What do you think?
Rate this book
Ik zie u graag
Een verhelderend boek over het belang van de kleine dingen voor je relatie 'Waarom je verliefd wordt, blijft grotendeels een mysterie. Maar als je de liefde vindt, moet je haar proberen vast te houden. En dat kan, door elkaar op elk moment bewust (graag) te blijven zien. Letterlijk en figuurlijk.' Liefde is complex, kent vele vormen en is daardoor niet eenvoudig te beschrijven. Maar het goede nieuws liefde bestaat. Meer een langdurige liefdesrelatie is voor iedereen weggelegd. Als je de liefde maar genoeg voedt, onderhoudt en wakker houdt. Psycholoog en relatietherapeut Lieven Migerode begeleidt al vele jaren koppels die vastlopen in hun relatie, ondanks hun liefde voor elkaar. Vaak ligt zich onbegrepen en 'ongezien' voelen - veelal ongewild en onbewust - aan de basis. In dit uiterst toegankelijke boek vat hij zijn visie op wat liefdesrelaties gezond en gelukkig houdt samen, en toont hij hoe je elkaar steeds opnieuw kunt blijven graag zien.
- GenresNonfiction
263 pages, Paperback
First published October 1, 2015
7 people are currently reading
128 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
August 22, 2017
Fijn en positief boek, erg verbindend! Na het samen lezen (we hebben de tijd genomen) voelt het alsof de relatie weer is opgepoetst. Je weet dat je elkaar graag ziet, maar na dit boek gewoon nòg meer. Dat is ook zijn insteek, elkaar graag -blijven- zien. Of is het, als je zo samen een boek leest, dat je elkaar weer helder ziet en je weer beseft hoe goed je het samen hebt?
Migerode legt in een interview in 'De Tijd' wel aardig uit wat zijn insteek is: ‘Niemand past helemaal bij de ander. Ik hou niet van de uitdrukking ‘werken aan een relatie’. Dat impliceert dat het van moeten is. Waar het om gaat is: ermee bezig zijn. Zoals iemand zijn groentetuintje bewerkt, niet omdat het moet, maar omdat het plezant is om groentjes te zien groeien. Als je aan mensen vraagt wat ze belangrijk vinden in het leven, zeggen ze: de liefde, mijn gezin. Het is spijtig dat sommigen weinig aandacht besteden aan wat ze zelf het belangrijkst vinden. ‘Ik zie u graag’ is een van de mooiste Nederlandstalige uitdrukkingen. Alles zit in die ene zin. Als je iemand graag wilt blijven zien, dan moet je, jawel, kijken. Opkijken als je partner binnenkomt, oogcontact maken. Proberen zien hoe het met de ander gaat. Daarop inspelen. Blijven kijken. Negeren is het ergste wat je je partner kunt aandoen. Dat, en jezelf wegcijferen. Dan is je partner feitelijk alleen. De ander is er niet meer.’
‘Ik wil, op basis van mijn ervaring, graag een positieve boodschap geven: ja, we kunnen elkaar graag zien. Ja, het is mogelijk een goede relatie te hebben die lang standhoudt. Het is haalbaar om
thuis te komen en iemand aan te treffen die het goed met je voorheeft, die voor je zorgt als je iets mankeert.’ ‘We laten ons te veel afleiden door zinnen als ‘je moet voor jezelf opkomen in je
relatie’. Alsof je partner je vijand is. Zelfzorg, zelfontplooiing, ik word een beetje opstandig van al die ‘ikkigheid’. ‘Ik ben het eens met De Wachter als hij zegt dat je niet te veel van een relatie moet
verwachten. Verwachten creëert stress, het heeft de bijklank van je partner iets te willen opleggen. Verwachtingen zijn resultaat gedreven. Maar in een goede relatie is veel mogelijk, mag je veel hopen. In relatietherapie is ‘de uitwisselingstheorie’ helaas nog steeds de dominante stroming. Ik wijs ze af, omdat ze liefde reduceert tot een economische uitwisseling: als beide partners er meer
uithalen dan ze erin steken, is de relatie stabiel.’
