French Sociology

by Johan Heilbron

French Sociology offers a uniquely comprehensive view of the oldest and still one of the most vibrant national traditions in sociology. Johan Heilbron covers the development of sociology in France from its beginnings in the early nineteenth century through the discipline’s expansion in the late twentieth century, tracing the careers of figures from Auguste Comte to Pierre Bourdieu. Presenting fresh interpretations of how renowned thinkers such as Émile Durkheim and his collaborators defined the contours and content of the discipline and contributed to intellectual renewals in a wide range of other human sciences, Heilbron’s sophisticated book is both an innovative sociological study and a major reference work in the history of the social sciences. Heilbron recounts the halting process by which sociology evolved from a new and improbable science into a legitimate academic discipline. Having entered the academic field at the end of the nineteenth century, sociology developed along two separate tracks: one in the Faculty of Letters, engendering an enduring dependence on philosophy and the humanities, the other in research institutes outside of the university, in which sociology evolved within and across more specialized research areas. Distinguishing different dynamics and various cycles of change, Heilbron portrays the ways in which individuals and groups maneuvered within this changing structure, seizing opportunities as they arose. French Sociology vividly depicts the promises and pitfalls of a discipline that up to this day remains one of the most interdisciplinary endeavors among the human sciences in France.

Genres: Sociology

288 pages, Paperback

First published July 9, 2015

Reviews

[Kin]

สนุกดี เล่า ปวศ ความเป็นมาและการก่อตัวแบบหลวมๆ ของ 'สังคมวิทยา' ในฝรั่งเศสได้ละเอียดมากๆ

ชอบตรงที่ตัวสาขามันเองปรับเปลี่ยนท่ามกลางบริบทของการต่อสู้ทางภูมิปัญญา เริ่มจากการต่อสู้ระหว่างความรู้แบบศาสนาและศักดินาช่วงก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส กับความรู้ด้าน 'ธรรมศาสตร์และการเมือง' (moral and political sciences) ซึ่งเป็นองค์ความรู้ชุดใหม่ที่สาธารณรัฐฝรั่งเศสพยายามใช้ในการปกครองผู้คน การต่อสู้ระหว่างปัญญาชนอีลีทในสมาคมธรรมศาสตร์และการเมืองที่สูงศักดิ์กับนักวิชาการรุ่นใหม่ที่เติบโตขึ้นท่ามกลางการขยายตัวของมหาวิทยาลัยและพยายามวางรากฐานของ 'ความเป็นศาสตร์' เพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากอิทธิพลของสมาคมของปัญญาชนกลุ่มเดิม การต่อสู้ระหว่างความรู้สังคมวิทยาที่เอียงไปในทางแนวคิดเชิงปรัชญากับความรู้สังคมวิทยาแนวใหม่ที่เอียงไปข้างของความเป็น 'วิทยาศาสตร์' มากขึ้นเรื่อยๆ การต่อสู้ระหว่างนักวิชาการสายมหาวิทยาลัย (ที่เน้นการสอนและยึดมั่นในสาขาของตัวเอง) กับนักวิจัยแนวสังคมวิทยา (ซึ่งแน่นนอนว่าเน้นการวิจัยและกระโดดข้ามสาขาวิชาของตัวเองได้ง่ายกว่า) และในปัจจุบันคือการต่อสู้ระหว่างศาสตร์ที่ตอบโจทย์โลกธุรกิจกับศาสตร์ที่ยังไม่ชัดเจนว่าตอบโจทย์เหล่านั้นอย่างไร หรือจะต้องตอบหรือไม่ด้วย

อะไรพวกนี้ไม่ใช่แค่ทำให้เห็นความไม่ชัดเจนของสิ่งที่เราเรียกว่า 'สังคมวิทยา' แต่ยังชี้ให้เห็นชัดๆ ว่า ความเป็น 'สาขาวิชา' ปรับเปลี่ยนไปท่ามกลางความสัมพันธ์เชิงอำนาจและบริบททางประวัติศาสตร์แบบปฏิเสธไม่ได้

ปล. ใครชอบนักคิดฝรั่งเศสน่าจะเอนจอยครับ

[Paul Wouters]

Beautiful analysis of the history of social science in France, with a focus on sociology. In addition, it is an exemplar of the use of Bourdieu's field concepts in the history of science.