The Fokkens are well-known, both in our own country and internationally. In their previous work we got acquainted with 'the garden gnome', and learned about other exciting details from their sex room. In this book the ladies leave nothing out, allowing the reader to learn about Holland's most famous neighborhood: the Red Light District. With their stories they enlighten us about, for instance, the 'Bon Bon eater', 'Pimmetje the Runner', 'the Fucker', and 'the Turd'.
Seniai labai seniai, maždaug ~1960-uosius dvi seserys Fokkens, kurios dėl vienokių ar kitokių priežasčių, bet, kaip dažniausiai būna, ne iš gero gyvenimo, pradėjo verstis prostitucija. Verstis sekėsi, biznis judėjo pirmyn, kol galų gale abi tapo garbingomis Madam, auginančiomis anūkus ir laistančiomis gėlytes. Ir tada, vieną dieną, kažkoks mulkis joms pasakė:
- Žinot, man atrodo, jums reikia parašyti knygą. - Tikrai? atsiliepė anos - Knygą? Nu jo, gera idėja, mums visada atrodė, kad mūsų gyvenimas vertas knygos ir visada norėjom ją parašyti.
Ir, deja, parašė.
Nėra šita knyga kažkokia klaiki tragedija, bet visiškai be jokio aiškaus siužeto, parašyta itin prasta bei primityvia kalba bei forma, o ir turinys abejotinos vertės bei kokybės.
Prieš porą metų skaičiau Fucking Berlin, ir tada atrodė, kad tai tokia pakankamai šiaip sau knyga. Nu bet lyginant su šita, tai ji - tikras šedevras.
Žodžiu, "pasakojimai iš prostitutės kambario" - tai tik laiko ir popieriaus gadinimas. Negaliu patikėti kad a) kažkas ją išleido ir dar nori už ją paimti ~9 eurus ir b) kad kažkas dar ir perka ją už tokią kainą. Apeikit šitą knygą ratu.
A nice and positive description of the twins working in the red light district. The book is easy to read and won't make you feel sad (unlike many other books that tell about similar topics). It was refreshing and entertaining to read the story even though the book might not tell the whole truth about this type of work. Nevertheless, the story offers such information to its readers which might not be available in other books.
Veel humor en veerkracht spreekt uit de verhalen. Geeft een openhartig inkijkje in het werk van een prostitué. Ik mis het verhaal van hun eigen relaties en hoe het ging met de kinderen. Daar staat bijna niks over geschreven.
Hauskoja kuvauksia asiasta, mutta jotenkin kuitenkin aika tylsä kirja. Ei avannut kyllä mun silmiä punaisten lyhtyjen scenestä eikä edennyt jouhevasti.
⛺Martine & Louise Fokkens - Pasakojimai iš prostitutės kambario (Tikra seserų Fokens istorija)⏳
Net nežinau, kaip apibūdinti tai, ką skaičiau.🤔
2⭐ iš 5⭐.
✔Suviliojo antraštė, kad čia bus atskleista tikra istorija.
❌O gavau - minčių kratinį. Istorijos apie vieną ir tą patį - klientų aptarnavimą. Tačiau nėra jokios sekos, viskas kaip pilta iš lūpų, taip ir užrašyta.
~Pasibaisėjau, jog viena seserų paliko savo 4 vaikus skirtingiems globėjams sakydama: o, kaip jiems pasisekė! Kaip gali pasisekti, jei vaikai netenka tėvų⁉️
❌Tikėjausi, kad ši knyga bus apie kitokias prostitutes. Apie moteris, kurioms tik dėl pinigų teko užsiimti tokiu amatu. Deja, ne. Seserims nebuvo svarbi šeima. Joms patiko jų profesija.👌
~Na, o Martina ir Luisa buvo išskirtinės tik tuo, jog nevartojo svaigalų. Jos dirbo dėl gero užmokesčio, kitaip sakant, hobį pavertė darbu.😃
~Kitokio turinio knyga, kuri nepasakyčiau, jog itin praturtino mano žinias.😃 Kartais skaičiau ir galvojau, kaip taip įmanoma... Kartais šlykštėjausi iškrypimais.. O kartais labai juokiausi iš vyrų norinčių būti aktoriais miegamajame.
