Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974, τόμος Α: Κατοχή - Δεκεμβριανά 1941-1945

by Σόλων Ν. Γρηγοριάδης

EPΓO ΣYΓXPONO, MNHMEIAKO KAI AΠAΛΛAΓMENO AΠO AΓKYΛΩΣEIΣ KAI KAΘE EIΔOYΣ MONOMEPEIA, H "IΣTOPIA THΣ ΣYΓXPONHΣ EΛΛAΔAΣ (1941-1974)" TOY ΣOΛΩNA NEOKOΣMOY ΓPHΓOPIAΔH ΔIATHPEI AΦΘAPTA TO ΣΦPIΓOΣ, TH ΦPEΣKAΔA, THN TOΛMHPOTHTA AΛΛA KAI TH MONAΔIKOTHTA THΣ, ΠAPA TA XPONIA ΠOY ΠEPAΣAN AΠO THN ΠPΩTH THΣ EKΔOΣH.

776 pages, Unknown Binding

First published January 1, 2009

About the author

Ο Σόλων Ν. Γρηγοριάδης (1912-1994) γεννήθηκε στην Καστοριά. Αποφοίτησε από τη σχολή Ναυτικών Δοκίμων και ονομάστηκε σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού το 1932.

Από το 1935 άρχισε τη δημοσιογραφική του καριέρα στην εφημερίδα "Έθνος" ως αρθρογράφος, σε θέματα διεθνούς στρατηγικής, πολιτικής και οικονομίας. Διετέλεσε διευθυντής του "Ρίζου της Δευτέρας" (1946-47) και του "Ταχυδρόμου" (1950) και διευθυντής σύνταξης της "Ακροπόλεως " (1950-66). Στη διάρκεια της Κατοχής εργάστηκε στον αντιστασιακό Τύπο, ενώ διετέλεσε επίσης εθνοσύμβουλος στις Κορυσχάδες και διοικητής μοίρας του αντάρτικου Ναυτικού (ΕΛΑΝ).

Υπήρξε ο πρώτος 'Ελληνας δημοσιογράφος που καθιέρωσε τα ιστορικά αναγνώσματα στον ημερήσιο, εβδομαδιαίο και περιοδικό Τύπο (δημοσίευσε πάνω από 200). Πολλά άρθρα του για τη διεθνή στρατηγική και πολιτική δημοσιεύτηκαν σε ξένες μεγάλες εφημερίδες ή αναδημοσιεύτηκαν σε επίσημες στρατιωτικές επιθεωρήσεις του εξωτερικού. Ελαβε μέρος σε πολλές αποστολές, με σημαντικότερες αυτές στην Πολωνία (1939), στην Αίγυπτο (1939), σε Φινλανδία και Γαλλία (1940), στο Βερολίνο (1953), στο Βιετνάμ (1966), στην Πράγα (1968) κ.α.

Reviews

[Nomzamo Kathy · Rating 4 out of 5]

Ο συγγραφέας της παρούσης σειράς (7τομη στην αρχική εκδοσή, 3τομη από τις εκδόσεις Polaris, 12τομη ως ένθετο της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία") ήταν από αυτούς τους ανθρώπους που αν και δεν ανήκε στους πρωταγωνιστές της περιόδου για την οποία γράφει, εντούτοις ήταν σε άμεση επαφή με όλους τους πρωταγωνιστές, με την ιδιότητα του δημοσιογράφου σε σημαντικές εφημερίδες, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις υπήρξε και ο ίδιος άμεσα εμπλεκόμενος (πχ στην Εθνική Αντίσταση της περιόδου 1941-1944). Ήταν άλλωστε και γιος του βενιζελικής προελεύσεως στρατιωτικού και μετέπειτα πολιτευτή και συγγραφέα Νεόκοσμου Γρηγοριάδη, ο οποίος είχε ενεργή συμμετοχή στα μεγάλα γεγονότα των αρχών του 20ου αιώνα (Μακεδονικός Άγων, Κίνημα στο Γουδί, Κίνημα Εθνικής Αμύνης και συμμετοχή στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο). Η οπτική του συγγραφέα στα γεγονότα, θα λέγαμε ότι αποτυπώνει τις θέσεις ενός ανθρώπου που ανήκει στην μετριοπαθή Αριστερά (πχ δικαίωση και υπεράσπιση σε μεγάλο βαθμό της δράσης του ΕΑΜ επί Κατοχής, καταδίκη ωστόσο της πολιτικής που ακολούθησε το ΚΚΕ και ο ΔΣΕ κατά τον Εμφύλιο). Η γραφή του παραστατική, τεκμηριωμένη και όσο το δυνατόν αντικειμενική. Προβαίνει σε κρίσεις, θετικές η αρνητικές προσπαθώντας όμως πάντα να μην αδικήσει αυτούς που κρίνει. Πχ αν και αποτιμά αρνητικά, εντούτοις αναγνωρίζει πατριωτικά κίνητρα στις προθέσεις του Τσολάκογλου για σχηματισμό κυβέρνησης το 1941, όπως και στις προθέσεις των ιδρυτών των Ταγμάτων Ασφαλείας (θέλει θάρρος να τα παραδεχτεί αυτά κάποιος που υπήρξε μέλος του ΕΑΜ επί Κατοχής, χωρίς να αποκηρύξει στην συνέχεια αυτή την συμμετοχή του). Επίσης, για την περίοδο της 21ης Απριλίου, παρόλο που είναι σαφώς αντίθετος με το τότε καθεστώς (συμμετείχε άλλωστε σε αντιστασιακή οργάνωση), δεν παρασύρεται εύκολα από την κλασική μεταπολιτευτική ρητορική στις κρίσεις του και είναι σαφώς πιο ψύχραιμος, αναλυτικός και αντικειμενικός. Η μεθοδολογία που ακολούθησε ως προς την συγγραφή του έργου του, ήταν η συστηματική μελέτη της βιβλιογραφίας που είχε τότε στην διάθεση του, εκτενής χρήση όλων των εφημερίδων διαχρονικά, οι μαρτυρίες που συγκέντρωσε από πρωταγωνιστές, καθώς και η δική του βιωματική σχέση με τα γεγονότα. Το έργο δημοσιεύθηκε αρχικά σε συνέχειες εφημερίδος, οπότε, στην τελική μορφή του, ο συγγραφέας ενσωμάτωσε και πληροφορίες από επιστολές που έστελναν οι αναγνώστες που τον διάβαζαν και συμπλήρωναν σημεία της αφήγησης του, όπου θεώρησε ότι τεκμηρίωναν σωστά. Εν τέλει αν και παλαιά αφήγηση (1975), παραμένει επίκαιρη και αρκετά αντικειμενική, όντας από τις σοβαρότερες ιστοριογραφικές προσπάθειες από τον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς(και καμία σχέση με προπαγανδιστικές προχειρολογίες όπως τα αντίστοιχα βιβλία του Τάσου Βουρνά).

[Professor Sorrow · Rating 4 out of 5]

Σε σύγκριση με άλλα έργα αντίστοιχου περιεχομένου όπου πολλές φορές κυριαρχεί το συναίσθημα και ο ιδεολογικός υποκειμενισμός, θεωρώ ότι αποδίδει όσο πιο πίστα γίνεται τα γεγονότα παραθέτοντας πηγές και στοιχεία. Δεν επιδιώκει να επιβάλει τη δική του οπτική γωνία, αντιθέτως όπου χρειάζεται παρουσιάζει όλες τις πλευρές και αφήνει τον αναγνώστη να εξαγάγει τα συμπεράσματά του.