Migerode legt in een interview in 'De Tijd' wel aardig uit wat zijn insteek is: ‘Niemand past helemaal bij de ander. Ik hou niet van de uitdrukking ‘werken aan een relatie’. Dat impliceert dat het van moeten is. Waar het om gaat is: ermee bezig zijn. Zoals iemand zijn groentetuintje bewerkt, niet omdat het moet, maar omdat het plezant is om groentjes te zien groeien. Als je aan mensen vraagt wat ze belangrijk vinden in het leven, zeggen ze: de liefde, mijn gezin. Het is spijtig dat sommigen weinig aandacht besteden aan wat ze zelf het belangrijkst vinden. ‘Ik zie u graag’ is een van de mooiste Nederlandstalige uitdrukkingen. Alles zit in die ene zin. Als je iemand graag wilt blijven zien, dan moet je, jawel, kijken. Opkijken als je partner binnenkomt, oogcontact maken. Proberen zien hoe het met de ander gaat. Daarop inspelen. Blijven kijken. Negeren is het ergste wat je je partner kunt aandoen. Dat, en jezelf wegcijferen. Dan is je partner feitelijk alleen. De ander is er niet meer.’
‘Ik wil, op basis van mijn ervaring, graag een positieve boodschap geven: ja, we kunnen elkaar graag zien. Ja, het is mogelijk een goede relatie te hebben die lang standhoudt. Het is haalbaar om
thuis te komen en iemand aan te treffen die het goed met je voorheeft, die voor je zorgt als je iets mankeert.’ ‘We laten ons te veel afleiden door zinnen als ‘je moet voor jezelf opkomen in je
relatie’. Alsof je partner je vijand is. Zelfzorg, zelfontplooiing, ik word een beetje opstandig van al die ‘ikkigheid’. ‘Ik ben het eens met De Wachter als hij zegt dat je niet te veel van een relatie moet
verwachten. Verwachten creëert stress, het heeft de bijklank van je partner iets te willen opleggen. Verwachtingen zijn resultaat gedreven. Maar in een goede relatie is veel mogelijk, mag je veel hopen. In relatietherapie is ‘de uitwisselingstheorie’ helaas nog steeds de dominante stroming. Ik wijs ze af, omdat ze liefde reduceert tot een economische uitwisseling: als beide partners er meer
uithalen dan ze erin steken, is de relatie stabiel.’
May 8, 2025
Toegankelijk en hoopvol boek over de liefde, die niet vertrekt vanuit een simplistische tips en tricks visie maar echt het magische van de liefde helpt te begrijpen. Echt een must-read voor mensen die in hulpverlening willen werken met systemen! Wellicht lees ik het nog eens opnieuw. Niets zo heerlijk als een boek dat nog een beetje aan je blijft kleven na het lezen.
December 11, 2022
Het boek werd aangeprezen als een standaardwerk over liefdesrelaties. De ondertitel 'Hoe blijf je gelukkig in je relatie' klopt wel niet en klinkt te veel als zelfhulpboek. Migerode geeft geen tips, want die zijn er net op gericht om elkaar te veranderen, maar probeert wel de liefde te beschrijven. In die zin is het een soort toetssteen die je aan het denken zet. Het mysterie ontmaskeren kan ook niet, omdat de complexiteit zo groot is en je die ook moet toelaten. Er is dus geen geheim dat sommigen kennen en anderen niet. Het is tegelijk simpel (je voelt het en je weet het) als uitzonderlijk (een moeilijk samenspel van bereidheid, bereikbaarheid, betrokkenheid).
Elkaar willen veranderen staat de liefde net in de weg, wat heel wat mensen weten, maar Migerode zet daar tegenover dat je wel moet openstaan om door de ander veranderd te willen worden. Interessant perspectief. Verschillen bestrijden is ook iets wat de liefde doodt, dus je moet elkaar met alle fouten en kwetsuren omarmen, en de verschillen tussen partners laten bestaan in een combinatie van autonomie en verbondenheid. Daar hamert hij op: voortdurend verbinding nastreven, in elke communicatie en elk contact naar afstemming zoeken, maar toch beseffen dat je elkaar nooit helemaal kunt kennen.
Een liefdesrelatie gaat om verbinding creëren door af te stemmen, in grote momenten en micromomenten, omdat zoiets plezier brengt, veiligheid en troost, in tegenstelling tot somberheid, frustratie en verdriet. De band is gebaseerd op een positief vooroordeel: iets is leuk of interessant net omdat je lief het zegt of tipt. Je wil door die specifieke partner graag gezien worden en niet door iemand anders. Je gunt je lief het voordeel van de twijfel. Je bent blij dat jij diegene bent die je lief aan de haak heeft geslagen. Die gekleurde blik helpt je ook door momenten waarop het minder goed gaat en is dus essentieel voor lange relaties.
