Η εικονογραφημένη ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας, βασισμένη στο γνωστό έργο του μεγάλου Εμμουνουήλ Ροίδη. Ο δημιουργός Λευτέρης Παπαθανάσης σε άλλη μια καταπληκτική δουλειά, αποδίδει την ιστορία ως "μεσαιωνικό εικονογραφημένον". Σχεδόν 150 χρόνια μετά τη συγγραφή της «Πάπισσας Ιωάννας», το εμβληματικό λογοτεχνικό έργο του Εμμανουήλ Ροΐδη μεταφέρεται πρώτη φορά σε κόμικς από έναν Ελληνα δημιουργό. Ο Λευτέρης Παπαθανάσης, με άφθονο χιούμορ και ευφυείς αναχρονισμούς παρουσιάζει την (φανταστική;) περιπέτεια της Ιωάννας που έγινε... Πάπισσα.
Emmanuel Rhoides (Greek: Εμμανουήλ Ροΐδης) was a Greek writer and journalist. He is considered one of the most illustrious and reviving spirits of the Greek letters of his time.
Born in Hermoupolis, the capital of the island of Syros, to a family of rich aristocrats from Chios — who had fled the island after the massacre of its population by the Ottomans in 1822 — he spent much of his youth abroad. Rhoides was erudite and at a young age had mastered not only the languages of continental Europe, but also, ancient Greek and Latin. His early youth years he spent in Genoa, Italy in the times of the revolutions, which were a far reaching repercussion of the French revolution.
He studied history, literature and philosophy in Berlin, and later in Iasio, Romania where his merchant father had transferred the centre of his business activities. Obeying to the parental wish, he moved to Athens, where he printed the translation of Chateaubriand's Itinéraires.
In 1860, after a brief sojourn in Egypt, he decided to live and stay permanently in Athens. Later in his life, he would become very poor, especially with the bankruptcy of the family business, and the subsequent suicide of his beloved brother Nicholas. He eked out his last years by working as a curator for the national library of Greece. But, even from this position he was dismissed in 1902, when he got into a political dispute with the government. Rhoides suffered all through his life from a serious hearing problem, which eventually rendered him almost totally deafness.
In 1866 Rhoides published his notorious novel The Papess Joanne, an exploration of the legend of Pope Joan, a supposed female pope who reigned some time in the Middle Ages. Though a romantic novel, Rhoides asserted it contained conclusive evidence that Pope Joan truly existed and that the Catholic Church had been attempting to cover up the fact for centuries. The book was controversial, and led to his ex-communication from the Greek Orthodox Church.
Rhoides often adopted a clear-cut critical stance against the romanticism in literature and poetry and often was poignant and sarcastic to the romance writers and poets of his time. Rhoides, amongst his numerous translations, became the first to translate the works of Edgar Allan Poe into Greek.
Ένα καλοδουλεμένο graphic novel που στηρίζεται στο ομώνυμο έργο του Ροϊδη και καυτηριάζει πολύ εντέχνως το πολιτικό και θρησκευτικό γίγνεσθαι στην Ελλάδα. Μου άρεσε το σκίτσο και ο τρόπος που έγινε ο χειρισμός της αρχικής ιστορίας, αλλά δεν κρύβω ότι μου έλειψε το χρώμα στα σκίτσα.
Δεν έχω τίποτα θετικό να πω γι' αυτό το κόμικ, δυστυχώς. Δε μου άρεσε καθόλου το έργο ούτε η αίσθηση του χιούμορ του συγγραφέα (δεν ξέρω αν φταίει ο Ροΐδης ή αυτοί που το διασκεύασαν, δεν έχω διαβάσει το πρωτότυπο). Το σχέδιο ήταν εντάξει, αλλά η έλλειψη χρωμάτων με πονοκεφάλιαζε. Γενικά, αν σας άρεσε το πρωτότυπο, δώστε του μια ευκαιρία, αλλιώς δε θα το πρότεινα.
Αυτό το υπέροχο κόμικ δεν πρόκειται απλώς για μια εικονογραφημένη διασκευή του διάσημου βιβλίου του Ροΐδη· ο Λευτέρης Παπαθανάσης (ή boban για τους μυημένους) αφηγείται την ιστορία της Ιωάννας σαν να διαβάζει σήμερα το βιβλίο, σχολιάζοντας συχνά τα τεκταινόμενα και κλείνοντας το μάτι στον σύγχρονο αναγνώστη. Το αποτέλεσμα, σε συνδυασμό με το εξαιρετικό σκίτσο, είναι τόσο ωραίο, που όχι μόνο καταβροχθίζεις το άλμπουμ, αλλά τελειώνοντας λες "Κι άλλο!". Βρείτε το και διαβάστε το, θα με θυμηθείτε!
Το πήρα μιας και το βρήκα σε καλή τιμή και ήθελα να στηρίξω το καψιμί λόγω ιδιότητας (χα).
Δεν με ενθουσίασε. Το σχέδιο στην αρχή με ξένισε αλλά το συνήθισα. Είχα διαβάσει την καυστικότατη "μεσαιωνική μελέτη" του Ροίδη και το θεωρώ από τα καλύτερα Ελληνικά μυθιστορήματα. Πολύ μπροστά από την εποχή του, τολμηρό και με πλάτη έναν συγγραφέα που έβαλε τα χέρια του στην φωτιά πολύ πριν κάθε άλλον του Ελληνικού λογοτεχνικού στερεώματος. Περίμενα κάτι διαφορετικό, μιας και οι συνεχόμενες αφοριστικές ατάκες και η κριτική στην θρησκοληψία ήταν εξαιρετικά κουραστικές και καθόλου φινετσάτες, σε αντίθεση με το βιβλίο.
Πιστεύω ότι στην υπερβολική προσπάθεια να ενσωματώσει μαύρο χιούμορ έχασε την ουσία και αναλώθηκε στα ίδια και τα ίδια παρόλο που τα μοτίβα (μετακίνηση της Ιωάννας από πόλη σε πόλη και η αλλαγή συμπεριφοράς των εκάστοτε μοναχών) έδιναν χώρο για εύστοχο κράξιμο. Τα κακώς κείμενα της θρησκείας πρέπει να τα ξεγυμνώνεις με το γάντι για να καταφέρεις να αφοπλίσεις τους γραφικούς, αλλιώς γίνεσαι και εσύ ένας.
Δεν θα το πρότεινα, μείνετε στο κατ'εμέ κλάσεις ανώτερο βιβλίο.
Το comic το έχω από τότε που βγήκε, αλλά το είχα ξεφυλλίσει μόνο. Πλέον κάθισα και το διάβασα. Σεναριακά το βρήκα πολύ τίμιο και αν μη τι άλλο, με παρακίνησε να διαβάσω το πρωτότυπο του Ροΐδη.
Σχεδιαστικά, το ευρωπαϊκό avant-garde είναι σίγουρα ενδιαφέρον και πολύ ρευστό, ειδικά στα οράματα και τις σουρεαλιστικές σκηνές, αλλά η επιλογή ουσιαστικά "μαύρων περιγραμμάτων με λευκό εσωτερικό" δεν βοηθάει στην ανάγνωση. Συχνά χαρακτήρες, υπόβαθρο και μπαλονάκια γίνονται ένα, με το αποτέλεσμα να είναι κουραστικό στο μάτι.
Αν ακολουθούσε λογική "άσπρο, μαύρο και κόκκινο" (όπως στα παλιά άλμπουμ του Αρκά) θα γινόταν σχεδόν ανάγλυφο (διότι οι φιγούρες έχουν πλαστικότητα) και κατά τη γνώμη μου δυο φορές καλύτερο.
Σε κάθε περίπτωση, πολύ γενναία και αξιόλογη προσπάθεια.
Φοβερό βιβλίο!!! Εκτός από τη βασική του ιστορία, μας περιγράφει τη ζωή, τον τρόπο σκέψης και τα ήθη εκείνης της εποχής. Οι πολλές παραπομπές ίσως κουράσουν, αλλά είναι θησαυρός γνώσης!!!
Δεν έχω διαβάσει το ορίτζιναλ βιβλίο, αλλά κάτι μου λέει ότι το κόμικ δεν πιάνει μία μπροστά του. Το χιούμορ δε λέει και πολλά και νιώθεις ότι είναι λίγο «η πρόκληση για την πρόκληση».
Μια τόσο αμφιλεγόμενη ιστορία στο βάθος των χρόνων που, αλήθεια ή μύθος έχει καταφέρει να τραβήξει τα βλέμματα χιλιάδων ανθρώπων. Η πολύπαθη ζωή της Ιωάννας, που καταφέρνει να ανέβει στον παπικό θρόνο, μέσα από τα μάτια του Ε.Ροΐδη αποκτά καινούριο νόημα. Τα ακατάπαυστα σκάνδαλα που χαρακτηρίζουν τους ιερομένους του μεσαίωνα κάνουν το κλίμα ακόμα πιο βαρύ. Οι συνεχείς παραλληλισμοί του Ροΐδη με το δικό του σήμερα, μας επαναφέρουν στην δική μας πραγματικότητα, κάνοντας μας να αναρωτηθούμε για την εκκλησιαστική ηθική. (στην συγκεκριμένη έκδοση υπάρχει στο τέλος λεξικό εννοιών το οποίο επεξηγεί τους δεκάδες όρους που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας καθώς και τα ιστορικά πρόσωπα και περιοχές που αναφέρονται, γεγονός που βοηθά τον αναγνώστη να κατανοήσει τα ποικίλα στοιχεία του έργου).