Είναι από τις περιπτώσεις που δεν ξέρω πως να νιώσω, και κατ' επέκταση πως να βαθμολογήσω, αυτό το βιβλίο.
Το κόνσεπτ του να διαβάσω κωμωδίες του Αριστοφάνη σε μορφή κόμικ, είναι σίγουρα κάτι που με ιντριγκάρει κι όχι μόνο τώρα, που τελικά κατάφερα και το έκανα, αλλά εδώ κι αρκετά χρόνια.
Κι έτυχε οι Ιππείς να είναι το πρώτο που έπεσε στα χέρια μου.
Τι γίνεται όμως: Αν και σίγουρα εκτιμώ το κόνσεπτ, την προσπάθεια, την εικονογράφηση και ως ένα σημείο αντιλαμβάνομαι και τι ήθελε να καυτηριάσει ο Αριστοφάνης, αυτό εδώ δεν μού άρεσε όσο περίμενα.
Και σκέφτομαι τώρα, γιατί;
Χμ, μπορεί να είναι επειδή οι Ιππείς τυχαίνει να είναι από τα έργα για το οποίο, σε αντίθεση με την Λυσιστράτη ή τις Όρνιθες, δεν γνωρίζω τίποτα. Μπορεί επίσης να έχει να κάνει με το ότι το χιούμορ του κόμικ, δεν ήταν τόσο του τύπου μου.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι, ότι η πρώτη μου επαφή με τον Αριστοφάνη σε κόμικς, ήταν μέτρια. Θα ήθελα όμως να δώσω μια ακόμη ευκαιρία στη σειρά, ίσως κάποιο επόμενο τεύχος, να μού αρέσει περισσότερο.
If you made it this far, congratulations!
'Til next time, take care :) :) :)