بخشی از رمان: نطق عمواقبال سه دقیقه طول کشید که دو دقیقهاش سکوت بود. اما همین یک دقیقه برای همیشه در تاریخ فرانسه تأثیرگذار شد. دهاتیها معنای کلمات را نفهمیدند ولی تحت تأثیر قدرتی ناملموس در صدای او و نیروی چشمانش به التهاب افتادند. ناگهان کینهای کهنه در رگهایشان جوشید. کلمههایی مثل پاریس، شکنجه، ورسای، دنائت و جسور را برای اولین بار میشنیدند و هیچ درک خاصی از این کلمات نداشتند.
یکی از بهترین رمان های رئالیسم جادویی بود که تا امروز خوندم، حیف که نویسندش دیگه در بین ما نیست. اگر این کتاب را برای خواندن انتخاب کنید یک لذت بی پایان را انتخاب کرده اید