Το comic το έχω από τότε που βγήκε, αλλά το είχα ξεφυλλίσει μόνο. Πλέον κάθισα και το διάβασα. Σεναριακά το βρήκα πολύ τίμιο και αν μη τι άλλο, με παρακίνησε να διαβάσω το πρωτότυπο του Ροΐδη.
Σχεδιαστικά, το ευρωπαϊκό avant-garde είναι σίγουρα ενδιαφέρον και πολύ ρευστό, ειδικά στα οράματα και τις σουρεαλιστικές σκηνές, αλλά η επιλογή ουσιαστικά "μαύρων περιγραμμάτων με λευκό εσωτερικό" δεν βοηθάει στην ανάγνωση. Συχνά χαρακτήρες, υπόβαθρο και μπαλονάκια γίνονται ένα, με το αποτέλεσμα να είναι κουραστικό στο μάτι.
Αν ακολουθούσε λογική "άσπρο, μαύρο και κόκκινο" (όπως στα παλιά άλμπουμ του Αρκά) θα γινόταν σχεδόν ανάγλυφο (διότι οι φιγούρες έχουν πλαστικότητα) και κατά τη γνώμη μου δυο φορές καλύτερο.
Σε κάθε περίπτωση, πολύ γενναία και αξιόλογη προσπάθεια.