Mila van Oosten has it all: de looks, een -appartement in Amsterdam, een baan bij een hip reclamebureau én een nieuwe liefde. Aan de buitenkant lijkt het plaatje perfect, maar ondertussen probeert Mila al jaren om te gaan met de demonen in haar hoofd, met haar depressie.
Hoe probeer je je over te geven aan je nieuwe liefde, als je eigenlijk je handen vol hebt aan jezelf? Hoe probeer je je familie gerust te stellen, als je je ook zorgen maakt of het wel goed met je gaat? En, wat is nou eigenlijk ‘normaal’?
In haar autobiografische roman Even leek alles normaal vertelt Mila hoe ze zich door het leven danst, drinkt, zorgen maakt, liefheeft en zichzelf probeert te accepteren zoals ze is.
Wel erg heftig. Halverwege vroeg ik me af of ik niet beter kon stoppen. Niet gedaan door de rake schrijfstijl en door te willen weten: hoe gaat dit verder? Al met al zeer boeiend.
Dit is geen boek wat je in een adem uitleest, regelmatig leg ik het even weg om te overdenken wat ik nou net gelezen heb. Nog moeilijker vind ik het om het boek te beoordelen.....
Ik heb t boek tegelijk met een luchtige chicklit gelezen. Voor mij een fijne afwisseling omdat dit persoonlijke verhaal en de manier waarop ze over haar angsten en depressies schrijft mij diep raakte.