Eastern Mediterranean

by Ivi Meleagrou

'Written in 1969, Eastern Mediterranean recounts the progressively tense political situation in Cyprus during independence, in Nicosia from 1960 to the beginning of intercommunal troubles at the end of 1963 through the eyes of a cast of characters ... Meleagrou explores, through her protagonist Margarita, the profound literal and metaphorical engagement with this land both as physical presence and as a collective socio-political experience.'

- Vangelis Calotychos

237 pages, Paperback

First published January 1, 1969

Reviews

[Kyriakos Sorokkou · Rating 1 out of 5]

Disclaimer:
Ακαδημαϊκός δεν είμαι αλλά είμαι 2-3 βήματα πριν. Σπούδασα γλωσσολογία και λογοτεχνία, είμαι στο χώρο της εκπαίδευσης· οπότε αυτά που θα πω μπορεί να μην είναι 100% σωστά αλλά ούτε και 100% λάθος.

Λοιπόν, η νεότερη κυπριακή πεζογραφία άργησε να ωριμάσει.
Παρόλο που ως λογοτεχνία η κυπριακή έχει την ίδια ηλικία με την ευρύτερη ελληνόγλωσση λογοτεχνία, το πεζογραφικό κομμάτι της άργησε να ωριμάσει.

Η Ελλάδα έγινε ανεξάρτητο κράτος τη δεκαετία του 1830. Η Κύπρος δεν έγινε ανεξάρτητο κράτος παρά μόνο 130 χρόνια μετά το 1960.
Και όταν δεν είσαι ανεξάρτητο κράτος η λογοτεχνία σου δεν ευημερεί λόγω του ότι δεν έχεις ούτε εκπαίδευση ούτε παιδεία ούτε μόρφωση, οπότε ούτε και λογοτεχνία.

Το πρώτο κυπριακό μυθιστόρημα «Ο Θέρσανδρος» του Επαμεινώνδα Φραγκούδη, γράφτηκε το 1847, 13 χρόνια μετά το πρώτο νεοελληνικό μυθιστόρημα, τον «Λέανδρο» του Παναγιώτη Σούτσου το 1834.

Θα έπρεπε να περάσουν 37 χρόνια μέχρι να εμφανιστεί ακόμη ένα μυθιστόρημα το «Δύο σκηναί εκ της Κυπριακής Ιστορίας» του Θεμιστοκλή Θεοχαρίδη το 1884. Δέκα χρόνια μετά ο Γεώργιος Φραγκούδης εκδίδει το μυθιστόρημα «Τα Όνειρα» το 1894. Τα 2 τελευταία βιβλία εκτός κυκλοφορίας και άγνωστα στο ευρύ αναγνωστικό κοινό.

Από γυναίκες συγγραφείς αν εξαιρέσουμε τις εκπαιδευτικούς από τα τέλη του 19ου αιώνα Σαπφώ Λεοντιάς και Πολυξένη Λοϊζιάς, που έγραψαν κυρίως σχολικά βοηθήματα ποίηση και δράμα
η επόμενη Κύπρια πεζογράφος είναι η Μαρία Ρουσσιά η οποία δεν εξέδωσε μυθιστόρημα αλλά διηγήματα από το 1937 μέχρι το 1956.

Πρώτο κυπριακό μυθιστόρημα του 20ου αιώνα που μπόρεσα να βρω στο διαδίκτυο είναι το Στραβόξυλο του Νίκου Νικολαΐδη το 1922.
Και ο Νικολαΐδης και η Ρουσσιά ήταν Κύπριοι της Αιγύπτου οπότε όχι εγχώριοι.


Και πάμε στο συγκεκριμένο βιβλίο μετά από αυτόν τον μεγάλο πρόλογο.
Πρώτο μυθιστόρημα από Κύπρια, μυθιστόρημα από τη δεκαετία του 1960, που αναφέρεται στα γεγονότα της ίδιας δεκαετίας.
Σχεδόν προφητικό για το 1974 διότι γράφτηκε το 1969 και μιλά για το κακό που ίσως (θα) συμβεί της Κύπρου.
Για αυτούς τους λόγους ήθελα να το διαβάσω από καιρό

ΑΛΛΑ

όπως είχα πει στην αρχή η κυπριακή πεζογραφία άργησε να ωριμάσει και έτσι τα πρώτα μυθιστορήματα από Κύπριους, όσα διάβασα δηλαδή, είναι πειραματικά, φιλοσοφημένα, δεν ασχολούνται με πλοκή, και η γλώσσα τους απόμακρη, για να μην πω ξύλινη.

Περίμενα ότι θα διάβαζα για τα γεγονότα που οδήγησαν στις δικοινοτικες ταραχές του 1963, αλλά το βιβλίο είναι λες και το έγραψε μια κύπρια Βιρτζίνια Γουλφ, διότι είμαστε συνέχεια στο μυαλό της πρωταγωνίστριας και φυλακισμένοι εκεί δεν μπορούμε να δούμε τι συμβαίνει. Λίγη πλοκή, πολλές σκέψεις· με κούρασε και με εκνεύρισε που τελειωμό δεν είχε.

Μου άρεσε η έξυπνη ιδέα να γραφτούν 2 εσωτερικοί μονόλογοι με κόκκινο ο ένας και ροζ ο άλλος αλλά στην τελική δεν βοήθησαν και τόσο για να μου αρέσει το βιβλίο.
Υπάρχει και συνέχεια σε τριπλάσιο μέγεθος που όμως δεν πρόκειται να πάρω διότι αν με κούρασαν οι 200 φανταστείτε οι 600 σελίδες εσωτερικού μονολόγου και φιλοσοφημένης πλοκής.

[Aren Melikyan · Rating 2 out of 5]

220 continues pages of incomplete thoughts cut apart by record-breaking number of ellipses.

[Silvana Suder · Rating 1 out of 5]

It was ok