De auteur schetst ook wat liefde voor hem niet is. Het is niet investeren in de zin van er meer uithalen dan je erin stopt. Het mag niet aanvoelen als hard werken, maar het is wel blijven de klik maken, een gedeelde wereld creëren. Het is elkaar aanvullen. Autonomie is essentieel, maar het ‘Ons’ ook en dat ‘Ons’ moet je vieren en koesteren omdat het zo uitzonderlijk is. Het gaat niet om complete openheid, maar wel om blijven kijken, openstaan voor wat je nog niet kent.
Hij benadrukt ook het belang van moeilijke gesprekken aangaan, omdat dat verbindende gesprekken zijn en net de liefde voeden. Je moet je kwetsbaar durven op te stellen, risico's nemen door niet te zwijgen, je emoties tonen, zonder ze kapot te spreken. Het is spreken met emotie over emoties en ze niet gewoon aan de zijlijn analyseren. Dat is nog geen liefde. Je moet ook geen compromis zoeken, maar een eindeloze dialoog aangaan zonder te zoeken naar wie gelijk heeft. Door verschillen te bespreken, zet je immers de beïnvloeding in gang en dat is genoeg.
Er staat nog veel meer in uiteraard: over moeilijkheden bij het afstemmen, opgelopen kwetsuren, patronen bij het mislopen, de opbouw van verbindende gesprekken, het belang van vrijen, de rol van kinderen, de liefde die sterft, en alles wat meespeelt bij een nieuwe liefde. Migerode is ook eerlijk over de liefde die voorbij is. Je kan jezelf kwijtraken in de liefde, iemand worden die je niet wil zijn doordat je telkens op een muur botst. Je kunt niet meer doordringen tot de ander en begint je onzichtbaar te voelen. En niet gezien worden, of niet graag gezien worden, is onverdraaglijk in de liefde.
Liefde is dus simpel maar ook kwetsbaar. Het gaat om voelen en weten enerzijds, en dat zeggen, tonen, delen of vieren anderzijds, elkaar bewonderen en je daardoor gezien voelen in een relatie. Je moet je diepe verlangen tonen om gekoesterd te worden. Het is een pleidooi voor de liefde die wijst op de diepere essentie. Er is ook ruimte voor pragmatiek en langetermijndenken, maar hij sluit zelf geen compromissen over waar het in feite echt om draait.
Zo bekeken is het bijna niet te geloven dat er zoveel relaties standhouden, maar een beetje meer kennis van de ingrediënten en het streefdoel kan er alleen maar toe bijdragen, als het contact nog niet verbroken blijkt.
Elkaar willen veranderen staat de liefde net in de weg, wat heel wat mensen weten, maar Migerode zet daar tegenover dat je wel moet openstaan om door de ander veranderd te willen worden. Interessant perspectief. Verschillen bestrijden is ook iets wat de liefde doodt, dus je moet elkaar met alle fouten en kwetsuren omarmen, en de verschillen tussen partners laten bestaan in een combinatie van autonomie en verbondenheid. Daar hamert hij op: voortdurend verbinding nastreven, in elke communicatie en elk contact naar afstemming zoeken, maar toch beseffen dat je elkaar nooit helemaal kunt kennen.
Een liefdesrelatie gaat om verbinding creëren door af te stemmen, in grote momenten en micromomenten, omdat zoiets plezier brengt, veiligheid en troost, in tegenstelling tot somberheid, frustratie en verdriet. De band is gebaseerd op een positief vooroordeel: iets is leuk of interessant net omdat je lief het zegt of tipt. Je wil door die specifieke partner graag gezien worden en niet door iemand anders. Je gunt je lief het voordeel van de twijfel. Je bent blij dat jij diegene bent die je lief aan de haak heeft geslagen. Die gekleurde blik helpt je ook door momenten waarop het minder goed gaat en is dus essentieel voor lange relaties.