✔Beje, šį biografinį pasakojimą pasirinkau vien dėl to, kad man patinka tikrais faktais grįstos istorijos. O ir tokios temos, kaip narkotikai, prostitucija, pagrobimas, pabėgimas mane traukia iš smalsumo.
Ar skaitėt šią knygą? Kaip jums tokio tipo profesija?😃👌
Dit boekje is rauw! Geschreven zoals de dames het geschreven hebben, met alle spellingsfouten en stijlfouten er in. De verhalen zijn vermakelijk en humoristisch, maar vervallen op een duur wel in herhaling. De verhalen geven veel prijs over de klanten, maar weinig over de gevoelens van dames zelf.
Korte, best vermakelijke verhaaltjes. Ik moest wennen aan het Amsterdamse jargon en ik had er graag iets meer een rode draad in willen zien. Het blijft nu toch vooral een verzameling anekdotes.
Blij dat de dames hun herinneringen hebben gevangen in dit boek. Een gouden archiefstuk voor iedereen die de (inmiddels verloren) sfeer in de Amsterdamse rooie buurt wil proeven.
Kivaa ja helppoa kesäluettavaa, joka kuitenkin avartaa katsomaan Alankomaiden erotiikkabisnestä perheellisten ja rempseiden kaksosten vinkkelistä, vuosikymmenten ajalta.
Even geleden las ik Vijftig tinten grijs. Het boek waar je van houdt of niet van houdt, meer keuze is er niet. Ik val in die laatste categorie. Ik ben halverwege gestopt. Ik kon het niet meer aan. Meer dan een uit de kluiten gewassen bouquet reeks boek is het niet. Het kon mij niet boeien. Maar dat was meer te danken aan de schrijfstijl. Ongeveer in de zelfde periode las ik een boek met een soortgelijk onderwerp. En dat boeide mij dan weer wel. Waardoor het komt weet ik niet, maar misschien komt het omdat het geen fictie was, maar de realiteit. Ik las namelijk Ouwe Hoeren van de zussen Louise en Martine Fokkens.
De twee zussen zijn werkzaam op de Amsterdamse Wallen en hebben genoeg te vertellen over hun roerige leven. Ze bundelden de verhalen in verschillende boekjes, waarvan 'Verhalen uit de Peeskamer' het boek is wat ik dus heb gelezen. Ik won het boek bij een winactie op facebook en heb er ook nog een handtekening in staan van de dames ook. Toen ik het boek kwam ophalen stond er een gezin naast me. De dames vroegen de kinderen hoe oud ze waren. Ze waren nog geen achttien, dus zij mochten het boek niet meenemen, aldus de zussen. En daar kan ik me wat bij voorstellen. Het is een soort van Vijftig tinten grijs, maar dan anders.
In het boek vertellen ze om en om verhalen over hun werk en privéleven. Ze vertellen hoe ze in het vak terecht zijn gekomen, in het geval van Louise was dat niet helemaal vrijwillig. Daarnaast zijn er ook wat gastschrijvers aangetrokken. Een aantal klanten vertellen hoe zij het door de jaren heen hebben ervaren. Ik vond het boek eigenlijk best interessant om te lezen. Er zit veel meer achter, dan dat je op het eerste gezicht denkt. Het taalgebruik is een combinatie van ABN en Amsterdams, wat het af en toe ook komisch maakt.
Het is een boek wat je gewoon even af en toe tussendoor kunt lezen. Het is een verhalenbundel met korte verhaaltjes. Verhaaltjes die ik soms toch met verbazing heb gelezen. Sommige mensen houden er namelijk nog best rare fantasieën op na, bijvoorbeeld iemand die graag in het keukenkastje van de peeskamer wil gaan zitten. Niet iedereen komt automatisch voor datgene wat je verwacht. Sommige heren betalen alleen om even te kletsen en om gezelschap te hebben verder niets. Maar de meeste verhalen zijn inderdaad niet geschikt voor de 18 minner. Voor de 18 plusser is het een leuk boekje om eens doorheen te bladeren.
Heerlijk droog geschreven, lekkere hapklare korte stukjes waar het even wennen is aan het Amsterdams. Beide dames laten zien hoe ze in het vak zijn gerold en hoe het zich langzaam verder ontwikkelt naar de Wallen e.o. van nu.