What do you think?
Rate this book
Viva la república: Julina, yo y el final de la guerra
Barcelona. 22 cm. 173 p. Encuadernación en tapa blanda de editorial ilustrada. Colección 'Biblioteca juvenil', numero coleccion(62). Traducción de Lola Romero. Traducción At'zije republika. Romero, Lola. (traductor). Biblioteca juvenil (Salvat Editores). 62 .. Este libro es de segunda mano y tiene o puede tener marcas y señales de su anterior propietario. 8434586428
174 pages, Paperback
First published January 1, 1966
1 person is currently reading
21 people want to read
About the author
Jan Procházka
32 books5 followersJan Procházka (4 February 1929 – 20 February 1971) was a Czechoslovak writer, screenwriter and producer. He wrote films including Ucho, Fetters, Slasti Otce vlasti and On the Comet. Procházka was also involved in films such as A Report on the Party and the Guests and Diamonds of the Night.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
April 23, 2026
Jsem tim uprimne prekvapena ale tohle bylo fakt dobre. Trvalo mi nez jsem si zvykla na ten styl, jazyk. Restrospektiva prokladana dalsi retrospektivou propojenou jeste se snama z toho delala (aspon pro me) obvas velkou, zmatenou smordchanici ze ktere se ale nakonec vylouplo fakt silne a vymluvne svedectvi. O spouste vecech. Mam taky moc rada leitmotivy kterych tu bylo pozehnane (nebo aspin v me interpretaci).
A fakt ze jsem to precetla brhem 24 hodin mluvi za sve xd (a to ze tam jsou zminene Rosice aaaa!!)
A fakt ze jsem to precetla brhem 24 hodin mluvi za sve xd (a to ze tam jsou zminene Rosice aaaa!!)
April 22, 2021
Este libro posee una belleza total. Decir que es un relato de maduración, un testimonio de la guerra, una novela juvenil o un examen de la naturaleza humana es tratar de abarcarlo en moldes demasiado estrechos, muy a la medida de nuestra pequeña comprensión. La novela es sencillamente avasalladora. Una pena que el libro ya no se consiga y que Jan Procházka sea hoy tan poco leído.
December 29, 2016
Mijn vader was uitgever, en wie appelen vaart... Zo kwamen bij ons alle jeugdboeken die 'het' helemaal waren in die tijd vanzelf het huis in. Guus Kuijer, Paul Biegel, Jacques Vriens, Jan Terlouw, Henk van Kerkwijk, Maurice Sendak, Simone Schell, etc. En ook onder hen, Jan Prochàzka.
Prochàzka is heden ten dage een vergeten schrijver, getuige ook dat ik zelf de Nederlandse editie van het bekroonde jeugdboek Leve de republiek moest toevoegen op Goodreads. Prochàzka stierf jong, en was bovendien kritisch op het Sovjetgezinde Tsjechoslowaakse regime; dat zal zijn nalatenschap geen goed hebben gedaan.
Leve de Republiek is een puik jeugdboek, dat we tegenwoordig zouden scharen onder de noemer 'young adult fiction'. Het is goed geschreven, spannend, heeft humor, en staat vol met rake observaties. Zo ziet de hoofdpersoon, de 12-jarige Oli, hoe de belangrijkste boeren uit zijn dorp de boerderij van de grootste collaborateur (die halsoverkop gevlucht is) leegroven; Prochàzka wisselt dit af met Oli's herinnering aan de jaarlijkse viering van Sacramentsdag, als diezelfde heren de purperen baldakijn boven de pastoor droegen, een brede, paars met witte band om hun schouders als een sjerp droegen, en 'ootmoedig' neerknielden voor het altaar. 'Hun vroomheid paste volgens mij niet bij het feit, dat ze de motor naar de wagen droegen. Het leek me onwerkelijk en ongelooflijk, alsof ze hem droegen met de paradesjerpen om en op het ritme van de kerkmuziek. Ik had nooit veel met ze op, maar tot die dag in april toen ik ze vanuit de graanschuur gadesloeg had ik ze nooit van diefstal verdacht. Ze waren alle vier zo rijk, dat ze me boven iets zo laag bij de gronds verheven leken.'
Leve de Republiek geeft een uniek beeld van hoe een kind in Moravië het vertrek van de Duitsers en de komst van de Russen in 1945 heeft beleefd. En ook dit kind ziet haarscherp dat rechtvaardigheid onder zijn eigen volk niet afhangt van of het de Duitsers zijn of de Russen die de scepter zwaaien. Want een volk dat een zondebok zoekt, zal hem altijd vinden.
Prochàzka verdient het om herinnerd te worden.
Prochàzka is heden ten dage een vergeten schrijver, getuige ook dat ik zelf de Nederlandse editie van het bekroonde jeugdboek Leve de republiek moest toevoegen op Goodreads. Prochàzka stierf jong, en was bovendien kritisch op het Sovjetgezinde Tsjechoslowaakse regime; dat zal zijn nalatenschap geen goed hebben gedaan.
