In Web demonstreert Paul Mennes, winnaar van de Vlaamse debuutprijs met Toz en succesauteur van Soap, zijn gaven op de korte baan. In zijn verhalen gaan jonge mensen op zoek naar lotgenoten met wie ze hun absurde nachtmerries kunnen delen. Via het antwoordapparaat en de videotheek verkennen zij de grenzen van de verveling. De lotuseters van de late nineties voeren ontsporende conversaties en kijken naar herhalingen van Star Trek. Web is een spinsel van hilarische en harteloze verhalen over bange ouders en vroegrijpe kinderen.
Tijdens een stevige regenbui haalde ik dit boek uit een niet-waterdichte weggeeftkast, zonder enige verwachting. Het papier is zoals je wel kan raden niet meer in de toestand die het ooit was. Het bleek een van de betere boeken te zijn dat ik dit jaar las. Het steekt allemaal niet zo nauw. Het kan ook allemaal minder serieus. Er zat trouwens een dode eendagsvlieg tussen pagina 111 en 112 geplakt.
Deze verhalenbundel vind ik een klein beetje beter dan 'Tox' en 'Soap', precies omdat de verhalen kort zijn en daardoor niet kunnen gaan vervelen. Verder is dit dezelfde gedateerde jaren 90-wereld van tv's, cd's en videotheken die we uit voornoemde boeken kennen en die we lang achter ons hebben gelaten. Mennes heeft duidelijk niet gekozen om iets te schrijven dat vele jaren later nog relevant of herkenbaar zou zijn, en dat is oké.