What do you think?
Rate this book
Wie ik aan het zijn was
'Iedereen had talent, iedereen had een soortgelijk school-en-jeugdtheater-
CV en iedereen was de leukste thuis; ik was er een
uit velen. Maar ík, zei hij, ik zou het niet nodig hebben om
naakt over het toneel te fladderen, ik was verfijnd, ik was
bijzonder.'
Wanneer de 18-jarige Alma Fischer wordt toegelaten tot de
Toneelacademie stort ze zich vol overgave in de subcultuur
van samengebalde ambities en frustraties. Al gauw wordt ze
opgemerkt door haar docent; een zonderlinge, charmante
vijftiger, van wie Alma volledig in de ban raakt. De schijnbaar
veilige en gedisciplineerde biotoop van de academie
wordt hoe langer hoe troebeler en de rollen beginnen te
schuiven; totdat het spel volledig escaleert.
In 'Wie ik aan het zijn was' kiest Van Veen voor klassieke
thema's - zoals de haat/liefde voor de stad en het platteland,
en de delicate relatie tussen leraar en leerling. Uniek is
echter haar bijzondere en hedendaagse uitwerking ervan,
die deze coming-of-age-roman tot een eigenzinnig en
confronterend debuut maakt.
Anne van Veen (1983) studeerde in
2006 als actrice/kleinkunstenaar af
aan de Amsterdamse Toneelschool
en Kleinkunstacademie. In 2007 trad
ze voor het eerst op met haar liedjesprogramma
Anne. Kort daarop
verscheen haar eerste album Bij Mij,
waarvan de titelsong is uitgeroepen
tot 'nieuwe klassieker'. In 2013
bracht zij onder haar eigen label
Ansjobiz haar tweede album uit:
Tegengif. Anne speelt in Nederland,
Vlaanderen en Zuid-Afrika.
CV en iedereen was de leukste thuis; ik was er een
uit velen. Maar ík, zei hij, ik zou het niet nodig hebben om
naakt over het toneel te fladderen, ik was verfijnd, ik was
bijzonder.'
Wanneer de 18-jarige Alma Fischer wordt toegelaten tot de
Toneelacademie stort ze zich vol overgave in de subcultuur
van samengebalde ambities en frustraties. Al gauw wordt ze
opgemerkt door haar docent; een zonderlinge, charmante
vijftiger, van wie Alma volledig in de ban raakt. De schijnbaar
veilige en gedisciplineerde biotoop van de academie
wordt hoe langer hoe troebeler en de rollen beginnen te
schuiven; totdat het spel volledig escaleert.
In 'Wie ik aan het zijn was' kiest Van Veen voor klassieke
thema's - zoals de haat/liefde voor de stad en het platteland,
en de delicate relatie tussen leraar en leerling. Uniek is
echter haar bijzondere en hedendaagse uitwerking ervan,
die deze coming-of-age-roman tot een eigenzinnig en
confronterend debuut maakt.
Anne van Veen (1983) studeerde in
2006 als actrice/kleinkunstenaar af
aan de Amsterdamse Toneelschool
en Kleinkunstacademie. In 2007 trad
ze voor het eerst op met haar liedjesprogramma
Anne. Kort daarop
verscheen haar eerste album Bij Mij,
waarvan de titelsong is uitgeroepen
tot 'nieuwe klassieker'. In 2013
bracht zij onder haar eigen label
Ansjobiz haar tweede album uit:
Tegengif. Anne speelt in Nederland,
Vlaanderen en Zuid-Afrika.
208 pages, Paperback
Published October 1, 2015
1 person is currently reading
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
May 23, 2018
Anne van Veen is vooral bekend als actrice en kleinkunstenaar. Ze heeft onder andere in de muzikale komedie Jan, Jans en de kinderen, gebaseerd op de stripreeks van Jan Kruis, gespeeld. De autobiografische roman Wie ik aan het zijn was over haar relatie met Jappe Claes, Vlaams acteur en ex-docent aan de Amsterdamse Theaterschool, is haar debuut als schrijfster.