Leve de Republiek is een puik jeugdboek, dat we tegenwoordig zouden scharen onder de noemer 'young adult fiction'. Het is goed geschreven, spannend, heeft humor, en staat vol met rake observaties. Zo ziet de hoofdpersoon, de 12-jarige Oli, hoe de belangrijkste boeren uit zijn dorp de boerderij van de grootste collaborateur (die halsoverkop gevlucht is) leegroven; Prochàzka wisselt dit af met Oli's herinnering aan de jaarlijkse viering van Sacramentsdag, als diezelfde heren de purperen baldakijn boven de pastoor droegen, een brede, paars met witte band om hun schouders als een sjerp droegen, en 'ootmoedig' neerknielden voor het altaar. 'Hun vroomheid paste volgens mij niet bij het feit, dat ze de motor naar de wagen droegen. Het leek me onwerkelijk en ongelooflijk, alsof ze hem droegen met de paradesjerpen om en op het ritme van de kerkmuziek. Ik had nooit veel met ze op, maar tot die dag in april toen ik ze vanuit de graanschuur gadesloeg had ik ze nooit van diefstal verdacht. Ze waren alle vier zo rijk, dat ze me boven iets zo laag bij de gronds verheven leken.'
Leve de Republiek geeft een uniek beeld van hoe een kind in Moravië het vertrek van de Duitsers en de komst van de Russen in 1945 heeft beleefd. En ook dit kind ziet haarscherp dat rechtvaardigheid onder zijn eigen volk niet afhangt van of het de Duitsers zijn of de Russen die de scepter zwaaien. Want een volk dat een zondebok zoekt, zal hem altijd vinden.
Prochàzka verdient het om herinnerd te worden.
October 13, 2021
"Creo realmente que la obligación mayor y fundamental de la literatura es decir la verdad."
Jan Prochazka
¿Que hace un niño de siete años atrapado en medio de un conflicto bélico? ¿Porque además le pegan sus padres, los vecinos, y también los niños más mayores del pueblo incluso los soldados con los que se tropieza ya sea de cualquiera de los dos bandos?
Olda, Oldrich, "Pequeño", es nuestro narrador, protagonista y superviviente, le acompañaremos durante un par de días en su pueblo Nesovice. Checoslovaquía que esta viviendo los ramalazos del final de la guerra en la que se enfrentan soldados alemanes y rusos.
...En este momento envidio a todos los perros pequeños por su vida miserable, sin valor, porque me parecia incomparablemente más bonita que la de los hombres.
Jan Prochazka
¿Que hace un niño de siete años atrapado en medio de un conflicto bélico? ¿Porque además le pegan sus padres, los vecinos, y también los niños más mayores del pueblo incluso los soldados con los que se tropieza ya sea de cualquiera de los dos bandos?
Olda, Oldrich, "Pequeño", es nuestro narrador, protagonista y superviviente, le acompañaremos durante un par de días en su pueblo Nesovice. Checoslovaquía que esta viviendo los ramalazos del final de la guerra en la que se enfrentan soldados alemanes y rusos.
...En este momento envidio a todos los perros pequeños por su vida miserable, sin valor, porque me parecia incomparablemente más bonita que la de los hombres.
April 14, 2016
Viva la república es una novela checa escrita por Jan Procházka, situada durante la guerra. El protagonista es un niño llamado Olda, que se ve obligado a crecer más rápidamente por su contexto histórico. Olda sabe de aviones de guerra y los identifica con facilidad. Le gustan los animales, en especial los perros y tiene una relación de odio con un grupo de muchachos bravucones. Sin embargo, al llegar los alemanes al pueblo, comienzan a cambiar más rápido las cosas.
Opinión personal (posibles SPOILERS):
*Algunas medidas que toma su padre al llegar los alemanes es poner "Tifus" en un letrero en su casa, para evitar que se acerquen.
*Al peligro de los alemanes se suma el de los rusos. La gente saquea todo, comienzan a perder su sentido de humanidad y "los principios" por lo que se regían.
*La historia de repente se vuelve desgarradora, en un par de ocasiones me hizo un nudo en la garganta. Y eso es mucho decir en una novela tan corta como ésta.
*Los chicos deben llevar los caballos a esconder durante la guerra. Sin embargo, Olda se ve enfrentado a un montón de cosas que para su edad no tendría que presenciar jamás. Pero es un reflejo de la guerra.
*Uno se encariña hasta con Julina, la yegua de la familia de Olda.
3.5 de 5 estrellas.
Opinión personal (posibles SPOILERS):
*Algunas medidas que toma su padre al llegar los alemanes es poner "Tifus" en un letrero en su casa, para evitar que se acerquen.
*Al peligro de los alemanes se suma el de los rusos. La gente saquea todo, comienzan a perder su sentido de humanidad y "los principios" por lo que se regían.
*La historia de repente se vuelve desgarradora, en un par de ocasiones me hizo un nudo en la garganta. Y eso es mucho decir en una novela tan corta como ésta.
*Los chicos deben llevar los caballos a esconder durante la guerra. Sin embargo, Olda se ve enfrentado a un montón de cosas que para su edad no tendría que presenciar jamás. Pero es un reflejo de la guerra.
*Uno se encariña hasta con Julina, la yegua de la familia de Olda.
3.5 de 5 estrellas.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews