Debbie Go Home

by Alan Paton

Short stories set in the South Africa of Alan Paton's "Cry The Beloved Country"
Stories:
Debbie Go Home; Ha'penny; The Divided House; Life for a Life;
Death of a Tsotsi; The Worst Thing of his Life; The Waste Land; A Drink in the Passage; Sponono; The Elephant-Shooter

Genres: Africa, Short Stories, Fiction, South Africa, Classics

132 pages, Paperback

First published January 1, 1961

About the author

Alan Stewart Paton was a South African writer and anti-apartheid activist. His works include the novels Cry, the Beloved Country (1948), Too Late the Phalarope (1953), and the short story The Waste Land.

Reviews

[Karen Michele Burns · Rating 4 out of 5]

Alan Paton’s stories tell of a South Africa before the end of Apartheid. Many of them are about a reform school principal who is likely to be based on Paton’s first-hand experiences in that job. The tales are well told and describe the racial tensions in the country without being overly heavy handed and “preachy”. My favorite example of this was “A Drink in the Passage”. It dealt with an artistic prize usually only given to whites that went to a black man and described other racist laws over the course of the story. Although this and the other stories are dated in their descriptions of racism in South Africa, I was reminded of an article posted recently on Facebook by another author, Junot Diaz, “If you’re lucky enough to earn a living from your art, you’re probably white” (http://www.washingtonpost.com/blogs/w...). Well written stories like Paton’s remind us that we have come a long way in the world, but still have a way to go when it comes to conquering racism worldwide.

[Norah · Rating 4 out of 5]

Dit boek is een verzameling van tien kortverhalen, waarvan het merendeel verteld wordt vanuit het perspectief van een directeur van een heropvoedingsschool voor jongeren. Dat is een job die Paton zelf heeft uitgeoefend, en hij zal dan ook waarschijnlijk inspiratie gehaald hebben uit zijn eigen ervaringen.

Een terugkerend thema in de kortverhalen is sociale ongelijkheid tussen blanke en gekleurde Zuid-Afrikanen, in de periode van de segregatie. Terugkerende thema's daarbovenop zijn jeugdcriminaliteit en de onmacht van heropvoedingsscholen tegenover sociale problemen (zoals bendevorming). Elk verhaal heeft een unieke insteek, en weet op gemiddeld een tiental pagina's per verhaal toch personages met serieuze diepgang te schetsen. Zijn kortverhalen zijn duidelijke aanklachten tegen de sociale ongelijkheid in Zuid-Afrika, en lijken dieper in te gaan in de psyche van criminaliteit ten gevolge van die ongelijkheid.

Twee factoren die me ervan weerhouden dit boek 5 sterren te geven, zijn ten eerste dat ik bij een aantal verhalen (bijvoorbeeld The Elephant-Shooter) de kernboodschap van het verhaal té abstract vind, waardoor ik niet echt het gevoel heb dat ik iets meeneem uit het verhaal. Ik probeerde er tussen de regels te lezen, en vond er enkel duisternis.
Ten tweede, en voor mij iets storender, is dat Paton zo te zien ondanks zijn 'progressieve' ideeën toch een kind van zijn tijd blijft. In zijn verhalen waarin de directeur van de heropvoedingsschool de verteller is, is dat een heel erg autoritaire "ik"-verteller, waarin het enorm opvalt hoe eenzijdig dat perspectief is. "I felt", "I thought", "I felt", "I felt", "I feared", het was als een rad dat voor mijn ogen draaide. In deze verhalen wordt een heel sterke hiërarchie naar voren geschoven, waarin hij die sociale ongelijkheid toch impliciet versterkt. De zwarte personages (vaak jeugddelinquenten) krijgen daardoor helemaal geen autonomie toegeschreven, en zijn vaak eerder simpele, volgzame zieltjes. Natuurlijk verwacht ik niet dat Paton, als blanke man in een werk dat de sociale ongelijkheid van zijn land aanklaagt, een compleet utopisch beeld aan de lezer voorschotelt dat helemaal niet overeenstemt met zijn realiteit, maar dit vond ik soms moeilijk om te lezen. Door in de meeste verhalen (niet allemaal, laat dat duidelijk zijn) die directeur naar voren te schuiven als verteller bleven veel diepgaandere aspecten van de verhalen onderbelicht, en wordt het voor mij iets té veel aan de lezer overgelaten om je 'in te beelden' hoe de andere personages in dit boek, die enkel door de ogen van de autoritaire directeur getoond worden, zich voelen of ontwikkelen.


