شب های محرم و صفر 1395 قبل از خواب با این کتاب غالبا سپری می شد... لذت مطالعه مستمر و اندک به همراه شرینی معارف ناب زیارت عاشورا، اشتیاق همراهی با این کتاب را بیشتر می کرد...
شاگردان سلوکی علامه طباطبایی را میشود -از جهتی- به دو گروه تقسیم کرد. یک گروه که گرایش عرفان نظری جدی دارند مانند آیات حسنزاده آملی، جوادی آملی و علامه طهرانی. یک گروه اما علیرغم دانش عمومی و موافقت اصولی، از ورود جدی در عرفان نظری پرهیز دارند که آیات پهلوانی، جعفری، خوشوقت از این دستهاند.
نویسنده کتاب کیمیای وصال، از شاگردان مبرز آیات جعفری و پهلوانی است و دقیقا مطابق مشی اساتید خود عمل کرده و در نتیجه، صبغهی حدیثی کتاب حاضر بر مباحث عرفان نظری میچربد. از این رو شباهت فراوانی به کارهای مرحوم پهلوانی دارد و نباید مثلاً انتظار چیزی مانند آثار امام خمینی را، به جهت غور در عرفانیات داشت.
کیمیای وصل، در مجموع کتاب خوشخوانی است که به کار عموم مردم میآید. نویسنده دریافتهای درخشانی را در بعضی فرازها مطرح میکند که بهخصوص در ابتدای جلد اول مشهود است. (بهویژه بعضی نقلقولهای بیواسطهی نگارنده از اساتیدش، حقیقتاً ذیقیمت است.) همچنین به فراخور فرازها، از ورود به مباحث تاریخی و اعتقادی هم خودداری نکرده است. از آنجا که زیارت عاشورا، از متون متقن و با اساتید قوی در میان روایات شیعه است، بالطبع میتوان با اطمینان از صدور آن از معصومین، با استفاده از چنین شروحی بر عمق دانش خود افزود.
برخی نکات هم درباره کتاب به چشم میخورد مانند نقلقولهای بعضاً طولانی از دیگران، و کلیگویی و نداشتن زاویهدیدهای روزآمد در بعضی موضوعات مثل بحث تولی و تبری یا رجعت، که عیار اجتهادی اثر را کاهش داده است. در مباحث تاریخی، نویسنده -عمدتاً- بر منابع شیعی تکیه کرده، و در شرح بعضی فرازها هم، صرفاً به ذکر احادیث گوناگون اکتفا شده که وجه تحلیلی و نظم منطقی اثر را تحتالشعاع قرار داده است.
به خیلی از سوالاتم در مورد زیارت عاشورا جواب داد، برای مثال دلیل لعن ها و تکرار اونها و واقعا با خوندنش میفهمید که هر کلمه ی زیارت ،عجب دریایی از معارفه