In Wie ik aan het zijn was is Alma Fischer achttien jaar als ze auditie doet om op de Amsterdamse Toneelacademie te worden toegelaten. Een maand daarna krijgt ze bericht dat ze is aangenomen. Een van de docenten, de vijftiger Peer Daels, heeft al snel meer dan gewone belangstelling voor haar. Die belangstelling blijkt wederzijds en het duurt niet lang voor ze affaire krijgen. Alma raakt steeds meer in de ban van Peer, die overigens getrouwd is en een zoontje heeft. Als Peer voelt dat hij niet meer zichzelf kan zijn, niet vrij kan zijn, maakt hij een eind aan de relatie. Aanvankelijk is Alma ontdaan, maar omdat haar leven steeds meer in de knoop komt te zitten, kan ze er uiteindelijk ook vrede mee hebben dat Peer zich niet meer direct in haar leven bevindt. Ze gaat weer haar eigen weg en dat lijkt haar wel te bevallen.
Een van de eerste dingen die opvalt aan het boek is de coverfoto. Aanvankelijk twijfel je of het een jongen of meisje is, maar al snel is duidelijk dat dit Anne van Veen zelf is. Nog voordat je maar één letter gelezen hebt, lijkt dit een aanwijzing te zijn dat het boek autobiografisch is. Tijdens het lezen merk je hier steeds meer van en weet je eigenlijk wel zeker dat het zo is.
Wie ik aan het zijn was is een realistisch geschreven roman die een klein kijkje geeft in het leven van een jonge en onervaren studente aan de Theaterschool. Het is soms wel wat onduidelijk wanneer het verhaal zich precies afspeelt. Je krijgt de indruk in het heden, maar gedurende het verhaal merk je, en aan het eind van het boek is dat heel sterk, dat het in feite een terugblik is.
Van Veen's schrijfstijl is prettig. Door de korte en heldere zinnen leest het boek erg vlot en situaties en dialogen komen realistisch over. Een aantal van de door Van Veen gebruikte zinnen is stilistisch mooi ('wat je voelt is slechts een echo van het voorval') en daardoor heeft het boek ook literaire kenmerken. Naast de serieuze ondertoon, is het verhaal af en toe ook wel luchtig, humoristisch en verrassend. Dat laatste geldt zeker voor de ontknoping.
Over de titel Wie ik aan het zijn was moet je vooraf wel even nadenken. Want wat wordt er precies mee bedoeld? Na het lezen van deze boeiende coming of age-roman heb je een antwoord op de aan jezelf gestelde vraag. En besef je tevens dat de titel niet alleen over Anne/Alma gaat, maar dat het in feite voor heel veel mensen opgaat.
In Wie ik aan het zijn was is Alma Fischer achttien jaar als ze auditie doet om op de Amsterdamse Toneelacademie te worden toegelaten. Een maand daarna krijgt ze bericht dat ze is aangenomen. Een van de docenten, de vijftiger Peer Daels, heeft al snel meer dan gewone belangstelling voor haar. Die belangstelling blijkt wederzijds en het duurt niet lang voor ze affaire krijgen. Alma raakt steeds meer in de ban van Peer, die overigens getrouwd is en een zoontje heeft. Als Peer voelt dat hij niet meer zichzelf kan zijn, niet vrij kan zijn, maakt hij een eind aan de relatie. Aanvankelijk is Alma ontdaan, maar omdat haar leven steeds meer in de knoop komt te zitten, kan ze er uiteindelijk ook vrede mee hebben dat Peer zich niet meer direct in haar leven bevindt. Ze gaat weer haar eigen weg en dat lijkt haar wel te bevallen.
Een van de eerste dingen die opvalt aan het boek is de coverfoto. Aanvankelijk twijfel je of het een jongen of meisje is, maar al snel is duidelijk dat dit Anne van Veen zelf is. Nog voordat je maar één letter gelezen hebt, lijkt dit een aanwijzing te zijn dat het boek autobiografisch is. Tijdens het lezen merk je hier steeds meer van en weet je eigenlijk wel zeker dat het zo is.