Al bij al een toegankelijk boek, dat erg vlot leest, maar toch echt kan aanzetten tot denken. Het verhaalt een wereld die compleet onderbelicht was in mijn eigen literaire reis, en kan het in die zin alleen maar aanraden voor anderen die misschien ook nog niet veel werken uit Afrika/Afrikaanse diaspora gelezen hebben :)

Favoriet kortverhaal: A Drink in the Passage

"She poured out her affection on him, and had no fear of his sickness, nor did she allow it to prevent her from satisfying his hunger to be owned."

[Nicolas de Wet · Rating 4 out of 5]

Great intro to Alan Paton - a collection of short stories that dive deep into the human condition & make for an interesting read.

[Ryan · Rating 3 out of 5]

Not as compelling as i would have liked but well-considered and restrained. But idk perhaps showing restraint in the face of structural inequality is the privilege of all the white narrators

[Anthe · Rating 3 out of 5]

This collection of short stories was very interesting to read. It gives the reader an insight into the lives of people from different (racial) backgrounds in South Africa. Out of all 10 stories A Drink in the Passage and Life for a Life were my personal favourites. I will definitely try to read his Cry, the Beloved Country in the near future!

[Alison · Rating 4 out of 5]

Great collection of short stories, especially "Spinono"

[Rita · Rating 3 out of 5]

1961 thin book of short stories
Favorite was 'Death of a Tsotsi' [tsotsi = I guess a black gang member].
Very moving, and good at presenting the impossible situation of trying to resign from a gang.

Several stories from the perspective of the head of a reformatory, where black youth are imprisoned. Presumably based on his personal experiences. Mostly depressing stories with unhappy endings, though maybe Paton did not mean it that way?

Penguin intro says Paton"became principal of Diepkloof Reformatory for delinquent African lads in Johannesburg, where he set out to introduce a system of graduated freedom, and transformed it from a prison to a school."

[Julius · Rating 2 out of 5]

Eine Sammlung von Kurzgeschichten, die meistens wohl zumindest zum Teil autobiographisch sind: Der Autor war selber Direktor einer Besserungsanstalt für Jugendliche (reformatory) in Südafrika von 1935 - 1949. Danach war er übrigens Mitgründer der Liberal Party of South Africa, die sich gegen das Apartheitsregime gestellt hat.

Von den Kurzgeschichten sind allerdings nur diejenigen interessant, in denen es nicht um das Reformatory und seinen patronisierenden Schreibstil geht - so progressiv seine Ansichten damals auch waren.

Am besten gefallen hat mir die Geschichte A Drink in the Passage (S. 85-95).

[Mary Sisney · Rating 3 out of 5]

These stories are not as compelling as Paton’s classic novel (CRY, THE BELOVED COUNTRY) was, but then I read it when I was very young. The title story was one of the weakest. The more interesting stories were set in a reformatory and narrated by the “principal.” But I also liked “A Drink in the Passage,” which focuses on a black artist’s accidental encounter with a white fan.

[lucía]

solo m he leído "a drink in the passage" (para la carrera once again) pero honestamente creo q algún día m leeré el resto d historias pq m ha encantado la sutileza con la q describe todo lo q estaba sucediendo

[Noni Maina · Rating 4 out of 5]

I would like to read it again. The stories take on a different angle to the apartheid era.

[Steve Nation · Rating 4 out of 5]

Powerful stories of life in the apartheid era in South Africa. Fictional stories, but ones that bring out such a depth of emotion.

[Amy · Rating 5 out of 5]

Stunning writing. BEAUTIFUL