De auteur schetst ook wat liefde voor hem niet is. Het is niet investeren in de zin van er meer uithalen dan je erin stopt. Het mag niet aanvoelen als hard werken, maar het is wel blijven de klik maken, een gedeelde wereld creëren. Het is elkaar aanvullen. Autonomie is essentieel, maar het ‘Ons’ ook en dat ‘Ons’ moet je vieren en koesteren omdat het zo uitzonderlijk is. Het gaat niet om complete openheid, maar wel om blijven kijken, openstaan voor wat je nog niet kent.
Hij benadrukt ook het belang van moeilijke gesprekken aangaan, omdat dat verbindende gesprekken zijn en net de liefde voeden. Je moet je kwetsbaar durven op te stellen, risico's nemen door niet te zwijgen, je emoties tonen, zonder ze kapot te spreken. Het is spreken met emotie over emoties en ze niet gewoon aan de zijlijn analyseren. Dat is nog geen liefde. Je moet ook geen compromis zoeken, maar een eindeloze dialoog aangaan zonder te zoeken naar wie gelijk heeft. Door verschillen te bespreken, zet je immers de beïnvloeding in gang en dat is genoeg.
Er staat nog veel meer in uiteraard: over moeilijkheden bij het afstemmen, opgelopen kwetsuren, patronen bij het mislopen, de opbouw van verbindende gesprekken, het belang van vrijen, de rol van kinderen, de liefde die sterft, en alles wat meespeelt bij een nieuwe liefde. Migerode is ook eerlijk over de liefde die voorbij is. Je kan jezelf kwijtraken in de liefde, iemand worden die je niet wil zijn doordat je telkens op een muur botst. Je kunt niet meer doordringen tot de ander en begint je onzichtbaar te voelen. En niet gezien worden, of niet graag gezien worden, is onverdraaglijk in de liefde.
Liefde is dus simpel maar ook kwetsbaar. Het gaat om voelen en weten enerzijds, en dat zeggen, tonen, delen of vieren anderzijds, elkaar bewonderen en je daardoor gezien voelen in een relatie. Je moet je diepe verlangen tonen om gekoesterd te worden. Het is een pleidooi voor de liefde die wijst op de diepere essentie. Er is ook ruimte voor pragmatiek en langetermijndenken, maar hij sluit zelf geen compromissen over waar het in feite echt om draait.
Zo bekeken is het bijna niet te geloven dat er zoveel relaties standhouden, maar een beetje meer kennis van de ingrediënten en het streefdoel kan er alleen maar toe bijdragen, als het contact nog niet verbroken blijkt.
January 12, 2025
Uitgebreid boek dat erg toegankelijk is op eens naar de kern van een relatie te kijken, waarin je ziet dat je met heel kleine gewoontes de ander toont dat je hen nog steeds (graag) ziet. Zo zeg je eigenlijk met de zin bij thuiskomst :" schat, ik ben thuis" dat je iemand graag ziet en contact zoekt.
Liefde is niet de cruise vakantie met elke dag champagne en dure cadeaus, liefde is stukken minder materialistisch en subtiel.
Met de vele voorbeelden en casussen wordt het stuk theorie vaak uitgelicht.
Echt veel relatie advies staat er voor mij niet echt in buiten praten met 2 en als dat niet lukt een 3de professionele bij halen. Maar wel leerrijk boek.
Liefde is niet de cruise vakantie met elke dag champagne en dure cadeaus, liefde is stukken minder materialistisch en subtiel.
Met de vele voorbeelden en casussen wordt het stuk theorie vaak uitgelicht.
Echt veel relatie advies staat er voor mij niet echt in buiten praten met 2 en als dat niet lukt een 3de professionele bij halen. Maar wel leerrijk boek.
February 2, 2025
Een aanrader, voor wie zich wil verdiepen in de dynamiek van liefdesrelaties. Het belang van afstemmen, bereidheid, bereikbaarheid en betrokkenheid, 1e en 2e emotie, spreken met gevoelens, en nog zoveel meer. Toegankelijk en verrijkend. Leest makkelijker dan dat het in de praktijk te brengen is, maar de inzichten kunnen zeker helpend zijn.
May 23, 2016
Zeer toegankelijke vakliteratuur, een aanrader!
September 6, 2016
Lieven valt soms wat in herhaling, maar het is een toegankelijk, duidelijk geschreven boek met heel wat mooie anekdotes. Ik heb er veel uit geleerd!
Displaying 1 - 7 of 7 reviews