نهضت کنوني ايران به صنف و طبقه خاصي از مردم ايران اختصاص ندارد؛ نه کارگري است، نه کشاورزي، نه دانشجويي، نه فرهنگي و نه بورژوازي. در اين نهضت، غني و فقير، مرد و زن، شهري و روستايي، طلبه و دانشجو، پيلهور و صنعتگر، کاسب و کشاورز، روحاني و آموزگار، باسواد و بي سواد يکسان شرکت دارند. يک اعلاميه که از طرف مراجع بزرگ عاليقدري که نهضت را رهبري مي کنند صادر مي شود در سراسر کشور و در ميان عموم طبقات طنين يکسان مي افکند، طنينش در شهر همان قدر است که در روستا، در اقصي نقاط خراسان و آذربايجان همان آهنگ را دارد که در جوّ دانشجويان ايراني دورترين شهرهاي اروپا يا آمريکا، مظلوم و محروم را همان اندازه به هيجان مي آورد که برکنار مانده را، استثمار نشده در همان حد احساس ضد استثمار پيدا مي کند که استثمار شده.
ص ۶۵