Wie ik aan het zijn was is een realistisch geschreven roman die een klein kijkje geeft in het leven van een jonge en onervaren studente aan de Theaterschool. Het is soms wel wat onduidelijk wanneer het verhaal zich precies afspeelt. Je krijgt de indruk in het heden, maar gedurende het verhaal merk je, en aan het eind van het boek is dat heel sterk, dat het in feite een terugblik is.
Van Veen's schrijfstijl is prettig. Door de korte en heldere zinnen leest het boek erg vlot en situaties en dialogen komen realistisch over. Een aantal van de door Van Veen gebruikte zinnen is stilistisch mooi ('wat je voelt is slechts een echo van het voorval') en daardoor heeft het boek ook literaire kenmerken. Naast de serieuze ondertoon, is het verhaal af en toe ook wel luchtig, humoristisch en verrassend. Dat laatste geldt zeker voor de ontknoping.
Over de titel Wie ik aan het zijn was moet je vooraf wel even nadenken. Want wat wordt er precies mee bedoeld? Na het lezen van deze boeiende coming of age-roman heb je een antwoord op de aan jezelf gestelde vraag. En besef je tevens dat de titel niet alleen over Anne/Alma gaat, maar dat het in feite voor heel veel mensen opgaat.
December 13, 2015
Wie ik aan het zijn was van Anne van Veen neemt je mee in de warrige wereld van de Toneelschool. De jonge Alma Fischer komt in de ban van een docent en dat zorgt er voor dat ze helemaal vervreemd raakt van vele om haar heen. Ze weet niet hoe ze om moet gaan met alle aandacht van deze docent. De verliefdheid neemt te over hand.
Anne van Veen heeft een debuutgeschreven dat soms wat warrigheid mee neemt in het verhaal. Je weet niet altijd waar ze heen wil. Toch is het boeiend en wil je doorlezen in Wie ik aan het zijn was. De prettige schrijfstijl leest heerlijk weg. Er staan mooie zinnen en dat is bijzonder voor een debuut. Wie ik aan het zijn was leest als een bijzonder verhaal. De vraag de je stelt is of dit werkelijk gebeurd in deze wereld. Is de Toneelwereld echt zo ziek in de docent en leerling relatie. Hoop dat het minder heftig is als dit beschreven wordt in Wie ik aan het zijn was.
Anne van Veen heeft een talent voor schrijven en vertellen. Een bijzonder debuut en hopelijk gaat ze door met schrijven.
Anne van Veen heeft een debuutgeschreven dat soms wat warrigheid mee neemt in het verhaal. Je weet niet altijd waar ze heen wil. Toch is het boeiend en wil je doorlezen in Wie ik aan het zijn was. De prettige schrijfstijl leest heerlijk weg. Er staan mooie zinnen en dat is bijzonder voor een debuut. Wie ik aan het zijn was leest als een bijzonder verhaal. De vraag de je stelt is of dit werkelijk gebeurd in deze wereld. Is de Toneelwereld echt zo ziek in de docent en leerling relatie. Hoop dat het minder heftig is als dit beschreven wordt in Wie ik aan het zijn was.
Anne van Veen heeft een talent voor schrijven en vertellen. Een bijzonder debuut en hopelijk gaat ze door met schrijven.
February 14, 2016
Het boek lag al een tijdje op mijn nachtkastje. Ik moest nog een paar hoofdstukken, dus net even uitgelezen. Het is niet zo mijn boek; het komt wat warrig over. Toch bleef ik lezen en ik heb er ook geen spijt van dat ik het gelezen heb. Maar het is niet zo mijn genre. Meer kan ik er niet over zeggen.
February 14, 2016
Het verhaal van een jonge studente aan de toneelschool die een affaire heeft met een veel oudere docent aan die toneelschool. Wel aardig, leest snel weg, maar maakt weinig indruk.
December 3, 2015
Het verhaal is boeiend, beklemmend en interessant, maar de schrijfstijl is niet zo mijn ding. Vandaar dat ik maar 3 sterren heb gegeven.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews