female characters: strong, independent, smart, defying the rules of society, free. At least that is how the author would try to sell them to you. Another thing that both Yuna, the main character of Tutsak Gunes, and, let's say, Aylin, the main character of Adi: Aylin, have in common, is their fascination with the Sufi symbol of spread wings, signifying things beyond even freedom and a rebellion against rules and chains.

However... what I, as the reader, actually sensed, having rid myself of the author's not-so-subtle propaganda, was that Yuna is a character totally out of place in this story. In fact, Tutsak Gunes offers two narratives so unconnected that they make it hard to remember that are happening simultaneously.

A shape in the sky has blocked the Sun. The world is living in constant darkness and cold. The borders of the world have changed. The Ramanis Republic is a strict and tyrannical regime in which women possess nearly no rights, lack of education and big families are encouraged, human contact has almost been forbidden. A rebel movement is forming and planning to overthrow the government. Cool, huh?
And then - the actual story of this book - Yuna. A woman constantly out of the loop, barely aware of her surroundings, and only focused on her lost life, lost dreams, lost aspirations. The author manages to tie her to the actual "heroes" of the story only just, so that she has some role in the events, but not really. She is forcefully presented as strong and smart, but we never witness that. We witness her happy with her role in the regime, her only starting to doubt the tyranny when it's falling apart and not a moment before, her wondering what to do, and yet always so indecisive.

But I cannot neglect the attempt in this book. Ayse Kulin certainly tries to write a new chapter for Turkish literature. She tries to embed the reality of the country to this new, futuristic world. The thing is... she does it blatantly. She is not subtle. Neither is she masterful. The best of dystopian novels show you a world starkly different from the one you live in, and it takes you some time to realize that this is your world, just in a light you didn't want to see it in. With Tutsak Gunes, you just know. And that softens the blow she makes on society. Not to mention that if you want to address a problem, say rights of women, you don't do it in a book so unappealing to male readers that they would never bother getting to the heart of the story.

Overall, an admirable attempt at creativity. Not amazing, but could have been much, much worse.

[Jefi Sevilay · Rating 2 out of 5]

Ütopya veya distopya yazmak ciddi (ama çok ciddi) bir altyapı gerektirir. Yoksa defterin bir köşesine yenilen yemekler de şöyle olsun, kıyafetler de böyle olsun, ulaşıma şunu diyeyim, din olmazsa olmaz bunu diyeyim, bir de ulu han olsun gibi altını dolduramazsan komik olursun. O yüzden komik olmuş. Sayfalar ilerledikçe Ayşe Kulin'in ne kadar türe yabancı olduğunu, kendi tecrübesinden esinlenerek yazdığını görüyorsunuz.

Yazım dili desem o da vasatın ötesinde. Çeviri gibi ama çeviri değil. Rama diye bir din var. Yuna bir yerde "allah müstahakını versin anne!" diyor. Allah derken? Rama mı? Yuna'nın annesi de Türk annesi zaten. Torununa bakıyor, hazır çorba yemesin de sebze yesin diye kızını darlıyor. Bir terlik fırlatmadığı kaldı.

Teknoloji diyelim hava treni var, neye benzediği belli değil (havaray olabilir mi?). Robotun paleti var, boyu belli değil.

Kitap Kuzey Kore'msi bir Türkiye'yi tasvir ediyor. Mahalle, memleket gibi bize özgü ifadeler var. Adını unuttum şimdi mırra mıydı balığın yanında içtikleri bir içki var. Gezi parkı desen var. Yani Dune'da yüzlerce sayfa anlatılabilecek bir din öğretisi tasvir edilmişken, Brandon Sanderson'ın en kötü kitabında bile yüzlerce sayfa ülkenin florasından faunasından bahsedilirken, kıt yaratıcılık dantelini Türkiye'nin üzerine atıp da buna distopya demek çok ayıp.

Biraz 1984, biraz Cesur Yeni Dünya, hatta bence biraz da "The Lives of Others" filmini potada erit, bir tutam en dandik Türk dizisini at, işte sana Tutsak Güneş. İddialıyım bu yılın en sevmediğim kitaplarından biri bu olabilir.

Sevgiler.

[Ahu Kader · Rating 4 out of 5]

Ayşe Kulin bu kitabı ile ilginç vs ütopik bir dunya yaratmış. Uçan trenler, bir düğmeye basarak rengini degistirebildigin kıyafetler. Toz şeklinde gıdalar. Bilekliğe gelen telefon atamaları ve mesajları.
Kadınlar hala horlanıyor. Dövülüyor. Tecavuze uğruyor. Birden fazla çocuğu yoksa hiç sayılıyor.
Ve tum bu olaylar Güneş'in olmadığı, Güneş'in önüne bir Gökcisimin yerleştiği Ramanis Cumhuriyetinde oluyor. Kitapta olanlar günümüze cok güzel dokundurmalar yapıyor.
Kitabı sevdim fakat şunu söylemeden geçemeyeceğim, ben hayatımda bu kadar çok imla hatası olan bir kitap okumadım. Çok rahatsız etti beni.

[Perihan · Rating 3 out of 5]

Konusu gayet güzel ve çarpıcı, lakin anlatım tarzı aşırı derecede , rahatsız edercesine yalın, düz ve HEYECANSIZ!
Sanki yazar, gündemdeki olaylardan yola çıkarak vermek istediği mesajları çabuk çabuk vermiş , sonra da arkasına bakmadan gitmiş.

[İlke Mırık · Rating 4 out of 5]

İçindeki tüm olaylar Türkiye'de son birkaç yılın haberlerinin anonimleştirilmiş hali sanki.
Akıcı ve yormayan bir anlatımı var.

[Basak · Rating 3 out of 5]

Yüzlerce yazım hatasına ve yazar tarafından uzatılmış bazı gereksiz diyaloglara rağmen okumanın kolay olduğu, eğlenceli bir romandı. Ayşe Kulin farklı bir kulvarda yazmayı denemiş. Başka bir yayınevi basarsa onu tercih etmenizi tavsiye ederim, Everest baskısı insanı hasta ediyor!

[Elif Koşan · Rating 4 out of 5]

Kitap güzel, sürükleyici, günümüz Türkiyesi'ne göndermelerle dolu... Buraya kadar herşey güzel ama kitabın sonunu sevemedim nedense kafamda daha farklı ve görkemli bir son hayal etmiştim.

[Ezgi ☕️ · Rating 4 out of 5]

Ayse Kulin'in (hatta Türkiye'nin) ilk ütopik kitabı. Kitap iddialı başladı ama giderek etkisini kaybetti. Bilim kurguya girmek istiyor ama yeteri kadar teknik temel oluşturamıyor. Hikaye gittikçe basit ve tahmin edilebilir olmaya başladı. Halbuki Türkiye ve kuzey Kore karışımı, 1984 benzeri coğrafya ilginçti. Yine de çok mutluyum, inşallah ilerideki kitaplara bir başlangıç olur.

[Ozge · Rating 5 out of 5]

Daha ziyade, tarihi, biyografik, romantik romanlar yazan Ayşe Kulin, distopyada da kendini kanıtlamış.

[Özlem Özmen · Rating 2 out of 5]

Ayşe Kulin'in diğer eserlerinin çoğunu okumuş biri olarak bu kitaptan beklentim yüksekti fakat hayal kırıklığına uğradım ve elimdeki en son kitabını okuyup okumamakta tereddüt ediyorum bu sebeple. İlk etapta alegorik olarak ülkemiz ve insanlarının distopya biçiminde yansıtıldığını düşünerek heyecanla başladım kitaba fakat zamanla kitaptaki tutarsızlıklar, çelişkiler ve de bilim-kurgu alanına bir özentiden öteye gidemeyen teknolojiyle ilgili paragraflar sanki deneyimsiz bir yazarın ilk kitabını okuyormuşum izlenimi yarattı. Bundan sonra da gözüm hep eleştirel bir şekilde kitaptaki bu tarz noktaları aramaya başladı ve çok sevemedim.
Belirli tutarsızlıklardan bahsetmek gerekirse, kitabın ana kahramanı Prof. Otis, sözde iktidara muhalif biri gibi görünürken en başta hiç böyle bir çizgi sergilemiyor aksine yönetim yanlısı söylemleri var. Annesi, oğlu (aslında hayatındaki herkes) yönetim karşıtı gezilere, gösterilere katılırken o sadece bir gözlemci olarak kalıyor. Ardından da sanki çok bir katkısı varmış gibi sonunda annesinin zaferi olduğunu düşündüğü durumdan oldukça mutlu olup "işte yaşamamız gereken ülke bu" moduna giriyor.
Kitabın başlarında Margaret Atwood'un The Handmaid's Tale adlı eserine olan atıftan da anlaşılacağı gibi Kulin, ditopya yazmayı amaçlamış olmalı fakat bazı noktalar o kadar çok günümüzle alakalı ki bariz benzerliklerden biraz uzaklaşmak için distopyalarda olması beklenen teknolojik ve bilimsel gelişme unsurunu kullanma ihtiyacı hissetmiş ancak bu da romandaki yaşamın her noktasına uygulanamamış. Örneğin iki karakter günümüzde herhangi iki arkadaşın yapabileceği gibi bir akşam balık yiyip şarap içtikten sonra biri diğerini uçan trene yetiştirmeye çalışıyor, yani sizden farklı olarak biz hızlı tren değil uçan tren kullanıyoruz diyor. Bunun gibi sürdüğü arabada direksiyon yok, araç kendi kendine gidiyor fakat bu da oldukça basit bir gelişim diğer kurgu örneklerine bakacak olursak. Sokaktaki gösterilerde insanlara karşı robotlar kullanılıyor, hastanede robot hastabakıcılar var fakat tıp bir adım ilerlememiş gibi duruyor: yalnızca kanser yerine başka bir hastalık gelmiş. Bu gibi tutarsızlıklarla sanki bilim-kurgunun böyle bir romanda illa ki kullanılması gerekiyormuş fakat yeterince geliştirilememiş olduğu izlenimine kapıldım.
Bir de kitabın sonu bana göre muğlak bitti. Bu karakterler neye karar verdi ya ben anlayamadım ya da anlaşılmasın diye böyle bitti belki de. Ayrıca, diğer yorumlarda da belirtildiği gibi Everest yayınlarının bu kitabındaki yazım ve imla hataları rahatsız edici. Son olarak, vermeye çalıştığı mesaj bakımından çok fazla kitap okumayan insanlara hitap edebilecek bir roman.

[Levent Mollamustafaoglu · Rating 2 out of 5]

Ayşe Kulin bu son romanında daha önceki yapıtlarından farklı olarak bir distopya (negatif ütopya) anlatıyor. Bazı özellikleri açıkça günümüz toplumunun gidebileceği noktaları yansıtan bu geleceğin toplumu ölen tiranın en az kendisi kadar demir yumruklu oğlu tarafından yönetilmekte, herkes yalnızca kendi için önceden belirlenmiş eğitim ve iş olanaklarına bir dizi zor sınavdan sonra erişebilmekte, erkeklerin mutlak egemenliğinin sürdüğü toplumda kadınların bir yere gelmeleri son derece zor olmaktadır. Bilim kadını Yuna kendine tanınan özgürlük çerçevesinin içinde akademik çalışmalarını yapmakta, toplumun katı sınıflarına ve özellikle kadınlar üzerindeki baskılara karşı çıkmayı aklından bile geçirmemektedir.

Ben kitabı okuduğumda reaksiyonum "eeee?" oldu. Ayşe Kulin gibi iyi bir yazarın çok alışık olmadığı bir tarzda - aynı konuyu işleyen son derece başarılı bir sürü yapıt varken - yazmakta ısrar ettiğini anlayamadım. Kitap bir alegori değil, dolayısıyla simgesel olarak günümüz toplumuna falan işaret etmiyor, mesajını bayağı açık vermiş zaten, ama öyküsü yeterince özgün değil, stili Ayşe Kulin ortalamasının altında özelliklere sahip. Kısacası benim için bir hayal kırıklığı ve kaçırılmış bir fırsat...

[Berfin Ozdemir · Rating 4 out of 5]

Açıkçası Ayşe Kulin çok fazla ilgimi çeken bir yazar değil nedense kendisini biraz mesafeli bulduğumdan kitaplarına da ufak bir ön yargıyla yaklaşıyorum ama bu durumu Tutsak Güneş'le kırdım sanırım.

Ayşe Kulin'den ilk distopya. Tamamen içinde bulunduğumuz yaşamı anlatmış bize tek fark hayal ürünü birkaç teknolojiyi işin içine katmış. Bunlarda ileride gerçekleşmesi imkansız şeyler değil aslında.

Yuna adında mesleğini başarıyla sürdüren bir profesör ve ailesi romanın baş kahramanları. Az çok tahmin edebiliyorsunuz olayların nasıl gelişeceğini ama sonunu açıkçası böyle beklemiyordum. Son sayfayı okuduğumda "Nasıl yani?" dedim.

Yaşadıkları gezegenle güneş arasına giren bir gök cismi yüzünden neredeyse karanlıkta yaşıyorlar. Tüm kaynakları kısıtlı kullanmak zorundalar ve bunlarda yetmezmiş gibi sürekli artan vergiler, yurt dışı çıkış yasakları, her an bir sorgu, gözetim... Özgürlük, barış, eşitlik için her şeylerini, hayatlarını ortaya koyan insanlar ve ufukta minik bir ışıltı, umut...

Çok rahat okunuyor roman sizi hiç sıkmayıp akıp gidecek sayfalar. Bir şeylerin farkına varmak için, sorgulamak için okunması gerektiğini düşünüyorum. Özgürlük, eşitlik hepimizin olsun.

[Hande · Rating 5 out of 5]

'' Halk robottan farksızlar dedin ya demin, sence hangi lider halkının koyun sürüsü gibi olmasını ister? diye sordum, bana yanıt vermekte zorlanacağını umarak.
''Suça bulaşmış olanlar. Halkını sömürmüş , halkın sırtından rant edinmiş olanlar. İşte onlar , haliyle halk hiç uyanmasın sorgulamasın ister. Ve bunu mümkün kılmak için elinden geleni yapar''

Tamur : İnan bana güç ve itibar insan sayısından kaynaklanmaz. insanın kalitesinden kaynaklanır.

Biraz Ursula Kroeber Le Guin tadında bizim tarzımızda güzel bir anlatım olmuş !!! Değişik bir Ayşe Kulin okumak keyifliydi....

[Elektrik Kesiği · Rating 2 out of 5]

Ayşe Kulin yıllardır beğenerek okuduğum bir yazar. Distopik bir roman yazdığını duyunca, çıkar çıkmaz gidip almıştım ama aylarca elimde sürünen kitaplardan oldu Tutsak Güneş. Zira bana göre Kulin, bu kez nerede eski Ayşe Kulin romanları dedirtecek ve eski kitaplarındaki tadı aratacak türden bir roman sunmuş okurlarına. devamı: http://benolmedenkitap.blogspot.com.t...

[Orhan Dıramca · Rating 1 out of 5]

RTE için yapılacak Reis filmi de herhalde bu kadar kötü olacaktır.
Konu zaten fazlaca ısmarlama, kurgu ve anlatım da kötü olunca çocuk kitabına dönmüş !
Sadece yazar tanınmış olduğu için 150.000 lik ilk baskı yapılmış olması, çok iyi kitaplar yazan ancak henüz tanınmamış yazarlara ayıp olmuş. Yeşilçam bile artık bu kadar kötü senaryo yazmıyor!

[Mehmet · Rating 2 out of 5]

Ayşe Kulin çok uzağı değil günümüz Türkiye'sini ele alarak ileriye dönük bir uyarı romanı yazmayı amaçlamış. Kullandığı sade dil ve basit olay örgüsüyle okunulur bir roman yazmış. Derinlere inen bir psikoloji yerine yarının yol haritasınndan kesitler sunmak istemiş. Kitabın en fark edilir özelliği duygusal bir yoğunluktan uzak kalışıydı.

[Büşra Bınarcı · Rating 5 out of 5]

Uykusuzluğunuz belki de uykuda olduğunuza işarettir; bilginiz, biliminiz ve yüksek konumunuz da körlüğünüze... Her ne kadar gelecekteki bir zamanı tasvir etse de, günümüzden birçok izleri bulabileceğimiz Kulin'in bu muhteşem kitabı hepimize gerçekle aramıza giren cahilliğimizi biraz öteye iteleyip gerçeğin keyfini (ya da ağır yükünü) hissetmemizi sağlıyor.

[Akın · Rating 3 out of 5]

Beğendim, yorumu bloga yazmayı düşünüyorum. = )

[Jeffy Ancel · Rating 2 out of 5]

feminen.
kasvetli.
ticari kaygilar denizinde bogulan bir edebiyatcinin sonu.
ah nerede adi aylin'i, gece sesleri'ni, nefes nefese'yi yazan kulin?

[Aylin Sener · Rating 5 out of 5]

Umudu tüketmemek, farkındalığı artırmak, çabalamak adına harika bir anlatım. Son derece akıcı ve keyifli diliyle, insanın elinden bırakmak istemeyeceği lezzette bir kitap.

[Aynur · Rating 5 out of 5]

Uzun zamandır bu kadar rahat odaklanarak bir kitabı okuyamamıştım. Yazarın akıcı ve temiz anlatımı, harika betimlemeleri ve merak unsurunu hiç eksik etmeyen şahane tarzına bir kez daha hayran kaldım. Ayşe Kulin’in daha önce okuduğum kitaplarından çok farklı bir tarzı olması yaşadığım ikinci sürpriz oldu. Ütopyanın aslında nasıl bir distopya barındırdığını bu kadar tane tane anlatan usta kadın yazarımıza saygılarımı sunarım.
Kitap boyu kafanızda hem iç dünyanızı hem de dış dünya ile ilgili gelişmeleri bolca sorgulayacağınızı bilerek başlayın okumaya. Bitirmeye kıyamadığım ve hayran olduğum bir kitap oldu. Keyifli okumalar şimdiden.

[zeynep · Rating 1 out of 5]

Waste of time

[KevseR · Rating 3 out of 5]

Genel olarak kötü bir kitap olmamasına rağmen çok beğendiğim söylenemez.Okuyup bitirdikten sonra düşündüğüm ilk şey; çok iyi bir kitap değilmiş oldu.İyi bir fikirle başlanmış ama konu toparlanamamış etkileyiciliği kaybolmuş.Başlarda gizem vardı bir parça fakat sonra çok sıradanlaştı hikaye. Mesela ana karakter hafızasını kazandığında aslında çok önemli bir bilgi biliyor olsaymış bunun üzerinden gidilseymiş daha ilginç olabilirmiş. Hatırlayamamak daha ilginç bir yere bağlanabilirdi.
➿➿➿ Ülkenin şuan ki durumundan yola çıkıp baskı ortamının gelecekte ne hale dönüşebileceğine değinmek istemiş yazar ama burada da ilginç bir şey bulamadım. Evet hükümetin yaptıkları ve yasakları ile ilgili ileride daha da katılaşıp,özgürlükler iyice kısıtlanacak demiş,fakat her ne kadar etkileyici paragraflar ile anlatmaya çalışmış olsa da hikaye oturmadığı için basit geldi bana.Sonuçta her gün sosyal medyada bunun gibi onlarca çıkarım okuyoruz.
➿➿➿➿Bir parça Orwell ve benzeri distopyalar karıştırılıp (ki 1984'ten çok etkilendiğini düşünüyorum.), bir parça ekşi sözlük ve sosyal medya yazıları toparlanıp hikayeye dönüştürülmüş.
Akıcılığı konusunda hiç bir şey diyemem, dokundurmalar yerli yerinde ama tam anlatamadığım oturmayan,yavan kalan bir şeyler var . Yazar " Gezi ruhu " na değinmek istemiş ama o ruhu tam anlayamadığını bu sebepten de çok iyi aktaramadığını düşünüyorum. Çaresizlik, öfke, farkındalık... bu duyguları hissedemedim sayfalarda ilerlerken.
Kitapta araya dereye bir de amaçsızca bir aşk sıkıştırılmış ki burada da duyguyu hissedemedim. Aşık olduğu adam gözünü açtı şeklinde kitaba konulmuş olsa bile saçma buldum.Samimiyetsiz, ruhsuz bir kitap çıkmış ortaya.

[Karanlık kadın · Rating 5 out of 5]

Ayşe kulin'in ailesini ve kendi hayatını anlattığı seriyi, her Ayşe kulin okuru bilir. o seriyi okuyalı yıllar oldu tadı hala damağımdadır.

gizli anların yolcusu ve bora'nın kitabı, ayrıca dönüş muhteşemdi... ama handan için aynısını söyleyemeyeceğim... handan tam anlamıyla hem para hem zaman kaybıydı benim için... okuru olarak o kitabı yazara yakıştıramamıştım..

bu kitapla yazara son bir şans verdim...

artık piyasa yazarlarından mümkün olduğu kadar uzak duruyorum...

ama Ahmet ümit ve Ayşe Kulin, canan tan okuduğum sınırlı piyasa yazarları...

pişman myım? hayır pişman olmadım hatta bu eserini çok beğendim diyebilirim...

yazar cumhuriyetimizin yıkılması durumunda, kurulacak olan yeni rejim yönetiminde neler olacağını anlatmış... okurken bir bayan olarak cumhuriyetin değerini çok iyi anladım...

şimdi bile görülen; kadına değer vermeme, kadının çocuk doğurtmak için kullanma,kadının kaç tane çocuk doğuracağına karışma, yandaşlık, basına sansür, yasaklar, halka uygulanan zulüm,doğayı rant için tahrip etme, haksızlık ve adaletsizlik kitapta çok güzel anlatılmış... okurken yer yer kasıldım..

bu arada kitabın george orwell'in 1984 adlı eseriyle ilgisi yok... ben o kitabı da okumuştum... okuyan biri olarak söylüyorum...

Ayşe Kulin kendi çapında 'ütopya' romanı yazmaya çalışmış ve gayette başarılı... umarım devam eder ama sakız gibi uzamaz...

[Thebookthief · Rating 5 out of 5]

Güneşimiz Tutsak kalmasın...
Ayşe Kulin'in dispotya tarzındaki ''Tutsak Güneş'' adlı romanını kah gülümseyerek kah hüzünlenerek okudum. Güzel ve akıcı bir anlatımı var. Kitaptaki olaylar tanıdık gelince hiç sıkılmadım okurken yaşadım adeta.
Her ne kadar da kitaptaki Ramanis Cumhuriyeti bir ütopya da olsa Türkiye'den soyutlayamadım. O kadar çok benzerlikler vardı ki. Uyuyanlar uyandırılmazsa ve günümüzdeki durumlar devam ettikçe maalesef ki Türkiye'nin geleceği Ramanis Cumhuriyet'inden pek farklı olmayacak kanımca. Bu nedenle de kitap bana çok anlamlı ve çarpıcı geldi.
Tutsak Güneş de olaylar gelecek bir zamanda anlatılıyor. Teknoloji çok gelişmiş. Uçan taksiler, adresi yazınca kendi giden arabalar, düğmesini çevirince renk değiştiren kıyafetler var. Kanser gibi bir çok hastalığın tedavisi bulunmuş. Ama değişmeyen aynı kalan bir çok şey var: İktidarın para ve güç hırsı, kadınların kaderi, mutluymuş gibi görünen ama mutsuz olan hiçbir şeyden şikayet etmeyen insanlar... Kadınlar hala dayak yiyor, çok azı çalışabiliyor, kadınların tek görevi çocuk doğurup eşlerine hizmet etmek. Aileler çocuk doğurdukça para alıyor, kadın doğuramazsa kocalarının onları boşama hakkı var. İktidara yakın olanlar her yere gelebiliyor, sarılmak gibi bir çok saçma yasaklar, uyuyan dış dünyaya kapalı gerçekleri göremeyen iktidarın anlattığı her şeye inanan bir halk var. Ne kadar tanıdık

[Ekşili · Rating 4 out of 5]

Türk yazarların elinden pek distopya çıkmadığını düşünürsek, gayet başarılı. Kaldı ki ülkenin içinde bulunduğu durum distopyavari olduğundan malzeme sıkıntısı yaşamamış. Son yıllarda ülkemizde yaşanan olayları -Gezi'den tutun da kadınların gördüğü muameleyi, yolsuzlukları- birebir bulmak mümkün romanın geçtiği hayali ülkede.

5 yıldız verirdim ama o bir yıldızı da rezalet imla ve noktalama yanlışları yüzünden kırıyorum. Ayşe Kulin bilinmeyen bir yazar da değil fakat resmen bu kitabın editörlüğünü üstlenen şahıs hiç kitabı falan okumamış. Okumayı geçtim metin dosyası olarak açıp otomatik kontrol bile yapmamış. Yazar tabii ki de hata yapabilir, sonuçta ortaya ürünü çıkarmak onu işi; pürüzleri alıp hataları düzeltme evresinde giriyor editör işin içine. Ama şahsen ben bu kadar rezil yanlışlara, hatalara sahip kitabın bir editör elinden geçtiğini düşünmüyor, eğer geçtiyse de dilbilgisi, imla ve noktalama kurallarından habersiz ve/veya gayet umursamaz biri olduğunu düşünüyor; her halükarda kitabın iç kapağında bir editör ismine yer vermeye gerek olmadığını ve çünkü eğer bir düzenleyen varsa kapakta isminin yer almasını pek de hak etmediğini düşünüyorum.

[Laura · Rating 3 out of 5]

Near future Turkish dystopian novel with references to M. Atwood's "The Handmaid's Tale". The futuristic elements likely allowed the author to make comments about current criticisms of Turkey/politics and events (Gezi park / protests) but were the least enjoyable for me (robots, powdered foods). However, the timeliness of her commentary on world trends and political issues were good. There are secrets and a love affair, but about 100 pages from the end it dragged for me. The last 20 pages revived it. Overall, Yuna was a weak character for me, very much in the dark about so many things, though surrounded by stronger characters. A novel very different from Ayse Kulin's other novels, her dedicated readers have had trouble getting into the story. Still, it's worth a read.

[SailJazz · Rating 3 out of 5]

Gezi olaylarındaki halk hareketlerinden ve sert müdahalelerinden etkilenen yazar Ayşe Kulin, bir uzay cisiminin güneşi engellediği, Büyük Sarayda yaşayan Uluhan ve oğlu Oğulhan tarafında yönetilen hayali bir ülke Romanis diktatörlüğünde yaşananları konu eden Distopik romanında bizleri kahramanımız Profesör Yuna Elan Otis, tanışıp aşık olduğu Tamur, annesi eski ünlü ressam Samire Otis, oğlu Regan, nişanlısı Ayserin ve diğerleriyle tanıştırıyor.
Kitabı tüm komşularımın okuduğunu ve çok beğendiklerini öğrenince tavsiye üzerine okudum. Güzel bir kitap, okuyan birçoklarının seveceğinden şüphem yok ama kütüphanemde okunmak için sabırsızlandığım onca kitap beni beklerken, bir an önce bitmesini istedim...

[Duygu · Rating 4 out of 5]

Bu kitap bana toplu bir internet kitap alışverişinde site tarafından hediye olarak gönderilmişti, doğrusu o zamana kadar Ayşe Kulin’in bu kitabından haberdar değildim. Goodreads notu ortalama ama ben kitabı çok beğendim, iyiki önüme gelmiş ve okumuşum. Kitap yakın gelecekte kurgu bir ülkede yaşananlar üzerinden epey mesaj veriyor. 2015 de basılmış sanırım 2014 ortası veya sonu gibi yazılmıştır, öncesindeki yıllardan ve bağzı olaylardan etkilenip kötümser bir senaryoyu ütopik bir kurgu hikayede ileri sarmış Ayşe Kulin. Romandaki göndermeler gerçekçi ve mesajların hepsi dozunda tadında ve yerinde bence.